“ကျမ မှာ ဖဲ သ မား ……………..”

ကျွန် မ မှာ မိန်း မ သား . . . . . ဆို တဲ သီ ချင်း လေး ကို နား ထောင် ရင်း

ကျွန် မ လိုက် ဆို မိ လိုက် တာ က

ကျွန် မ မှာ ဖဲ သ မား . . . . . . . ဲ

ဟုတ် ပါ တယ် ကျ မ ငယ် ငယ် က ဖဲ သ မား ဖြစ် ခဲ့ ဘူး ပါ တယ်။

 

ကျွန်​မ တို့ ညီ အစ်​ မ ၃ ​ယောက်​ က ၃ နှစ်​ ကြီး ၃ နှစ်​ ငယ်​ ။

အ ​ဒေါ် က ​မွေး ​တဲ့ မိန်​း ခ ​လေး ၃ ​ယောက်​ က ၂ နှစ်​ ကြီး ၂ နှစ်​ ငယ်​။

အုပ်​ စု ၂ စု ​ပေါင်​း ​လိုက် တော့  အ တော် လေး အင် အား တောင့် သည်ပေါ့။

ငယ်​ ငယ်​ တုန်​း က သာ အ ရွယ်​ ​တွေ ကွာ ကြ ​ပေ မဲ့ ကြီး လာ ​တော့

ရွယ်​ တူ ​တွေ ဖြစ်​ လာတဲ့ အခါ က စား ဖော် တွေ ဖြစ ်လာ ကြ တာ ​ပေါ့။

အဲ့ ဒီ့ အ ထဲ မှာ မှ ကျွန်​ မ က အ ကြီး ဆုံး​ခေါင်​း ​ဆောင်​ ​ပေါ့ ​လေ။ ​

ကျောင်​း ဖွင်​့ ရက်​ ​တွေ သာ တစ် အိမ်​ စီ ​နေ ရ ​ပေ မဲ့ ​ကျောင်​း ပိတ်​ ရက်​ ​တွေ မှာ ​တော့

ကျွန်​မ တို့ အ ကုန် စု ပြီး  ခြံ ကြီး ထဲ မှာ မျိုး စုံ ​အောင်​ ​ဆော့ ကြ က စား ကြ၊

မုန်​့ ​တွေ လုပ်​ စား ကြ ​ ကာ တွန်​း တွေ ဝတ္တု ​တွေ ဖတ် ကြ နဲ့ ​ပေါ့ ​။

​မေ ​မေ ကကျွန်​ မ ၁၂ နှစ်​ သမီး က တဲ က ဆုံး သွား တာ ပါ ။

အိမ်​ မှာ ကျွန်​မ တို့ ​မောင်​ နှစ်​ မ ​လေး ​ယောက်​ ရယ်

ချက်​ ပြုတ်​ ​ကျွေ း သူ အန် တီ တ ​ယောက်​ရယ်

သူ့ ကို ကူ ညီ ​ လုပ်​ ကိုင်​ ​ပေး တဲ့ အ ​ဒေါ် ကြီး တ ​ယောက်​ နဲ့

ကား ​မောင်​း တဲ့ ဦး ​လေး တ ​ယောက်​ ဘဲ ရှိ ပါတယ် ။

ကား မောင်း တဲ့  ဦး လေး  ​က တော့ ကျ မ တို့ ကို ထ မင်း ချက်​ ​ကျွေး တဲ့ အန်တီ ရဲ့ ​ယောက်ျားပါ ။

သူ တို့ မှာ သ မီး ​လေး တစ်​ ​ယောက်​ ရှိ ပြီး ကျွန်​မ ညီ မ ​တွေ နဲ့ ရွယ်​ တူ ပါ။

ကျ မ  တို့ ညီ အစ် မ ဝမ်း ကွဲ တွေ က စု စု ပေါင်း ခြောက် ယောက်။

အဲ တော့  ကျမ တို ့ အုပ် စု ဝင်  စု စု ​ပေါင်​း မိန်​း ခ ​လေး ရ ​ယောက် ရှိပါ တယ်။

​ ​ဖေ ​ဖေ မ ရှိ ရင်​ ကျွန်​မ တို့ ကို ဘယ်​ သူ မှ ထိန်​း မ ရ။

​ကြောက်​ ရ မယ့် သူ  မ ရှိ ​တော့။

မ နက်​ အိပ်​ ယာ ထ တယ် ဆို ရင်  စား ​သောက် ကြ သည်။

​ဖေ ​ဖေ ဘယ်​ ​တော့ အ ပြင်​ ထွက်​ မ လဲ ဆို တာ ကို

အ ခန်​း ထဲ က ​နေ တိတ်​ ဆိတ်​ ငြိမ်​ သက်​ စွာ ကာ တွန်​း ဝတ္တု ဖတ်​ ရင်​း နဲ့ ​စောင်​့ ကြ သည်​ ။

​ဖေ ​ဖေ ့ကား စက်​ နှိုး သံ ကြား သည်​ နှင်​့ အား လုံး အ သင်​့ ပြင်​ ကြ ​တော့ သည်​။

​ဖေ ​ဖေ အ ပြင်​ မ ထွက်​ ခင်​ က အ သက်​ ရူ သံ ​တောင်​ မ ကြား ရ ​သော

ကျွန်​ မ တို့ အိမ်​ ကြီး သည်​ ​ဖေ ​ဖေ့ ကား ထွက်​ သည်​ နှင်​့ အ ရပ်​ ပျက်​ ပါ ​တော့ သည်။

​ အ မျိုး စုံ ​ဆော့ကြ

ငြင်​း ကြ

ရန်​ ဖြစ်​ ကြ

စိတ်​ ​ကောက်​ ကြ  နဲ့

၂ ဖွဲ့ ကွဲ လိုက်​ ၃ ဖွဲ့ ကွဲ လိုက်​

တစ် ခါ တ ​လေ တစ် ​ယောက်​ တစ်ပါ တီ ဖြစ်​ သွား တဲ့ အ ခါ ​တောင်​ ရှိ ​သေး ။

အဖွဲ့ တွေ ကွဲ တာက လည်း ပုံ သေ မဟုတ်။

ဒီ နေ့ ကိုယ့် ပါ တီ က လူ က နက် ဖြန် သူ များ ပါ တီ မှာ ခေါင်း ဆောင် ဖြစ် ချင် ဖြစ် နေ တတ်သည်။

