“ဟာ ေဟ့ေကာင္ေတြ”ဗုေဒၵါ။ ေခၚလုိက္ပုံကုိၾကည့္။ေနာက္မွ “အယ္ ဘြာေတး ငါကလူပဲထင္လုိ႕” ။အဲဒီ Rapperဆုိသည့္ေကာင္လုပ္လုိက္လွ်င္ အလြဲခ်ည္း။ သူက

“တကာေလး ဘာလုပ္တာလဲ”ဆုိေတာ့ လက္ထဲက ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ကုိ ကုိင္ၿပီး ေျမာက္ျပ၏။ အားလုံးေသာ ဦးဇင္းေတြက ဘာမွန္းမိသိေတာ့ ရုံလက္စ သကၤန္းေတြကုိ အသာထားၿပီး လွမ္းၾကည့္လုိက္ၾကသည္။

“ဘာလဲ တကာေလးရဲ႕”

” ဂ်င္းသုတ္”

ိထုိသို႕ေျပာေတာ့ သူတို႕ထဲတြင္ အငယ္ဆုံးျဖစ္ေသာ ဦးဇင္းတစ္ပါးက ေ၀း ဟုထေအာ္သည္။ သူက အျခားဦးဇင္းေတြ သိမွာစုိး၍ ကတုံးကုိ ေဂါက္ခနဲ ေခါက္ခ်လုိက္၏။

“ကုိယ္ေတာ္ သိကၡာေလး ဘာေလးဆည္ဦးမွေပါ့ လူမဟုတ္ေတာ့ဘူး သကၤန္းႀကီးနဲ႕”

ထုိအခါ ေခါင္းကေလးကုိ ပြတ္ၿပီး မ်က္စိကေတာ့ ဂ်င္းသုတ္ထုပ္နားကကုိ မခြာေတာ့။ ဒီ တကာေလးကေတာ့ ငရဲေတြႀကီးဦးေတာ့မွာပဲဟု ေတြးမိေသာ္လည္း သူ႕ဗုိက္ကလည္း ဂြီ ဂြီဟု သူ႕အရွက္ကုိခြဲေလသည္။ တကာ Rapperက ျပံဳးစိ ျပံဳးစိ လုပ္ေနသျဖင့္ သူမေနတတ္မထုိင္တတ္ျဖစ္ေနလုိက္ေသးသည္။

“ဂ်င္းသုတ္ဘုန္းေပးလုိ႕ရပါ့မလား “

“ရတယ္ေျပာတာပဲ ဦးဇင္းရဲ႕ ငါတုိ႕ အဲ တပည့္ေတာ္တုိ႕၀တ္တုန္းကလည္း. ညေန ဗုိက္ဆာရင္ ဒီလုိပဲ တကာမေတြ ကပ္လုိ႕ ဘုန္းက်တာမ်ား အမုန္းဆြဲခဲ့တာေလ”

“ဟုတ္လုိ႕လား တကာ Rapperရာ”

“ေရာ ္ဟုတ္ပါတယ္ဆုိ ငႏြားကလဲ”

“ဘာ”

” အဲ ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့ ပါးစပ္ကလည္း အက်င့္ကုိျဖစ္ေနတယ္ မင္းအဲ ဦးဇင္းတုိ႕ ဘုန္းႀကီး၀တ္တာလည္း တပည့္ေတာ္ေတာ့ ငရဲကုိရတာပါပဲ မေျပာတတ္မဆုိတတ္ေတာ့ ပုိငရဲရတာ ေနာက္ ရွိခုိးလည္းခုိးရ မွတ္ထားေနာ္ လူထြက္မွ”

” အာ ဒီတကာ နာေတာ့မယ္”

