ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၅

ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၁ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၂ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၃ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၄ တို႕အား ေရးသား ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဖတ္ရႈလိုသူမ်ား အေနျဖင့္ လင့္ခ္ေပၚတြင္ ကလစ္ခ္ႏွိပ္ကာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါေၾကာင္း …..

 

ဦးခိုင္ ဆိုသူ လူႀကီးမွာ ေမာင္ဂီအား ေသခ်ာစြာ ၾကည့္၍ “ဆြဲျပားေလးနဲ႕ ေမာင္ရင့္ရဲ႕ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ငယ္ကၽြမ္းေဆြေလးကို အလဲအထပ္ ျပဳလုပ္မယ္ဆိုရင္ေရာ သေဘာ ဘယ္လိုရသလဲ” ဟူ၍ ေမးျမန္းလိုက္ေလရာ ေမာင္ဂီ ဆိုသူ လူရြယ္မွာ အံ့ၾသသြားသည့္ဟန္ ျဖစ္သြားၿပီးေနာက္ ၎၏ မ်က္ႏွာ အမူအယာအား ျပန္လည္ ခ်ဳပ္ထိန္းလိုက္ကာ “က်ဳပ္ရဲ႕ ငယ္ကၽြမ္းေဆြ ဟုတ္သလား ဦးခိုင္” ဟူ၍ မသိဟန္ျပဳကာ ျပန္လည္ ေမးျမန္း လိုက္ေလ၏။

“ဟုတ္တယ္ ေမာင္ဂီ၊ ပန္ပန္ ဆိုတဲ့ အၿငိမ့္သမေလးတစ္ေယာက္ ဘယ္ေရာက္ေနသလဲဆိုတာကို သိဖို႕အတြက္နဲ႕ ေဟာဒီဆြဲျပားေလးကို က်ဳပ္တို႕ကို ေပးလိုက္ဖို႕ဆိုရင္ တန္ပါ့မလားေနာ့” ဟူ၍ ဦးခိုင္ ဆိုသူမွ ေၾကာင္ႀကီးဆိုသူဘက္သို႕ လွည့္ကာ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳး အမူအယာျဖင့္ ေျပာလိုက္ေလရာ ေမာင္ဂီ ဆိုသူမွ “ခင္ဗ်ားတို႕ ဆြဲျပားကို လိုခ်င္သပဆိုရင္ က်ဳပ္အေနနဲ႕ ေပးလိုက္ဖို႕ ဝန္မေလးပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕ဘက္က ကိစၥတစ္ခုကိုေတာ့ လုပ္ေပးရလိမ့္မယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ ေၾကာင္ႀကီးဆိုသူမွ “အဲ့ဒီ ကိစၥဆိုတာ အၿငိမ့္မင္းသမီးေလးနဲ႕ ပတ္သက္လိမ့္မယ္္ ထင္တယ္” ဟူ၍ ေျပာေလရာ ေမာင္ဂီမွ “အမွန္ပဲ ဦးေၾကာင္ႀကီး၊ ပန္ပန္ကို က်ဳပ္ဆီ အေရာက္ ေခၚလာႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ ခင္ဗ်ားတို႕လက္ထဲ ေဟာဒီဆြဲျပားေလး ေရာက္တဲ့ေန႕ပဲ၊ ဘယ့္ႏွယ္လဲ၊ သေဘာတူႏိုင္ပါ့မလား” ဟူ၍ ေမးလိုက္ေလ၏။

“တူပါၿပီေကာ ေမာင္ဂီရယ္၊ ေမာင္ရင့္ဘက္ကသာ တည္ပါေစ” ဟူ၍ ဦးခိုင္မွ ေျပာဆိုကာ ၎တို႕ ႏွစ္ေယာက္သည္ ေမာင္ဂီ ဆိုသူ လူရြယ္၏ အိမ္မွ ထြက္ခြာသြားေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

တစ္ေန႕သ၌ ေတာရြာေလးတစ္ရြာရွိ သပ္ရပ္စြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ ပ်ဥ္ေထာင္ႏွစ္ထပ္အိမ္ေလးဆီသုိ႕ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ႏွင့္ လူထြားႀကီး တစ္ဦးသည္ ဦးတည္ကာ ေလွ်ာက္လွမ္းလာသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုလူႀကီးသည္ အိမ္ႀကီးအနီးသုိ႕ ေရာက္ေသာအခါ အိမ္၏ ေအာက္ထပ္ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ထိုင္ေနေသာ လူတစ္စုထံသုိ႕ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားေလ၏။

