“ေကာက္စားေသာ တတိယလူ  ဘာသာျပန္မွားေသာ ေရႊေဖာ႔လုံးႏွင္႔  အေရာက္ေနာက္က်ေသာမဏိေမခလာ”

 

 

မေန႔ညက ကိုေအးတုိ႔အိ္မ္ဘက္က မၾကားစဘူး ဆူဆူညံညံအသံေတြထြက္လာေတာ႔

က်ဳပ္လဲအေတာ္ေလးကိုအံံံံ့ၾသသြားပါတယ္။

အဲဒီအိမ္က ကိုေအးရယ္ သူမိန္းမ မခ်ဳိပုရယ္ ကို္ေအးရဲ႕အေဖၾကီး ဦးေပစိရယ္သုံးေယာက္ထဲဘဲရွိတဲ႔အိမ္ကုိးဗ်။

ကိုေအးက ကုမၸဏီ၀န္ထမ္း။

သူ႔မိန္းမကလဲ ေစ်းထဲက သူုတုိ႔နဲ႔အမ်ဳိးမကင္းတဲ႔ဆုိင္မွာအလုပ္လုပ္တယ္။

ဦးေပစိၾကီးကေတာ႔ မွီခို  မ်က္ေစ႔မျမင္ရွာဘူး။

 

သူတုိ႔လင္မယားအလုပ္သြားတယ္ဆုိရင္ျခံတံခါးကိုေစ႔ထားလုိက္ရုံပါဘဲ။

မီးေရးထင္းေရးရွိတတ္ေတာ႔ အိမ္တံခါးေတာ႔ ပိတ္မသြားပါဘူး။

အိမ္မ်က္နွာစာေတြကေတာ႔ သြားၾကလာၾကနဲ႔လူလဲ မျပတ္ပါဘူး။

ေနာက္ဘက္ကေတာ႔ အထက္တန္းေက်ာင္း၀င္းၾကီးကို ေက်ာေပးထားတာေပါ႔။

ေနာက္ေဘးေက်ာင္း၀င္းဘက္ကသာ ျခံစည္းရုိး ခေနာ္ခနဲ႔ ဆုိေတာ႔ တစ္ခါတစ္ေလေခြးေတြဘာေတြတုိး၀င္တတ္တာမ်ဳိးဘဲရွိတတ္တာပါ။

 

မနက္ဆုိ ထမင္းခ်ဳိင္႔ကို္ယ္စီနဲ႔ သူတုိ႔နွစ္ေယာက္က အလုပ္သြား ။

ဦးေပစိၾကီးအတြက္ ထမင္းဟင္းကိုစားပြဲေပၚမွာ အုပ္ေဆာင္းနဲ႔အုပ္ျပီး ထားသြားေပါ႔။

ဦးေပးစိစားခ်င္တဲ႔အခ်ိန္၀င္စားျပီး ဒီအတုိင္းထားခဲ႔ရုံပါဘဲ။

ဦးေပစိၾကီးက မ်က္ေစ႔မျမင္ေပမယ္႔ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ဟုိစမ္းစမ္း ဒီစမး္ေတာ႔သြားနုိင္ပါတယ္။

သူ႔အိမ္ထဲက ေတာ႔ မျမင္ေပမယ္႔ အလြတ္ရေနသလုိ အထိအခို္က္မရွိေပါ႔။

တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ႔ အေနာက္ဘက္ ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္မွာေနတဲ႔  မခင္ျမက

“အဘ” ဘာလုိလဲ ညာလုိလဲဆုိ၀င္ေမးရင္း စားေသာက္ထားတဲ႔ ပုဂံေတြေဆးေပးသြားတာမ်ုဳိး အျမင္မေတာ္တာေတြကို ေကာက္ကက္ျပီး သိမး္ဆည္းသြားေပးတာမ်ိဳးေတာ႔ရွိတတ္ပါတယ္။

ကိုိေအးတုိ႔နဲ႔ သားခ်င္းသိပ္မကင္းတာလဲပါသေပါ႔။

သူတုိ႔ိအိမ္၀င္တဲ႔ထြက္တဲ႔လူကလည္း သူတစ္ေယာက္ဘဲရွိတာေပါ႔။

 

