================================

(၁) …………..

ေရာင္နီျဖာေနတဲ့ နံနက္ခင္းတစ္ခုမွာ သူမကို စတင္ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ပန္းမ်ားစြာဟာ အလွပဆံုး ပြင့္လန္းလုိ႕ေနခဲ့တယ္။
သူမ ကလည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ မ်က္ဝန္းမ်ားထဲမွာ ထင္က်န္ရစ္လို႕ သြားခဲ့တယ္။
ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းမွာပဲ အမွတ္တမဲ့နဲ႕ က်ေနာ္ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္ ….
“လွတယ္” ……………။

(၂) ………………

အဲ့ဒီေန႕ တစ္ေန႕လံုး ေနသာေနတယ္။
က်ေနာ့္ ရင္ထဲမွာလည္း တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းနဲ႕ ေပ်ာ္လို႕ေနတယ္။
သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာ ခဏတာ ေငးမိတဲ့အခိုက္မွာ တစ္စံုတစ္ရာဟာ ရင္လိႈက္ဖုိေစခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္လို႕လည္း ဘာသိဘာသာ ခဏနဲ႕ ေပ်ာက္သြားမွာပါလို႕ပဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေတြးမိခဲ့ပါေသးတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေနာက္အရပ္ဆီက ေနထြက္လို႕လာတယ္။
“ဒါ … ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့” …………..။

(၃) ………………………

လမ္းခြဲျခင္း ဆိုတာ အေမွာင္ေတြ ဖံုးလႊမ္းျခင္းပါပဲ။
မ်က္ေတာင္ေတြ ခဏခဏ ခတ္ေပမယ့္ အျမင္အာရုံေတြ ရပ္တန္႕သြားတယ္လို႕ မထင္တတ္ခဲ့ပါဘူး။
အဲ့ဒီ ခဏခဏ ခတ္ေနတဲ့ မ်က္ေတာင္ေတြေအာက္မွာ သူမ အရိပ္မ်ား ေပ်ာက္သြားမွာကိုေတာ့ စိုးထိတ္လို႕ေနခဲ့တယ္။
ဒီအခိုက္မွာ အခ်ိန္ေတြ နာရီေတြ အားလံုးေသာ အားလံုးေသာ အရာေတြ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ရပ္တန္႕လို႕ ေနေစခ်င္ခဲ့တယ္။
ေတာင့္တျခင္း ဆႏၵတစ္ခုရဲ႕ေအာက္မွာ သူမ တစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ကြယ္လို႕ သြားခဲ့ပါတယ္။
ရင္ထဲမွာလည္း ျမႇားဦး ေအာက္သို႕ က်လို႕သြားတယ္။
ခဏခဏ ခတ္ေနတဲ့ မ်က္ေတာင္ေတြကို အနားေပးလိုက္တယ္။
ဒီအခါမွာ သူမ ပံုရိပ္မ်ားဟာ တစ္ဖန္ျပန္လည္ ႏိုးထ လာခဲ့တယ္။
မ်က္လံုးေတြ မွိတ္လို႕ထားလည္း သူမ ပံုရိပ္ေတြ ထင္ေနတုန္းပါပဲရယ္။
“ထူးပါေပ့ကြယ္” ……….။

(၄) ……………………….

တစ္ေႏြကုန္ေအာင္ ေစာင့္လိုက္ရင္ မိုးေရခ်ိဳးရဖို႕ မွန္းလို႕ ရႏိုင္ပါေသးတယ္။
ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကာလ မွာမွ သူမကို ျပန္လည္ ေတြ႕ရပါ့ … ဆိုတဲ့ … ဆိုတဲ့ …
မေရရာတဲ့ အခ်ိန္မ်ားစြာဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ အေတြးမွ်င္တန္းကို အေတာ္ ပင္ပန္းေစခဲ့ပါတယ္ …။
အဲ့ဒီ အေတြးတန္းၾကားမွာ ေမွ်ာပါလာတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘာျဖစ္မွန္း မသိတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားဟာလည္း ေျဖရ ခက္လွပါေသးတယ္ ….။
လက္ခ်ိဳးလို႕ ေရတြက္ရတဲ့ ခဏတာ နာရီမ်ားဟာ ခပ္ေပါ့ေပါ့ထားတဲ့ ရင္ထဲမွာ လူပါးဝစြာပဲ ေနရာအျပည့္ ယူထားၾကေလတယ္။
နိစၥဓူဝ မထူးဆန္းလွတဲ့ ပံုရိပ္မ်ားၾကားမွာ သူမဟာ ဘာေၾကာင့္ ေပၚလြင္လာရတာတဲ့လဲ ???
ေနာက္ဆံုးမွာ တစ္စံုတစ္ရာကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ပိုင္ႏိုင္စြာ စြဲကိုင္လိုက္တယ္။
“က်ေနာ္ သူမကို ခ်စ္မိသြားတယ္” ………….။