“အရီးလတ္ ဆိုတာ ေဟာဒီက ထင္ရဲ႕”

“ဟုတ္ပါတယ္ရွင္၊ က်မ အရီးလတ္ပါပဲ၊ ရွင္က ဘယ္သူမ်ားပါလဲရွင္”

“က်ဳပ္နာမည္ ေအာင္ပုလို႕ ေခၚတယ္၊ က်ဳပ္လာရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ခင္ဗ်ားလည္မွာ ဆြဲထားတဲ့ ဆြဲျပားေလးကို ဝယ္ဖို႕ပဲ” ဟူ၍ ခရီးေရာက္မဆိုက္တြင္ပင္ ေအာင္ပု ဆိုသူမွ အရီးလတ္ ဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးအား ေျပာလိုက္ေလ၏။

ရီး – “ရွင္က တယ္လည္း လိုရင္းဆန္လွခ်ည္လားရွင္”

ပု – “က်ဳပ္က လိုရင္းပဲ ေျပာတတ္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ လိုရင္းလည္း ေမးတတ္ေသးတယ္၊ ခင္ဗ်ား ဆြဲျပား က်ဳပ္ကို ေရာင္းႏိုင္မလား”

ရီး – “ရွင့္ေလသံၾကည့္ရတာ မေရာင္းရင္ လုယူမယ့္ ေလသံပဲ၊ ဒီေတာ့ တစ္ခု သတိေပးခ်င္ပါတယ္၊ ေဟာဒါက က်မ အိမ္၊ ေဟာဒီရြာက က်မရဲ႕ရြာ”

ပု – “တယ္လည္း သတၱိေကာင္းပါလား၊ က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားဆြဲျပားကို မလုပါဘူး၊ တန္ရာတန္ေၾကးေပးၿပီး ဝယ္မွာပါ”

ရီး – “က်မက မေရာင္းႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေကာရွင္”

ထိုသုိ႕ အမ်ိဳးသမီးမွ ေျပာလိုက္သည့္အခါ ေအာင္ပု ဆိုသူမွာ အနီးရွိ လူမ်ားအား ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ အမ်ိဳးသမီးဘက္သို႕ လွည့္ကာ “က်ဳပ္ ဒီဆြဲျပားေလးအတြက္ ေငြတစ္ေသာင္း ေပးပါမယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ အရီးလတ္ ဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးမွ “က်မ အေနနဲ႕ မေရာင္းႏိုင္ပါဘူး” ဟူ၍ ေျပာေလရာ ေအာင္ပု ဆိုသူ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ႏွင့္ လူမွ “စဥ္းစားပါဦး၊ က်ဳပ္ နက္ျဖန္ခါ တစ္ေခါက္ ထပ္လာခဲ့ပါဦးမယ္” ဟူ၍ ေျပာကာ လွည့္ထြက္သြားခဲ့ေလေတာ့၏။

ေအာင္ပုဆိုသူ ထြက္သြားသည့္အခါတြင္ အရီး၏ အနီးတြင္ ရွိေနေသာ ေပါက္ေဖာ္မွ “အရီးေရ … က်ဳပ္ေျပာတာ ေတြ႕တယ္ မဟုတ္လားဗ်၊ အခု ေအာင္ပု ေရာက္လာၿပီဗ်ိဳ႕၊ သူက အရီးဆီက ဆြဲျပားကို မရ ရတဲ့နည္းနဲ႕ ယူမယ့္လူေနာ့” ဟူ၍ ေျပာေလရာ အရီးမွ “ေျမြ ေျမြခ်င္း ေျချမင္ၾကတဲ့ သေဘာေပါ့ ဟုတ္သလားကြယ့္၊ အရီး အေနနဲ႕ကေတာ့ အဲ့ဒီလူကို မတုန္လႈပ္မိရန္ေကာ ေမာင္ေပါက္ေဖာ္ရယ္” ဟူ၍ ျပန္လည္ ေျပာဆိုလိုက္ေလ၏။

