က်ေနာ္ အေရွ႔ကၽြန္းေရာက္ကာစ က ရထားစီးလ်င္ ဘုရားစာ ရြတ္၏။ ရထားက မိနစ္ ၅၀ခန္႔ စီးရသည္ကိုး။

ေနာက္ပိုင္း လူက အက်င့္ပ်က္လာ၏။ ရြတ္ရဖတ္ရမွာ ပ်င္းရိျငီးေငြ႔ လာသည္။ အလုပ္မွာ အသားက်လာသည္

ႏွင့္အတူ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမ အေပၚ ေပါ့ေလ်ာ့ လာမိ၏ ။

 

 

ထို႔ေနာက္ တြင္ကား က်ေနာ္ ရထားစီးလ်င္ သီခ်င္း နားေထာင္၏။ ၾကာေသာ္ ပ်င္းလာျပန္သည္။

ထို႔ေနာက္ က်ေနာ္ စမတ္ဖုန္း ၀ယ္ကိုင္ ျဖစ္သည္။ ထိုဖုန္းျဖင့္  ဂိမ္းကစား၏ ။ ထိုသည္မွာလည္း

ၾကာၾကာမခံပါေခ် ။ က်ေနာ္က ပဲ ျငီးေငြ႔ လြယ္ သလား မဆိုႏိုင္ ။ ထို႔ေနာက္  က်ေနာ္ ရုပ္ရွင္ဘက္

လွည့္၏ ။ သို႔တည္းမဟုုတ္ ျမဴးဇစ္ဗီဒီယို ၾကည့္၏ ။ တခါတေလ စာဖတ္၏။ တခါတေလမူ အိပ္စက္၏။

အထက္ပါ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို စိတ္ပါရင္ပါသလို ဖီလင္လာရင္ လာသလို အလ်င္းသင့္သလို

လုပ္ေဆာင္တတ္၏။

 

ယခုမူ ရထားစီးသည့္အခါ လုပ္တတ္သည့္ အက်င့္ အသစ္တခု တိုးလာျပီျဖစ္၏။ ထိုသည္မွာ ငါဘာစာေရး

လ်င္ေကာင္္းမလဲ ေတြးေတာျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ေတြးေတာရျခင္း ကိုလည္း ႏွစ္ျခိဳက္လာ၏။

သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း မ်က္စိမွိတ္ကာ ေမွးရင္း ေတြး ျခင္းျဖစ္သည္။

 

တခါတေလလည္း အေတြးစေတြ ပ်ံ႕က်ဲ ငိုက္ျမည္း ။ တခါတေလလည္း ေရးစရာ အေၾကာင္းရာေကာင္းေလးေတြရရွိ။ ခုလည္း

သည္ကရတဲ့ အေတြးကေလး တခုကို ခ်ေရးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

 

ယေန႔ သီခ်င္းေတြကို playlist အတိုင္း မဖြင့္ျဖစ္။ ramdom အတိုင္း ထားမိသည္။ သည္ေတာ့ သီခ်င္း

အစံုနားေထာင္ ေသာ က်ေနာ့္ အတြက္ နည္းနည္းေတာ့ ဂြက် သြားသည္။ mood အရ ေျပာပါသည္။

 

ဘရိုင္ယန္ အဒမ္စ့္ အခ်စ္သီခ်င္း အဆံုးတြင္ ေအာ့ဖ္ စပရင္း ၏ Give it to me baby, uh huh, uh huh

ေတြ ၾကားခ်င္ၾကားလာရသည္။ ထိုသီခ်င္းအဆံုးတြင္ Richie Blackmore က ဖလားမင္းဂိုးစ္ေတြႏွင့္

ခၽြဲခ်င္ ခၽြဲေတာ့သည္။ ခၽြဲလို႔ အျပီး တြင္ ထူးအယ္လင္း အသံၾသၾသၾကီး ႏွင့္ နင္လိုမိန္းမကို ….အစခ်ီ၍

ၾကိမ္း၀ါး သည့္ေတး …ေပၚခ်င္ေပၚလာသည္။ ထိုမွတဖန္ boku ga so ba ni i ru yo (Sakura) ျဖစ္ခ်င္

ျဖစ္သြား၏ ။ လြမ္းေမာလို႕မွ မဆံုးေသး ကားလို႔ဆန္တဲနား ႏွင့္ ရွကီရာ တို႔ ပူးေပါင္းတင္ဆက္ေသာ…

illegal to deserve a woman’s heart …ၾကားလို႔ စိတ္မေကာင္းသလိုလို တစံု တေယာက္ေသာသူက္ို

