အရင္ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရပ္ကြက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ႏွစ္တုိင္းႏွစ္တုိင္းေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသည့္ရက္မွာ

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔ညပင္ျဖစ္သည္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဘာမွအရည္လည္းမရ၊

အဖတ္လည္းမရ ႏွစ္စဥ္ပုံမွန္ကစားၾကျခင္းျဖစ္သည္။  သိတဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႔က တစ္အုပ္စုလုံး(၁၀)တန္းေအာင္ၿပီးကာစဆုိေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေ၀းလား၀ါးလားပဲေပါ့။

လျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔ေရာက္တာနဲ႔ ဘာမွလည္းမဟုတ္၊ ေန႔ခင္းကတည္းက ပလန္ေတြဆြဲၾက သည္။  ပုိက္ဆံေတြလုိက္ေကာက္သည္။ မင္းကဘယ္ေလာက္ထည့္ မင္းကဒီေလာက္ထည့္ စသျဖင့္ေပါ့။ ဟီး . . ဒါကရွက္ကီ၀ယ္မယ္။ ဒါက . . . ၾကက္၀ယ္မယ္၊ ျမည္းဖုိ႔ကသက္သက္၀ယ္၊ ဘာမွလည္းမဟုတ္ ညေနခင္းေလာက္ကတည္းက အကုန္လုံးနီးပါး၀ယ္ၿပီးေနၿပီ။ ညေနခင္းက် ေတာ့ ၾကက္သားသြား၀ယ္ထားတဲ့သူက သြား၀ယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႔ေဘာ္ဒါအိမ္တစ္အိမ္မွာ ပစၥည္းေတြ အကုန္လုံးကုိ စုၿပီးထားလုိက္တယ္။ ထားၿပီးတာနဲ႔ ကဲ . . .ေရျပန္ခ်ဳိးၾကမယ္ေပါ့။ ခ်ဳိးၿပီးတာနဲ႔ ဘယ္ႏွနာရီ၊ ဘယ္ဆုိင္မွာဆုံမယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ့ရပ္ကြက္ထဲက ဘုံဆုိင္မွာဆုံၾကတယ္ေပါ့။ ဟီး . .နည္းနည္းေလးအစပ်ဳိးလုိက္တာေပါ့။ ပ်ဳိးၿပီး ညေရာက္တာနဲ႔ ပစၥည္းေတြထားတဲ့အိမ္မွာ လူျပန္စု ၊ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ပဲ ၾကက္သားေတြကိုင္၊ အတုံးေတြတုံး၊ ဘူးသီးေတြႏႊာ၊ စခ်က္ၾကပါ ေတာ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ညအေစာပိုင္းက ပ်ဳိးထားတာေလး လစ္မစ္လည္းက်ေရာ၊ ပုလင္းကုိစေထာင္ ေတာ့တာပါပဲ။ ေသာက္ၿပီးေစာင့္ၾကတာေပါ့။ ဟင္းအုိးလည္းက်ခါနီးလည္းက်ေရာ၊ ေဘာ္ဒါတစ္ေဗြက ခါတုိင္းသူတုိ့ထည့္ေနက်၊ ရွဴးတုိးတုိး . . . .ဟုိအရြက္ဟုိအရြက္တဲ့ . .

ကၽြန္ေတာ္ဒတ္လုိက္ၿပီ။ ေဟ့ေကာင္ . . .ထည့္မေနပါနဲ႔ေတာ့ကြာ။ ဒီအတုိင္းလည္းေကာင္းတာပဲ။

ေတာ္ၿပီ။ လိမ္ကုန္မယ္. . လုိ႔ေျပာလည္းမရဘူး။ ငါ့ေဘာ္ဒါတစ္ေဗြဆီမွာ အဆင္သင့္ရိွတယ္ဆုိၿပီး သြားယူေတာ့တာပါပဲ။ ဒီေကာင္လည္း ကြဲေၾကာင္ကြဲေၾကာင္နဲ႔ေပါ့။ သြားတာေကာင္းေကာင္း မသြားဘူး။ ငတ္တီးက်သြားေသးတယ္။ ႏူးကာနီး ၾကက္သားတစ္တုံးပါ ဆယ္ၿပီးကုိင္သြားတယ္။

