၂၀၀၉ခုႏွစ္ဩဂုတ္လ၁ရက္ေန႔မွစ၍အေမ ရိကားUniversity of New York တြင္Hotel Management ဘာသာရပ္ပညာသင္ၾကားခဲ့ျပီး ယခုလက္ရွိBerkeley College  Business Administration ပညာဆည္းပူးေနသူျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေမာ္ဒယ္ ႏွင့္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ ဥကၠာမင္းေမာင္အား ေခတ္စမ္းလုလင္က႑အတြက္ စကားေျပာေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။
နာမည္၊ေမြးရာဇာတိ၊ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာနဲ႔မိဘေမာင္ႏွမအေၾကာင္းအရင္စေျပာေပးပါ။
နာမည္ရင္းကရဲထူးခိုင္၀င္း၊အႏုပညာနာမည္က ဥကၠာမင္းေမာင္။ ရန္ကုန္ဇာတိ၊ ညီတေယာက္၊ညီမတေယာက္ရွိတယ္။ကြ်န္ေတာ္ကအၾကီးဆံုး။ ညီ ေကာင္းထူးခိုင္၀င္းကကိုရီး ယားႏိုင္ငံမွာMarine Management ဘာ သာတက္ေနျပီး ညီမေလးေဟဇဲန္ထူးခိုင္၀င္းက အခုအေမရိကားကBorough of Mahanttan Community Collegeမွာ Multi Media Programming & Design တက္ဘို႔ေရာက္လာပါျပီ။ မိဘကဦးခိုင္၀င္း-ေဒၚနီလာသိန္းျမင့္၊ျမန္မာလူမ်ိဳး၊ဗုဒၶဘာသာပါ။

ရန္ကုန္မွာေက်ာင္းတက္ခဲ့တာေတြေျပာျပပါ၊ အေမရိကားမွာဘယ္ကစတက္ခဲ့သလဲ၊ ဘယ္တကၠသိုလ္တက္ေနသလဲ၊
ကြ်န္ေတာ္ရန္ကုန္ျမိဳ႕တီတီစီကေန၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာ၁၀တန္းေအာင္ပါတယ္။ ဒဂံုတကၠသိုလ္(အေ၀းသင္)မွာ အဂၤလိပ္စာအဓိကနဲ႔ဘြဲ႔ရခဲ့ပါတယ္။  State University of New York မွာ Hotel Managementအဓိကတက္ခဲ့
ျပီးအခBerkeley College မွာ Business Administrationအဓိကတက္ေနပါတယ္။၂၀၁၁ခုႏွစ္မွာ ဒီဂရီရမွာပါ၊ ဆက္တက္ရင္၂၀၁၃မွာဘြဲ႔ရမယ္။ေနာက္ထပ္ Hotel Mangement ကို Bachelor ဘြဲ႔ရေအာင္ထပ္တက္မယ္လို႔ မွန္းထားပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာဘြဲ႔သင္တန္းကိုလည္းဆက္တက္ခ်င္တယ္။ ဒါျပီးရင္ေတာ့ဘြဲ႔၃ခုရျပီေပါ့။

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔အေမရိကားမွ ာတကၠသိုလ္တက္ခဲ့ဘူးတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီႏိုင္ငံေတြရဲ့မတူတဲ့အခ်က္ေတြကိုေျပာျပေပးပါ။
ရန္ကုန္မွာကြ်န္ေတာ္က အေ၀းသင္နဲ႔ဘြဲ႔ရတာဆိုေတာ့ေက်ာင္းတက္ရက္သိပ္မမ်ားေတာ့သိပ္မသိလိုက္ဘူး။ တခုကအာရွ၊ တခုကအေနာက္ႏိုင္ငံဆိုေတာ့လံုး၀မတူပါဘူး။
Hotel Management ကိုတက္ျဖစ္ရတာက…
ကြ်န္ေတာ္ကစားေသာက္ဆိုင္ ဘားဆိုင္နဲ႔ကလပ္ဖြင့္ဖို႔ကိုအရမ္းစိတ္၀င္စားပါတယ္။ အေဖကဟိုတယ္လုပ္ဖို႔လဲစီစဥ္ေနတာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္အေဖလုပ္ျဖစ္ျဖစ္မျဖစ္ျဖစ္ကြ်န္ေတာ္က အရမ္းစိတ္ပါေနတာေၾကာင့္တက္ျဖစ္တာပါ။ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းဆိုတာကတကမၻာလံုးနဲ႔ဆိုင္တဲ့စီး ပြါးေရးလုပ္ငန္းတခုလဲျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အခုတက္ေနတဲ့ Business Administrationကိုေတာ့သိပ္စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ Business Administration ကိုBachelorဘြဲ႔ရတဲ့အထိ မတက္ေတာ့ပဲ Associate Degree နဲ႔ပဲရပ္လိုက္ခ်င္တယ္။ေနာက္ႏွစ္က်ရင္ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာသင္တန္း တက္မယ္မွန္းထားတယ္။