ယင္းေန႕ ညဥ့္အခ်ိန္တြင္ အဆိုပါ အိမ္ႀကီးဆီမွ သတ္ပုတ္သံမ်ား ေပၚထြက္လာခဲ့ေလ၏။ အဆိုပါ သတ္ပုတ္သံမ်ားေၾကာင့္ပင္ ရြာသူႀကီးအပါအဝင္ ရြာသူ၊ ရြာသားမ်ားမွာ လက္နက္မ်ား စြဲကိုင္လ်က္ အဆိုပါ အိမ္ႀကီးဆီသုိ႕ လာေရာက္ခဲ့ေလ၏။ ထိုအခါ မ်က္ႏွာမ်ားကို အဝတ္စည္းထားသည့္ လူငါးေယာက္အား ဖမ္းဆီးရလိုက္မိေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

ေပ – “ဒီကလူကေတာ့ျဖင့္ ကိုရင္ေမာင္လို႕ ေခၚတယ္၊ က်ဳပ္ရဲ႕ အကိုဆိုလည္းဟုတ္၊ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ ဟုတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေပါ့၊ ေဟာဒီတစ္ေယာက္ကေတာ့ျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႕ ေတြ႕ဖူးၿပီးသားပါ၊ ကိုရင္ေမာင္ရဲ႕ ညီမေပါ့ဗ်ာ၊ နာမည္က ေရႊၾကည္”

ပါ – “ကိုရင္ေမာင္က ေမာင္ေပရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ ေခသူေတာ့ ဟုတ္ဟန္ မထင္ဘူး”

ရင္ – “မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ၊ က်ဳပ္ညီ ေမာင္ေပက ထစ္ခနဲဆို ဘာမွန္းသိတတ္ေပမယ့္ က်ဳပ္ကေတာ့ျဖင့္ ဘာဆို ဘာမွ မသိတဲ့လူပါဗ်”

ေခ်ာ – “ေဟာဒီက မေရႊၾကည္ေလးက ကိုရင္ေမာင့္ ညီမေလးဆိုပဲ”

ရင္ – “ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ၊ က်ဳပ္ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ညီမေခ်ာေလးေပါ့ဗ်ာ”

မိုက္ – “ဒါနဲ႕ ကိုရင္ေမာင္ ေထာင္က်ခဲ့တယ္ဆိုတာ ဘာအမႈနဲ႕မ်ားလဲဗ်”

ရင္ – “ဘာအမႈနဲ႕တုန္းဆိုေတာ့ ထိုးမႈေပါ့ဗ်ာ”

ပါ – “ထုိးမႈ ဟုတ္သလားဗ်၊ ရိုက္မႈ မဟုတ္ဘူးလား”

ရင္ – “ထုိးမႈမွ ထုိးမႈ အစစ္ဗ်၊ က်ဳပ္ညီမ ေရႊၾကည္ကို ဆြဲလားရမ္းလားလုပ္တဲ့ ေခြးေကာင္ ပုလိပ္ကို က်ဳပ္က ထိုးလိုက္မိတဲ့ အမႈေပါ့ဗ်ာ၊ အင္း .. အဲ့ဒီပုလိပ္ေတာ့ျဖင့္ ထမင္းဝါးတိုင္း က်ဳပ္ကို သတိရေနမိမယ္ထင္ပါ့”

ေခ်ာ – “ကိုယ့္လူက ပုလိပ္ကိုမွ လက္သီးနဲ႕ ထုိးခဲ့သကိုးဗ်”

ရင္ – “ပုလိပ္မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ မိုးေပၚက သိၾကားမင္းႀကီးက က်ဳပ္ညီမကို လာထိရင္လည္း အဲ့ဒီသိၾကား နတ္ျပည္ မျပန္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ဗ်ား”

မိုက္ – “ေရႊၾကည္ေလးကေတာ့ျဖင့္ အခုလို သိမ့္သိမ့္တုန္ေအာင္ ခ်စ္တဲ့ အကိုတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတာ အေတာ့္ကို ကံေကာင္းတာပဲ၊”

ၾကည္ – “ဟုတ္ပါတယ္ အကုိႀကီးတို႕ရယ္၊ ေရႊၾကည္ေဘးမွာ ကိုႀကီး ရွိေနလို႕ကေတာ့ ေရႊၾကည္ ဘာကိုမွ မေၾကာက္ဘူး”