” အမ်က္မထြက္ပါနဲ႕ဘုရား ခင္လုိ႕စ…တာပါ”ေကာင္းေရာ။ သည္ေကာင္လာမွပဲ သူလည္း ဘာေတြေျပာမိမွန္းကုိမသိေတာ့။ စကားေကာင္းေန၍ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းမ်ားကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္လုံးျပဴးသြားရသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဂ်င္းသုတ္ထုပ္သည္ အကပ္အသတ္မက်န္ေလာက္ေအာင္ေျပာင္ေနေလၿပီ။ သူ႕ခမ်ာ စကားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ အိေျႏၵဆည္ခဲ့သမွ် ငတ္ေခ်ေလၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းေတြက သူ႕ကုိ စပ္ၿဖီးၿဖီးမ်က္ႏွာေပးမ်ားျဖင့္ၾကည့္ၾကေလသည္။ သူကေတာ့ အမ်က္ေဒါသကုိ စိတ္ထဲ က်ိတ္၍ ေပါက္ခြဲလုိက္စဥ္ မေနႏုိင္စြာ ဖင္က “ဘူး”ခနဲထြက္သြား၏။ ထုိအခါ အားလုံးက ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီးထြက္ေျပးၾကရသျဖင့္ ဖရုႆ၀ါစာ စကားလုံးမ်ား ကုိယ္စီေျပာသြားၾကေသး၏။

“ကုိယ္ေတာ့ မသာ မေသခင္က ပုပ္ေနတဲ့ေကာင္”ဟု။

ထုိတကာRapperျပန္သြားေသာအခါတြင္ သကၤန္းရုံဆက္က်င့္ၾက၏။ သုိ႕ေသာ္လည္း စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ားကုိေျပာဆုိရင္း(တရားအေၾကာင္းမ်ား မထင္ေလႏွင့္ ခ်စ္ေသာ တကာမေလးမ်ားကုိ ေအာက္ေမ့သတိရၾက၍ ျပန္လည္ တမ္းတေနမိသည္မ်ားသာ) တစ္ရက္သာ ကုန္ဆုံးေစခဲ့ေလသည္။

…………….@@@@@@@@@………………………

“ဟာ ေဟ့ကုိ္ယ္ေတာ္ေတြ ထၾက ထၾက”

ရုတ္တရက္ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ သူတုိ႕ အားလုံး ကုန္းရုန္းထၾကသည္။  ေဘးနားက နာရီကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ 5နာရီထုိးၿပီးေနၿပီ။

“မ်က္ႏွာ အျမန္သစ္ၿပီး သကၤန္းရုံၿပီး ဆြမ္းစားေဆာင္ကုိလာခဲ့ေတာ့ ကုိယ္ေတာ္တုိ႕ ေျခာက္ပါးပဲ ဆြမ္းခံထြက္လုိက္ေတာ့ ဦးဇင္းတုိ႕က ဆြမ္းစားရွိတယ္ ဟုတ္လား ကဲ  ျမန္ျမန္လုပ္ ေအာက္မွာ ေက်ာင္းသားေလး ေစာင့္ေနၿပီ ေနာက္မက်ေစနဲ႕ ဆြမ္းခံၾကြရင္လဲ ေျဖးေျဖးနဲ႕ မွန္မွန္ၾကြေနာ္ ျမန္လြန္းရင္ တစ္ခ်ိဳ႕ တကာ/ တကာမေတြ မေလာင္းလုိက္ရပဲရွိဦးမ.ယ္”

“တင္ပါ့ဘုရား”ဟု ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ အားလုံးျပာယာခတ္ကုန္ၾကသည္။ ေရခြက္ေျပးဆြဲၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္ေအာက္ကုိေျပးဆင္းၾကသည္။ ကုဋီထဲသုိ႕အေျပးအလႊား၀င္သူက ၀င္ မ်က္ႏွာသစ္သူက သစ္ႏွင့္ ဆူညံေနၾကသည္။ သကၤန္းရုံလုိက္ၾကေတာ့လည္း ေလာေလာ ေလာေလာႏွင့္မုိ႕လားမသိ ပုံစံမၾကသည္ကလြဲ၍ အေတာ္အသင့္ေတာ့ၾကည့္ေကာင္းေအာင္ တစ္ပါးအကူအညီ တစ္ပါးယူ၍ ရုံၿပီးသြားသည္။ ၿပီးေနာက္ သပိတ္မ်ားကုိ ဆြဲယူၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးေပၚမွ ေတာင္ႀကီးၿပိဳသကဲ့သုိ႕ ေျပးဆင္းလုိက္ၾကသည္မွာ သကၤန္းႏွင့္ မလုိက္သလုိႀကီးပင္။

