မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးနှင့်တူ ပြည်တွင်းစစ် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရန်ကုန်-နေပြည်တော် အမြန်လမ်းပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ ယာဉ်တိမ်းမှောက်မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်ကိုအားလုံး ဝန်ခံကြရပါလိမ့်မည်။ ယခုအခါ တိမ်းမှောက်မှုများတွင် လူစီးယာဉ်အကြီးစားများပါလာပြီး နေရာတွင်သေဆုံးမှုများလာရာ အကြောင်းအရင်းကို မေးခွန်းထုတ်လာကြရသည်။
လမ်းကြောင့်…..ဟု ပထမအဖြေထုတ် ခဲ့ကြ၏။
ဤအဖြေကို မှားသည်ဟု ပြော၍မရပါ။
ဤလမ်းပေါ်လာမှ ဤပြဿနာတွေက များလာခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့သော ရန်ကုန်-ပြည်လမ်း၊ ရန်ကုန်-မော်လမြိုင်လမ်း၊ ရန်ကုန်-တောင်ငူလမ်း စသည်တို့တွင် ယာဉ်တိမ်းမှောက်မှု အနည်းအကျဉ်းသာ ရှိခဲ့သည်။ လမ်း၌အပြစ်မရှိကြောင်း သေချာသည်။
ကျွန်မသည် ပြည်ပနိုင်ငံ လေး၊ ငါးနိုင်ငံသို့ ရောက်ဖူးပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၄ဝ ကလည်း ရောက်ဖူးသည်။ မနေ့တစ်နေ့ကလည်း ရောက်ခဲ့သေးသည်။ မည်သည့်နိုင်ငံမှာမှ ရန်ကုန်-နေပြည်တော် လမ်းကဲ့သို့ “ကွန်ကရစ်” ခင်း လမ်းမတွေ့ခဲ့ရပါ။ ရွှေလီရှိ လမ်းဖြူးဖြူးအကြောင်း မေးကြည့်၏။ ဦးစွာ မြေသား ခိုင်မာအောင် ကွန်ကရစ် ထူထူချသည်။ ၎င်းအအပေါ်မှာ ကျောက်သား (မုပလ္လင် လမ်းခင်းကျောက်မျိုး) ထပ်ချသည်။ ၎င်းအပေါ်မှာမှ နိုင်လွန်ကတ္တရာကို ရှစ်လက်မတင်သည်ဟု သိရသည်။ ဤမျှ ခိုင်မာကျစ်လျစ်သဖြင့် လမ်းသည်မည်သည့်ယာဉ်ကို ဖြစ်စေ စိန်ခေါ်နိုင်လေသည်။
မိမိတို့ပြည်တွင်း၌ လမ်းခင်းမှုကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ်မြင်ခဲ့ဖူး၏။ ၁၉၉ဝ ရွေးကောက်ပွဲကာလ၌ ကျွန်မသည် မိမိတာဝန်ယူထားသော တိုက်ကြီးမြို့နယ်သို့ အကြိမ်ကြိမ်သွားရောက်ခဲ့ရာ ရန်ကုန်-ပြည်လမ်း ပြန်ခင်းချိန်ကို လက်တွေ့မြင်ခဲ့ရ၏။ ရန်ကုန်-ပြည်လမ်းမကြီးကို ပြန်ခင်းခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုနှစ်ပေါင်း အစိတ်(၂၅ နှစ်) ရှိခဲ့ပြီ။ ပေါက်ခြင်း ပြဲခြင်း မရှိ။ တိမ်းစောင်းခြင်းမရှိ။ ထိုစဉ်က လမ်းခင်းမြင်ကွင်းတွင် သဲမရှိ ဘိလပ်မြေမရှိ။ ကျောက်ပုံများနှင့် ကတ္တရာတိုင်ကီများ မီးနှင့်အရည်ကျိုနေသော