ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္လုပ္စဥ္က ျဖစ္ပါသည္။ ၄င္းကုမၸဏီမွာ ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေလ႔က်င့္ေပးရာတြင္ နာမည္ႀကီးပါသည္။ ၀န္ထမ္းမ်ားကို အဂၤလိပ္စာသင္တန္း မ်ား ေပးျခင္း၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈပညာတြင္ နာမည္ႀကီးဆရာႀကီး ဆရာမႀကီးမ်ားႏွင့္ သင္တန္းမ်ားေပးျခင္း၊ စိတ္ပညာဆိုင္ရာ ဆရာႀကီးမ်ားႏွင့္ အျပဳသေဘာေတြးတတ္ေခၚတတ္လာေအာင္ ေလ႔က်င့္ေပးျခင္းမ်ားကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ေပးေနေသာကုမၸဏီႀကီးတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ ထိုကုမၸဏီတြင္အလုပ္လုပ္ခဲ႔ရေသာ အခ်ိန္မ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းတြင္ပညာသင္ခဲ႔ရသလိုျဖစ္ခဲ႔ပါသျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။ တစ္ခုေသာ ေန႔တစ္ေန႔တြင္ ကုမၸဏီမွ လက္ေထာက္မန္ေနဂ်ာ ႏွင့္အထက္ ၀န္ထမ္းမ်ားဧ။္ management trip တစ္ခုကို အနားယူစရာေနရာတစ္ခုတြင္ စီစဥ္ခဲ႔ပါသည္။ ကုမၸဏီဒါရိုက္တာ အဖြဲ႕၀င္မ်ားကိုယ္တိုင္ ထိုခရီးစဥ္ကို လုိက္ပါၾကပါသည္။ ထိုခရီးစဥ္တြင္ နာမည္ေက်ာ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပညာရွင္တစ္ဦးလိုက္ပါၿပီး ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး management အေၾကာင္းေလးမ်ားပို႔ခ်ေပးပါသည္။ ၄င္းပို႔ခ်ခ်က္တြင္ပါ၀င္ ေသာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုမွာ ကုမၸဏီတြင္ ၀န္ထမ္းအ၀င္အထြက္ လိုတာထက္ပိုၿပီးမ်ားေနလွ်င္ ကုမၸဏီဧ။္ management ပိုင္းတြင္ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ အခ်ိဳ႕ရွိေနေၾကာင္း သိႏိုင္သည္ ဟုပို႔ခ်ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပို႔ခ်ခ်က္အၿပီး ခဏနားခ်ိန္တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ားမွ သိလိုသည္မ်ားကို ပြင့္လင္းစြာ ေမးသားႏိုင္သည္ဟု ကုမၸဏီ ဒါရိုက္တာအဖြဲ႔မွေၾကညာပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မန္ေနဂ်ာတစ္ဦးမွ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေအာက္ပါအတိုင္း ထေမးပါေတာ႔သည္။

  “ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီ မွာ လည္း ၀န္ထမ္းအ၀င္အထြက္ေတြ သိတ္မ်ားေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ၊ အဲဒါ ကုမၸဏီရဲ႕ management အပိုင္းကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုေနၿပီလို႔ဆိုလိုရာ ေရာက္ပါသလား”

ေမးခြန္းေမးသူကို ၀န္ထမ္းအားလံုး အထိတ္တလန္႔ႏွင့္ ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကပါသည္။ ပို႔ခ်သူ ဆရာကိုယ္တိုင္လည္း ဒါရိုက္တာအဖြဲ႕၀င္မ်ားေရွ႕တြင္ ထိုေမးခြန္းမ်ိဳးေမးလိမ္႔မည္ဟု ယူဆထားဟန္မတူသျဖင့္ ေမးခြန္းေမးသူအား ျပန္ၾကည့္ေနပါသည္။

ထိုအေျခအေနတြင္ မန္ေနးဂ်င္းဒါရိုက္တာလုပ္သူမွ  ” ဆရာ ဒီေမးခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေျဖခြင့္ျပဳပါ “ ဟု ေျပာၿပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒါသသံအနည္းငယ္ျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာခ်လိုက္ပါေတာ႔သည္။

 ” အခု ဒီခရီးစဥ္ကို လိုက္ပါလာတဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြအားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီရဲ႕ ေရွ႕ဆက္သြားမယ္႔လမ္းစဥ္၊ ကိုင္စြဲမယ္႔ မူ၀ါဒ၊ ပံ႔ပိုးေပးႏိုင္တဲ႔ အခြင့္အေရး စသည္ျဖင့္ သိသင့္သိထိုက္တာေတြကို တရား၀င္တင္ျပထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ အယူအဆတူတဲ႔လူေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေပးႏုိင္တဲ႔ အခြင့္အေရးကို ေက်နပ္တဲ႔လူေတြ ကုန္ကုန္ေျပာပါမယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီမွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိတဲ႔လူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နဲ႔ ဆက္ၿပီးလက္တြဲသြားႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နဲ႔ လက္တြဲခ်င္စိတ္မရွိတဲ႔လူေတြ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္မထားပါဘူး၊ ႀကိဳက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ လက္တြဲျဖဳတ္သြားႏိုင္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က လက္တြဲလို႔မျဖစ္ႏုိင္ဘူးထင္တဲ႕လူကိုလည္း ဘယ္သူ႔အေပၚကိုမွ အားနာေနမယ္မဟုတ္ပါဘူး၊ အခ်ိန္မေရြးလက္တြဲျဖဳတ္သြားမွာပါ၊ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္”

မန္ေနးဂ်င္းဒါရိုက္တာ က သူ႕ခံုတြင္သူျပန္ထိုင္ပါသည္။ ေမးခြန္းေမးခဲ႔သူ မန္ေနဂ်ာမွ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး  ”အခုလို ရွင္းျပတဲ႔ အတြက္ အမ္မ္ဒီ႔ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ” ဟု ေျပာလိုက္ပါသည္။ အမ္မ္ဒီေရာ မန္ေနဂ်ာပါ တုန္႔ျပန္ပံုအနည္းငယ္ ပ်င္းထန္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

ေတြးစရာရွိသည္မွာ ပြင့္လင္းစြာ ေမးခြန္းမ်ားေမးျမန္းခြင့္ေပးခဲ႔သူ ဒါရိုက္တာအဖြဲ႕မွာအျပစ္ရွိသလား၊ အားနာမႈကင္းမဲ႔စြာ ေမးျမန္းခဲ႔ေသာ မန္ေနဂ်ာ မွာ အျပစ္ရွိေလသလား ဆိုတာျဖစ္ပါသည္။

ဆိုင္သည္မဆိုင္သည္ မသိပါ ရန္ကုန္ၿပန္ေရာက္ၿပီး ႏွစ္ရက္ခန္႔တြင္ ထိုမန္ေနဂ်ာ အလုပ္မွ ႏႈတ္ထြက္သြားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္အခုအထိနားမလည္သည္မွာ အမ္မ္ဒီ သေဘာထားမႀကီးတာလား၊ မန္ေနဂ်ာ႕ ေမးခြန္းက လိုအပ္သည္ထက္ပ်င္းထန္သြားတာလား ဆိုတာျဖစ္ပါသည္။

(တစ္ကယ္႔အျဖစ္အပ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ နာမည္မ်ားထည့္မေရးခဲ႔သည့္ အတြက္ ေတာင္းပန္ပါသည္။ ထိုမန္ေနဂ်ာမွာယခုအခါကုမၸဏီႀကီးတစ္ခုတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနပါသည္။)

 

 

black chaw

About black chaw

black chaw has written 332 post in this Website..

   Send article as PDF