ပါ – “က်ဳပ္တို႕ကုိေရာဗ်ာ”

ၾကည္ – “အကိုႀကီးတို႕ကိုလည္း မေၾကာက္ပါဘူး၊ ေရႊၾကည္ကို လာထိၾကည့္ပါလား၊ မီးပြင့္သြားမွာေပါ့၊ ဟုတ္တယ္ေနာ္ ကိုႀကီး” ဟူ၍ ကိုရင္ေမာင္ဘက္သို႕ လွည့္၍ ေမးလိုက္ေလရာ ကိုရင္ေမာင္ ဆိုသူ၏ မ်က္ႏွာမွာ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ျဖစ္သြားေလေတာ့၏။

ထိုအခိုက္တြင္ တံခါးေခါက္သံသည္ ထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္ “လမင္းႀကီး ရွိသလား” ဟူေသာ အသံသည္လည္း တံခါးဆီမွ ထြက္ေပၚလာေလ၏။ ထိုအခါ ပါေလရာ ဆိုသူမွ “လမင္းႀကီး မရွိဘူး၊ ေကာင္းကင္က တိမ္ဖံုးေနတယ္” ဟူ၍ လွမ္းကာ ေျပာလိုက္ေလရာ တံခါးအျပင္မွ “တိမ္ကို ေနနဲ႕ဖယ္မယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါတြင္ ႀကီးမိုက္ ဆိုသူမွ “ေပါက္ေဖာ္တစ္ေယာက္ေတာင္ ေရာက္လာၿပီပဲ” ဟုဆိုကာ တံခါးဆီသို႕ သြား၍ ဖြင့္ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေပါက္ေဖာက္ တစ္ဦးတည္းသာ မဟုတ္ဘဲ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ လူငယ္တစ္ဦးတို႕ကိုပါ ေတြ႕လိုက္ရေလ၏။

X X X X X X X X

“ကိုပါတို႕ေရ …၊ ေဟာဒါကေတာ့ျဖင့္ အရီးလတ္လို႕ ေခၚသဗ်၊ ေဟာ ဟုိကေတာ့ အရီးလတ္ရဲ႕ ေျမးေလး ဖရဲသီး ဆိုတာပဲ” ဟူ၍ ေပါက္ေဖာ္မွ မိတ္ဆက္ေပးေလ၏။ ထိုအခါတြင္ ပါေလရာဆိုသူ အပါအဝင္ အျခားေသာ သူမ်ားမွ ၿပံဳးျပကာျဖင့္ ျပန္လည္ ႏႈတ္ဆက္ၾကေလ၏။

ပါေလရာ ဆုိသူမွ “ေပါက္ေဖာ္ေရ၊ မင္းေရာက္တာနဲ႕ အေတာ္ပဲ ျဖစ္သြားတယ္၊ ငါတို႕ေတြ ဆင္းေတာ့မယ္ကြ” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ေပါက္ေဖာ္မွ နားလည္ဟန္ မရွိေသာ အမူအယာျဖင့္ “မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဆင္းမွာလား ကိုပါရဲ႕” ဟူ၍ ေမးလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ပါေလရာ ဆုိသူမွ ေမာင္ေပ ဘက္သို႕ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း “မ်က္စိ မွိတ္စရာ မလိုေတာ့ဘူး ငါ့ေကာင္ေရ၊ ေဟာဒီ ေမာင္ေပက မ်က္စိ ဖြင့္ေပးလိမ့္မယ္ကြ” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

ေဖာ္ – “ခင္ဗ်ားတို႕ဟာက ဘယ္လိုတံုးဗ်၊ က်ဳပ္ျဖင့္ နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး”

ပါ – “ဒီလို ေပါက္ေဖာ္ေရ၊ ေမာင္ေပဆီမွာ ရတနာသိုက္ရဲ႕ ေျမပံုရွိေနတယ္ကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႕အေနနဲ႕ ရတနာသိုက္ဆီကို သြားဖို႕ ျပင္ၾကေတာ့မယ္၊ ရတနာသိုက္ ဖြင့္မယ့္ေသာ့ကိုေတာ့ျဖင့္ ရတနာသိုက္နားက ေစာင့္ၿပီး ယူရမွာပဲ”