အေမရိကားေရာက္စကဘယ္လိုအခက္အခဲေတြၾကံဳေတြ႕ရသလဲ၊
သိပ္မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး။ ေရာက္စဆိုေတာ့ လူေတြေျပာတာ သိပ္နားရည္မ၀ဘူး။ ေနာက္ေတာ့လဲရသြားပါတယ္။ ရာသီဥတုကလဲေရာက္စတုန္းကေတာ့ဒုကၡေရာက္တာေပါ့။ ၾကာေတာ့လဲခံႏိုင္ရည္ရွိသြားတာပါပဲ။

ျမန္မာျပည္မွာေမာ္ဒယ္နဲ႕ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္လုပ္ခဲ့ပံုအေၾကာင္းေျပာျပေပးပါ။
ကြ်န္ေတာ္၁၀တန္းေအာင္ျပီးေတာ့ေမာ္ဒယ္သင္တန္းသြားတက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကကြ်န္ေတာ္ကအရမ္းပိန္ေတာ့ေမာ္ဒယ္လုပ္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔အကအဖြဲ႔မွာ ေနာက္ကေနလိုက္ကတဲ့ေနရာမွာပဲ ကေနျဖစ္တယ္။အဲဒီကေနမွတဆင့္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အႏုပညာေလာကထဲကိုေရာက္သြားခဲ့တာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ျဖတ္ေလွ်ာက္အခန္းေလးေတြမွာ စ ပါရတယ္။ ျဖတ္ေလွ်ာက္ဆို တာက မင္းသား မင္းသမီးေတြေဘးကတို႔၊ ေနာက္ကတို႔ျဖတ္ေလွ်ာက္တဲ့အခန္းေလးေတြမွာပါရတယ္။ ေနာက္ေတာ့မင္းသားရဲ့သူငယ္ခ်င္းအခန္း၊ မင္းသမီးေမာင္အခန္းစသျဖင့္ အခန္းေတြမွာ ရိုက္ရင္းကေနမွ ဒုတိယမင္းသားအခန္း၊ ေနာက္မွေခါင္းေဆာင္မင္းသား အေနနဲ႔ရိုက္လာရတာပါ စိတ္ရွည္ရွည္ဇြဲရွိရွိနဲ႔ၾကိဳးစားခဲ့ရတယ္။

ရိုက္ခဲ့ဘူးတဲ့ရုပ္ရွက္ကားၾကီးေပါင္းနဲ႔ဗီဒီယိုကားေပါင္း…
ရုပ္ရွင္ကားၾကီးက၄ကားပါ။’လြမ္းရင္ခြင္မွာသာတဲ့လ”အေမနဲ႔သမီးမ်ား”ဘီလူး”ေရႊမိုးသည္း’တို႔ပါ။ ‘လြမ္းရင္ခြင္မွာသာ တဲ့လ’ကကြ်န္ေတာ္ရဲ့ပထမဆံုးရုပ္ရွင္ကားၾကီးပါ။ ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္ဒီလာတဲ့အထိေတာ့ဒီကားကိုရံုတင္တာ မေတြ႔ရေသးဘူး။ အခုရံုတင္ျဖစ္လားေတာ့လဲကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ဗီဒီယိုကားေပါင္း၅၀ေက်ာ္မွာ ေခါင္းေဆာင္မင္းသားအေနနဲ႔ကားေပါင္း၂၀ေက်ာ္၊ရံုတင္တဲ့ဒီဗီဒီက၇ကား၊ကာလာအိုေက၊ေၾကာ္ျငာ၊ပိုစတာေတြရိုက္ရတယ္။ အႏုပညာေလာကမွာ၅ႏွစ္ေလာက္ၾကာခဲ့တယ္။

