(ေလယာဥ္မထြက္ခြါမီ မဂၤလာဒုံေလဆိပ္)

  မဂၤလာဒုံေလဆိပ္ ေလယာဥ္မထြက္ခါြမီျမင္ကြင္း

ရန္ကုန္ကေန ဗန္ေကာက္ ေလယာဥ္ေမာင္းခ်ိန္ ၁ နာရီ ၅ မိနစ္ဟု ေလယာဥ္မွဴးေၾကညာသံၾကားလုိက္သည္။                                                  အျမင့္ေပ သုံးေသာင္းေက်ာ္မွပ်ံသန္းသည္။ လုိအပ္သည့္ အျမင့္ေရာက္ေတာ့ ေလယာဥ္မယ္မ်ားက အဆာေျပ ေကၽြးရန္ စတင္လႈပ္ရွားၾကသည္။

အသုတ္တပြဲ၊ ေရႊခ်ီတစ္တုံး၊ ေရတခြက္၊ အခ်ိဳရည္တစ္ဘူး၊ ဆားထုတ္၊ျငဳပ္ေကာင္းမႈန္႔တထုပ္၊ သၾကားတထုတ္၊ ႏုိ႔မႈန္႔တထုတ္၊  ေကာ္ဇြန္း၊ ေကာ္ခရင္း၊ ေကာ္ဓား၊ သြားၾကားထုိးတံ တစ္ေခ်ာင္း၊ တစ္ရႈးလက္သုတ္ပု၀ါတစ္ခု၊ ေရစုိတစ္ရႈးတစ္ထုတ္၊ ေကာ္ဖီ လဘက္ရည္ထည့္ရန္ ခြက္တစ္ခုတုိ႔ပါ၀င္သည္။ ဓာတ္ပုံရုိက္ရန္ ေမ့သြားခဲ့သည္။  ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ ရြာသားေတြကို ေလယာဥ္ေပၚမွ အဆာေျပ ေကၽြးလုိ႔ရသည္။ (အေတြ႔အႀကံဳမရွိေသးသူမ်ားကိုသာရည္ရြယ္ပါသည္။) သိပ္ေတာ့ အေကာင္းႀကီးေတာ့ မဟုတ္။

  

ေလယာဥ္ေပၚမွာ (သူငယ္ခ်င္းေျပာတဲ့ေလယာဥ္စပယ္ယာဆုိတာ)

 အရည္အေနျဖင့္၊ အရက္၊ ၀ုိင္၊ အခ်ိဳရည္၊ ေကာ္ဖီ၊ လဘက္ရည္ ၊ ေရမ်ားတုိက္သည္။ အရက္ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္တုိက္သည္ မသိ။ အခ်ိဳရည္ လဘက္ရည္ ေကာ္ဖီကေတာ့ ၀ေအာင္ေသာက္လုိ႔ရသည္။ ထုိင္ခုံေရွ႔က အိပ္ထဲတြင္ ေလယာဥ္အေရးေပၚႀကံဳလွ်င္ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အရာမ်ားကို သရုပ္ျပပုံေဖာ္ထားေသာ စာရြက္တရြက္ ႏွင့္။ စကၠဴအိပ္တစ္ခု၊ မဂၢဇင္းတစ္အုပ္၊ ဂ်ဴတီဖရီး ေစ်း၀ယ္ရန္ ပစၥည္းမ်ားစာရင္းရွိသည္။ စားေသာက္ၿပီး ပစၥည္းမ်ား သိမ္းကာ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ ၀င္မည့္သူမ်ားအတြက္ ၀ိႈက္ကဒ္ (အင္မီဂေရးရွင္းေပးရန္ကဒ္) နာမည္၊ ပတ္စ္ပုိ႔နံပါတ္၊ တည္းမည့္ေနရာ စသည္မ်ားျဖည့္ရေသာ ကဒ္မ်ားလုိက္ေပးသည္။ တခ်ိဳ႕ ေအာက္ေရာက္မွ ျဖည့္ၾကသည္။                                                            မၾကာမီ သု၀ဏ္ဏဘူမိေလဆိပ္ဆင္းေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေၾကညာသည္။ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ က်ဳျဖင့္မဟုတ္ဘဲ ေလွကားျဖင့္ဆင္းကာ ကားေပၚတက္ရသည္။ ကားျဖင့္ ေလဆိပ္၀င္ေပါက္အထိလုိက္ပုိ႔သည္။