မ နေ့ က ပါ တီ မ ကောင်း ကြောင်း ကို လက် ရှိ ပါတီ တွင် ပယ် ပယ် နယ ် နယ် အ ပုတ် ချ သည်။

အခု ခေတ် ပါ တီ တွေ ကွဲ ကြ  ပြဲ ကြ တာ တွေ က ကျမ တို့ ညီအ စ် မ တွေ ကို များ

အ တု ယူ လေ သ လား ထင် မှတ် မိ သည်။

 

 

ထ မင်​း စား ချိ်​ န်​ အ တင်​း ​ခေါ် ​ကျွေး ရ သည်​ ​။

ကျွေး တဲ့ သူ က လဲ တ ​ခေါက်​ က ၂ ​ခေါက်​ ၂ ​ခေါက်​ က ၃ ​ခေါက်​ ​ခေါ် မ ရ လျင်​ ​

ဖေ ​ဖေ နဲ့ တိုင်​ မယ်​ ဟု ခြိမ်​း ​ခြောက်​ ​ပါတော့ သည်​။

ကျွန်​ မ တို့ က လဲ အဲ့ သည်​့ ​တော့ မှ စား ​တော့ သည်​ ။

တ ကယ်​ ​တော့ မ ဆာ တာ မ ဟုတ်​ ဗိုက်​ က ဆာ သည်​ စား ဘို့ ကို အ ချိန်​ မ ​ပေး နိုင်​ တာ

​ဆော့ တာ ကိုမ ရပ်​ ချင်​ လို့ ထ မင်း မစားကြတာပါ။

တ ​နေ့ ​သော ​ကျောင်​း ပိတ်​ ရက်​ မှာ ​တော့ ညီ မ ဝမ်​း ကွဲ တ ​ယောက်​ က

က စား နည်​း တစ် မျိုး တတ်​ လာ သည်။

ဒီ ကစ ား နည်း ကို ​ သူ သင်​ ​ပေး မည်​ လို့ ဆို လာ ပ ါ တယ်။

သူ က ​ယောက်​ ကျား လျာ လို ​နေ တဲ့ သူ။

ကျ မ တို့ ရဲ့  ဝမ်​းကွဲ ညီ မ ​တွေ က ရပ်​ ကွက်​ ထဲ တွင်​ ​နေ ကြ သည်​ ​ ။

ကျွန်​မ တို့ က ​တော့  ခြံ အကျယ် ကြီး ထဲ မှာ တစ် အိမ်​ ထဲ ဆို ​တော့ က စား ​ဖော်​ မ ရှိ။

ဖေ ဖေ က လဲ အိမ် အပြင် ထွက် ဆော့ ခွင့် မပြု၊

အဲ့ ဒီ့ ​တော့ က စား နည်​း အ သစ်​ အ ဆန်​း မှန်​ သမျှ သူ တို့ ဆီ မှ ပြန်​ သင်​ ရ သည်​​။

 

ဒီ တစ် ခါ တော့ သူ တတ် လ ာ သည့် က စား နည်း က တကယ့် အ ဆန်း။

သူ သင်​ ​ပေး တာ က ဖဲ ရိုက်​ နည်​း။

သူ က လဲ ခိုူ း ​ကြောင်​ ခိုး ဝှက်​ နဲ့ ဘယ်​ က သွား သင်​ လာ တယ်​ မ သိ ။

ကျွန်​မ တို့ ငယ်​ ငယ်​ တုန်​း က ဖဲ ရိုက်​ တယ်​ ဆို တာ မိန်​း ခ ​လေး မ ​ပြော နဲ့ ​

ယောက်​ ကျား ​လေး ​တောင်​ မှ တိတ်​ တိတ်​ ​ဆော့ ရ တာ မျိုး ခု ​ခေတ်​ လို မ ဟုတ်​ပါ။

အဲ့ သ လို နဲ့ ​ ကျွန်​မ အ ပါ အ ဝင်​ ကျန်​ ညီ အစ်​ မ များ အား လုံး “ဖဲ သင်​ တန်​း.ကြီး “ကို                                              စ တင်​ တက်​ ​ရောက်​ ခဲ့ ကြ တာ ​ပေါ့ ။

သူ က ​သေ ​သေ ချာ ချာ သင်​ လာ တာ ဆို ​တော့ ဖဲ ချပ်​ ​လေး ​တွေ ပြ လိုက်​

ဒါ ကို ဘယ်​ ​လို ​ခေါ် တယ်​ ​ပြော လိုက်​ နဲ့ ​ပေါ့ ။

ကျွန်​ မ တု့ိ မှာ အဲ လို တတ်​ သိ လာ တာ ကို ဘဲ အ ​တော်​ ​ပျော်​ ​နေ ကြ တာ ။

သူ က လဲ ဂျက်​ ကင်​း ကွင်​း ​အေ ဆို ပြီး သင်​ ​ပေး တာ ​ပေါ့။

ဒါ ပေ မယ့် (ဟတ်​ ဒိုင်​း မွန်​း စပိတ်​ ညှင်း ) ဆို တာ က ​တော့ သူ လဲ မ သိ

ဖဲ ရိုက်​ သက်​ ​တော်​ ​တော်​ ကြာ မှ သိ လာ ကြ တာ လေ။

ဖဲ ချပ်​ ​တွေ သိ လာ ပြီ ဆို ​တော့ ​နောက်​ သင်​ ခန်​း စာ ကိုး မီး  က စား တာ ကို

ခ ဏ ​လေး အ တွင်​း မှာ ဘဲ ကျွန်​ မ တို့ ​တွေ အ ကုန်​ လုံး တတ်​ သွား ကြ သည်​ ။                                               ကာ တွန်​း ​တွေ ဝတ္တု  ​တွေ စိတ်​ မ ဝင်​ စား ကြ ​တော့ ။

အ ပြင်​ ထွက်​ ​ဆော့ ဘို့ ဘယ်​ သူ မှ စိတ်​ မ ဝင်​ စား ​တော့ ။

​ဖေ ​ဖေ အ ပြင်​ ထွက်​  တာ ​တွေ ဘာ ​တွေ လဲ ​စောင်​့ ဘို့ မ လို ​တော့ ။

အ သံ တိတ်​ က စား နည်​း ဖြစ်​ လို့ ​ဖေ ​ဖေ မ သွား ​သေး လဲ အ ခန်း တံ ခါး ပိတ်​ က စား လို့ ရ သည်​ ။

