ကၽြန္ေတာ္စာအုပ္ေဟာင္းေတြရွင္းရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔ရဲ႕ေရွးေဟာင္းလက္ရာေလးတစ္ခုသြားေတြ႔မိပါတယ္…ကၽြန္ေတာ္အသက္ ၂၀ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က

ခံစားမႈ႕စာစုေလးဆိုပါေတာ႔ဗ်ာ..အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီအသက္အရြယ္က ကၽြန္ေတာ္ စာေရးဆရာရူး ရူးခဲ႔ဘူးေသးတယ္…အဲဒီတံုးကရူးေႀကာင္ေႀကာင္နဲ႔..

ဟိုဂ်ာနယ္ ဒီဂ်ာနယ္ေတြပို႔ခဲ႔ေသးတယ္…ဘယ္ကမွလက္မခံခဲ႔ပါဘူး..သိပ္ၿမင္႔လြန္းေနလို႔တဲ႔..ဟဲဟဲဟဲ..ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္က်ေတာ႔..အလြန္အင္မတန္သေဘာေကာင္းေတာ္မူေသာ

က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ သဂ်ီးေက်းဇူးေႀကာင္႔ ဒီ..အင္မတန္မွညံ႔ၿဖင္းနုံခ်ာလွေသာ စာစုေလးကို ေဂဇက္ပရိပ္သတ္ ကံေကာင္းလွစြာဖတ္ရေပေတာ႔မယ္…(ငယ္မူ ငယ္ေတြးမပ်က္ေစရန္အတြက္ လံုး၀ၿပန္လည္တည္းၿဖတိမထားပါေဂ်ာင္း)…ရႈ႕စာဖတ္ရႈ႕ေတာ္မူႀကပါကုန္….

က်ဳပ္ၿဖတ္သန္းရမဲ႔တံတားေလးပါ..

“ႀကမၼာ”.. ဆိုတာလူသားေတြကိုေပါင္းစည္းေပးတယ္..တခါတခါေတာ႔သိပ္ခ်စ္ႀကတဲ႔

သူေတြကို ေကြကြင္းေအာင္ခြဲပစ္တယ္..“ႀကမၼာ”ခြဲလို႔ဘယ္ေလာက္ကြဲကြဲ..အခ်စ္ကို

ေလ်ာ႔သြားေအာင္ မခ်စ္ေအာင္ေတာ႔မလုပ္နိုင္ရွာပါဘူး..ခ်စ္တာဟာခ်စ္တာေပါ႔..

ဘယ္တတ္နိုင္မလဲ..ေနာင္ဘာၿဖစ္မယ္ဆိုတာႀကိဳမေတြးဘူး..ဒါေပမဲ႔သိေနတယ္

ေနာင္အေႀကာင္းစဥ္းစားရင္စိတ္ညစ္မွာမို႔မစဥ္းစားခ်င္ဘူး..ဒါေပမဲဲ႔စိတ္ထဲမွာ

အၿမဲေတြးေနမိၿပန္တာဘဲ..ေတြးမိတိုင္းလဲ အဆင္ေၿပတာဘာတခုမွမေတြ႔ရဘူး

အေနွာင္႔အယွက္အခက္အခဲအတိၿပီးတဲ႔ က်ဳပ္လမ္းကိုက်ဳပ္ၿမင္ပါတယ္..

က်ဳပ္ထင္တယ္ က်ဳပ္အတြက္ေတာ႔ အဆင္ေၿပမႈ႔ဆိုတာ အၿပင္လက္ေတြ႔ဘ၀မွာမေၿပာနဲ႔

ေတြးခ်င္တိုင္းအေတြးနယ္ခ်ဲ႕လို႔ရတဲ႔ အစိုးမရတဲ႔ အေတြးေလာကမွာေတာင္ ေပ်ာက္ကြယ္ေနတယ္..ဒါေပမဲ႔ေလ..“ခ်စ္တယ္” “ၿမတ္နိုးတယ္” “သံေယာဇဥ္ၿဖစ္တယ္္

္ဆိုတာေတြက နွလံုးသားကဖန္တီးတာ နွလံုးသားကၿဖစ္ေပၚတာ..နွလံုးသားအလုပ္..

“အဆင္မေၿပဘူး”ေၿပတယ္ ခက္တယ္ လြယ္တယ္ ဆိုတာေတြက ဦးေနွာက္နဲ႔ စိတ္က

ဆံုးၿဖတ္တာ..ဦးေနွာက္အလုပ္ စိတ္အလုပ္….တခုေတာ႔ရွိတယ္…

ဦးေနွာက္နဲ႔စိတ္ကဘယ္ေလာက္ဘဲ အခက္အခဲေတြ႔ေတြ႔…

နွလံုးသားကိုႀသဇာမေညာင္းနိုင္ၿပန္ဘူး..တနည္းေၿပာရရင္ နွလံုးသားကိုတားမရဘူး

ဒါေႀကာင္႔ဘဲ..မင္းကိုငါသိပ္ခ်စ္မိသြားတယ္…

ငါအားလံုးေတြးမိပါတယ္..မခ်စ္ခင္ကလည္းေတြးရဲ႕..ခ်စ္ပီးမွလည္းေတြးရဲ႕..