အႏုပညာေလာကမွာေတြ႔ၾကံဳရတဲ့အခက္အခဲေတြက…
အခက္ခဲဆံုးကေတာ့ အိမ္ကသေဘာမတူတာပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ရုပ္ရွင္ရိုက္ကြင္းကိုကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဘတ္စ္ကားနဲ႔သြားရပါတယ္။လံုး၀သေဘာမတူေပမဲ့ေ နာက္ဆံုးအိမ္ကတားမရတာနဲ႔ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး။

ဒီေလာက္ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ရေအာင္လုပ္ခဲ့ျပီးမွဘာေၾကာင့္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့အႏုပညာေလာကကို ရပ္ခဲ့တာလဲ၊
ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕ေရးေပါ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ့မိဘမ်ားက ကြ်န္ေတာ္၁၀တန္းေအာင္ျပီးကတည္းကႏိုင္ငံျခားမွာ စာသြားဖတ္ေစခ်င္ေနတာ။ျမန္မာျပည္က အႏုပညာေလာကဆိုတာဘ၀အာမခံခ်က္သိပ္မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္တယ္ေလ။ အသက္ၾကီးသြားလို႔ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ေပါက္မင္းသားေတြတက္လာလို႔ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ့္ဘ၀ရပ္တည္ဖို႔ အတြက္မခိုင္ဘူး၊မတည္ျမဲဘူးေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ငယ္တုန္းမွာဘ၀ အာမခံခ်က္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳပညာေတာ့တတ္ထားမွဆိုျပီး အေမရိကားကိုထြက္လာဘို႔အႏုပညာေလာက ကေနထြက္ျပီး၁ႏွစ္ေလာက္အခ်ိန္ယူျပီး အေမရိကားထြက္လာဖို႔ျပင္ဆင္ျပီးမွလာခဲ့တာပါ။ ပညာဆိုတာကလဲငယ္တဲ့အခ်ိန္မွာသင္ထားမွ၊အသက္ၾကီးမွသင္တာတို႔၊ မိသားစုဘ၀ရွိျပီးမွ သင္တာတို႔ဆိုရင္ ပိုခက္ခဲမယ္ထင္တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ငယ္တုန္းပညာသင္မယ္ဆိုျပီးဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ။

အေမရိကားကိုထြက္လာဘို႔ေရာဘာေတြျပင္ဆင္ခဲ့သလဲ၊
TOEFLေျဖဘို႔ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ ေျဖျပီး ၁လေလာက္ၾကာအမွတ္ေတြထြက္ေတာ့ အေမရိကန္ကတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြကိုေလွ်ာက္လႊာတင္တယ္၊အေမရိကားမွာကတႏွစ္ကို၂ခါပဲေက်ာင္းေလွ်ာက္ခြင့္ရွိတာဆိုေတာ ့တခါမမွီရင္ ေနာက္၆လေစာင့္ရတယ္၊ ဒီၾကားထဲမွာသင္တန္းေတြအမ်ားၾကီးတက္ခဲ့တယ္။ အေမရိကားထြက္လာဘို႔၁ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္ယူလိုက္ရတယ္။

အေမရိကားမွာအႏုပညာ အလုပ္ကိုဆက္လုပ္ဖို႔အစီအစဥ္ရွိမရွိ…
ကြ်န္ေတာ္ေရာက္စမွာ ေမာ္ဒယ္သင္တန္းေတြတက္ဘို႔ၾကိဳးစားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ဒီမွာကကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ကားလဲမရွိ၊သြားေရးလားေရးမလြယ္ကူေတာ့မတက္ျဖစ္လိုက္ဘူး။ လုပ္ခ်င္ေပမယ့္လဲ ကိုယ့္ဟာနဲ႔ကိုယ္လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနလို႔မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။

အႏုပညာမ်ိဳးရိုးရွိလား၊လက္ဦးဆရာဘယ္သူလဲ၊
အႏုပညာမ်ိဳးရိုးေတာ့မရွိပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့လက္ဦးဆရာကေတာ့ေမာင္နီလြင္(သျပဳ)ပါ။ သူကကြ်န္ေတာ့္ကိုတခန္းစႏွစ္ခန္းစေခၚေခၚရိုက္ပါတယ္။ ပရိုဂ်ဴဆာေတြနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ သူလက္တြဲေခၚခဲ့ေပးပါတယ္။