ထ မင်​း ​စား ချိန်​ အ ခန်​း ထဲ ထ မင်​း ပု ဂံ ယူ စား ကြ သည်​ အ ထိ ​။

နောက်​ တ ပါတ်​ ကျ သူ တတ်​ လာ တာ က အသစ် ၂မျိုး ဘူ ကြီး နဲ့ တွမ် တီ ဝမ်း  ။

ဘူ ကြီး က ​တော့ လွယ်​ သည်။

တွမ် တီ ဝမ်း က ​တော့ နဲ နဲ အ ချိန်​ ​ပေး ပြီး သင်​ ရ သည်။

က စား လိုက်​ မှား လိုက်​ သူ က ပြန်​ သင်​ ​ပေး လိုက်​ နဲ့ ​နောက်​ ဆုံး ​တော့

အား လုံး အ ကြိုက်​ ဆုံး နဲ့ စွဲ စွဲ မြဲ မြဲ က စား ဖြစ်​ ဆုံး က တွမ် တီ ဝမ်း ဖြစ်​ လာ ​တော့ သည်​။

တွမ် တီ ဝမ်း က စား ကြ ​တော့ အ ရင်​ က စား နည်​း ​တွေ လို တိတ်​ တိတ်​ ဆိတ်​ ဆိတ်​ မ က စား နိုင်​ ကြ ​တော့။

အ ကုန်​ လုံး က လဲ ဖဲ ရိုက်​ တတ်​ လာ ပြီ ဆို ​တော့ ငြင်​း ကြ ခုန်​ ကြ သည်​ ။

အဲ့ ဒီ​တော့ ​ဖေ ​ဖေ မ ရှိ တော့ မှ ဖဲ ဝိုင်း စ ကြ ရ သည်။

ကျွန်​မ ကို ဒိုင်​ လုပ်​ ခိုင်​း ကြ သည်​ ကျွန်​မ က လည်​း ​ကျေ ​ကျေ နပ်​ နပ်​ ။

သူ တို့ ဒိုင်​ လုပ်​ ခိုင်း​သည်​ မှာ ကျွန်​ မ ကို ​ကြောက်​ လို့ လို့ ကိုယ်​့ အ ​တွေး နဲ့ ကိုယ်​ ဂုဏ်​ ယူ သည်။

​ ​ကျေ ​ကျေ နပ်​ နပ်​ ကြီး ကို ဒိုင်​ လုပ်​ သည်​။

ကစား တိုင်း ကျ မ  ဘယ်​ ​တော့ မှ မ နိုင်​။

စ က စား စဉ်​ က ​နေ ကြာ ​စေ့ ကွာ ​စေ့ နဲ့ ​။

နောက်​ ​တော့လောင်း ကြေး  မြင်​့ လာ သည်​ လေ။

ပိုက်​ ဆံ ​ကြေး ​ကစား ကြ သည်ေ ပါ့။

နေ ကြာ ​စေ့ တုန်​း က မ သိ သာ ​ပေ မဲ့ ပိုက်​ ဆံ ​ကြေး ကျ ​တော့ သိ သာ လာ သည်​ ။

က စား တိုင်း ရှုံး သည့် ကျွန်​မ ပိုက်​ ဆံ ထုတ်​ ၍ မ ​လောက်​ ​တော့။

ကြာ ​တော့ လူ က စိတ်​ တို လာ သည်။

ဖဲ က လဲ ရှုံး ညောင်​း က လဲ ​ညောင်​း​ ဆို တော့ မ ထိုင်​ နိုင်​ ​တော့ ​။

ခေါင်​း အုံး လေး ​ပြေး ယူ   ​မှောက်​ ရက်​ က ​လေး အိပ်​ ပြီး ဖဲ ဆက်​ ရိုက်​ သည်။

 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

အဲ လို မှောက် ရက် ကလေး အိပ ်ပြီး ဖဲ ရိုက် ရင်း သိ လာ တာ က တော့

ဖဲ တစ် ချပ ်ဆွဲ ပြီ း တိုင်း နောက် တစ် ချပ် ကို ခိုး ကြည့်လ ို့ ရ တယ် ဆို တာ  ကို ပါဘဲ။

ကျမ အ တွက ်တော့ မ ဟာ အ ခွင့် အရေး ကြီး ပေ ါ့။

နောက် တစ် ဖဲ ဆက် ဆွဲ ဘို့ သိနေ ပြီး သား ဆို တော့

လိုရင်ဆွဲ မ လို ရင် ထား လိုက် ပေါ့။

ကျမ အဲ လို အခွင့် အရေး ရ နေတာကို မ ကြာ ခင်မှာ ဘ ဲ တစ် ယောက် က သိ သွား ပါ တယ်။

ဘယ်သူ ရှိ ရ မလဲ  ကျ မတို့ကို ဖဲ ရိုက် သင် ပေး တဲ့ ဖဲ ဆ ရာမ ကြီးေ ပါ့။

သူက လျင် သည်။

ကျ မ ဖဲ ကို ခိုး ကြည့် သည် လို့ တစ် ဝိုင်း လုံး ကို ကြေ ညာ သည်။

ကျ မ က မ ကြည့် ဘူး ဟု ဇွတ်ငြင်းသည်။

နောက ်ဆုံး သ ဘော တူ ညီ မူ့ တစ် ခု က ဒိုင ်လုပ် သူ ကျ မ ဖဲ ဆွဲ လျင် သူ တို့ က ယူ ေ ပ း မည် ဆိုသည်။