ေတာင္းပန္ခ်င္သလိုလို ..ျဖစ္လာရျပန္သည္။ အဲ့ဒါဆံုးေတာ့ သိပ္ႏွစ္သက္သည့္ ေပါလ္ဂစ္ဘတ္က

မကၠဆီကို သြားၾကပါစို႔ ထလုပ္ခ်င္လုပ္သည္။ က်ေနာ္ မခံစားႏိုင္ေတာ့ ……

 

random ႏွင့္ ဖြင့္သည့္ စနစ္ကို ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မသံုး ဟု ယတိျပတ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။

ထိုစဥ္ သီခ်င္း အသစ္တပုဒ္ ကူးသြားသည္။

ဂ်ိမ္း ကနဲ မိုးၾကိဳးပစ္ခ်သံႏွင့္ အတူ က်ေနာ့္ ေခါင္းထဲတြင္လည္း ဂ်ိမ္းကနဲ ျဖစ္သြား၏။

ထိုသီခ်င္းကို က်ေနာ္ ေမ့ေလ်ာ့ ေနခဲ့တာ အလြန္ၾကာျပီျဖစ္သည္။

 

သီခ်င္း က tempo ျမင့္သည့္ Rock သီခ်င္း အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။ စစခ်င္း အေတာ(အင္ထရို)မွာပင္

အလြန္လ်င္ ျမန္ေသာ ပန္နာေတာနစ္ စေကးလ္ တီးသံ ကိုၾကားရသည္ ။Tim Pierce ဆိုသည့္

ဂစ္တာသမား၏ လက္ရာ။ ျမန္သည္ လွသည္ ေသသပ္သည္။ ထို႔ေနာက္ Eric Martin ၏ တီနာ သံ

ခပ္ျမင့္ျမင့္ ကို စၾကားရသည္ ။ သီခ်င္းက verse မွ bridge ပိုင္းကို ေရာက္လာသည္။John Pierce

၏ ေဘ့စ္ဂီတာသံ ေခါင္းေထာင္လာသည္။ သီခ်င္း၏ mood ပိုင္းအရ climax ကိုဆြဲေခၚသြားမည့္ေနရာတြင္

drum roll ေတြ fill လုပ္ရသည္။ roll-in ေပါ့ …  chorus မွ ျပန္အထြက္ဆိုလ်င္ roll-out ျဖစ္သည္။

၂ေနရာစလံုးတြင္ kick ႏွင့္ tom ကို ခပ္စိတ္စိတ္ ႏွင့္ အလြန္လွပစြာ ရိုက္ခ်သြားသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။

ေအာ္ ေကာင္းေပမေပါ့။ ထိုေခတ္က အလြန္နာမည္ေက်ာ္ေသာ  Guns N’ Roses အဖြဲ႕မွ drummer

Matt Sorum ၏ လက္ရာေပကိုး ။ ေဖာ္ျပရန္ က်န္သြားသည္မွာ chorus တြင္ ျပင္းထန္ခိုင္မာေသာ

body(dram beats+ bass) ကို အားျဖည့္ေပးေသာ keyboard ပင္ျဖစ္သည္။ Kim Bullard ဆို သူ

အဆိုေတာ္-ပီယာနစ္ ၏ လက္ရာတည္း။ Eric ကို harmony ျဖင့္ ပံပိုးေပးထားသည္မွာလည္း အလြန္လွပ

လြန္းေနသည္။ ပီယာႏို ကို နားမလည္သည့္အတြက္ ထိုမွ်သာေရးႏိုင္ေပသည္။

 

ဟုတ္သည္ သည္သီခ်င္းသည္ ထိုေခတ္က အလြန္ ေကာင္းေသာ band အခ်ိဳ႕ မွ ပညာရွင္ တစ္ဦးစီ

ေပါင္းစုျပီး project အေနျဖင့္ တီးခတ္ သီဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဆက္ေရးပါဦးမည္။ Solo တြင္

အလြန္လွေသာ drums ပံ့ပိုးမႈႏွင့္အတူ အဆင့္အတန္းျမင့္မားေသာ လွ်စ္စစ္ဂီတာသံ ကိုၾကားရမည္

ျဖစ္သည္။ သီခ်င္းအဆံုး fade လုပ္သြားပံုမွာလည္း အပိုအလိုမရွိ ကြက္တိ။

 

တကယ္ေတာ့ ဒီသီခ်င္းသည္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္၀င္ေတး တစ္ပုဒ္သာျဖစ္သည္။ ၁၉၉၅ခုႏွစ္က ထြက္ရွိခဲ့သည္ဟု