ဆြမ္းစားေဆာင္ကုိေရာက္ေတာ့ တုိင္ကေလးကုိမွီၿပီး အေမာင္ေက်ာင္းသားခမ်ာ အိပ္ငုိက္ေနရွာ၏။ သူက

“ေက်ာင္းသား ထြက္လုိ႕ရၿပီး”

ဒါေတာင္ အင္းအင္း အဲ အဲ့ျဖင့္  အိိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေရွ႕ကေန ေၾကးစည္ကေလးကုိ ေနာင္ေနာင္ ထုရင္း ခ်ီတတ္ေလသည္။ သူတုိ႕ေတြလည္း ႀကီးစဥ္ငယ္လုိက္စီ၍ ေနာက္ကေန စကၡဳအိေျႏၵခ်လွ်က္ ေျဖးေျဖးႏွင့္ မွန္မွန္ဆုိသည့္ စကားကုိလုိက္နာၿပီး ၾကြၾကသည္။ ၾကြတာကလည္း ေျခာက္ပါးတည္းဆုိေတာ့ တစ္ပါးႏွင့္တစ္ပါး မကြာေအာင္ သတိထား၍ လုိက္ၾကသည္။ ထုိမွာပဲ ေရွ႕ဆုံးက ကုိယ္ေတာ္က ေျခေထာက္ကုိ ေမာ္တာတပ္ထားသည္လားေအာင္းေမ့ရေအာင္ သုတ္ေျခစတင္သည္။ သူတုိ႕ဦးဇင္းငယ္ေတြခမ်ာ သကၤန္းရုံထားသည္မွာ အခ်ိဳးသိပ္မၾကလွသျဖင့္ သကၤန္းကုိထိမ္းရင္း ေနာက္က အမွီလုိက္ေနရသည္။

တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္မ်ားက

“ရပ္ေတာ္မူပါဦး ဘုရား”ဆုိၿပီး အေမာတေကာျဖင့္ ဆြမ္းးအုပ္မ်ားကုိကုိင္ၿပီး အေျပးထြက္လာၾကသည္။

“ရပ္ေတာ္မူပါဦး ဘုရား”ဆုိသည့္ အသံမ်ားက သူတုိ႕ ဆြမ္းခံရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး မၾကားခ်င္မွအဆုံး။ တစ္ပါးကုိမမွီလုိက္သျဖင့္ တစ္ပါးက ရပ္ေစာင့္ရသည့္အခါ သပိတ္ထဲတြင္ ဆြမ္းမ်ား ျပည့္လွ်ံေအာင္ ေလာင္းလုိက္ၾကသည္။ သပိတ္ကလည္း သံသပိတ္ဆုိေတာ့ ဆြမ္းပူပူ၏ အပူဒဏ္ေကာင့္ လက္ကုိ ပူေလာင္လုိ႕ေနသည္။ ကုိယ့္ သပိတ္ကုိၾကည့္ေနရသျဖင့္ ေရွ႕ကကိုယ္ေတာ္ကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ အေတာ္ေလးကုိ ေ၀းေနသည္။ မျဖစ္ေသး အမွီလုိက္ရမည္။ သပိတ္ကုိေသေသခ်ာခ်ာပုိက္ၿပီး ေျခလွမ္းမ်ားကုိ သုတ္ေျခတင္လုိက္သည္။ ထုိသည္ကုိ ေ၀းကၾကည့္လွ်င္ျဖင့္ ဆြမ္းခံၾကြေသာ ဦးဇင္းမ်ား  ေလဟုတ္စီးၿပီး ၾကြေနၾကသလားလုိ႕ ထင္ကုန္မည္လားမသိ။

သူုတုိ႕မွာ ေက်ာင္းကုိျပန္ေရာက္ေတာ့ တံေထြးမ်ားပင္ထြက္ၿပီး ေဟာဟဲလုိက္ေနေလသည္။ ေမာင္ေက်ာင္းသားခမ်ာ သူတုိ႕နားကပ္၍ စကားတစ္ခြန္းလာေျပာသည္။