လို ရင် ထပ် ေပြော သူ တို့ ဆွဲ ဘဲ ပေး မည် တဲ့။

၆ ယောက်နဲ့ တစ် ယောက် ကျ မ သ ဘော မ တူ လျင် ကျ မ ဘဲ ဒိုင် မ လုပ် ရုံ။

ကျ မ  မ က စား က ယုံ ံ ဘဲ ရှိ တော့ မည်။

ဖဲ တော့ မ က စား ဘဲ မ  နေ ချင်။

ကျ မ မ ပ ါ လဲ သူ တို့ ဘာ သာ ဆက် က စား ကြ မည် ဆို တော့

ကျ မ က ဘဲ သ ဘော တူ လိုက် ရ တာ ပေါ့။

ကျမ ခွက် ခွက် လန် အောင်ရှုံး သည်။

နောက်တော့ စဉ်း စား မိ တာ က က

“ဒိုင်လုပ်လို့ရှုံး တာ ဖြစ ်မယ်။

ငါ ဒိုင် မလုပ်  နင် တို့ လုပ် ကြ”ဟ ုပြော ကာ ကျ မထိုး သား လုပ် သည်။

ရှုံး တာ ပါ ဘဲ။

ပြော ရ မယ် ဆို ရင် အဲ ဒီ လို ဖဲ စ ရိုက် သည့် အ ချိန် မှ ခု ချိန် ထိ

ကျမ ကု လား ဖန် မ ထိုး တတ်။

ကျ မ ဖဲ မ ကို်င် တတ်။

ကျ မ  ကု လား ဖန်  ထိုး လျင် ဖဲ ချပ် တွေ  အ လယ် က ကျိုး လို ကျိုး။

မ ကျိုး ရင် လွင့် ချင် သလို လွင် ့ ကျ  ပွ စာ ထ လို့။

နောက် တော့ ကု လား ဖန် ထိုး ဆို လျင် ဖဲ ထုပ် တစ် ထုပ် လုံး

ဟို ဆွဲ ထိုး ဒီ ဆွဲ ထိုး နှင့် လေး ငါး ခါ လုပ် လိုက် သည်

အဲ ဒါ ကျ မ ရဲ့ ဖဲ ကု လား ဖန် ထိုး နည်း။

 

နောက် တစ ် ခု က ကျ မ ဖဲ မ ပွတ် တတ်။

ဖဲ ကို ပွတ် ကြည့် နေ လျင် ထို သို့ ကြည့် သူ ကို ကျ မ ဒေါ သ ဖြစ် သည်။

အ သဲ ယား လှ သည်။

ဖဲ ကို လှန် ကြည့် လိုက် လျင် ချက် ခြင်း မြင် နေ ရ တဲ့ ဟာ ကို ဖြည်း ဖြည်း ခြင်း ပွတ် ပြီး

ကြည့် နေ တာ က “ ဘာ သ ဘော လဲ  အချိန် ကြာ လှ သည်” ပေါ့။

ထို သို့ ဖဲ ပွတ် ကြည့် တတ် သူ မှာ အခြား သူ မဟုတ်။

ကျ မ တို ့ရဲ့ ဖဲ ဆ ရာ မကြီး ပင် ဖြစ် သည်။

မ ကြာ ခဏ ထို သို့ ဖဲ ပွတ် ပြီး ကြည့် သည့် ကိ စ္စ နှင့်  ပါတ် သက်ပြီး

ဖဲ ဝိုင်း တွင် အ ကြီး အ ကျယ် စ ကား များ ကြ သည်။

 

ဝိုင်း တွင် စက ား များ ကြ သည် ရန် ဖြစ် သည် ဆို လျင် တော့  ပါ တီ က နှစ် ပါ တီ သာ ကွဲ သည်။

ဒိုင် က တစ် ပါ တီ  ထိုး သား က တစ် ပါ တီ။

အဲ လို နှစ်  ပါ တီ က တော့ ဖဲ စ ရိုက် ပြီ ဆို က  တည်း ကကွဲ တာ။

ဖဲ ရိုက် ရင်း ကြာ လာ ရင် တော့  အ ကုန် လုံး ခေါင်း အုံး လေး တွေ ဆွဲ ကာ မှောက် လျက်

က လေး တွေ ဖဲ ရိုက် ကြ တော့ သည်။

ကျွန်​ မ တို့ ဖဲ ဝိုင်​း ကို အ ​ပေါ် စီးမှ ဓာတ်​ ပုံ ဓာတ်​ ပုံ ရိုက်​ ထား လျင်​ အ ​တော်​ လှ မည်​။

လူ ရ ​ယောက်​ က ​ခေါင်​း အုံး ​လေး ​တွေ ကိုယ်​ စီ နဲ့ ​မှောက်​ ရက်​ က ​လေး ​တွေ

ခြေ ထောက်လေး  ​တွေ ​ထောင်​ လို့ ။

ဝိုင်းအ လယ်​ မှာ ကျွန်​ မ တို့ ခိုး ချင်​ တိုင်​း ခိုး

လှန်​ ကြည်​့ ချင်​ တိုင်​း လှန်​ ကြည်​့ ​နေ ကြ ​သော ဖဲ ချပ်​ က ​လေး ​တွေ က

ပန်​း ကန်​ ပြား ​လေး ​ပေါ် မှာ သ နား စ ရာ။

 

ကျ မ က လဲ ဒိုင် သာ လုပ် နေ တာ ခပ် ကြောင် ကြောင်။

နောက် ပြီး ကျ မတို့ ဖဲ ဝိုင်း  က လဲ ဘယ် နှစ် ယောက် ဆို တာ သတ် မှတ် ချက် မ ရှိ။

လူ ရှိ သ မျှ အ ကုန် က စား လို့ ရ သည်။

၅ ချပ် တစ် ခါ ထဲ ဝေ ရ တဲ့ ဘူကြီး က စား ကြ သည့်အ ခါ မှာ ထင် သည်။

ဒိုင် က ဖဲ ချပ် တွေ ကို အိမ် ကျော် ပြီး ဝေ မိ သည်။

ထိုး သား က လဲ ခပ် ကြောင် ကြောင်။

သူ့ ကို ဖဲ ကျော် ဝေ လို့ ဝေ မှန်း မသိ.။

အား လုံး ဖဲ ဝေ ပြီး မှ သူ့ မှာ တစ် ချပ် လို နေ တာ ကို သူ သိ သည်ေ လ။

အဲ လို သိ သွား တော့ လဲ ပြ ဿ နာ မ ရှိ။

လို နေ တဲ့ တစ် ချပ် ကို  အ လယ် ပန်း ကန် ထဲ က အ ပေါ် တစ် ချပ် ဆွဲ ဆွဲ

အောက် က တစ် ချပ် ဆွဲ ဆွဲ  ကြိုက် တာ တစ ်ချပ် ဆွဲ ယူလိုက် ရုံ ပင်။

ဒိုင် က လဲ ခပ် ယောင် ယောင် ဆို တော့ ဘာ မှ မ ဖြစ် အေး ဆေး။

 