ဘယ္လိုေတြးေတြး ဘယ္လိုဆံုးၿဖတ္ၿဖတ္ေလ..ေနာက္ဆံုးနွလံုးသားကအနိင္ရတယ္

ဒါလဲထံုးစံဘဲမဟုတ္လား..ဒါေႀကာင္႔ဘဲ..ေမတၱာေတြ သံေယာဇဥ္ေတြအနႏၵနဲ႔

မင္းကိုငါသိပ္ခ်စ္ပစ္လိုက္တယ္…ဒီအတြက္ငါေနာင္တမရပါဘူး..ငါမမွားဘူးလို႔လဲ

ထင္တယ္ေလ..ဟုတ္ရဲ႕လား….ဒီေနရာမွာ မင္းကိုတစ္ခုေၿပာခ်င္တယ္…………..

တံတားေလးတခုရွိတယ္ ယဲ႔ယဲ႔ေလး က်ိဳးလုလုဆိုပါေတာ႔…တံတားရဲ႕တဘက္မွာက

ငါအလိုခ်င္ဆံုး သ ူူရွိေလရဲ႕..တံတားေပၚေလွ်ာက္ရင္က်ိဳးက်မွာလဲသိတယ္…

မရႈ႕မလွဇတ္သိမ္းမွာလဲေတြးမိပါရဲ႕…ဒါေပမဲ႔ တဖက္ကမ္းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ပီးလည္းခံစားမေန

ခ်င္ဘူး..နွလံုးသားဆႏၵကိုထိနး္ဘို႔ဆိုတာကလည္း ခက္လွဘိေတာင္း..

အေၿခအေနဆိုတဲ႔အကူအညီေကာင္းေလးရရင္ ေလွ်ာက္ရင္း ဟိုဘက္ကမ္းေရာက္သြား

နိုင္တယ္ေလ…ဒါနဲ႔ဇြတ္မွိတ္ပီးကူးတယ္..ေလွ်ာက္တယ္ က်ခါမွက်ေရာ..

ဒါေပမဲ႔မက်မခ်င္းေတာ႔ဆက္ေလွ်ာက္မယ္..ေနာက္မလွဲ႔ဘူး..တံတားေပၚကမက်ေအာင္

ညွင္ညွင္သာသာေလွ်ာက္မွရမယ္္…ညွင္ညွင္သာသာေလွ်ာက္နိုင္ေအာင္ဆို…အခ်ိန္အမ်ားႀကီး

ကုန္လိမ္႔မယ္..ဒါအေရးတကာ႔ အေရးအႀကီးဆံုးဘဲ..ဒီအခ်ိန္ေတြကိုသူ ဒီအတိုင္းေစာင္႔ေနနိုင္မလား…ေစာင္႔နိုင္တယ္ထားအံုး..ငါ႔ကိုအခ်ိန္မ်ားစြာေစာင္႔ပီးမွ

ငါမေရာက္ျဖစ္ရင္ေရာ.”သူ႕”ဘ၀အတြက္ငါ့ေၾကာင့္ျပန္မရနိုင္တဲ့အခ်ိန္ေတြ ႏုပ်ိဳျခင္း

ေတြအမ်ားၾကီးဆံုးရႈံး မကုန္နိုင္ဘူးလား?

ေနာက္တစ္ခ်က္က ညင္ညင္သာသာ ေလွ်ာက္နိုင္ဖို႔က စိတ္တည္ျငိမ္ဖို႔လိုတယ္.တည္ျငိမ္ရ

မယ္..ရင့္က်က္ရမယ္..သတိျမဲရမယ္..စိတ္တည္ျငိမ္ဖို႔ စိတ္အားျပည့္ဖို႔ကေတာ့ တံတားဟိုဘက္မွာ သူ ကအားေပးအျပံဳးေလးနဲ႔..ၾကိဳဆိုတဲ့မ်က္လံုးရြဲၾကီးေတြနဲ႔ လက္ကမ္း

ၾကိဳလင့္ေနဖိို့လိုတယ္ေလ..ခုထိေတာ့ သူ႔ကိုၾကည့္ျပီးငါဆက္ေလွ်ာက္ေနတယ္..သူကလဲ

လက္ျပ လက္ကမ္း အားေပးဆဲဘဲ..ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတဲ့ ေလၾကမ္းကလည္း တ၀ွီး၀ွီးနဲ႔တိုက္လို႔

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တိုင္း တံတားကတျဖစ္ျဖစ္ျမည္သြားတတ္တယ္.က်ိဳးလုလုျဖစ္

ေနတဲ့ တံတားအဖို႔ေတာ့ အၾကီးမားဆံုး အႏၱရယ္တစ္ခုပဲ

ေလတစ္ခ်က္ေ၀့ရင္ တံတားေလးကသံစံုျမည္ဟီးလာတယ္..တံတားေလးရဲ႔ ညည္းတြားသံေတြ

ဟာ ငါ့ကိုအျမဲသတိျမဲဖို႔ အခ်က္ေပးေနတာလား? က်ေတာ့မဲ့ဆဲဆဲ ငါ့ကိုသနားလို႔ စုပ္သပ္ျပီး

ညည္းတြားေနတာလား?ေ၀ခြဲလို႔မရဘူး..