ေဖာ္ – “ကိုပါ ေျပာတာ ဒီလိုလားဗ်၊ အခု က်ဳပ္တို႕က သြားႏွင့္မယ္၊ ဦးခိုင္တို႕ အုပ္စုနဲ႕ ေမာင္ဂီတို႕ ရတနာသိုက္ကို ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ဳပ္တို႕က သူတို႕ဆီက ေသာ့ကို ျဖတ္ခုတ္ၿပီး ရတနာသိုက္ကို ဖြင့္ၾကမယ္ေပါ့”

ပါ – “အဟုတ္ပဲ ေပါက္ေဖာ္ေရ၊ ငါတို႕ သြားမယ့္ထဲမွာ ေဟာဒီက ေမာင္ေပရယ္၊ ေဟာဟိုက ကိုရင္ေမာင္ရယ္၊ ငါတို႕ရယ္ သြားၾကမွာပဲ”

ေဖာ္ – “ဒါျဖင့္ အရီးလတ္တို႕ကိုေရာ”

ပါ – “လူေကာင္း နတ္ေကာင္းမ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကို ေျပာတာေနမွာေပါ့၊ က်ဳပ္တို႕ကလည္း ေဟာဒီက ေရႊၾကည္ေလးအတြက္ကို ေတြးေနတာ၊ အခု အရီးလတ္တို႕ ေရာက္လာေတာ့ အေတာ္ ျဖစ္သြားတာေပါ့”

ရီး – “ငါ့ေမာင္တို႕ကေတာ့ျဖင့္ ဟုတ္ေနတာပဲ၊ ေပါက္ေဖာ္နဲ႕ လိုက္တာတုန္းကေတာ့ကြယ္၊ ရန္ကုန္မွာ ေျမးအဘြားႏွစ္ေယာက္တည္း ခပ္ပ်င္းပ်င္းနဲ႕ ေနၾကရဦးမယ္လို႕ ေတြးထားတာ၊ အခုေတာ့ ေရႊၾကည္ဆိုတဲ့ သမီးေခ်ာေလးပါ အေဖာ္ရၿပီေပါ့ကြယ္”

သီး – “အဘြား .. ဒါဆို က်ဳပ္လည္း သူတို႕နဲ႕ လိုက္သြားခ်င္တယ္ဗ်ာ၊ အဘြားမွာ ဟိုအမႀကီးနဲ႕ အေဖာ္ရၿပီပဲ”

ရီး – “ေျမးေလး ကလည္းကြယ္၊ ေတာဆိုတာ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ကြယ့္၊ လိုက္မသြားခ်င္စမ္းပါနဲ႕ ေျမးေလးရယ္”

သီး – “အဘြားကလည္းဗ်ာ၊ ဟိုအကိုႀကီးေတြလည္း ပါတာပဲဗ်”

ေခ်ာ – “အရီးေရ၊ အရီးရဲ႕ ေျမးေလး လိုက္ခ်င္သပဆိုရင္လည္း ထည့္လိုက္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေယာက်္ားဆိုတာ စြန္႕စားဖူးမွ တဲ့ဗ်”

ဤသို႕ျဖင့္ ဖရဲသီး ဆိုသူ လူငယ္သည္ ၎တို႕ႏွင့္အတူ ရတနာသိုက္ ရွာေဖြရန္အတြက္ လိုက္သြားရန္ ၎၏ အဘြားျဖစ္သူ အရီးလတ္ ဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးမွ ခြင့္ေပးလိုက္ေလ၏။ ၿပီးေနာက္တြင္ အရီးလတ္ ဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးမွ ၎၏ ဆြဲျပားေလးအား ၎၏ ေျမးျဖစ္ေသာ ဖရဲသီး၏ လည္တြင္ ဆြဲေပးလိုက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထို႕ေနာက္တြင္ကား ပါေလရာ၊ ႀကီးမိုက္၊ ကိုေခ်ာ၊ ေမာင္ေပ၊ ကိုရင္ေမာင္၊ ေပါက္ေဖာ္ႏွင့္ ဖရဲသီးတို႕သည္ ၎တို႕ သြားမည့္ ခရီးအတြက္ တိုင္ပင္ေနၾကေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

 

ႀကိဳးစားလွ်က္

အံစာတံုး

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။