မြင်ကွင်းကိုသာတွေ့ခဲ့ရပါသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ၁၅ နှစ်ကလည်း ကျွန်မတို့ ရပ်ကွက်အနီး နာနတ်တောလမ်းမကို ခင်းခဲ့ရာ လုပ်ငန်းအဆင့်ဆင့်ကို နေ့စဉ်မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။ နာနတ်တောလမ်းမှာ မူလက (ဂဝံ) ကျောက်ခင်းပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြန်ခင်းသောအခါ အဆိုပါဂဝံပေါ်၌ မုပလ္လင်ကျောက်ကြီးများကို စီသည်။ ၎င်းကိုကြိတ်ပြီး ကျောက်မှုန်များ (မုပလ္လင်ကျောက်) ကို ကတ္တရာနှင့် ရောပြီး ထပ်သည်။ ၎င်းအပေါ်မှာမှ နိုင်လွန်ကတ္တရာကို ခြောက်လက်မခန့်တင်သည်။ ချောမွေ့ ကျစ်လျစ်ခိုင်သဖြင့် ယနေ့အထိ ချိုင့်ကျင်းမပေါက်သေးပါ။
ကျွန်မတစ်သက်တာတွင် ဘိလပ်မြေ ကွန်ကရစ်လမ်းခင်းကို တာမွေတွင် စတင်မြင်ဖူးခဲ့၏။ ထိုသို့ခင်းနေစဉ် လမ်းဘေးသစ်ပင်များ၊ အိမ်များ ဖုန်ထူပြီး ဖွေးနေလေသည်။ နောက်ပိုင်း ‘လမ်းတစ်ခြမ်းခင်း’ ခေတ်ပေါ်လာခဲ့၏။ လမ်းများကို ကွန်ကရစ်စတင်ခင်း ဖြစ်သည်။ နောက်တော့ လမ်းဧရိယာချဲ့ရန်ဆိုပြီး လမ်းဘေးဝဲယာ ကွန်ကရစ်နယ်တွေ ဖြစ်လာသည်။ အလုံမှ သန်လျင်တံတားသို့ ကွန်ကရစ်ခင်းသည်။ ယခုဘုရင့်နောင်လမ်းမကြီးကို ခင်းနေပြန်သည်။ ခေတ်မမီဟု ပြောလျှင်လည်း ခံရပါမည်။ ကျွန်မသည် ကွန်ကရစ်ဖြင့် လမ်းခင်းခြင်းကို မယုံကြည်နိုင်ပါ။ ရှေးကကဲ့သို့ ကတ္တရာလမ်းကိုသာ တတ်နိုင်သမျှ ပိုင်းပြီးခင်းချင် ပါသည်။ ရန်ကုန်-နေပြည်တော်လမ်းရှည်လမ်းကျယ်ကြီးကို ကွန်ကရစ်ခင်းပြီးကတည်းက ယာဉ်တိမ်းမှောက်မှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်သည်ကို ကြားရသောအခါ ပဲခူး ကတ္တရာခင်းလမ်းမှာတော့ မဖြစ်ပါလား ဟူသောအတွေးကို မတွေးဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပါ။ ၂၀၁၂ ခုနှစ် အမေရိကန် သမ္မတအိုဘားမား လာစဉ် ထောက်ပံ့ငွေများပေးခဲ့ရာ ရန်ကုန်-နေပြည်တော် လမ်းခင်းမည်ဟု သတင်းသဲ့သဲ့ ကြားခဲ့ရသေးသည်။
‘လမ်းတောင် ပြီးအောင် မခင်းနိုင်သေးပါ’ ဟု တာဝန်ရှိသူများက ဝန်ခံပြောကြောင်းလည်း သတိရ၏။ ယခုတော့ ပြီးအောင်ခင်းတာကိုလည်း မတွေ့ရ။ တိမ်းမှောက်မှုများက ရင်နာဖွယ်။ (မပြီးသေးရင် လမ်းမဖွင့်နဲ့ဦးပေါ့… ဟု အပြစ်တင်သံများလည်း ကြားရသည်။)