ရုပ္ရွင္အျပင္ဘယ္လိုအႏုပညာမ်ိဳးကို၀ါသနာပါပါသလဲ၊
သီခ်င္းဆိုတာ၀ါသနာပါတယ္။ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္တေယာက္လိုမဆိုခဲ့ေပမယ့္ စီးရီးထုတ္ဘို႔လုပ္ေနရင္း တပိုင္းတစနဲ႔ဒီကိုထြက္လာတယ္၊ စတိတ္ရိႈးပြဲေတြမွာဆိုခဲ့ဘူးပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ ရုပ္ရွင္ျပန္မရိုက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ ေတးစီးရီးတခုေတာ့ ျပီးေအာင္ဆက္လုပ္ခ်င္တယ္။ ေနာင္အႏွစ္၅၀ေလာက္က်ရင္ကိုယ့္ဘရဲ့မွတ္တိုင္ေလအေနနဲ႕ရွိေနမယ္။

ႏိုင္ငံျခားနဲ႔အေမရိကားတခြင္ျမိဳ႔စံုေအာင္ေရာက္ျပီးျပီလား၊
အေမရိကားမွာေတာ့ နယူးေယာက္ကလြဲလို႔ ဘယ္မွမေရာက္ေသးပါဘူး။ အာရွမွာဆိုရင္ေတာ့စကၤာပူ၊မေလးရွား၊ထိုင္၀မ္၊ဂ်ပန္၊ ကိုရီး ယား၊ ယိုးဒယား၊ဖိလစ္ပိုင္နဲ႔ေဟာင္ေကာင္ေရာက္ဘူးပါတယ္။ အာရွမွာ့စကၤာပူႏိုင္ငံကိုအၾကိဳက္ဆံုးဘဲ။သန္႔ရွင္းလို႔။
ျမန္မာျပည္ထဲမွာေတာ့ျမိဳ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေရာက္ဘူးပါတယ္။ ၾကိဳက္တာကေတာ့ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြကိုၾကိဳက္တယ္။

ဒီမွာဘယ္လိုအရာမ်ိဳးေတြကိုမၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဘူးလဲ၊
ကြ်န္ေတာ္အေမရိကားေတာ့ၾကိဳက္တယ္။ ‘စိတ္ညစ္လိုက္တာ”ဒါၾကီးကိုမၾကိဳက္ဘူး’ ဆိုတာေတာ့မရွိဘူး။

ဒါဆိုျမန္မာျပည္ကိုျပန္ျဖစ္မွာလား၊
ဒါေတာ့ေသခ်ာတယ္ျပန္မွာ၊ျမန္မာျပည္မွာက ကြ်န္ေတာ့္မိဘမ်ားရဲ႔လုပ္ငန္းေတြကလဲရွိေသးတယ္ ။ျပီးေတာ့ျမန္မာျပည္မွာက ကိုယ္ကအေျခခံရွိျပီးသားပါ၊ေက်ာင္းျပီးရင္ျပန္မွာပါ။

လက္ကိုင္ထားတဲ့ေဆာင္ပုဒ္က…
ဘယ္အလုပ္မဆို ကိုယ္လုပ္ႏိုင္ရင္လုပ္ႏိုင္သေလာက္ရမယ္ၾကိဳးစား ရင္ၾကိဳးစားသေလာက္ရမယ္။ Make Yourself Busy တဲ့။ ေက်ာင္းကသင္ထားတာေလ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မအားလပ္ေအာင္အလုပ္လုပ္ေနမွစိတ္မေလမွာ။ လူကအားေနရင္စိတ္ေလတတ္တယ္။

ေက်ာင္းတက္ရင္းအလုပ္လုပ္သလား၊ အားလပ္ရက္မွာဘာလုပ္သလဲ၊
အရင္ႏွစ္ Internship မွာတုန္းကဟိုတယ္မွာအလုပ္လုပ္ပါတယ္၊ ခုျပီးသြားေတာ့ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ေတြေကာင္းေအာင္ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေက်ာင္းစာပဲဦးစားေပးေနပါတယ္။ ေက်ာင္းကတပတ္၅ရက္တက္ေနရေတာ့သိပ္အားလပ္ခ်ိန္မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ျပီးကိုယ္ရထားတဲ့စေကာလားရွစ္ေလးမေပ်ာက္ေအာင္ထိမ္းသိမ္းေနရတယ္။ စေကာလားရွစ္ကေဒၚလာ၅၀၀၀ေလာက္ရတာဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးေက်ာင္းစားရိတ္သက္သာေစတယ္။အားရင္ေတာ့အိပ္တယ္။ ေရာက္ခါစမွာေတာ့ ေလွ်ာက္လည္တယ္။ အရမ္းသြားခ်င္တယ္။ ခုေတာ့ဘယ္မွမသြားခ်င္ေတာ့ဘူး။ Gym သြားတယ္။ တပတ္မွာ ၃ရက္ကေန၄ရက္ေလာက္သြားျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လိုတီဗီအစီအစဥ္မ်ိဳးေတြကိုၾကည့္သလဲ၊
ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳက္တာDance ျပိဳင္ပြဲဆိုေတာ့တီဗီမွာလာရင္ၾကည့္ျဖစ္တာမ်ားတယ္။ America Idol, America’s Best Dance ကိုၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။

