Customize Consent Preferences

We use cookies to help you navigate efficiently and perform certain functions. You will find detailed information about all cookies under each consent category below.

The cookies that are categorized as "Necessary" are stored on your browser as they are essential for enabling the basic functionalities of the site. ... 

Always Active

Necessary cookies are required to enable the basic features of this site, such as providing secure log-in or adjusting your consent preferences. These cookies do not store any personally identifiable data.

No cookies to display.

Functional cookies help perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collecting feedback, and other third-party features.

No cookies to display.

Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics such as the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.

No cookies to display.

Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.

No cookies to display.

Advertisement cookies are used to provide visitors with customized advertisements based on the pages you visited previously and to analyze the effectiveness of the ad campaigns.

No cookies to display.

တံတားပေါ်မှ ခုန်ချသွားသူတစ်ယောက်အကြောင်း. . .

alinsettJanuary 6, 20144min36111

ပန်းတစ်ပွင့်

___________________________________

 

ညက အိပ်မပျော်ခဲ့သောကြောင့်

မကြည်လင်သော အမြင်ဖြင့် . . .

လောကကို ဇောက်ထိုးကြည့်မိသည်။

 

မလှ ။ ဘယ်အရာမှ မလှ ။

 

ညက ဘာလို့ အိပ်မပျော်ခဲ့သလဲဆိုတာလည်း . . . ပြန်မတွေးချင် ။

 

ဒါပေမယ့် အတွေးဆိုတာ မသိစိတ်ရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာ ဘယ်ဋ္ဌာနမဆို လိုက်သွားရတာပဲ မဟုတ်လား ။

 

အိပ်မက် မက်ခြင်းမဟုတ် ။

 

စိတ်ကူးယဉ်ခြင်း မဟုတ် ။

 

အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲနေခြင်းလည်း . . . မဟုတ် ။

 

ဘာဆိုဘာမှ မဟုတ်ဘူးတော့လည်း. . . မဟုတ် ။

 

တကယ်တော့ အိပ်စက်ခြင်းကို ခိုးယူသွားပြီး အိပ်ပျက်ခြင်းကို ပစ်ချပေးသွားသူမှာ . . . . ”သတိရခြင်း”တစ်ခုသာ ဖြစ်သည် ။

 

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိရလွမ်းဆွတ်ခြင်းသည် . . .

ဤမျှ ပင်ပန်းဆင်းရဲလိမ့်မည်ဟု . . .ဟိုစဉ်က. . . မသိခဲ့။

 

အေးလေ. . . . . .

အခု ဒီလူမှာက ဒဏ်ရာအနာတရတွေနဲ ့ ။

 

ပစ်လဲကျတတ်သူဆိုလျှင် ပုံလျက်သား အခါခါ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ။

 

ဒဏ်ရာရထားသည်ဆိုပေမယ့်. . .

သွေးမထွက်တဲ့ ဒဏ်ရာ. . . .

ဒါပေမယ့် ကျက်နိုင်ခဲသည့် ဒဏ်ရာ. . .

 

ကိုယ့်ထက် နုငယ်တဲ့ ညီငယ် ညီမငယ်လေးတွေရှေ ့မှာ . . . .

” အချစ်တွေ အလွမ်းတွေကို မကိုးကွယ်စမ်းပါနဲ ့ ” လို ့

တတွတ်တွတ် ရွတ်ပြနေခဲ့တဲ့လူ. . . .

 

” လွမ်းသလိုလို ဆွေးသလိုလို လုပ်နေမယ့်အချိန်တွေကို အကျိုးရှိမယ့်ဟာ တစ်ခုခု လုပ်ကြစမ်းပါကွာ ” လို ့ အကြံဉာဏ်တွေပေးပြီး . . . ဆရာကြီးလုပ်ခဲ့သူ. . .

 

အခုတော့ အချစ်နွံထဲမှာ ပက်ပက်စက်စက်နစ်ခဲ့တဲ့. . အဲဒီအချိန်တွေတုန်းက. . . . အဖြစ်အပျက်တွေကို အိပ်မရစားမရ ုပြန်တမ်းတနေပါလားးး

 

မဖြစ်သင့်လိုက်တာကွယ်. . . .