(၅) …………………………

ေႏွးေကြးလွတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာကို စိတ္အပ်က္ႀကီး ပ်က္ခဲ့ဖူးေပမယ့္
ဒီတစ္ခါေတာ့ ေက်းဇူးေတြ တင္ေနမိေတာ့တယ္။
ဟုတ္တယ္။ က်ေနာ့္ ရင္ထဲမွာ ျဖစ္သမွ် စာစီကံုးျပလို႕ သူမသို႕ သိေစႏိုင္ခဲ့တယ္။
ျဖဳန္းစားႀကီး ဆိုေပမယ့္ တစ္ပါးသူ ဦးလို႕သြားမွာကို ေၾကာက္တယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က …..
“ရင္ေတြခုန္လို႕ လက္ေတြလည္း တုန္ေနခဲ့တာေပါ့ကြယ္” ……….။

(၆) ……………………………

(ပထမဆံုး ျပန္ေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ ေန႕)
အဲ့ဒီေန႕က ….. က်ေနာ္ ေပ်ာ္ေနခဲ့တာေပါ့ ခင္ဗ် …..
ရွက္ေသြးျဖာ သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာ အလွ … က်ေနာ္ ေငးလို႕ အားမရႏိုင္ျဖစ္ရတာပ ……
တတြက္တြက္ ဆိုလာခဲ့ စကားသံမ်ားဟာ နားဝင္ပီယံ ခ်ိဳကာျမ …
ေနေရာင္ေပ်ာက္ ဒီညခင္းတစ္ခုဟာ အေပ်ာ္ေတြနဲ႕ ေဝျဖာေနပါ့ …
ရင္ထဲမွာလည္း ႀကိဳးေတြက တစ္စၿပီး တစ္စ …….။
(ကာရန္ လိုက္ေအာင္ .. အာဟ .. အာဟ .. လို႕ လိုက္ဆို .. )

(၇) ……………………………….

အထက္မွာ ဆိုထားသလို က်ေနာ့္ရင္ကို ႀကိဳးေတြက တစ္စၿပီးတစ္စ ရစ္ပတ္လို႕ လာခဲ့တယ္။
ေပ်ာ္ေစတဲ့ ႀကိဳးေတြလည္း ပါတယ္၊ ဝမ္းနည္းႀကိဳးေတြလည္း ပါတယ္။
အို ….. အစံုအစံုပါပဲရယ္။
ဒီႀကိဳးေတြ ပင့္ေျမႇာက္လို႕ အထက္ဘဝဂ္ထိလည္း ေရာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဒီႀကိဳးေတြ တင္းၾကပ္လြန္းလို႕ အသက္ရႈေတြလည္း ရပ္သြားမတတ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
သူမနဲ႕ ပတ္သက္လာသမွ် လူဟာ အရူးတစ္ေယာက္လိုပါပဲ။
အေတြးလြန္ေနတဲ့ ညခင္းမ်ားဟာလည္း တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ပါဝင္လို႕ ပတ္သက္လာခဲ့တယ္။
“တကယ့္ ေရာဂါပဲ” ………..။

(၈) ………………………………….

အခ်ိန္ကာလ ဆိုတာ သမားေတာ္ ပဲ ……. တဲ့။
ဒါဆို က်ေနာ့္အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ကာလဟာ ေဒါက္တာရမ္းကု ပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုရပါမယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။
အခ်ိန္ကာလ ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် သူမရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ အျခားတစ္ေယာက္ဆီမွာ ဆိုတာကို သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္က
ေႏြအခါ ေၾကြက်လာတဲ့ ေရာ္ရြက္ဝါမ်ားလိုပဲ က်ေနာ့္ စိတ္ဓါတ္မ်ားဟာလည္း ဒီအေၾကာင္းအရာေတြ တိုက္ခတ္တိုင္း
တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႕ ေအာက္သို႕ ေၾကြက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လို႕လည္း … ဒါေပမယ့္လို႕လည္း …
အရာရာ မသိသလို ဟန္ေဆာင္ရင္းနဲ႕ပဲ တစ္စံုတစ္ရာကို ခိုင္မာစြာ ကိုင္ဆုပ္ေနတတ္ခဲ့တယ္။
“ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဇြတ္တိုးလို႕သာ ခ်စ္ေနခဲ့မိတယ္” …………။

(၉) …………………………………….