“ဦးဇင္းတုိ႕ဘုရား ဘာလုိ႕ ေနာက္ကေန အမွီလုိက္တာလဲ ဘုရား အမွန္က တပည့္ေတာ္က ေရွ႕က အေတာ္ေ၀းေ၀းေရာက္မွ တကာ့မေတြက ေၾကးစည္သံၾကားေတာ့ ဆြမ္းအုပ္ကုိျပင္တဲ့သူက ျပင္ၾကတာ အရင္ေန႕ေတြက ေၾကးစည္သံၾကားၿပီး အေတာ္ေလးၾကာမွဆုိေတာ့ ေအးေအးလူလူေလာင္းေနၾက ဒီေန႕ေတာ့ အားလုံး တပ္သုတ္ရုိက္ကုန္ေတာ့တာပဲ တပည့္ေတာ္က ေရွ႕ကရွိေသး ေနာက္က ကပ္လုိက္ေနၿပီ။ ဟုိ ဦးဇင္းကလဲ တပည့္ေတာ္က ခပ္ခြာခြာျဖစ္ေအာင္ ျမန္ျမန္သုတ္ေလ ဦးဇင္းကအမွီလုိက္ေလနဲ႕ ဟူး ေမာလုိက္တာဗ်ာ……ေျခေထာက္ေတြေတာင္ မေညာင္းစဖူး ေညာင္းေနၿပီ”

သူတုိ႕ကေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာအားေသး။ အသက္အႀကီးဆုံး ကုိယ္ေတာ္ကိုလည္း မေျပာခ်င္။ မ်က္လႊာကေလးခ်လုိ႕ သူမဟုတ္တဲ့အတုိင္း။

သပိတ္မ်ားကုိေရေဆးၿပီး ေအးေအး လူလူ ထုိင္ေနစဥ္ သူ႕ထက္ အသက္တစ္ႏွစ္ငယ္ေသာ ကုိယ္ေတာ္က

“ဒီမယ္ လူထြက္ရင္ေတးထားတာတစ္ခုရွိတယ္”ဘာပါလိမ့္။ ေကာက္ခါ ငင္ခါႀကီး ထေျပာေတာ့ အစ မရွိ အဆုံးမရွိသျဖင့္ သူက ေမးေငါ့ေမးရသည္။

“ဘာလဲ ဘာေတြ ေတးထားတာတူန္း ကုိယ္ေတာ္ရဲ႕”

“ဟုိေလ ကုိယ္ေတာ္ ဒီေန႕ ဆြမ္းခံတာ သတိမထားမိလုိက္ဘူးလား”

” မထားမိေပါင္ တပည့္ေတာ္က ေ၀းေ၀းလံလံမွ သိပ္မၾကည္တာ ေရွ႕ကုိ ေလးေတာင္ပဲ ၾကည့္ရတယ္ဆုိလုိ႕ ေလးေတာင္ထက္ေက်ာ္ေအာင္ေတာင္မၾကည့္မိဘူး…..”

” ဒါဆုိ ကံေကာင္းတာပဲ ဒီလုိ ကုိယ္ေတာ္ရဲ႕ ေက်ာင္းအ၀င္လမ္းမွာေလ တကာမ ေခ်ာေခ်ာေလး တစ္ေယာက္ ဆြမ္းေလာင္းတာ သိပ္ကုိမိတာပဲ လူထြက္ရင္ေတာ့လား”

သူ အံံ့ၾသသြားသည္ ။ ဘာမ်ားလဲလုိ႕။ သူလည္းမေျပာမဆုိႏွင့္ ထုိကုိယ္ေတာ္ေခါင္းကုိ အားရပါးရ ေခါက္ခ်လုိက္ပါသည္။

“ေဂါက္”

ဆက္ရန္

ေသာ္ဇင္(လြိဳင္ေကာ္)

11th-July-2011

 

About ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္)

ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္) has written 192 post in this Website..

ရင္ဘတ္နဲ႕ခံစားၿပီးေရးတဲ့ စာေတြ တင္ျပပါရေစခင္ဗ်ား