 

ဒါ . . .ရူးသွပ်မှ ုသက်သက်ကလွဲပြီး အခြားဘာမှ မဖြစ်နိုင် ။

 

အချစ်ကို မကိုးကွယ်တတ်သူလို့ အများသိထားတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်က

အချစ်တွေ အလွမ်းအဆွေးတွေကြောင့် သွေးရူးသွေးတန်း ရူးနှမ်းနေပြီဆိုတဲ့အဖြစ်ဟာ ရယ်စရာကောင်းမနေဘူးလား ။

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားမရစိတ်/မကျေနပ်စိတ်က တစ်ဘက်

 

ချစ်ခဲ့တာ လွမ်းမိတာ

သတိရခြင်းဆိုတာ အပြစ်မှ မဟုတ်တာ. . .

ဆိုပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဆက်လွမ်းချင်စိတ်ကတစ်ဘက်. . . .

 

လူတစ်ယောက်တည်းကနေ . . စိတ်နှစ်စိတ်ကို သယ်ပိုးထားရတာ. . . လေးပင်လိုက်တာကွယ်. . . .

 

အဲဒီလောက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ များတတ်မှန်း ကြိုသိခဲ့ရင် . . .

” လွှတ်ချတတ်ခြင်း အနုပညာ” တစ်ခုကို

သင်ခဲ့မိမှာပေါ့ ။

 

အခုတော့ . . . . . ကြီးကောင်ကြီးမားအရွယ်ကြီးနဲ့

လူပျိုပေါက်ကလေးလို. . . . . .ငတ်မွတ်တောင့်တနေလိုက်ရတာ. . . .

 

မောတယ် . . .

 

အချစ် . . .

အလွမ်း. . .

တမ်းတစောင့်စားခြင်းနဲ့ . . . . မျှော်လင့်ရူးသွပ်ခြင်းတွေဟာ. . . . . မောစေတတ်တဲ့ ဆေးတွေလားးး ????

 

ဒါဖြင့် . . . .

အမောပြေမယ့် ဆေးက . . .ဘေးမဖြစ်အောင် . . .

လာ . . . .

ကာကွယ်ပေးပါတော့လားကွယ်. . .

 

မနက်အစောကြီးးးး

 

နှင်းတွေအောက်မှာ . . .

 

အနွေးထည်ခပ်ပါးပါးဝတ်ထားရုံ. . . .

 

ကပိုကရို ဝတ်ရုံတစ်စ ခြုံလွမ်းထားရုံ. . . .

 

သတိရတမ်းတ လွမ်းဆွတ်ခြင်းဆိုတဲ့စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုသာ အသိစိတ်မှာ ရှိရုံနဲ့ . . ..

ဒီလမ်းကို ကျွန်တော်လျှောက်ခဲ့တယ် ။

 

ဒီတံတားကြီးပေါ်. .

ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့တယ် . . .

 

အိမ်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ အောင်ဇေယျတံတားးး

 

ကျွန်တော် . . .

ရောက်မှန်းမသိ ရောက်ခဲ့တယ် ။

 

ရုတ်တရက်. . . ကျွန်တော့်စိတ်အခြေအနေကို မသိနိုင်သူတွေအနေနဲ့ . . . .

ဆောင်းရာသီ မနက်စောစော လမ်းလျှောက်ထွက်တဲ့သူလို့ပဲ ထင်မြင်ကြလိမ့်မယ်. . .

 

ကျွန်တော့်အတွက်တော့ . . . .

ဒါ . . . .

လမ်းလျှောက်ခြင်းထက် ပိုတဲ့ ”လှမ်းးးလျှောက်ခြင်းးး”

 

နာကျင်ကြေမွနေတဲ့

စိတ်ခံစားမှ ုဒဏ်ရာ မွစာကြဲနဲ့. . .