အစုန္အဆန္ က်ေနာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ သူမ အေပၚမွာ ျမန္ေနေပမယ့္ သူမ ဘက္ကေတာ့ ပံုမွန္ပါပဲတဲ့။
ျငင္းဆန္လို႕ ပယ္ကာခ်၊ က်ေနာ့္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္မ်ားဟာလည္း အတံုးအရုန္းနဲ႕ လဲၿပိဳကာ က်ခဲ့ရတာေပါ့။
မမာတဲ့ ႏွလံုးသားဟာ အဲ့ဒီ ျငင္းဆန္မႈ ဝါက်ေတြၾကားမွာ ေသြးစိမ္ရွင္ရွင္ထြက္ခဲ့ရတယ္။
အားလံုးကို အဆက္အသြယ္ ျဖတ္၊ အခ်စ္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားမႈေတြကို ရပ္၊ အရာရာကို ေမ့ေလ်ာ့တတ္ေစဖို႕လည္း ႀကိဳး

စားခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လို႕လည္း မသိစိတ္မ်ား ဦးစီးတဲ့ ဦးတည္ခ်က္မ်ားဟာ သူမ ထံပါးကိုသာ ျပန္လည္လို႕ ေရာက္ေစတတ္ခဲ့ျပန္တယ္။
ျမႇားခ်က္ ထိဖူးေပမယ့္ ဒီမုဆိုးရဲ႕ အနားကို တုိးလို႕သာ ကပ္ေနမိတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘယ္လို နားလည္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ရပါေသးတယ္။
“ဒီေလာက္ထိ ရူးသြပ္မိခဲ့ပါတယ္ ေကာင္မေလးရယ္” ……………။

(၁၀) ……………………………………….

ရြက္ဝါေတြ ေၾကြက်လို႕ ၿပီးတဲ့အခါ ရြက္ႏုေတြနဲ႕ တစ္ဖန္ျပန္လည္ ေဝဆာလို႕ လာခဲ့သလိုေပါ့။
ရြက္ဝါေတြ .. ရြက္ဝါေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႕ ေၾကြက်သြားလိုက္
ရြက္ႏုေတြ .. ရြက္ႏုေတြ တစ္စ တစ္စ ေဝဆာလို႕ လာလိုက္နဲ႕ ….
ဒီအပင္ႀကီးဟာ တစ္ဖန္ျပန္လည္လို႕ ေဝဆာလာခဲ့ျပန္ပါတယ္ …

ဒီလို ရြက္သစ္ေတြ ျပန္လည္ ေဝႏိုင္ဖို႕အတြက္ ေရဓါတ္လည္း လိုအပ္လွပါတယ္ …
က်ေနာ့္မွာ ကံေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ရွိတယ္ …
ေရဓါတ္နဲ႕ တူတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ေကာင္းကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။
ဒီအတြက္ ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ေနမိတယ္။

သူမအေပၚ ထားရွိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလည္း ျပန္လည္ ခုိင္မာ လာသလိုပါပဲ။
အေမွာင္ေတြ ကင္းစင္ေပ်ာက္လို႕ ေရာင္နီေတြလည္း ပ်ိဳ႕လို႕ လာခဲ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႕ … ဒီလိုနဲ႕ ….
တစ္ဖန္ျပန္လည္ ရွင္သန္ ထေျမာက္လာတဲ့ အခိုက္မွာပဲ …..
ခပ္ေႏြးေႏြး ျဖာေနတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ဟာ ရုတ္ခ်ည္းဆိုသလိုပဲ မြန္းတည့္လို႕ သြားပါေတာ့တယ္။
ဒီအခါ က်ေနာ့္ရဲ႕ ကန္ေရျပင္ဟာ ပက္ၾကားအက္လို႕သာ သြားခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
“ျမင့္ျမင့္ ေျမႇာက္ေတာ့ အက်လည္း ပိုနာခဲ့ရတာေပါ့ကြယ္”

(၁၁) ……………………………………..

