တစ္ခါတုန္းက ၿမိဳ႕ေပၚက လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ အားလပ္ရက္မွာ ေတာရြာေလးတစ္ရြာကို သြားလည္ၾကတယ္။ ျမစ္ကမ္းေဘးမွာ ရွိတဲ့ အဲဒီရြာေလးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ၂ရက္ ၃ရက္ ေနထိုင္ၾကတယ္။ ၿမိဳ႕နဲ႔အလွမ္းေ၀းတဲ့ အဲဒီရြာေလးမွာ ၿမိဳ႕သားႏွစ္ေယာက္ဟာ ေပၚျပဴလာေပ့ါ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေဘးမွာ ၿမိဳ႕အေၾကာင္း၊ အ၀တ္အစား၊ အေနအထိုင္အေၾကာင္း သူတို႔သိခ်င္တာေတြ လာၿပီးေမးျမန္းေျပာဆိုၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနတာပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ရက္နဲနဲၾကာလာေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ငါးမွ်ားခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ငါးမွ်ားတံေတြယူၿပီး ျမစ္ကမ္းရွိရာဖက္ကို ငါးမွ်ားဖို႔ ထြက္လာၾကတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ငါးမွ်ားေနလိုက္ၾကတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အထိ ငါးတစ္ေကာင္မွ မရဘူးတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရြာသားေတြကေတာ့ ငါးေတြရၿပီး ရြာထဲျပန္ျပန္သြားၾကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၿမိဳ႕သားႏွစ္ေယာက္ စဥ္းစားမိတာက ငါတို႔ဟာ ၿမိဳ႕သားေတြျဖစ္ၿပီး ေတာသားေတြေလာက္ေတာင္ အျဖစ္မရွိရင္ သိကၡာက်တယ္ဆိုၿပီး ငါးရလာတဲ့ ရြာသားတစ္ေယာက္ဆီက ငါးသေလာက္ ၉ေကာင္ ၀ယ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ခပ္တည္တည္နဲ႔  သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေတြမွာ တစ္ေကာင္စီခ်ိတ္ၿပီး က်န္တဲ့အေကာင္ေတြကို လက္မွာဆြဲၿပီး ရြာထဲ၀င္တယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေတြ႔တဲ့ ရြာထဲကလူေတြဟာ  ၿပံဳးစိစိ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ထူးဆန္းသလိုလိုတင္ေပမယ့္ ငါတို႔ကို ၿမိဳ႕သားဆိုၿပီး အထင္ႀကီးလို႔ ၾကည့္ၾကတာေနမွာပဲ ဆိုၿပီး ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီလိုနဲ႔ ရြာလယ္ပိုင္းေလာက္လည္း ေရာက္ေရာ ကေလးတစ္သိုက္က ဦးေလးတို႔ အဲဒီ ငါးသေလာက္ေတြ ဘယ္က၀ယ္လာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ သူတို႔က ကေလးေတြကို ဘယ္က၀ယ္လာရမွာလဲ။ ငါတို႔မွ်ားလာတာေပ့ါကြ ဆိုေတာ့ ကေလးေတြက မညာပါနဲ႔ ဦးတို႔ကလည္း လို႔ဆိုတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၿမိဳ႕သားထဲက တစ္ေယာက္က ကေလးေတြကို ေဟ့ ဒီမွာ ငါက ၅ေကာင္ ေဟာဒီ ဦးက ၄ေကာင္ မွ်ားလာတာကြ လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ကေလးေတြက ၀ိုင္းရီၾကၿပီး ဟာ ဦးတို႔ကလည္း ငါးသေလာက္ဆိုတာ ပိုက္နဲ႔ပဲ ဖမ္းလို႔ရတယ္။ ငါးမွ်ားတံနဲ႔ မွ်ားလို႔မရဘူးဗ်-တဲ့ေလ။ ကဲ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား ၿမိဳ႕သားတို႔ေရ။

About Ma Ma

Ma Ma has written 143 post in this Website..

ေဗဒင္ဆရာ မေမးပဲ နာမည္ေပးလိုက္မယ္။ သိပၸံေမာင္ဝရဲ႕ ေခတ္ဆန္းစာေပကို အားက်ၿပီး ေရးမိေရးရာ ေရးထားတဲ့ လက္စမ္းစာေပလို႔။ THAKHIN CJ #8212010 ( 5/2/2016)

   Send article as PDF