***************************************************************************

နောက် ဆုံး တော့ သူ ့ ထက် သူ ဆ ရာ လုပ် ကာ ဖဲ ဆွဲ ရင်း ေ နာက် ဖဲ ကို ခိုး ကြည့် ကြ သည်။

ဖဲ က သေ သွား လျင် လဲ ထပ် ဆွဲ ကြ သည်။

ဆို လို သည် က ဖဲ သုံး ချပ် မှာ တွမ် တီ ဝမ်း   ကျော် နေ လျင် လည်း ထပ် ဆွဲ ကြ သည်။

အ ခြေ အ နေ ကောင်း လျင် ဖဲ ကို ဖွက် ကြ သည်။

၄ ချပ် ရှိ သူက ၃ ချပ် ဘဲ ပြ သည်။

ဒါ မှ မ ဟုတ် ဘေး အိမ် က ဖဲ နဲ့ ဖဲ လဲ ကြ သည်။

အဲ တော့ ထိုး သား အချင်း ချင်း ညီ ည ွတ် ကြ သည်။

ဖဲ ဝှက ်တော့ မည် ဆို လျင်  ကျန် သူ တွေ က ဒိုင် ကို စကား တွေ ပြော ပြီး

အာ ရုံ ပြောင်း အောင် လုပ် ကြ သည်။

ဒိုင် လုပ် သူ ရော ဘာ ထူး သ လဲ  အ တူ တူ ပင်။

လစ် လျင် လစ် သလို ဖဲ ခိုး ကြည့် သည်။

ဖဲ ဖွက် ထား သည်။

 

နောက် တော့ ကျ မ တ ို့ ဖဲ ဝိုင်း က ဒို  င် နှင် ့ ထိုး သား ရ န် ဖြစ် ရင်း နှင့်

အ ဆုံး သတ် ကြ စ မြဲ။

ကျမ က တစ် ဘက် ကျန် ခြောက် ယောက် က တစ် ဖက် ။

ရှုံး ပြီ ဆို တော့ ကျ မ ကလ ဲ မဲ သည်။

နောက်​ ဖဲ ရူှံး တဲ့ ​နေ ့ တွေ မှာ ရန်​ ​တွေ ဖြစ်​ တဲ့ ​နေ ရာ မှာ

ကျမ ​ပြော ခဲ့ ​သော စ ကား များ ကို ​နောင်​ အ သက်​ ကြီး လာ ​တော့

ပြန်​ စဉ်​းစား ကြည်​့ မိ တဲ့ အ ခါ

ဖဲ ဒိုင်​ လုပ်​ တဲ့ သူ က ထိုး သား ကို

“ငါး ပါး သီ လ မ လုံ င ရဲ ပြည်​ ​ရောက်​ မယ့်ဟာ ​တွေ”

ဆိုပြီး ​ပြော ခဲ့ တာ ကို သ တိ ရ မိ ေ တာ့

“ခွေး ပါး စပ်​ က နတ်​ စ ကား ထွက်​ ဆို တဲ့ စ ကား လို လား

ဘိန်​းစား ချင်​း အ တူ တူ တ မူး ပို ရူ သ လို ဆို တာ လား”

ဆို တာ ကို တွေး တွေး ပြီး ရီ ချင် မိ သည်။

 

ကျ မ  အ မြဲ တမ်း ပြော တတ် သော စကား  ခု ချိန် ထိ မှတ် မိ နေ သေး သည်။

“မ နက် ကျ ရင် ဘု ရား ရှိ ခိုး ဖဲ ရီုက် ရင် ငါ့ ပိုက် ဆံ ကို ဝိုင်း ခိုး ကြ တယ်

ငရဲ ရောက် မယ့် သူ ခိုး တွေ “  ဆို တာက  ကျွန် မ လက် သုံး စ ကား”  ။

အဲ ဒီ အခါ သူ တို့ က  ပြန် ပြော နေ ကျ စ ကား က တော့

“   ငါ တို့ မုန့် သွား ဝယ် စား ကြ မယ် ဟေ့ … ဘယ် သူ တွေ လိုက် ကြ မ လဲ “ လို့

တစ်ေ ယာက် က စ ပြော လိုက် လျင်  ကျန် တဲ့ သူ တွေ က

“ ငါ တို ့ လို က် မယ်  “  လို့  အ တို်င် အ ဖောက် ညီ ညီ ပြန် ပြော တတ် ကြ သည်။

ထို သူ များ အား လုံး ကို ကျ မ က

“ သူ ခိုး မ တွေ သွား စား ကြ ငါ ့ ပိုက် ဆံ ကို ခုးိ ပြီး စား တဲ့ သူ ခိုး မ တွေ”

ဟု အမြဲ ပြန် ပြော လေ့ ရှိ သည်။

ကျ မ က ပြော လဲေ ပြာ ဒေါ သ တွေ လဲ ထွက် ပိုက် ဆံ တွေ လဲ ကုန် ပြီ လေ။

ဒါ ပေ မယ် ့ လဲ ဘယ် တော့ မှ မ မှတ်။

နောက် နေ့  အချိန် မှန် ဒိုင် လုပ် သည် ရှုံး လျင် ရ န်ဖြစ်သည်။

အဲ ဒါ နဲ့ သာ သံ သ ရာ လည် နေ ကြ သည်။

အ ပြင် မထွက် တော့။

ကျ မ စု ဗူ း ထဲ က ပိုက် ဆံ တွေ လည်း ဇာ ဂ နာ နဲ့ ညှပ် ထုတ် လို့ တော် တော် ကုန် နေ ပြီ။