ျပီးခဲ႔တဲ႔ တစ္ပါတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကေတာ႔ ေမာင္ေအးတုိ႔အိမ္ကုိ မခ်ဳိရဲ႕အမ်ဳိးေတြလာၾကပါတယ္။

ေတာကလာၾကတာပါ။

သူတုိ႔ညီမ၀မ္းကြဲ အပ်ဳိေပါက္ေလးတစ္ေယာက္ စိတ္ဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္ေနလုိ႔ေဆးလာကုတယ္

ေျပာသံၾကားရတာပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔ေမာင္ေအးကလက္မခံလုိ႔ အျခားတစ္ေယာက္အိမ္ေျပာင္းသြားၾကတယ္လုိ႔ေတာ႔

သဲ႔သဲ႔ၾကားလုိက္ရတာပါဘဲ။

သိပ္မၾကာပါဘူး အသံထြက္လာတာက ဦးေပစိအတြက္ မခ်ဳိပု ခ်န္ထားခဲ႔တဲ႔ဟင္းေတြက

တကယ္႔ကိုနည္းနည္းေလး။

ထားခဲ႔တယ္ဆုိရုံေလး။

အသားဟင္းဆုိျပန္ရင္လဲ အမည္ခံသက္သက္။

အရုိးဟင္းေတြလုိျဖစ္ေနပါသတဲ႔။

အစကေတာ႔ အမွတ္တမဲ႔လုိလုိျဖစ္ေပမယ္႔ သတိထားမိတဲ႔ရက္ကစျပီး

ဟင္းအက်န္အၾကြင္းထားခဲ႔တယ္ဆုိတာ ပိုပိုသိသာလာပါသတဲ႔။

ဦးေပစိကေတာ႔႔ သူ႔အတြက္ခ်န္ထားခဲ႔တဲ႔ ဟင္းေတြက အရင္လုိ မဟုတ္တာေတာ႔ သိေပမယ္႔လည္း

“ကိုယ္မွ မရွာနုိ္င္ေတာ႔တာ အခုလုိခ်က္ျပဳတ္ျပီးသားေလးစားေနရာတာဘဲေတာ္လွျပီ”လုိ႔သေဘာထားပါသတဲ႔။

စိတ္ထဲမွာမေကာငး္ျပန္တာက မၾကည္ျဖဴေပမယ္႔လဲ ဒုကိၡိတစ္ေယာက္အဘုိ႔ ေျပးစရာေျမမရွိေတာ႔ ကုတ္ကပ္ေနရတဲ႔ဘ၀ၾကီးကိုေတြးေတြးျပီး၀မ္းနည္းတာပါသတဲ႔။

ေနာက္ျပီးအရင္က အေဖအရင္းတစ္ေယာက္လုိ လုိေလးေသးမရွိေအာင္ ဂရုစုိက္ခဲ႔တဲ႔ေခြ်းမေလးရဲ႕

ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲသြားတဲ႔စိတ္ကို နားမလည္နုိင္ေအာင္လည္းျဖစ္မိပါသတဲ႔။

ေနာက္မွေတြးမိတာကေတာ႔ သားျဖစ္သူက က သူ႔အမ်ုဳိးေတြကိုလက္မခံတာကို စိတ္ကြက္သြား

တယ္လုိ႔ဘဲေျဖေတြး ေတြးလုိက္ပါတယ္။

အသက္ၾကီးျပီဆုိေတာ႔ ဘာကိုမွလဲ သိပ္မက္မက္ေမာေမာမရွိေတာ႔ ဒါကုိလဲ

အလုပ္တစ္ခုလုပ္ျပီးေျပာမေနေတာ႔တာလဲ ပါ ပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူကိုမွေတာ႔က ထုတ္မေျပာပါဘူးတဲ႔။

မခင္ျမကေတာ႔ ဒီအေၾကာငး္ေတြကုိ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကိုေတာ႔ ေျပာမိပါသတဲ႔။

အဲေတာ႔လဲတစ္ေယာက္စကားတစ္ေယာက္နားနဲ႔ဒီသတင္းကပ်ံ႔လာပါသတဲ႔။

အဆုံးမေတာ႔ ဒီအေၾကာင္းက ကုိေအး ျပန္ၾကားလာတဲ႔တစ္ေန႔ မခင္ျမကုိေခၚေမးေတာ႔

သူလဲသူျမင္တာ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္စကားမ်ားတဲ႔အဆင္႔ကိုေရာက္သြားသေပါ႔။

