၅။

ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ၿပင္သစ္ယဥ္ေက်းမႈဌာနက ဖြင့္လွစ္ေသာ ၿပင္သစ္စာသင္တန္းအခ်ိန္က ေစာေစာဆင္းၿပီး ညေနေစာင္းသာသာ သာရွိေသးေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မလမ္းေလွ်ာက္ၿပန္ခဲ့သည္။ ထုိစဥ္သူက ကၽြန္မကုိၿမင္ေတာ့ မၾကီးၾကီးလမ္းကထြက္လာၿပီး ကၽြန္မေရွ႕ကေကာ့ေကာ့၊ ေကာ့ေကာ့ႏွင့္ ထြက္သြားသည္။ ကၽြန္မကလညး္ထူးထူးၿခားၿခား ဂရုစုိက္မေနခဲ့ပါ။ ကုိယ့္ဖာသာခပ္ေအးေအးေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။

လမ္းတစ္၀က္ေရာက္ေတာ့သူကေနာက္ၿပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီးကၽြန္မကလမ္းေလွ်ာက္အေတာ္ေႏွးသည္ဟု ဆုိသည္။ အုိ……။ ကၽြန္မကသူနဲ႕

လမ္းေလွ်ာက္ၿပဳိင္ေနတာမွမဟုတ္တာ။ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြားေနတာပဲ။ကၽြန္မမ်က္ေစာင္းထုိးၿပလုိက္သည္။

ေနာက္ေန႕မ်ားတြင္သင္တန္းကအၿပန္ကၽြန္မ၏ေနာက္ကၿဖစ္ေစ၊ကၽြန္မ၏ေဘးနားကၿဖစ္ေစ၊ ေရွ႕နားကၿဖစ္ေစ သူပါပါလာတတ္သည္။ သူႏွင့္ကၽြန္မစကားေတြေၿပာရင္းညေနပုိင္းအခ်ိန္ေလးကို ကုန္ဆုံးခဲ့ၾကသည္။

တစ္ေန႕တြင္ သူကကၽြန္မကုိ ရည္းစားစာေပးၿပီး စာၿပန္ပါဟုေၿပာသည္။ ထုိေန႕မွစ၍ သူ ကၽြန္မဆီသုိ႕ တစ္ပတ္တိတိ မလာခဲ့ပါ။ တစ္ပတ္ၾကာေသာအခါ

ကၽြန္မကစာမၿပန္ရေသးေသာေၾကာင့္ သူကၽြန္မဆီက အေၿဖေတာင္းသည္။  `ကုိယ့္ကုိခ်စ္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္အေကာငး္ဆုံးလုပ္ေပးႏုိင္ၿခင္းကေတာ့ သူ႕ကုိၿပန္ခ်စ္လုိက္ဖုိ႕ပဲတဲ့။ ၿပန္ၿပီးမခ်စ္ႏုိင္ဘူးဆုိရင္ေတာင္

ၾကိဳးရွည္ရွည္နဲ႕ဆြဲထားဖုိ႕ေတာ့မေကာင္းပါဘူး`ဆုိတဲ့စကားကုိ ကၽြန္မသိေသာ္လည္း သူ႕အားခ်စ္မခ်စ္စဥ္းစားရသည္မွာ အေတာ္ခက္ခဲေသာ ၿပႆနာတစ္ခုၿဖစ္သည္။ အခ်စ္ဆုိတာ ဘာမွန္းမသိတတ္ေသးေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မၿပန္မေၿဖခဲ့ပါ။

ကၽြန္မႏွင့္သူဘာေတြလဲဟု မေရရာ၊မေသခ်ာေနရင္းကေန

ကၽြန္မတုိ႕တစ္ခါခ်ိန္းေတြ႕ခဲ့ဖူးသည္။ တည္ျငိမ္လွတဲ့ကန္ေရၿပင္မရွိ၊ တီးတုိးစကားေၿပာလွ်င္ ကာရန္ထီးမရွိ၊အနည္းငယ္ ေၿခာက္ေၿခာက္ကပ္ကပ္ႏုိင္လွေသာ ပန္းၿခံတစ္ခု၏ ခုံတန္းရွည္ေလးတစ္ခုေပၚမွာ ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ခပ္ခြာခြာထုိင္ကာ ရိုးသားစြာ အခ်ိန္ကုန္ဆုံးခဲ့သည္။