 ထုိင္းေလဆိပ္ ေလယာဥ္ေပၚမွ အဆင္း

ေလဆိပ္၀င္ နာရီၾကည့္လုိက္ေတာ့  ၁၁ နာရီ ၄၅ ရွိေနၿပီ။ ပထမေတာ့ ေလဆိပ္ထဲ ေလွ်ာက္လည္ဖုိ႔ စိတ္ကူးေသးသည္။ ေတာ္ၾကာေနာက္က်ေနမွာစုိးသျဖင့္ HK သုိ႔သြားမည့္ ဂိတ္ေပါက္ E8 ကိုရွာရသည္။

ေဟာင္ေကာင္သြားမည့္ေလယာဥ္စီးရမည့္ ဂိတ္နံပါတ္ (၈)

အခ်ိန္ကေတာ့ သိပ္ျပႆနာမရွိ ေအးေအးေဆးေဆး သြားလုိ႔ရသည္။ ေဟာင္ေကာင္ေလယာဥ္က ၃ နာရီမွ ထြက္မည္။ ဟုိဟုိသည္သည္ၾကည့္ရင္း ေငးရင္းျဖင့္ သြားျဖစ္သည္။ ဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ၁၂ နာရီေက်ာ္ၿပီ။ သုိ႔ေသာ္ ဂိတ္ကမဖြင့္ေသးေပ။ နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္ရသည္။ ခဏထုိင္ကာ အေမာေျဖလုိက္သည္။

ထုိင္းေလဆိပ္ အတြင္းပိုင္းတေနရာ

တစ္ေယာက္တည္းဆုိေတာ့ ဟိုေငးသည္ေငး ဟုိေတြးသည္ေတြး၊

 အျပင္ဘက္က ေလယာဥ္ေတြထြက္တာကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

 ဂိတ္ဖြင့္ေတာ့ အထဲ၀င္လုိက္သည္။ ေစာေသးသည့္ အတြက္ လူမ်ား သိပ္မရွိေသး၊ အထဲတြင္ တနာရီခန္႔ ထပ္ေစာင့္ရသည္။ 

ဒီေလယာဥ္ႀကီးျဖင့္ သြားရမွာ

၂ နာရီ ၂၀ တြင္ ေလယာဥ္ေပၚတက္ရသည္။ ေလယာဥ္ပ်ံသန္းခ်ိန္ ကလဲ ၂ နာရီ ၂၀ ခန္႔ၾကာသည္။

တိမ္လႊာေပၚမွာ ပ်ံကာ၀ဲလုိ႔

ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္ဆင္းကာနီးေတာ့ ပင္လယ္ထဲ ထုိးဆင္းေနသည္ဟု ထင္ရသည္။ ေအာက္က သေဘၤာႀကီးမ်ား သြားေနသည္ကို ျမင္ရသည္။ ေရနဲ႔နီးနီေလးဟု ထင္ရသည္။ ေလယာဥ္ဆုိက္ေတာ့ ၅ နာရီခြဲ၊ ေလယာဥ္မွ ဆင္းကာ အင္မီဂေရးရွင္းသြားရန္ ရထားေလး ၅ မိနစ္ခန္႔ စီးရသည္။ ရထားကဆင္းၿပီး အေပၚကို စက္ေလွကားျဖင့္ တက္ရျပန္သည္။ အင္မီးဂေရးရွင္းေရာက္ေတာ့ မ်ားလုိက္တဲ့လူေတြ ေကြ႔ပတ္ၿပီးတန္းစီရသည္မွာ ေလးငါးရာခန္႔ရွိသည္။ ေနာက္ကလဲ ၀င္လာမစဲ တသဲသဲ။ နာရီ၀က္ခန္႔ၾကာမွ ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္ေတာ့သည္။                                               ဒါေတာင္ ေကာင္တာေတြမ်ားေပးလုိ႕ ။  ပတ္စ္ပုိ႔ၾကည့္ လူၾကည့္ကာ တုံးထုေပးလုိက္သည္။

 


 

 

 

About kyawmonkhant

kyawmon khant has written 29 post in this Website..

I am kyawmonkhant.