ဒီေလၾကမ္းရဲ႔ ဒဏ္ကို ငါေတာ့ခံနိုင္တယ္..ခံရေပါင္းလည္းမ်ားျပီေလ..ေလၾကမ္းကိုငါမမႈပါဘူး..

ဒါေပမယ့္ ဒီတံတားေလးခံနိုင္ပါ့မလား? တစ္ဖက္ကမ္းက သူေရာခံနိုင္ပါ့မလား? ဒီလိုေတြးမိ

တယ္ သူခ်မ္းျပီး ျပန္လွည့္သြားရင္ ဒုကၡ..ေနာက္တစ္ခ်က္က တံတားအေျခအေနအရ ေလွ်ာက္နိုင္ဖို႔က လူလြတ္ပဲရမွာ..ခုလဲငါ့မွာ လူလြတ္သာသာပဲ.ဒါေပမယ့္ တံတားအေရွ႕ကိုတိုး

တိုင္းတိုးတိုင္း၀န္ေပါ့ေအာင္ ၀ိတ္ေလွ်ာ့ေနရတယ္ ဒီပံုဆို သူ႔ဆီေရာက္ရင္ေတာင္ ငါဆိုတာ

သက္သက္ပဲသူရနိုင္မယ္ တစ္ျခားဘာမွပါမွာမဟုတ္ဘူး..အားလံုးကိုစြန္႔ခဲ့ရမယ္.ေနာက္ေတာ့

ေတြးမိျပန္တယ္..သူသာလွည့္သြားခဲ့ရင္ တံတားေလးလဲက်ိဳးမွာပဲ က်ဳပ္စိတ္တည္ၿငိမ္နိုင္ေတာ႔

မွာမွမဟုတ္ပဲကို..တံတားမက်ိဳးရင္ေတာင္မွ.. လူကခုန္ခ်ေတာ့မွာ..ဟုတ္တယ္ေလ..ဘာလုပ္

ေတာ့မလဲ..ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွမရွိေတာ့တာပဲ..တစ္ကယ္လို့ကြာ ငါဆိုတာ ငါျဖစ္ျပီးေတာ့ သူဆို

တာမင္း ျဖစ္ရင္ မင္းဘယ္လိုေျပာမလဲ? ငါသိခ်င္စမ္းတယ္

ထာ၀ရလမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနမဲ့ “ငါ”(ႀကီးမိုက္ငယ္)

ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေလာက္အမွန္အတိုင္း၀န္ခံပါရေစ..အဲဒီတံတားယဲ႔ယဲ႕ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ နုစဥ္က ကၽြန္ေတာ႔ကတိအတိုင္း တစ္ကယ္ေလွ်ာက္ခဲ႔ပါတယ္..

ဒါေပမဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ထားခဲ႔ ၿပီးသလိုဘဲ..တံတားအိုေလးကို..အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးႀကားက..သက္စြန္႔ဆံဖ်ားေလွ်ာက္ခဲ႔ၿပီး…ဟိုဘက္ကမ္းေရာက္လုလုမွာ..တံတားထိပ္မွာ

သူရွိမေနခဲ႔ေတာ႔ပါဘူး…သူအခ်ိန္ကိုသည္းမခံနိုင္ခဲ႔ပါဘူး..ကၽြန္ေတာ္လည္းဘ၀ကိုခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ၿဖတ္သန္းခဲ႔ရလို႔ ထုသားေပသားက်ေနပီဆိုေတာ႔ ……ဆိုခဲ႔ၿပီးသလို

တဖက္မွာသူမရွိေနေတာ႔ေပမဲ႔..ကၽြန္ေတာ္တံတားေပၚကခုန္မခ်ၿဖစ္ေတာ႔ပါဘူး….ဒါေပမဲ႔ ႏွလံုးသားမွာခုထိဒဏ္ရာေတြနဲ႔ပါ…

လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနတဲ႔..

ႀကီးမိုက္။

 

 

အရင္ကေက်ာ္စြာဦးႀကီးမိုက္

About အရင္ကေက်ာ္စြာဦးႀကီးမိုက္

has written 94 post in this Website..

မစပ္ေသာျငဳပ္သီးတစ္ေတာင္႕ပါ THAKHIN CJ #2152011 (5/2/16)

   Send article as PDF