သူက မူလတန္းေလာက္တုန္းကရည္းစားအၿပိဳင္ထားခဲ့ဖူးသည့္အေၾကာင္း၊ အခုသူၾကိဳက္ေနသည့္ ေကာင္မေလးက ၿမံဳစိစိႏွင့္ဘာမွန္းမသိၿဖစ္ေနေၾကာင္း၊ သူတုိ႕တကၠသိုလ္မွာ ေခ်ာတဲ့ေကာင္မေလးေတြေပါရဲ႕သားနဲ႕ ဘာၿဖစ္လုိ႕ေအးတိေအးစက္ ေကာင္မေလးမ်ဳိးကုိၾကိဳက္သြားရတာပါလိမ့္ဟု ကၽြန္မကိုေငါ့သလုိမ်ဳိးေၿပာေတာ့ ကၽြန္မကသိတာေပါ့။ ကၽြန္မကလညး္ ေသခ်ာမွလုပ္ခ်င္သည္ ဆုိေသာေၾကာင့္ သူ႕ကုိသာေငးေမာၾကည့္ေနခဲ့သည္။

ကၽြန္မကလညး္ တဖန္ ကၽြန္မေရးေနေသာ ၀တၴူမ်ားအေၾကာင္း၊ ဘယ္သူ႕စာအုပ္ကဘယ္လုိဗဟုသုတတုိးေၾကာငး္၊ ဘယ္လုိအူေၾကာင္ေၾကာင္တစ္ေယာက္က ကၽြန္မေနာက္ကိုုလိုက္ေနမွန္းမသိဘူးဟု ဆုိေတာ့ သူ၏မ်က္ႏွာညိႈးက်သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကို ေတြေတြေလးေငးၾကည့္ရင္း

`အစ္မရယ္`ဟုညည္းေလသည္။

ထုိအခ်ိန္ခဏေလးမ်ားသည္ ယခုအခါမည္သည့္အရာႏွင့္မွ်လဲႏုိင္စြမ္းမရွိသည္ကုိ

တစ္ခ်ိန္ကမသိခဲ့ပါ။

၆။

ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ဦးမသိမသာ စိမ္းကားသြားသည္မွာ

မည္သည့္အခ်က္ေၾကာင့္ၿဖစ္သည္ဟု ႏွစ္ေယာက္သားမရိ္ပ္မိခဲ့ၾကပါ။ ကၽြန္မကလညး္ဘြဲ႕ရ၊ ေက်ာင္းေတြဆက္တက္၊ သူကလည္းုအလုပ္သင္ဆရာ၀န္ၿဖစ္၊ နယ္ထြက္ရသည္ဆုိေတာ့ အဆက္အသြယ္ၿပတ္သြားခဲ့သည္။ ကၽြန္မကလည္း ေနာက္ပုိ္င္းမွာ ႏိုင္ငံၿခားထြက္သြားသည္ဆုိေတာ့ကၽြန္မႏွင့္သူေတာ္ေတာ္အလွမ္းေ၀းသြားခဲ့သည္။

သံေယာဇဥ္ဆုိသည္မွာ ကုိယ္မသိခင္ကတညး္က ရစ္ပတ္ေနၿပီး ကိုယ္သိလုိက္ခ်ိန္မွာ အၿမစ္တြယ္ေနၿပီးသား ၿဖစ္ေနတတ္ပါသည္။ အခ်စ္ကုိလက္ေတြ႕က်က်သိခ်င္လုိေသာ ကၽြန္မသည္သူႏွင့္ေၿမနီကုန္းကုိ ကားမစီးဘဲ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကသည့္လမ္းေလးကိုမွန္းဆမိတုိင္း သူ႕ကို သတိရမိသည္။ စင္ကာပူည၏ လွပသည္ဆုိေသာ ရႈခင္းေတြသည္ ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ဥိီးသားပုခုံးခ်င္းထိလုနီးနီးေလွ်ာက္ခဲ့ၾကသည့္ ညေနခင္းရႈခင္းကို ဘယ္နည္းႏွင့္မွ်ုလုိက္မမီပါ။ ေရၿပင္ၿမင္တုိင္း သူႏွင့္ ကၽြန္မကိုယ္တစ္ၿခမ္းေစာင္းၿပီး ေက်ာက္ခဲတုံးေလးေတြေရေပၚမွာရွပ္ပစ္တုိင္းကစားခဲ့ၾကသည္ကုိ ၿမင္ေယာင္ေနမိသည။္ မုန္႕လင္မယားၾကိဳက္ေသာ သူ႕ကုိ မုန္႕၀ုိငး္၀ုိင္းခ်ပ္ခ်ပ္ေလးေတြၿမင္တုိင္း သတိမရဘဲမေနႏုိင္ေအာင္ သူ…….ကၽြန္မကုိမည္သည့္နည္းမ်ားၿဖင့္ ညိႈ႕ငင္ထားခဲ့ပါသနည္း။ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူ႕ရင္ခြင္ႏွင့္ ကၽြန္မေက်ာတုိ႕ထိလွ်င္သူ႕ကို ၿပန္ၿပီးရင္ခ်င္းကပ္ေအာင္ ဖက္ထားမိမည္ထင္ပါသည။္