ဤတွင် လွယ်ဂျယ်-ဗန်းမော်လမ်း အကြောင်း တင်ပြချင်ပါသည်။ လွယ်ဂျယ်-ဗန်းမော်လမ်းမှာ ကတ္တရာ ဖြစ်သည်။ ယခုတရုတ်သို့ ကုန်ထုတ်လမ်းအဖြစ် အသုံးပြုလို၍ ၎င်းတို့ပင် အကုန်အကျခံကာ အမာခံနိုင်ရန် (သစ်လုံးတင် ၁ဝ ဘီးကားကြီးများအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး) ခင်းပေးခဲ့သည်။ ကွန်ကရစ်မဟုတ်ပါ။ နိုင်လွန်ကတ္တရာလည်း မဟုတ်ပါ။ (ဤမျှလောက် စေတနာမရှိ၊ အကုန်မခံ။) ယခုလမ်းကား မာလည်း မာသည်။ အကုန်အကျလည်း နည်းသည်။ ‘ပြောင်းဖူးစေ့လမ်း’ ဟု အမည်ရ၏။ ရုတ်တရက်ကြည့်လျှင် ပြောင်းဖူးစေ့လေးများနှယ် မြင်ရ၍ ဖြစ်သည်။ အနီးရှိ ကျောက်တောင်မှ မိုင်းခွဲရယူပြီး ၎င်းကျောက်များကို မျက်နှာပြင်ညီအောင်စီပြီး ကြားမှာ သဲနည်းနည်း ညှပ်၍ ငြိမ်အောင်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အတော်ဉာဏ်သွားသောသူများအဖြစ် ချီးကျူးထိုက်ပါပေသည်။ သူတို့သည် အန္တရာယ်များသော ကွန်ကရစ်ကို လုံးဝမသုံးပါ။
ဤမျှ ရှည်ရှည်ဝေးဝေးပြောနေခြင်းသည် ရန်ကုန်-နေပြည်တော်ယာဉ် မှောက်မှုအကြောင်းရင်း၌ ‘လမ်း၏အပြစ်’ ပါဝင်နေကြောင်း သာဓက ဆောင်ခြင်းဖြစ်၏။
လူ၏ အပြစ်လည်း ပါပါသည်။
မောင်းသူများဘက်က လမ်းအပြစ်ကို ပြောနေစဉ် တာဝန်ရှိသူများဘက်ကမူ မောင်းသူများကို အပြစ်ပုံချနေသည်။ မြန်မြန်မောင်း၍ ဖြစ်ခြင်းဟု အဖြေထုတ်သည်။ မောင်လင်း၏ ကာတွန်းတစ်ခု၌ ‘အမြန်လမ်းမှာ မြန်မြန်မမောင်းနဲ့၊ မှန်မှန်မောင်း’ ဟု သရော်ထားသည်။ လမ်းဘေး သတိပေး ဆိုင်းဘုတ်များမှာလည်း ‘မိုင် ၆ဝ ထက်မပိုရ’ ဟု ရေးထားသည်။ အမြန်လမ်းပေါ်ခါစတွင် မိတ်တွေတစ်ယောက်က ‘မောင်းလို့ကောင်းလိုက်တာ၊ ကီလို ၁၀ဝ ကျော် မောင်းလို့ရတယ်’ ဟု ဝမ်းသာအားရ ပြောပြဖူးသည်။ မောင်းသူများက မြန်မြန်မောင်းရခြင်းကို ဂုဏ်ယူချင်ပုံရသည်။ ယုံကြည်တာလည်း ပါမည်။ နိုင်ငံတကာမှ ဟိုင်းဝေးများကို နမူနာယူခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်….ဒါက မြန်မာပြည်….ဟု သတိရသင့်၏။
လူတွေ မထုတ်သေးသော အဖြေတစ်ခုလည်း ရှိပါသည်။ ၎င်းမှာ ကားအမျိုးအစားဖြစ်၏။ ကျွန်မတို့ မိသားစုသည် မန္တလေးသွားတိုင်း ကားလက်မှတ်ဝယ်လျှင် ‘စကားနီးယားထွက်တဲ့ အခေါက်ပေးပါ’ ဟု တောင်းဆိုလေ့ရှိ၏။ ဒါက ကြီးကျယ်ခြင်းမဟုတ်။ စိတ်ချချင်၍ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်က သိပ်နားလည်၍တော့ မဟုတ်ပါ။ ဆွီဒင်နိုင်ငံထုတ် စကားနီးယားကားသစ်ကြီးများ ပေါ်လာသောအခါ စပ်စပ်စုစုနှင့် ၎င်းကားအမျိုးအစားအကြောင်း