ရာဇဝင်တွင်အောင် . . . .

တူးတူးခါးခါးး. . .

လွမ်းနေသူ . . .

 

ချစ်သူနဲ့ လျှောက်ဖူးတဲ့လမ်းးးဆိုတဲ့

”အသိ အလွမ်း’‘လေးတစ်ခုတည်းနဲ ့ . . . . အရာအားလုံးကို လုံးဝမေ့ချပြီးးး

သွေးရူးသွေးတန်းတမျှ . . . .

ပြေးလာမိသူ. . . .

 

. . . . . . . . . . . . . .

 

သိနိုင်ကြပါ့မလားးးး

ဒီ လေတဟူးဟူးကို မျက်နှာနှစ်ခု. . . အတူမော့ကြည့်ခံစားဖူးတယ်. . . .

 

သိနိုင်ကြပါ့မလားးးး

ဒီမြစ်ပြင်ကြီးကို . . .

ခန္ဓာနှစ်ကိုယ်. . .

တစ်ကိုယ်တည်းလိုလိုပေါင်းပြီးး . . . .

ငုံ ့ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ် . . .

 

သိနိုင်ကြမယ်တော့ မထင်ပါဘူးးး

ဒီတံတားကြီးပေါ်မှာ . .

ချစ်သူ့ခါးကို အနောက်က သိမ်းဖက်ရင်းးး

မြစ်ပြင်ကြီးပေါ် လက်တွေ ဆန့်တန်းလို ့. . .

ရင်ခုန်သံဆူပွက်. . . .

တဖျတ်ဖျတ် ခုန်နေတဲ့ ရင်ခွင်နဲ့ . . .

လူငယ်ပီသဖူးတယ်. . . . .

 

သိနိုင်ကြမယ်တော့ မထင်ပါဘူးလေ. . .

ဒီတံတားကြီးပေါ်ကနေ . . .

”နှ ုတ်ခမ်းရာ နှစ်ခုနဲ ့ . . ရေသန့်တစ်ဗူး. . .”

ရှူးရှူးရှားရှား ပြုတ်ကျသွားဖူးတယ်. . . .

 

အဲဒီ အချိန်မှာ . . .

ကောင်းကင်ပေါ် ခေါင်းမော့ကြည့်နေတဲ့ ချစ်သူ ့နှုတ်ခမ်း . . . . .

”အဖော်စုံတဲ့ နှုတ်ခမ်းလေး’‘ ဖြစ်သွားခဲ့တာ. . . .

သိနိုင်ကြမယ်တော့ ထင်ပါဘူးလေ. . .

 

ခေါင်းလျှော်ရည်နံ့သင်းသင်းပျံ ့နေတဲ့ ချစ်သူ ့ဆံနွယ်စတွေက . . .

လေထဲမှာ . . .

အေးစက်တုန်ရီနေတဲ့ ကျွန်တော့်လက်တွေက . . .

ချစ်သူ ့ ခါးနွဲ ့နွဲ ့လေးပေါ်မှာ. . . .

 

လူသူကင်းရှင်းနေတဲ့ တံတားကြီး ပေါ်မှာ. ..

 

တငြိမ့်ငြိမ့်စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ပြင်ကြီးပေါ်မှာ

 

အင်းးး းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

 

ဒီတံတားကြီးပေါ် . . . .

အခု . .

ငါဘာလို ့ရောက်နေတာလဲ. . . . .

 

သာမန်

လမ်းလျှောက်ထွက်လာသူတစ်ယောက်လို ဘာလို့မခံစားနိုင်တာလဲ ။

 

ငါ. . . . . .

သူ ့ကို လွမ်းတယ်. . . . .

 

သူ မရှိရင်

ငါ့ဘဝ ရပ်တည်မှ ုဟာ ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်သွားလိမ့်မယ်လို ့ ငါမထင်ခဲ့ပါဘူး ။

 

သူ မရှိလည်း

ငါ့ဘာသာငါ ဖြစ်တည်လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ မာနနဲ့ . . . . .ငါ့အသည်းကွဲ ဒဏ်ရာကို ငါက်ိုယ်တိုင် ကုသခဲ့တာ. . . .