အၾကိဳက္ဆံုးအသံုးအေဆာင္နဲ႔အေရာင္က…
ေရေမႊး။ အေရာင္ကအျဖဴ၊ အနက္၊ မိုးျပာေရာင္။

ဘယ္လိုအစားအစာေတြကိုၾကိဳက္သလဲ၊
မုန္႔ဟင္းခါး။ ကြ်န္ေတာ္ကမစားဘူးတဲ့အစားအစာေတြလိုက္စားတယ္။

ျမန္မာျပည္ကအေမရိကားကိုေနာက္ထပ္ေရာက္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကိုဘာေျပာခ်င္သလဲ၊
ပညာေရးကကိုယ့္ဘ၀ရဲ့အာမခံခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာလိုလားသူအားလံုးကိုယ့္ဘ၀ရ ဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြျပည့္၀ဘို႔ အားသြန္ခြန္စိုက္ၾကိဳးစားၾကပါလို႔.. .ပညာေရးကတကယ္ၾကိဳးစားရင္တကယ္အက်ိဳးရွိပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့အားေပးပါတယ္။

ဘ၀မွာေမ့မရတဲ့အမွတ္တရေန႕ေတြရွိခဲ့သလား၊
အမ်ားၾကီးဘဲရွိပါတယ္။ ဒီအထဲမွာအေမနဲ႔ညီမေလးတို႔ အေမရိကားေရာက္လာတဲ့ေန႔ကလဲတေန႔အပါအ၀င္ေပါ့။ အဲဒီေန႔က ကြ်န္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္တယ္။ အေမရိကားဗီဇာရတဲ့ေန႔ကလဲအမွတ္တရပါဘဲ။ ဒီႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ေပါ့။ေနာက္ျမန္မာျပည္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ကြ်န္ေတာ့ဇာတ္ကား ရံုတင္ေတာ့လူေတြအမ်ားၾကီးလာအားေပးတာ၊ ကြ်န္ေတာ္လက္မွတ္ထိုးေပးခဲ့တာေတြလဲ အမွတ္တရျဖစ္ရပါတယ္။

ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္သတင္းစာကေနေျပာခ်င္တာက…
ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိေသာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကိုမသိေသာမည္သူျဖစ္ျဖစ္စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္းမာရွိၾကပါေစလို႔… ကိုယ့္ႏိုင္ငံကထြက္လာျပီးႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားၾကတဲ့အခါ အဆင္ေျပတာရွိသလိုအဆင္မေျပတာေတြလဲၾကံဳရမယ္ ။အဲဒီလိုအခါ
မ်ိဳးမွာစိတ္ဓါတ္မက်ဘဲေရွ႕ဆက္လွမ္းပါလို႔။ လူဆိုတာစိတ္ဓါတ္က်တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္စိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ႔လို႔…။

ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္သတင္းစာကိုဘယ္လိုျမင္သလဲ၊
အားလံုးျခံဳၾကည့္ရင္ေကာင္းပါတယ္။က႑စံုလင္တယ္၊ ဓါတ္ပံုေတြေ၀ဆာတယ္၊ ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ျမန္မာေတြအတြက္အေရးပါတဲ့သတင္းစာတေစာင္ပါ။ သတင္းစာကတႏိုင္ငံလံုးမွာပ်ံ႕ႏွံ႔တယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာဒီလိုလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုကမလြယ္ပါဘူး။လုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြကိုခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ ေလးစားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုအခုလိုအခ်ိန္ယူျပီးတကူးတက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းတဲ့အတြက္အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။  ။ မႏၱေလးေဂဇက္ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ပံုႏွိပ္ေဖၚျပျပီး ျဖစ္သည္။

kai

About kai

Kai has written 936 post in this Website..

Editor - The Myanmar Gazette || First Amendment – Religion and Expression - Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.