ကျ မ စု ဗူး ထဲ ကပိုက် ဆံ တွေ သူ တို့ စု ဗူး ထဲ ရောက် ကုန် သည်။

*****************************************************

တစ်  နေ့ တော့ ကျ မ တို ့ ဦး လေး ဝမ်း ကွဲ တော် သူ အ လည် လာသည်။

သူ က ကျ မ တို့ ဘက် တော် သား ဖေ ဖေ့ ကို ပြန် တိုင် မည့် သူ မ ဟုတ် တော့

သူ့ ကို ဖဲ ရိုက် ဘို့ ခေါ် သည်။

သူ က

“ဟဲ့ သ  မီး တို့ က ဘယ် လို ဖဲ ရိုက် တတ် တာ လဲ” တစ် ခွန်း သာ မေး သည်။

အ ဲ လို နဲ့ ကျ မတို့ ဖဲ ဝိုင်း ကြီး စ တင် တော့ တာ ပါဘဲ။

ဖဲ ရိုက် မယ် ဆို တော့ ကျ မ တို့ တစ် တွေ က ဖဲ ဝိုင်း အတွက် ပြင် ဆင် မူ့ တွေ လုပ် ရ သည်။

ကျ မ တို့ အိမ် ခန်း ကြမ်း ပြင် က လျာ ထိုး ပေါ် လစ် သုတ် ပြီး သား။

အဲ ဒီ အပေါ် ကို ဖျာ ထပ် ခင်း သည်။

( အ ကြောင်း ရင်း က ဖဲ ထပ် ဖွက် ဘို့)

နောက် ပြီး ဖဲ ထည့် ဘို့ ပန် ကန်း ပြား ကို သေး လေး ရှာ သည်။

(အိပ် ရင်း နဲ့ ဖဲ ဆွဲ လျင် နောက် ဖဲ ကို သေ သေ ချာ ချာ မြင် ရန်)

အား လုံး ပြီး စီ း တော့ မှ ဖဲ ဝိုင်း စ သည်။

ဦး လေး ကို ဒိုင် ကိုင်း ခိုင်း သည်။

ကျ မ တို့ ညိီ အစ် မ တစ် တွေ က ထိုး သား ပေါ့။

ဖဲ ရိုက် ပြီး မကြာ ခင် မှာ ဦး လေး

စရှုံး သည် ( မ ရီ တော့ )

နည်း နည်း ရှုံး သည် ( မျက် နှာ နည်း နည်း ပျက် လာ သည်)

အ များ ကြီး ရှုံး သည် ( မျက် နှာ ကြီး နီ ရဲ လာ သည်)

ကျ မ တို ့ ညီ အ မ တစ် တွေ က လဲ တက ်ညီ လက် ညီ အောက် ဖဲ ကြည့် ကြ သည်။

ဖဲ သေ နေ ရင် လဲ ထပ ်ဆွဲ ။

ပို တဲ့ ဖဲ ကို ဖျာ အောက် ထုးိ ကြ သည်။

အချင်း ချင်း ကူ ညီ ပြီး သေ တဲ့ သူကို မ သေ အောင် ၊

အ ပွင့် နည်း သူ ကို များ အောင်  အချင်း ချင်း ကူ ညီ ကြ သည်။

ညီ အစ် မ တစ် တွေ ကိုး။

အ ရေး ကြီ း တော့ သွေး နီး ကြ သည် ပေါ့။

နောက် ဆုံး ဘယ်  လောက် တွေ ခိုး ကြ သလ ဲ မ သိ။

သူ ကု လား ဖန် ထိုး ရင်း နဲ့ သ တိ ထား မိ လာ သည်။

ဖဲ ချပ် တွေ နည်း နည်း လေး ဘဲ ကျန် တော့ တာ ကိုး။

ကျ မ တို့ တစ် တွေ ညံ့ သွား တာက ခိုး ထား သော ဖဲ ချပ် များ ကို

ဖဲထုပ် ထဲ ပြန် မ ထည့် မိကြ ခြင်း။

ကြာ တော့ သူ စိတ် တို လာ သည် သူ အ တော် င်္ရှူး နေ ပြီ ကိုး။

အိပ် ရီုက် ရင် ဖဲ ခိုး လို့ ဖဲ ဝှက် လို့ လွယ် တာ ကို သူ သိ တော့ မည် သူ မျှ မ အိပ် ရ တဲ့။

 

ကျ မ တို့ ဦး လေး ဒေါ သ ထွက် သည်.။

ကျ မ တို့ ကို စိတ် မ ဆိုး ရဲ။

သူ ပြော တာ ကျ မ ခု ထိ မှတ် မိ နေ သေးသည်။

“ သ မီး တို့ ဦး ကို အဲ လို မ လုပ် ရ ဘူးလေ။

ဖဲ ရို်က် တာ သစ္စာ ရှိ ရ တယ်။

အ ပြင် ဖဲ ဝိုင်း မှာ အဲ လို လုပ် ရင် သေ တာကြာ ပြီ”

ကျ မ တို့ ဝိုင်း ရီ ကြ သည်။

နောက် မ လုပ် တော့ လို ့ ပြော ပြီး ဆက် ဆော့ ကြ သည်။

သိပ် ခိုး လို့ မ ရ တော့။

သူ က မျက် ခြေ မ ပြတ ်ကြည့် သည်။

ဒါ ပေ မယ့် ခိုး လို ့ တော့ ရ သေး သည်။

ဖဲ ဝိုင်း မှာ သူ တစ ်ယောက် ထဲ ငုတ် တုတ်။

ကျန် သူ ရ ယောက် က မှောက် ရက် လေး တွေ။

ကြာ တော့ သူ စိတ် တို လာ သည် ။

မည် သူ မှ မ အိပ် ရ တဲ့ ထိုင် ဆော့ ရ မည် တဲ့။

အား လုံး မ ကျေ မ နပ် နဲ့ ထိုင် ဆော့ ရ သည်။

ကျ မ တို့ ကလဲ လစ ်ရင် လစ် သ လို ခိုးကြတုံး။

သူ က လဲ

“ သ မီး တို့ ဦး ကို အဲ လို မ လုပ် ရ ဘူးလေ။

ဖဲ ရို်က် တာ သစ္စာ ရှိ ရ တယ်” ပြော တုံး။

ကျ မ တို့က လဲ အ ခြေ အ နေ ပေး တိုင်း လုပ် တုန်း။

သူ ကလဲ “ အပြင် ဖဲ ဝိုင်း တွေ မှာ ဆို ဘယ် လို “ ဆို ပြီး ပြော ရင်း နဲ့ ပင်

သူ ပိုက် ဆံ တစ် ပြား မှ မ ကျန်။

မျက် နှာ ကြီး မဲ ပြီး ပြန် သွား ရ တော့ သည်။

 