ေနာက္မၾကာဘူး။ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္က်ၿပီးျပန္လာတယ္။ ေဟ့ေကာင္. . ဘာျဖစ္လာတာလဲဆုိေတာ့။ မဟုတ္ဘူးတဲ့ . .(ဒီေကာင္သြားတဲ့ အိမ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ့အခု၀ိုင္းဖြဲ႔ ေနတဲ့ အိမ္နဲ့ဆုိ ႏွစ္လမ္းေက်ာ္ရတယ္) ငါ(၃)လမ္းလမ္းျဖတ္နားလည္းေရာက္ေရာ၊ ငါ့ကုိအဲဒီ လမ္းျဖတ္နားကၿခံထဲကေန ပိႏဲၷပင္ကေန “ခၽြတ္ခၽြတ္”ဆုိၿပီး အသံၾကားေတာ့ လွည့္ၾကည့္လုိက္တာ ၿခံထဲကေန လက္ပုံစံမည္းမည္းႀကီးထြက္ၿပီး ပိႏၷဲရြက္ကုိလက္နဲ႔ေတာက္လုိက္၊ လက္၀ါးျဖန္႔လိုက္လုပ္ျပတာတဲ့ဗ်ာ။  ကၽြန္ေတာ္တုိ့ကလည္း ဒီေကာင့္ကုိ ေဟ့ေကာင္ ဟုတ္လု့ိလားကြာ . .မင္းကြဲေၾကာင္ကြဲေၾကာင္ျဖစ္ေနလုိ့မ်ားလားဆုိေတာ့ ၊ မဟုတ္ဘူးတဲ့ ငါလည္း ၾကက္သားတုံးေလး ကုိ ပူလုိ့ဆုိၿပီး လက္ထဲကေနကိုင္ၿပီး သုတ္သုတ္သုတ္သုတ္နဲ႔သြားတာပဲတဲ့။

အသံၾကားလို႔လွည့္ၾကည့္ေတာ့မွ ျမင္ရတာတဲ့ဗ်ာ။

အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ့ထဲကတစ္ေယာက္ (အရင္ကေတာ့ အဲဒီ(၃)လမ္းျဖတ္က အိမ္က သူမ်ားေတြေျပာသံၾကားေတာ့ ဗုိက္ႀကီးသည္တစ္ ေယာက္ေသဖူးတယ္။ ) အဲဒါ သူေနမွာေပါ့တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟုတ္ခ်င္ဟုတ္မွာေပါ့ ဆုိၿပီး . . .ကဲ ဘာမွစဥ္းစားမေနနဲ့ေတာ့ . . .ငါတုိ့ေနာက္မွ စားၿပီးေသာက္ၿပီးမွ အဲဒီဘက္ကုိ ေဆာ့ရင္းသြားၾကည့္ၾကမယ္ေပါ့။ ကဲ က်က္ၿပီက်က္ၿပီ ..ဆြဲၾကမယ္ဆုိၿပီး ေသာက္လုိက္စားလိုက္နဲ့ ခဏတျဖဳတ္နားၾကေရာ၊ ကြဲတဲ့သူလည္းကြဲေနၿပီ။