 

အခုလို ရူးသွပ်လုနီးပါး . . .

သူနဲ့ လာဖူးတဲ့ နေရာကို ငတ်မွတ်တောင့်တစိတ်တွေနဲ့ ပြေးထွက်လာခဲ့မိလိမ့်မယ်လို ့. . .

ငါ တွေးမထားဘူး. . . .

 

အခု ငါ ဘာဖြစ်နေပြီလဲ. . . . .

 

သူ မရှိရင် မနေတတ်အောင် ဖြစ်သွားတာလားးး

 

သူ ့ကိုမှ မတွေ ့ရရင် မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီလားးး

 

ပြန်မဆုံနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာသွားပြီပဲ. . . . . .

 

အက်ရာ ဖာထေးပြုပြင်ရာတွေနဲ့တောင် ပြန်ဆက်လို့မရ. . . . .

 

တစ်ယောက် အရိပ်အယောင်ကိုတောင် တစ်ယောက်မတွေ ့ရ . . .

 

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတိုင်းအဆမဲ့ မျက်ကွယ်ပြုခဲ့ကြပြီးပြီးပဲကွယ်. . . . .

 

ဒီဇာတ်လမ်းဟာ. . . .

တစ်က ပြန်စလည်း . . . . တစ်မဖြစ်တော့တဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ. . .

 

ဒါဖြင့်. . .

အခု လို နင့်နင့်သီးသီး ခံစား နာကျင်စွာ နဲ့ ဒီနေရာကို လာခဲ့တာ . . .

ငါ့ရူးသွပ်မှ ုသက်သက်ပဲ ။

 

သူ . . . မရှိရင် . . .

ငါ့ဘဝ အချည်းနှီးပဲ ဆိုပြီး. . . . ယူဆလိုက်ပြီလားးးး

 

ဒါဆိုရင်တော့ ဟောဒီ မြစ်ထဲ . . .

ခုန်ဆင်း . . .

သေလိုက်သင့်တယ် ။

 

တံတားလက်ကိုင်တန်းကို ကိုင်. . .

အေးစက်တိတ်ဆိတ် . . .

လေတဟူးဟူးးး

မြစ်ရေစီးသဲ ခပ်သဲ့သဲ့

နှင်းမြူပိတ်ဖုံးးး

ဟောဒီ. . . . . ခပ်တုံးတုံးခပ်ညံ့ညံ့ကောင်တစ်ယောက် . ..

ဒီ တံတားအောက် ရောက်သွားတော့ရော ဘာအရေးလဲ. . . . . .

 

မြစ်ပြင်ကြီး စီးနေရာကနေ. . . . ရပ်တန့်သွားမှာလည်း မဟုတ် ။

 

လေတဟူးဟူး တိုက်ခတ်ခြင်းကနေ. . . . ငြိမ်သက်သွားမှာလည်း မဟုတ် ။

 

နှင်းမြူတွေလည်း . . . .

ချက်ချင်းပါးလျ. . . . . . .

ပျောက်ကွယ်သွားမှာလည်း မဟုတ် ။

 

မွန်းကျပ်ပိတ်လှောင်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေတော့. . . . . . . .အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ် ။

 

နာကျင်မှ ုတွေဟာ . . .

နာကျင်မှ ုကြောင့် ရပ်တန့်သွားလိမ့်မယ် ။

 

အချစ်ဦးကို . . .

ရူးရူးမူးမူး တမ်းတနေသူတစ်ယောက် ကံကြမ္မာအပေါက်ဝက ငေါက်ခနဲ ပြုတ်ကျ

မလှမပ သေဆုံးသွားရုံကလွဲပြီး . . .

 

တခြား ဘာမှ မထူးခြားးး

 

ဟားလိုသူတွေဟားးး

မဟားလိုသူတွေ ကြားပြီး. . . . သနားလိုကလည်း . . . .