မွတ္တမ္းေတြက ေျပာပါသည္။ နာမည္ေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား Tom Hanks ပါ၀င္ သရုပ္ေဆာင္ထားေသာ

Apollo 13 သည္ အဆင့္-၁ ခ်ိတ္ခ်ိန္တြင္ ယခုဇာတ္ကားသည္ အဆင့္ -၄ ရခဲ့သည္ဟု ဆို၏။

 

 

မၾကာမီတြင္ ေကာ္ပီရိုက္ လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ တပံုတေခါင္းလည္း သိန္း-ေသာင္း ဂဏန္း ေကာ္ပီခဲ့ျပီးျပီ

ေဘာ့ဘ္ဒိုင္လန္ အစ ဘီတလ္စ္ အလယ္ ယူတူး အဆံုး ပေဂးၾကီးေတြပါသည္။

ဒိပ္ပါပဲလ္ အစ ကစ္စ္ အလယ္ အယ္ရိုစမစ္ အဆံုး ေရာ့ခ္ ေတြပါသည္။

ဘြိဳင္ဇံုး အစ ဘက္စတိြဘြိဳင္း အလယ္ ၀က္စ္လိုက္ဖ္ လို ဘြိဳင္းဘန္ ေတြလည္း ပါသည္။

ဒါေတာင္ ကြန္တမ္ပိုေရရီ ေပါ့ပ္ႏွင့္ ေရာ့ခ္ သာ နမူနာေလာက္ ခ် ေရးၾကည့္ျခင္း ျဖစ္သည္။

အိမ္နီးနားခ်င္း တရုတ္-ကုလား-ယိုးဒယား ႏွင့္ ဂ်ပန္သီခ်င္းေတြမပါေသး။

ဆိုေတာ့ ၁တက္ပိုစား မိလို႔ကေတာ့ မထူးေတာ့ပီ .ေကာ္ပီရိုက္မလာခင္ ဗမာျပည္၏ ေအာင္ျမင္ေသာ

ဘန္ တခုခုႏွင့္ အသံပါ၀ါေကာင္းေကာင္း အမ်ိဳးသား အဆိုရွင္ တစ္ဦးကို ျပန္ဆိုေစ့ခ်င္မိသည္။

 

 

ထိုသီခ်င္း စတင္ထြက္ေပၚခဲ့ေသာ ၁၉၉၅ခုႏွစ္မွ ယခု ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ ၁၅ႏွစ္ ေက်ာ္ ကာလအတြင္း

ေကာ္ပီ ေရာ့္ကာမ်ား အဘယ္ေၾကာင့္ မ်က္စိေမွာက္၍ ေမ့က်န္ေနသနည္း မေတြးတတ္ပါေခ် ။

ျပန္ဆိုပါက ေအာင္လည္း ေအာင္ျမင္မည္ ဟု တထစ္ခ် ယံုၾကည္မိပါသည္။

 

တကယ္ေတာ့ ထိုသီခ်င္းကို စာဖတ္သူတို႔လည္း နားရည္၀ခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ၾကားဖူးေနေသာ္လည္း

အေသအခ်ာ သတိျပဳ နားစိုက္ေထာင္ရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့သည့္ သီခ်င္းလည္းျဖစ္၏ ။

သူတို႔ဆီမွာေတာ့ ယေန႔ထက္တိုင္ ၾကိဳ႔ၾကား ၾကိဳ႕ၾကား ကာဗာဗားရွင္း ၀ယ္၀ယ္ ဆိုတတ္ၾကသည္။

 

 

Eric

 

 

upload လုပ္ျပီး update လိုက္ပါျပီ

သီခ်င္းအရင္ယူထားၾကပါ ….စာသား ရွာတင္ေပးပါမည္ရွင့္..အဲ့ ဗ်ာ့

 

P.S အျခား ေရာ့ခ္ကာ မ်ား မဆိုျဖစ္ခဲ့ပါကမူ အဆိုေကာင္းေသာ သည္ဟု ရြာသူားမ်ား တခဲနက္

မွတ္ခ်က္ျပဳသည့္ ရြာ့ တံခါးေစာင့္ၾကီး  ဘဘ ဘလက္ကို ဦးႏိုတေယာက္ ထီေပါက္ျပီး

အေခြထုတ္ေပးျဖစ္ ေသာ္လည္းေကာင္း ရြာသူားမ်ား ပြိဳင့္စု၍ ထုတ္ေပးျဖစ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း

ထိုသီခ်င္း ကို ထည့္သြင္းသင့္သည္ ဟု အဆိုျပဳလိုက္ရပါေတာ့သည္။

About ムラカミ

has written 498 post in this Website..

今でしょ? CJ # 9092011