၀ီေခၚတဲ့သူလည္း ၀ီေခၚေနၿပီ၊ ဆန္ျပဳတ္ေရာင္းတဲ့သူလည္း ေရာင္းေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ့ သိပ္မကြဲ ေသးတဲ့ (၄) ေယာက္က ေတာ့ ခုနအေၾကာင္းကုိ ျပန္စဥ္းစားၿပီး ေဟ့ေရာင္ငါတုိ႔အဲဒီလမ္းျဖတ္ကုိသြားမလားဆုိၿပီး ေျပာေတာ့ . . .လူမ်ားရင္ေတာ့ ဘာမွထူးမွမဟုတ္ပါဘူးဆုိၿပီး ေဆးလိပ္ေလးဖြာၿပီး ခ်ီတက္သြားၾကေတာ့ ဘာမွအရိပ္အေယာင္ ေတာင္မျပဘူး။ ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း ဆက္ၿပီး ေတာင္ေရႊ႔ေျမာက္ေရႊ႔ေပါ့။ ေနာက္(၅)လမ္းထဲကုိလည္းေရာက္ေရာ၊ အဲဒီလမ္းထဲမွာ ဒိုင္နာက(လုိင္းကား) လိုင္းနံပါတ္ကေတာ့ ( . . .)ပါ။ အဲဒီကားေပၚမွာ ျခင္ေထာင္ေထာင္ထားတာေတြ႔ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း ကားကုိဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစားရင္း အနားေရာက္လာတယ္။ ကားဘီးပဲေလေလွ်ာ့ရမလားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔(၄)ေယာက္က တစ္ေယာက္တစ္ကြဲစီ ကားကုိတစ္ဖက္စီ ေလေလွ်ာ့ၾကတာေပါ့။ ေလေလွ်ာ့တာကလည္း တစ္ၿပိဳင္တည္း မေလွ်ာ့ရဲဘူးေလ။ အလွည့္က် အခ်က္ျပၿပီး ရွဴး ရွဴးနဲ႔ေလွ်ာ့ရတာ၊ ေတာ္ၾကာ ကားဘီးေလးဘက္စလုံး တစ္ၿပိဳင္တည္းေလွ်ာ့ရင္ အသံက်ယ္မွာစုိးလုိ့ေလ။ ဒီလုိနဲ႔ေလွ်ာ့ရင္းေလွ်ာ့ရင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ့ထဲက တစ္ေယာက္က ရုတ္တရက္ထေျပးပါေလေရာ။ အသံေတာ့မထြက္ဘူး။ ဘာျမင္သြားလုိ႔လဲမသိဘူးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ့လည္း ကားေပၚကုိၾကည့္ေတာ့လည္း ဘာမွမျမင္ရဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႔ဒီေကာင့္ေနာက္ေျပးလိုက္ၿပီး ေမးေတာ့မွ

အီး . . .. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ေအာက္ငုံ႔ၿပီး ကားဘီးေလေလွ်ာ့ေနတုန္း သူကအေပၚကုိေမာ့ၾကည့္ေတာ့ သူ႔ကကားညာဘက္ေနာက္ဘီးကုိ ေလေလွ်ာ့ရတာဆုိေတာ့ ၊ သူ႔ဘက္အေနာက္ျခမ္းက ၿခင္ေထာင္ေဘးကေန ဆံပင္ရွည္နဲ႔တဲ့ေခါင္းပဲပါတယ္တဲ့၊ သူ႔ကုိျပဴးၿပီး ၾကည့္တယ္တဲ့ဗ်ာ။ သရဲမတဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း မင္းကဟုတ္လုိ႔လားဟ ဆုိေတာ့။

အာ . . .အေသအခ်ာကုိပဲတဲ့။ ငါကထင္တာ ကားသမားေတြမ်ား ဟုိဟာေခၚထားတာလား ဆုိၿပီးအေသအခ်ာၾကည့္တာပဲတဲ့ ..မဟုတ္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ သူၾကည့္တဲ့ပုံက ၾကက္သီးထစရာႀကီးတဲ့။ သူေနာက္မွ ျပန္လုပ္ျပတာ . . .သူလုပ္ျပတာေတာင္ ေက်ာခ်မ္းစရာႀကီးဗ်။