သနားစေတော့. . . . .

 

ကိုယ့် သေတွင်းကိုယ်တူးရတာ တူးတူးခါးခါးမုန်းစရာကောင်းပေမယ့်

သူများတူးထားပြီးသားသေတွင်းကြီးထဲ

ခပ်တည်တည် ဝင်သေရတာက . . . ပိုပျင်းစရာပဲလို ့ . . . . မှတ် . . . . .

 

လောကအတွက် ”အဟက် ”ဆိုပြီး ရယ်သံတစ်ချက်ထားခဲ့ . . . .

 

ပြီးတာနဲ ့. . . .တော်လောက်ပြီ . . . . . .

 

ခုန်ချ သင့်ပြီ ။

 

ကဲ. . . .

. . . . . .

. . . . . .

. . . . . .

. . . . . .

 

 

______________________________

 

တံတားကြီးပေါ်က. . .

ကျွန်တော် ခုန်ချလိုက်သည် ။

 

အချစ်ကို ကိုးကွယ်မိခြင်းးး နှင့်. . . .

အသုံးမကျသော လွမ်းဆွတ်တမ်းတခြင်းများ . . . . .

တံတားပေါ်မှ မြစ်ထဲ . . . .

 

ဝုန်းးးးခနဲ . . . .

 

ထိုးဆင်း . . . ကျ . . . . .

 

.

.

.

နစ် . . . .

.

.

.

.

မြုပ်. . . .

.

.

.

.

ပျောက်. . . . .

.

.

.

.

ဆုံး. . . . .

 

 

________________________

 

” ကျွန်တော် ”. . .တံတားပေါ်မှ ခုန်ချ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ် သွားတာကို . . .

”ကျွန်တော် ‘‘ ငုံ ့ကြည့်လိုက်သည် ။

 

ထို့နောက် . . .”နစ်မြုပ်သွားသောကျွန်တော် ”ကို

”တံတားပေါ်မှ ကျွန်တော် ‘‘က . . . . သေသေချာချာ လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးသည်နှင့်. .

ချာခနဲ လှည့်ထွက်ခဲ့သည် ။

 

တံတားပေါ်မှ ခပ်သုတ်သုတ် ဆင်းလာရင်းဖြင့် . . . . .

အိမ်ရောက်လျှင်လုပ်ရမည့်အလုပ်တစ်ခုကို

အစီအစဉ်ချသည် ။

 

 

အိမ်ရောက်သည်နှင့် . . . . .

”တံတားပေါ်မှ ခုန်ချနစ်မြုပ်သွားသော

ကျွန်တော့်အကြောင်း” ကို . . . . .

” ကျန်ရစ်လှည့်ပြန်ခဲ့သော ကျွန်တော် ”က ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို . . .ချရေးရဦးမည် ။

 

ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် လို . . . .

 

တကယ့်ကို . . .ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို. . . .

 

 

____________________________

 

 

အလင်းဆက် (Gazette)

 

၃ / ၁ / ၂၀၁၄

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11 comments

  • alinsett

    January 6, 2014 at 7:44 am

    အဟီး
    ဒီစာ ကို
    ကွကိုယ် ရေးပြီး ကွကိုယ် ပြန်ဖတ်ကြည့်တာ
    ရှက်ထာ

    😆

    __________________

    တီသဲ ပေးထားတဲ့နာမည်လေး ဖြစ်တဲ့ တိမ်တမန် ဆိုတာလေး
    ခဏပြောင်းထားလိုက်ပါတယ် ။
    တီသဲ ကို သိပ်ကျေးဇူးတင်တာပဲ။
    အဲဒီနာမည်လေးကို ကျနော် ကြိုက်တယ် ။

    • TNA

      January 6, 2014 at 6:57 pm

      အဲနာမည်နာလဲကြိုက်တယ်။ မန်က မာန်လို့ရေးရမှာလားလို့

      စာတော့ဖတ်တွားဒယ်။ ဒါပေသိနားလည်ပု။

      • တိမ်တမန်

        January 6, 2014 at 8:28 pm

        တမန် = စေတမန် ဆိုတဲ ့… စာသားအလိုက်ကိုယူပါတယ်..တီသဲ..