အခုသူကအရုိးအထူးကုဆရာ၀န္အၿဖစ္ေဆးရုံမွာတာ၀န္က်ေနၿပီလုိ႕ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းကေၿပာေတာ့ ကၽြန္မအတုိင္းမသိ၀မး္သာမိသည္။ ၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကဆက္ၿပီး

`ဟဲ့..၊သူ႕ဆီမွာ..မိန္းမရွိေနၿပီလားလုိ႕၊ နင္မသိခ်င္ဘူးလား`တဲ့။

ကၽြန္မထုိကိစၥကုိလုံးလုံးပင္မစဥ္းစားခဲ့မိပါ။ ဟုတ္ပါသည္။ ယခုဆုိလွ်င္ သူ႕မွာသားႏွင့္မယားႏွင့္ ဘ၀ခရီးလမ္းကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလွ်ာက္လွမ္းေနေပလိမ့္မည္။

၇။

မည္မွ်ပင္အခ်ိန္မ်ားၾကာေညာင္းခဲ့ပါေစ။ အေ၀းမွာလွမ္းၿမင္ေနရသည့္ လူကေတာ့ သူပဲၿဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူ႕ပုံစံကေတာ့ အရင္အတုိင္းပုဆုိးကုိ ခပ္တုိတုိ ၀တ္ထားတုန္းပင္ၿဖစ္သည္။

ေဟာ..ဆရာမထြက္လာၿပီ။

`သားနဲ႕သမီး…၊လာၾကေလ..၊ဆရာမေတြကုိကန္ေတာ့ၾကေတာ့မယ္`

သည္ေန႕သူႏွင့္ ကၽြန္မၿပန္ဆုံၿဖစ္ခဲ့သည္က ကၽြန္မတုိ႕ အမွတ္(၁)၊အေၿခခံပညာ အထက္တန္းေက်ာင္း၏ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ဆရာကန္ေတာ့ပြဲရွိေသာေၾကာင့္ပင္။ ဆရာမ၏ လွမ္းေခၚမႈေၾကာင့္ ကၽြန္မလညး္ သူ႕ေရွ႕ကခပ္သုတ္သုတ္ၿဖတ္သြားၿပီး ေက်ာင္းထဲ၀င္လုိက္သည္။ သူကၽြန္မကို ေခၚမွေခၚပါေလစ။

`အစ္မ….`

ေဟာ..သူႏွင့္ ကၽြန္မ စိတ္ခ်င္းဆက္ေနၾကတာလားဟင္။ မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းက သူ႕ေခၚသံကို တမ္းတေနမိသည္ဆုိသည္ကုိ သူေခၚလုိက္ေတာ့မွပဲ သိသြားရပါေတာ့သည္။ ကၽြန္မေၿခလွမ္းမ်ားကုိ တန္႕လုိက္ေတာ့ သူကၽြန္မအနားကုိ ေရာက္လာၿပီး

`အစ္မ…၊ကၽြန္ေတာ္အစ္မကုိ..ေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပဲေနာ္`လုိ႕ တုိးတုိးညင္ညင္ေလးေၿပာလုိက္ေတာ့ ကၽြန္မေခါငး္ငုံ႕ထားရာမွသူ႕ကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ သူကလညး္ ကၽြန္မကိုၾကည့္ရင္း အေရာင္အေသြးမတူညီေသာမ်က္၀န္းေလးေတြ ၾကာရွည္စြာ ဆုံစည္းသြားၾကသည္။ ၿပီးေတာ့ကၽြန္မသူ႕ကုိ ၿပဳံးၿပလုိက္တယ္။ ကၽြန္မမ်က္၀န္းကမ်က္ရည္စေတြကို သူၿမင္မွာပါေနာ္။

(၂.၅.၀၉)

 

Shar Thet Man

About Shar Thet Man

Shar Thet Man has written 225 post in this Website..