ရယ္မလုိလုိ ရုပ္ႀကီးနဲ့တဲ့။

ဒါနဲ႔သြားျပန္ၾကည့္ေတာ့ ဘာမွမျမင္ရေတာ့ပါဘူး။  ေနာက္ေန႔(၃)(၄)ရက္က်ေတာ့ အဲဒီကား ေမာင္းတဲ့ ဒရိုင္ဘာကုိေျပာျပေတာ့မွ ဟုတ္တယ္တဲ့။ သူတုိ႔လည္း သူခုိးႀကီးည ၿပီး ေနာက္ရက္က ဘာမွမျဖစ္ေသးဘူးတဲ့။ တစ္ရက္ေက်ာ္လည္းက်ေရာ၊ အဲဒီသရဲမက ကားသိမ္းခ်ိန္ေရာက္ ရင္ပါပါလာတာတဲ့ဗ်ာ။ ပထမသူတုို့လည္း မသိဘူးတဲ့။ အဲဒီေန႔ကမွ စပါယ္ယာလုပ္တဲ့သူက ကားေခါင္းေရွ႔ကုိေျပာင္းစီးၿပီး သူက လူျပတ္တဲ့ေနရာနဲ့တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ အေနာက္ကုိခန္းကုိျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့မွ ကားအေရွ႔ေထာင့္စြန္း သူနဲ႔ဆုိတည့္တည့္က်မွာေပါ့

အဲဒီမွာ မိန္းမပုံစံပါလာတာတဲ့ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ့ျပန္ေရာက္ၿပီး ကားကအုံနာအိမ္ေရွ႔လမ္းေပၚမွာပဲထုိးတာ ဆုိေတာ့ ဒရိုင္ဘာက ဘုရားစာေတြ၊ ဘာေတြရြတ္ၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ရင္း စပါယ္ယာနဲ့အတူတူအိပ္ၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီမွာေစာင့္ၾကည့္ရင္းကေန ဒရိုင္ဘာက အိပ္ေပ်ာ္သြားမွ

စပါယ္ယာတစ္ေယာက္တည္းႀကဳံရတာတဲ့ဗ်ာ။ ျခင္ေထာင္ေပၚကေန မုိးၿပီးၾကည့္ေနတာတဲ့ဗ်ာ။

ေခါင္းပဲျမင္ရတယ္ေျပာတယ္ဗ်။ သူလည္းအိပ္ေပ်ာ္သလုိ ႏုိးသလုိျဖစ္ေနတာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ အသိစိတ္ကေတာ့ လုံး၀မအိပ္ေပ်ာ္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔လႈပ္လုိ့မရဘူးတဲ့။ အတင္းအားတင္းၿပီးေတာ့ လႈပ္လုိ႔လည္းရေရာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့ဗ်ာ။

ဒါစပါယ္ယာနဲ့ ဒရိုင္ဘာေျပာျပတာေပါ့။

ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ေတြ႔တာကလည္း ကားရပ္ထားတဲ့ ကားအုံနာအိမ္ေရွ႔ရဲ႔ အေရွ႔ကအိမ္က အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္လည္းျမင္တယ္ေျပာတယ္။ သူကေတာ့ မနက္(၃း၃၀)ေလာက္ သူတုိ႔ကား မထြက္ခင္ တစ္ေရးႏုိးေတာ့ အိမ္ေရွ႔လမ္းေပၚၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကားေပၚက ျခင္ေထာင္ေထာင္ထားတဲ့ တစ္ဖက္အျခမ္းကေနရပ္ေနတာတဲ့. . .ေခါင္းပဲျမင္ရတယ္တဲ့ . .အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ပါတဲ့ဗ်ာ။

ေနာက္ေန႔ေတြလည္းက်ေရာ ကားအုံနာကုိ အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပၿပီး ကားကုိ ပရိတ္ေတြ၊ ဘာေတြရြတ္လိုက္ေတာ့မွ ၿငိမ္သြားတာတဲ့ဗ်ာ။

About waigyee

has written 11 post in this Website..