1.                        မေန႕ညကကၽြန္မတို႕မိသားစုေတြညစာစားေသာက္ျပီးစကားစျမည္ေျပာၾကသည္။
    ရေလလုိေလ အိုတေစၦ ေၾကာင္ၾကီး စိတ္ညစ္ေန…

    ရေလလုိေလ အိုတေစၦ ေၾကာင္ၾကီး စိတ္ညစ္ေန…

    ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္

    ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္

    ခုေခတ္က

ေလးေတြကဆယ္တန္းသာေအာင္တာ..ဘာမွမတတ္ဘူးတဲ့..ငါတို႕ငယ္ငယ္တုန္ကဆိုခဲ့ရတဲ့ေမာင္

ငယ္ရင္ေသြးတို႕ဘာတို႕ဆိုခိုင္းပါလားတဲ့..ဘာမွမသိဘူးတဲ့ ဆိုကာအျပစ္တင္သည္။

ငါတို႕ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္အလိီေတြဆိုအေပၚကေနေအာက္၊ေအာက္ကေနအေပၚေျပာင္းျပန္ဆိုရ

တာဟုေျပာျပ၏။အခုေခတ္ကေတာ့ဒါေမး၊ဒါက်က္၊ဒါေျဖကိုအေမရဲ႕..သမီးတို႕လည္းဆရာမက်က္ခိုင္းတာပဲသိမွာေပါ့ဟုျပန္ေျပာလိုက္သည္။

  1. ယေန႕ေခတ္မွာေက်ာင္းသားမ်ား၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ဘာမွမပါ။

က်ဴရွင္ေတြက ေရွ႕႕ေနလမ္းျပေပးသည္။ျပိးေတာ့ဂိုက္ေတြပါလာသည္။အထူးထုပ္ေတြပါလာသည္။

ကေလးေတြရဲ႕အခန္းက႑ကဘယ္မွာလဲ..တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ကေလးေတြ၏ဦးေႏွာက္မွာသံေခ်းတက္ေန

ျပီျဖစ္သည္။က်ဴရွင္ေတာင္ ကိုယ္ယူခ်င္သည္႕က်ဴရွင္ကိုမယူရ..အတန္းပိုင္က်ဴရွင္မွတဲ့…။

ညအိပ္ယာ၀င္သည္႕အခါကၽြန္မစဥ္းစားမိတာေလးတစ္ခုရွိသည္။ကေလးေတြအတြက္က်ူရွင္ေတြ၊ဂိုက္ေတြ

ပဲအားကိုးေနေတာ့မွာလား…ကေလးေတြအတြက္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေလးေတြမေပးေတာ့ဘူးလား..

ဒီကေလးေတြရဲ႕တစ္ဘ၀လံုးဆရာမေတြအေမေတြကပဲဦးေဆာင္သြားေတာ့မွာလား.ဟူရွ္ျဖစ္သည္။

ကၽြန္မလည္းေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ရ်္ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ၊ကိုယ္ပိုင္ရပ္တည္မႈကိုလိုလားေတာင့္တပါ၏။

ေရွ႔ေလွ်ာက္ဒီလိုမ်ိဳးသာဆက္သြားေနမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေၾသာ္..ျမန္မာနိုင္ငံပညာေရးစနစ္

ၾကီးကရင္ေလးစရာပါပဲလား..။  ။

About Nan Mo Khan

Nan Mo Khan has written 1 post in this Website..