ခရီးတစ္ခုကို ေျခလွမ္းတစ္ခုနဲ႕ အစျပဳပါတယ္ ….။
ဒီခရီးကို အစျပဳခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းဟာ က်ေနာ္ပါပဲ ….။
ဒီေတာ့ ……… ကိုယ့္အျပစ္နဲ႕ ကိုယ္ေပါ့ …။

ဒီလမ္း ………
မမွားဘူး ဆိုေပမယ့္ ခဏခဏ ခလုတ္တိုက္လို႕ လဲခဲ့ရတယ္။
နဖူးကြဲ ဒူးၿပဲေပမယ့္ မဆုတ္မနစ္နဲ႕ မ်က္စိမွိတ္ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ပါတယ္။
ဟုတ္ကဲ့ … က်ေနာ္ မိုက္မဲပါတယ္။

သက္မဲ့ .. မဟုတ္ဘူး …။ သက္ရွိ ……..။
ၿပီးေတာ့ တစ္ဖက္တည္း မဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္ဖက္ ……..။
ကိုယ့္ဘက္ကိုပဲ ၾကည့္တတ္တဲ့ မ်က္စိမွာ အတၱေတြ အလြန္အၾကဴး ကပ္လို႕ပါေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီမ်က္စိကို ပိတ္လိုက္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
တြင္တြင္ ခါရမ္းေနတဲ့ ေခါင္းကို အားနာတတ္ခဲ့ပါၿပီ။
ေနာက္ဆုတ္တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ေဝးေဝးက ခ်စ္ေနခြင့္ကပဲ အမွန္ကန္ဆံုး ျဖစ္မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။
ဒါနဲ႕ပဲ …..
သူမထံပါး ဦးတည္ သြားလာေနတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ားကို ရပ္တန္႕ပစ္ခဲ့ပါတယ္။

(၁၂) ………………………………

အဲ့ဒီေန႕က မွတ္မွတ္ရရ ….. မိုးေတြ ရြာလို႕ ေနတယ္။
ခပ္ေအးေအး ျဖစ္ေနတဲ့ ရာသီဥတုၾကားမွာ ခပ္ေလးေလး အေတြးတစ္ခုနဲ႕ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနခဲ့တယ္။
ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႕ မ်က္လံုးေတြကိုလည္း အသာအယာ ပိတ္လို႕သာ ထားခဲ့တယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲ … ဖုန္း ဝင္လာတယ္ ….။
တမန္ေတာ္က က်ေနာ့္ကို ဆင့္ေခၚတယ္။
“အေရးႀကီးတယ္” …. တဲ့။

မထင္ပါဘူး …။
လံုးဝ လံုးဝ ကို မထင္ခဲ့တာရယ္ပါ ….။
က်ေနာ္ ထင္ခဲ့တာ သူမရဲ႕ အစိမ္းေရာင္ လႊမ္းေနတဲ့ စကားလံုးတန္းမ်ားပါပဲ …။
အခုေတာ့ … အခုေတာ့ …
သိပ္ေပ်ာ္လြန္းလို႕ ထလို႕ပါ ခုန္မိခဲ့ေပါ့ ……..။
က်ေနာ့္ရဲ႕ အေပ်ာ္ေတြဟာ ရြာေနတဲ့ မိုးေရေတြနဲ႕ အၿပိဳင္ ဘဝဂ္သို႕ တိုင္ေစခဲ့တာေပါ့။
ဟုတ္ကဲ့ …။
သူမ က အေျဖ ေပးလာတယ္။
ခ်စ္တယ္ …………. တဲ့ ………..။

(ထိုစာကို ဖတ္ရႈလိုပါက ခ်စ္ဦးေလး ဦးေက်ာက္ခဲ ေရးသားထားေသာ “ဝါသနာဘာဂီ” ပို႕စ္ကို ဖတ္ပါရန္။)

(၁၃) ……………

အခုမ်ား အခ်ိန္မွာေတာ့ျဖင့္ ….
အခ်စ္မ်ား ကုေဋကုဋာဟာ ခဏတာ ေသြမခြာ ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္တည္လို႕ ေနတယ္။
သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္းမ်ားကလည္း ႏွစ္ဦးသားရင္မွာ တင္းၾကပ္စြာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေပါ့။
ေရွ႕လာမယ့္ အနာဂါတ္ကမၻာအတြက္ ႏွစ္ဦးသား တက္လွမ္းလာတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ားဟာ …
ဒီေန႕ဆို သံုးလတာ အခ်ိန္ကာလမွာ ၿပိဳင္တူနင္းလို႕ လာခဲ့ၿပီေပါ့ကြယ္ …………။

ဒီေျခလွမ္းေတြ သက္ဆံုးတိုင္ အတူ ရွိေစေၾကာင္း .. အရပ္ကတို႕ကလည္း ဆုေတြေတာင္းဂ်အံုး …..
ဒီေဒါ့ဂါ ……. ဒါဘာဗ်ဲစ္ ……………။

===================

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။