        ဒါကြောင့်… ” တိမ်တမန် ”

        :kwi:

        ————

        ဒီ နာမည်လေးကို.. တီသဲ ပြောပြကတည်းက..ကြိုက်နေခဲ့ပေမယ့်…
        နာမည်တူရှိမရှိ စုံစမ်းနေခဲ့တာကြောင့်.. မယူဖြစ်သေးတာရယ်.. ။

        ဒီနာမည်လေးက အလင်းဆက် ရဲ ့ ကလောင်ခွဲတစ်ခုပေါ့.. ။

        :kwi:

  • မဟာရာဇာ အံစာတုံး

    January 6, 2014 at 9:37 am

    နင့် တံတားက ဘာတံတားတုန်း
    သစ်သား တံတားလား
    သံ တံတားလား
    အုတ်တံတားလား
    ဘယ်အပေါ်မှာ ဆောက်ထားတဲ့ တံတားတုန်း
    အမြင့်ကရော ဘယ်လောက် ရှိတုန်း
    သေချာတာ တစ်ခုကတော့
    တံတားအောက်မှာ ရေအများကြီးရှိရင်တော့ ဗွမ်း ဆိုပီး မြည်မှာ အမှန်ပဲ …

    • တိမ်တမန်

      January 6, 2014 at 12:13 pm

      အော် ကွယ်
      . . .

      အောင်ဇေယျတံတားပါ လို ့ထည့်ရေးထားတာကို

      🙂

      သူဂျီးလိုမျိုး ဟောဒီ comment ထဲ တံတားပုံကြီး ထည့်ပြချင်လိုက်တာ

      :kwi:

  • cobra

    January 6, 2014 at 5:37 pm

    တေစမ်း……..
    ဒီလိုမှန်းသိရင် ဝင်မဖတ်ပါဘူး
    သူ့ရေးတာဖတ်လိုက်မှပဲ
    ကိုယ်တောင် ဒီညအိပ်ရပါ့မလားမသိဘူး။
    လွမ်းရဦးမည်………. ဆွေးရဦးမည်……….။

    • တိမ်တမန်

      January 6, 2014 at 8:30 pm

      ကျွန်တော်တောင်.. အလွမ်းတွေကို…
      မြစ်ထဲ..ပစ်ချလိုက်ပြီ…။

      မြစ်ထဲ… ခုန်ချသွားတဲ ့…ကျွန်တော်…..နဲ ့အတူ…..

      🙂

  • KZ

    January 6, 2014 at 7:14 pm

    လိုက်လို့ မမှီ

    :hint:

    • တိမ်တမန်

      January 6, 2014 at 8:31 pm

      အဆုံးသတ်လေးကို.. နည်းနည်း… စဉ်းစားစရာဖြစ်အောင်…ရေးလိုက်မိတာ..မမဂျီးရေ… ။

      :kwi:

  • အဘရဟူဒီ

    January 7, 2014 at 8:55 am

    ငိငိ. ဟိုနေ့က တံတားဘောင်ခွနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းနီမမ ကိုဘယ်သူများမှတ်တယ် ဒညင်းဝက် ကိုးးးး. သွပ်သွပ်၃၇ရခါ.

    • တိမ်တမန်

      January 8, 2014 at 8:58 pm

      ဟွင်းဟွင်း…
      အဲဒလို..ပြောသွားတဲ့အတွက်…
      မကြာမီ…လာမည်….
      ဂီ ့ကို ပြန်ဆော်ထားတဲ ့..ပိုစ့်တစ်ပုဒ်….

      ဘယ်လို.ဇာတ်ရုပ်မျိုးနဲ ့….ပိုစ့်ထဲ..ပါလာလေမလဲ..လို ့..
      စောင့်ကျိလိုက်ပါဦး…
      ရဟူဂီ ရယ်.. .

      😆

Leave a Reply