 

မခ်ဳိပုကလဲ သူဒီလုိ ယုတ္မာတဲ႔စိတ္မရွိတဲ႔အေၾကာင္း၊

အေဖတစ္ေယာက္လုိသေဘာထားတဲ႔အေၾကာင္း၊

ကိုေအာင္ကလဲ ညည္းအမ်ဳိးေတြကိုလက္မခံလုိ႔

လက္စားေခ်သလားေပါ႔။

ဒါမွမဟုတ္ရင္ မ်က္မျမင္အေဖၾကီးကို ဘာလုိ႔အၾကြင္းအက်န္ေတြခ်န္ထားသလဲေပါ႔။

မခ်ဳိပုိကလဲ သူ စားဦးစားဖ်ားဘဲ အျမဲ ခ်န္ခဲ႔တာျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း ၊

ျပန္ေျပာပါသတဲ႔။

ဒါနဲ႔ဘဲ ကိုေအးက သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီအေၾကာင္းရင္ဖြင္႔ပါသတဲ႔။

အဲဒီအခါမွု “တစ္ေယာက္ ေယာက္ကမ်ား ေန႔စဥ္၀င္စားေနသလားကြာ”လုိ႔ေမးပါၾကသတဲ႔။

အဲဒါကို ကိုေအးက ေတာ႔ သိပ္လက္မခံခ်င္ပါဘူး။

မျဖစ္နုိင္ဘူးေပါ႔။

တစ္ရက္ေတာ႔ ကိုေအး သိပ္ေနမေကာင္းတာနဲ႔အလုပ္မသြားဘဲအခန္းထဲမွာလွဲေနပါသတဲ႔။

သူ႔အေဖက ေတာ႔ အိမ္အျပင္ဘက္ ျခံ၀ုိင္းထဲမွာထုိင္ေနပါသတဲ႔။

ကိုေအး ေမွးကနဲ႔ျဖစ္အသြား တစ္ခုခုကုိလွန္တဲ႔အသံၾကားလုိ႔အျပင္ထြက္အၾကည္႔

လူတစ္ေယာက္က သူ႔အေဖစားမယ္႔ ဟင္းခြက္ေတြကိုနုိက္ေနတာကို ေတြ႔လုိက္ပါသတဲ႔။

ကိုေအး လဲျမင္ေရာ ေနာက္ေဖးေပါက္က ထြက္ျပီး ေက်ာင္းျခံစည္းရုိးကို တုိးျပီးထြက္ေျပးပါသတဲ႔။

ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာေနတဲ႔ စိတ္သိပ္မႏွံ႔တဲ႔ လူပါဘဲ။

စားပြဲေပၚမွာေတာ႔ သူ႔အေဖစားမယ္႔ ဟင္းေတြကို ထည္႔ထားတဲ႔ ၾကြတ္ၾကြတ္အိပ္ေလးတစ္လုံး။

ဒီေတာ့မွဘဲ သံသယေတြရွင္းသြားၾကပါသတဲ႔.။

ဒါနဲ႔ဘဲေနာက္ေဖးေပါက္က လူ၀င္လုိ႔ရေအာင္ က်ဳိးပ်က္ေနမွန္းသိေပမယ္႔ ျဖစ္ခ်င္သလုိျဖစ္ ပစ္ထားခဲ႔တဲ႔ ျခံစည္းရုိးကုိ အသစ္ကာလုိက္ၾကပါသတဲ႔။

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

ဟုိတစ္ရက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕သားေလးမဂၤလာေဆာင္ညစာစားပြဲမွာ

တစ္၀ိုင္းထဲအတူထုိင္မိတဲ႔သူခ်င္း မိတ္ဆက္ျပီး ျမန္မာပီပီ ဟုိအေရးဒီအေရးေလးေတြေျပာမိတာေပါ႔။