ဖတ်ခဲ့သည်။ ထူးခြားချက်များကို တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုင်ခုံသုံးခုံသာ တန်းချထားသဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထိုင်ရခြင်းကို သဘောကျသည့်အပြင် အင်ဂျင်အစိတ်အပိုင်းများ၏ ထူးခြားသောစနစ်များကို သဘောကျခြင်းဖြစ်၏။ ဥပမာ-လမ်းကွေ့ရောက်လျှင် အလိုအလျောက်အရှိန် လျှော့ထိန်းခြင်းဆိုတာမျိုးဖြစ်၏။ ကျွန်မမှတ်မိသရွေ့ စကားနီးယားကြီးများ တိမ်းမှောက်သည်ကို မကြားရသေးပါ။ (ကျွန်မ မသိလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုုင်ပါ၏။)
နောက်တစ်ခုသတိရသည်။
လွန်ခဲ့သော ဆောင်းရာသီတွင် ကျွန်မတို့ မိတ်ဆွေတစ်စု တောင်ကြီးမှရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် ပြန်ဖူးသည်။ ကားက ညနေမှ ထွက်မည်။ ကျွန်မတို့က ဆီဆိုင်မှလာပြီး တောင်ကြီးသို့ နေ့ခင်းကတည်းက ရောက်နေသည်။ ကလေးတွေက တောင်ကြီးဈေးမှာ ဆင်းကျန်ရစ်၏။ ကျွန်မတို့ လူကြီးများက ကားတွင်းထဲမှာ နားချင်၍ဆိုပြီး ကွင်းထဲနားခဲ့သည်။ ညနေခင်းတွင် ကားဂိတ်မျိုးစုံ ကားကြီးတွေ ကွင်းထဲ ဝင်လာကြ၏။ ကားတွေက ‘စကားနီးယား’ များလို့ပင် အမြင့်ကြီးတွေ ဖြစ်သည်။ တောင်ကြီးကိုလည်း စကားနီးယားတွေ ဆွဲကြတာပဲလား ဟု စပ်စုချင်၍ အနီးကပ်ကြည့်ရာ ‘SCANIA’ ဆိုသောစာတန်း ရေးထားသည်ကို မမြင်ရပါ။ မေးကြည့်တော့မှ ‘တရုတ်ကဝင်တာ’ ဟု ဖြေကြ၏။ သူတို့ကား အလွန်အတု ခိုးတော်ကြသည်။ တူအောင် ‘အတု’ လုပ်ကြသည်ကို ခံနေကျမို့ သိပါ၏။ ပုံစံကို အတုခိုးပြီး အထဲက စက်မှာ ‘တစ်ရက်စုတ်’ ဖြစ်နေကြောင်း အားလုံးသိကြသည်။ ကင်မရာ၊ နာရီ၊ ရေဒီယို၊ တီဗွီပျက်တာကိစ္စမရှိ။ ကားပုံစံကိုတုပြီး စက်၏စနစ်ကို အဆင့်မီမလုပ်နိုင်သောအခါ ကျွန်မတို့လူမျိုး၊ ခရီးသည်တွေ ဘုမသိ၊ ဘမသိနှင့် သေခဲ့ကြရပြီ။ မေလ ၁၂ ရက်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကားမှား ကားသစ်၊ တရုတ်နိုင်ငံထုတ်ဟု ယာဉ်မောင်း ကိုထွန်းခန့်စိုး ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ဟခဲ့သည်။
(စံတော်ချိန် ၁၆-၅-၂၀၁၄-စာ ၁၃…)
အဖြေတွေ အမျိုးမျိုး စဉ်းစားမိကြပါပြီ။ ပြီးခဲ့သည်ကို ဘာမျှ မတတ်နိုင်။ နောက်ထပ်မဖြစ်အောင် ဘာလုပ်ကြမည်နည်း…။

 

8

About ေတာင္ေပၚသား

ေတာင္ေပၚသား 007 has written 199 post in this Website..