မ သွား ခင် ကျ မ  က ပြော လိုက် သေး သည်။

သ မီး တို့ ဖဲ ဝိုင်း က အ ပြင် နဲ့ မ တူ ကြောာင်း

တွမ် တီဝမ်း ဆော့ ရင် လူ ရ ယောက် နဲ့ ဆော ့ကြောင်း  ဆော့ ရင်း နဲ့

အ ဆင် မ ပြေ ရန် ဖြစ် ကြရင် ၂ ယောက် ထဲ ရှိ လဲ တွမ် တီ ဝမ်း ဆော့ ကြောင်း။

(တ ကယ် တော့ ဖဲ ဝိုင်း  တစ် ဝိုင်း မှာ လူ ဘယ် နှစ် ယောက် ဆော့ ရ တယ်

ဆို တာ လဲ ကျ မ တို့ မ သိ။ခု ချိန် ထိ လည်း မ သိ။

အိမ် ပြည့် တာ မ ပြည့် တာ လဲ မ သိ။)

 

အောက်ဖဲ ကြည့် တာ ဖဲ ခိုး တာ ဖဲ လဲ တာ လဲတွေ လည်း လုပ် လို့ ရ ကြောင်း

( ဒိုင် ကသာ မ လွတ ်အောင် ကြည့် နေဘို့ လိုသည်)

ဖဲ သေ လဲ ထပ ်ဆွဲ လို ့ ရ ကြောင်း

၃ ချပ် မှာ သေ နေ ပေ မယ့် ထပ် ဆွဲတဲ့ ဖဲ က လဲ အပွင့်ကြီး တက် လာ ခဲ့ ရင်

၄ချပ် လုံး ပြ လိုက် လို့ ရ ကြောင်း

( သေ နေ တာ ကို ထပ် ဆွဲ တယ် ဆို ပြီး ဘယ် သူ မှ ပြ ဿ နာ မ လုပ်)

 

 

ဖဲ ဝိုင်း တွင် ကြိုက် သလို နေ လို့ ေ ကြာင်း

ထိုင် ဆော့ ဆော့ အိပ် ဆော့ ဆော့။

လုပ် ချင် သလို လုပ် ။

နေ ချင် သ လို နေ လို့ ရ ကြောင်း

လို့ ဦး လေး ကို ပြော လိုက် တဲ့ အခါ

ကျ မ တို ့ ဖဲ ဝိုင်း ရဲ့ စည်း ကမ်း ကို ဦးေ လး  တော်တော် လေး စိ တ်နာ သွား ပုံ ရ သည်။

နောက် ဘယ် တော့ မှ ကျ မ တို့ နဲ့ ဖဲ မ ဆော့ တော့။

 

ကျ မ က တော့ ဘယ်လို ပင် ကစား က စ ား  လောင်း က စား နဲ့ အ ကျိုး မ ပေး ပါ။

ဒိုင် လုပ် လဲ ကုန် သည်။

ထိုး သား လုပ် လဲ ကုန် သည်။

ဒိုင် လုပ် လုပ် ထိုး သား လုပ် လုပ် ဖဲ ဝိုင်း စ ပြီး လို့ သုံး ခါ လောက် ဝေ ပြီး လျင်

ကျ မ အိပ် ချင် လာ ပြီ။

ပ ထ မ ခေါင် းအုံး တောင် းသည်.။

အိပ် ပြီး ဆော့ သည်။

ခ ဏ ကြာ တော့ ရှူံး လဲ ရှူ ံး လာ  ပြီ  အိပ် လဲ အိပ် ချင် လာ ပြီ

ကျ မထိုး သား ပြောင်း လုပ် သည်။

ဖဲ ဝေ စ ရာ မ လို တော့။

အိပ် လို်က် ဖဲ လေး ကြည့် လိုက်။

ဖွက် စ ရာ ရှိ ဖွက် လို က် နှင့် ခ ဏ နေ တော ့ ပိုက် ဆံ ကုန် သွား ပြီ။

ကျ မဖဲ ဝိုင်းတွင် ဘဲ မှောက်ရက်ကေ လး အိပ် ပျော် သွား သည်။

တစ် ခါ တစ် ခါ ကျ မ နို်း ချိန် ထိ သူ တို့  က စား တုံး ဆို လျင် ကျ မ

ဆက် ပြီး က စား သည်။

တစ် ခါ တစ်ခါ ကျ မ နိုးလ ာချိန် သူတို့ ဘယ် သူ မှမ ရှိ တော့။

ကျ မ က နိုင် နေ သည် ဆို လျင် သာ စိတ် ဝင် စား လျင် ဝင် စား မည်။

ဖဲ ရိုက် တိုင်း ရှုံး နေ တဲ့ အခါ ကျ တော့ သိပ် စိတ ် မဝင် စား တော့။

သူ များေ တွ နဲ့ လဲ မက စား ဖြစ်။

သူ များ နဲ့ ဆို တော့ ခိုး မရ တာ တွေ ဖဲ ကြည့် လို့ မ ရ တာ တွေ လဲပါ သည်။

ကျ မ သိ သည် ့ ဖဲ ရိုက် နည်း  က တော့    ကိုယ် က လဲ ခိုး ရ မည်။

သူ များ ခိုး သည် ကို လည်း ဖမ်း ရ မည်။

အဲ ဒီ အချက် တွေ နဲ့ မ ပြည့် စုံ သေး  အိပ် ပြီး တော့ လဲ ဖဲ ရိုက် ခွင့် ရှိ ရ မည်.။

ဖဲ ရိုက် ပြီး လျင် လည် း ရန် ဖြစ် ရ မည်။

 

ကျမမှာ လည်း ဘဝင် ရူး မို့ သာဒိုင် လုပ် ရ တယ်။

တကယ်ေ တာ့ မ လွယ် လှ။

သူ တို့ ခြောက် ယောက ် မ မြင် အောင် လည်း ဖဲ ခိုး ရ သည်။

သူတို့က ခုးိ တာ  ကို လည်း မျက် ခြေ မပြတ် စောင့် ကြည့်ရသည်။

တ ကယ် တော့ ကျ မ တို့ ဖဲ ဝိုင်း လေး က

(၁)  အ မြဲ သ တိ ရှိ နေ ရ သည်။

(ဒိုင်နဲ့ ထုးိ သား တစ် ယောက် ကို တစ် ယောက ်အ လွတ် မ ပေး ရဲ)

(၂)  ထုးိ သား အ ချင်း ချင်း စည်း လုံး ညီ ညွတ် ရ သည်၊

(ဖဲ ခိုး ရန် နှင့်  သေ နေ သော ဖဲ လဲ ပေး ရန်)

(၃) သ တ္တိ ရှိ ရ သည်။

( ခိုး လို့ မ ရ ဖွက် လို့ မရ တဲ့ အချိန်။

ကိုယ် က လဲ ဖဲ သေ နေ ပြီ။

နောက် ပြီး ကိုယ် က လဲ ရှုံး ပွဲ ဆက် နေ ပြီ

တစ် ဝိုင်း လုံး ကို လျော် ရ မည့် အ နေ အ ထား ဆို လျင် ကိုယ်က ဦး အောင်

ပြ ဿ နာ ရှာ ပြီး ဖဲ ဝိုင်း က မိုက် မိုက် ကန်း ကန်း နဲ့ ထ သွား ရဲ ရ မည်။)

(၄) မျက် နှာ ပြောင် ရဲ ရ သည်။

(ဖဲ ခိုး သည် ကို လက် ပူး လက် ကြပ် သက် သေ ဖဲ ချပ် နှင့် တ ကွ အ တူ မိ လျင် လည်း

ဖဲ ချပ် က လေး ကို ပြန ်ပေး ပြီး   ကိုယ် မ ဟုတ် သ လို ခပ် တည် တည် နဲ့ ဖဲ ဆက်

ရိုက် ရဲ ရ သည်)

 

ထို သို့ သော ကောင်း  ခြင်း များ နဲ့ ပြည့် စုံ သော ဖဲ ဝိုင်း မျိုး ဘယ် မှာ ရှာ လို့ တွေ့ နို်င်ပါ့ မ လဲ။

ကျ မ တို ့ ညီ အစ် မ  တ တွေ ဘယ် ဘ ဝ က ကု  သိုလ် ကံ အ ကျိုး ပေး ကြောင့် ထို သို ့ သော

ဖဲ က စား နည်း မျိုး  က စား ခွင့် ရ သည် မ  သိ။

ကံ ကြ မ္မာ ကို  အ တော် လေး ကျေး ဇူး တင် မိ သည်။

အ ခု တော့ ညီ အ မ တွေ လဲ တစ် ယောက် တစ် မြေ စီ ဆို တော့ ဖဲ ဝိုင်း  ပျက် တာ လဲ နှစ် တွေ ကြာ။

ဒါပေ မယ့်  အ ခု ချိန် ထိ  ရင် ထဲ မှာ  ဒီ အ ဖြစ ်အ ပျက ်တွေ က ရှိ နေ ပါ သေး သည်။

 

အ ခု ခေတ် ကြ တော့ ကွန် ပြူ တာ နဲ့ လဲ ဖဲ ရိုက် လို့ ရ သည်။

ဒါ ပေ မယ့် လဲ ကျ မ စိ တ် မ ဝင် စား။

ခိုး မ ရ ဝှက် မ ရ  ငြင်း ဘို့ မ လို နှင့် အ တော် ပျင်း စ ရာ ကောင်း လှ သည်။

ပြီး  တော့ သူ များ တွေ နဲ့ လည်း တစ် ခါ မှ မ ရိုက် စဘူး။

သူ များ နဲ့ သာ သွား ရိုက် လို့ ့ က တော့ ဦး လေး ပြော သ လို

အ သတ် မ ခံ ရ လောက် သော် လည်း ဖဲ သူ ခိုး ဆို ပြီး

အ နည်း ဆုံး တော့ နာ မည် ပျက် နိုင်သည်။

 

အဲ ဒီ တော့  ညီ အစ် မ တ တွေ သာ ရိုက ်ေ သာ ဖဲ ဝိုင်း

က လွဲ ပြီး ဘယ် သော အခါ မှ သူ များ နဲ့ မ ရိုက်ဖြစ်။

နောက် ပြီး  ကျမ တို့ ညီ အစ် မ  တစ် တွေ က စား ရ သော

ဖဲ ဝိုင်း မျိုး မဟုတ် လျင်  ထုးိ ကြေး ပေး ပြီး

က စား ပါ ဆို လျင် တောင် မှ ကျ မ လုးံ ဝ စိတ် မ ဝင်စားပါ။

ဖဲ ရိုက် တိုင်း ရုူံး နေ တော့ လဲ ဘယ် လို မှ ဖဲ ကို မ ခင် တွယ် တာ လဲ ဖြစ် နိုင် သည်

 

 

 

အခု အချိန် မှာ တော့  ကျမ ဖဲ  မ ရိုက် ချင် လို ့  မပြော ချင် ပါ။

ညီ အ စ် မ  တစ် တွေ ပြန ်ဆုံ ချင် ပါ သေး သည်။

ငယ် ငယ် က လို ပြန် လည်  က စ ား ကြ ချင် ပါ သေး သည်။

ငယ် ငယ် တုံးက တော့  အ တွင်း စိတ် များသ ည် ဖြူ စင် ကြ ပါ သည်။

နိုင် ချင် စိတ် မှ လွဲ ၍ ဘာ မှ မ ရှိ။

အ ခု  အ သက် အ ရွယ် တွေ ရ။

လောဘ ဒေါ သ မော ဟ မီး များ  နဲ့ လောင် မြိုက် ခြင်း ခံ ရ။

ဘဝ အ တွေ့ အကြုံ ပေါင်း စုံ နဲ့ တွေ့ ပြီး သော လက် ရှိ ဘဝ မျိုး မှာ

ငယ် ငယ် က လို ဖဲ ရိုက် ကြ လျင် ဘယ် လို ုတုန့် ပြန် ကြ မယ် ဆို တာ ကို

ကျ မ သိ ချင် လှ  ပါ တယ်။

 

 

 

“ မ နှင်း ပြုံး ရဲ့ အမှတ် တရ များ”

About snow smile

snow smile has written 6 post in this Website..