ထုံးစံအတုိငး္မီးမလာေရမလာတာက အစျပဳလုိ႔ တသီတစ္တနး္ၾကီးေျပာမိၾကပါတယ္။

လူေတြစည္းမဲ႔ကမ္းမဲ႔ေနၾကတာကို ေျပာရင္းက “ကြမ္းကိုကို”ေတြအေၾကာငး္ေရာက္သြားပါတယ္။

ကြမး္တံေတြးကို ေထြးခ်င္သလုိေထြးၾကတဲ႔အေၾကာင္းကိုေရာက္သြားျပန္ပါတယ္။

ဟုတ္လဲဟုတ္ပါတယ္ ေနရာအနွံ႔အျပားမွာ ကြမး္ေသြးေတြနဲ႔ေပက်ံေနတဲ႔အေၾကာင္းေပါ႔။

ပုိုိဆုိးတာက ဆုိင္ကယ္စီးေနရငး္ေရွ႔ကေန “ ဖြီ  “ကနဲေထြးထုတ္လုိက္ရင္ေနာက္က လူမ်က္နွာနဲ႔အံက်။

ကားေပၚကေနျပီး “ ဖြမ္ “ကနဲေထြးထုတ္လုိက္ရင္ ေဘးကလုိက္လာသူနဲ႔ကြက္တိ။

ဒါနဲ႕ဘဲ ကြမး္ကုိ ျမန္မာျပည္ထဲကို ဘယ္သူေရာက္ေခၚလာသလဲဆုိတာကေနစလုိက္တာ

ဟုိးေရွးေရွးက ကြမ္းတယာေရတစ္မႈတ္ဇာတ္လမ္းရဲ႕ မင္းသားၾကီး ဗ်တ္၀ိနဲ႔ မအုိဇာကေန ပန္းေတာ္ဆက္ကို ဗ်တၱတုိ႔အေၾကာင္း ေရာက္သြားျပန္ေရာ။

အဲဒီ ပုဂံ ပုပၸါးကေနဇာတ္လမး္ဆက္လုိက္တာ ေရႊဖ်ဥး္ၾကီး ေရႊဖ်ဥ္းေလး ဆုိတဲ႔ ေတာင္ျပဳံးမင္းညီေနာင္အေၾကာင္းေရာက္သြားျပန္ပါတယ္

ေတာင္ျပဳံးမင္းညီေနာင္က ေတာ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕နတ္ကိုးကြယ္မူ႔ေလာကကို အေတာ္လႊမ္းမုိးနုိင္တာက

ေတာ႔ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္တဲ႔အမွန္တရားပါဘဲ။

သူတုိ႔ကြယ္လြန္သြားတာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေပမယ္႔ ကိုးကြယ္သူေတြက အခုိ္င္အမာယုံၾကည္ေနၾကတုနး္

သူတုိ႔ကြယ္လြန္ရတဲ႔အေၾကာငး္ ကလဲ အခုထိ ျငင္းခုန္လုိ႔ ေကာင္းတုနး္ပါဘဲ။

ေတာင္ျပဳံးအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆုိရင္ “ ကိုရင္ေမာင္ “ပါမယ္ “ မေရႊဥ “ ပါရမယ္။

သူတုိ႔ပါမယ္ဆုိရင္ ျမန္မာ႔သူရဲေကာင္း က်န္စစ္သားလဲ ပါရမယ္ေပါ႔။

ဇာတ္လမး္ကေတာ႔ အၾကမး္အလြမ္းစုံတဲ႔ဇာတ္လုိ႔ေျပာရင္လဲရသေပါ႔။

ဟုိးတရုပ္ျပည္ကေနစစ္ခ်ီျပီးျပန္အလာ အခုေတာင္ျပဳံးဆုိတဲ႔ေနရာမွာ တပ္တစ္ေထာက္နားပါသတဲ႔။

အဲဒီအခ်ိန္ ဖလန္းဖလန္းထေနတဲ႔ ေရႊညီေနာင္ႏွစ္ပါးက ကိုရင္ေမာင္ မွတ္ပုံတင္ထားတဲ႔  မေရႊဥကို

ဇာတ္လမး္ေတြရွာပါသတဲ႔။

အဲဒီမွာ မေရႊဥ က်ားနဲ႔ခ်ီတဲ႔ ဇာတ္လမ္းေတြဘာေတြျဖစ္ကုန္တာေပါ႔.။

မင္းညီေနာင္ႏွစ္ပါးကလဲ အေနာ္ရထာမင္းတရားရဲ႕အခ်စ္ေတာ္ေလးေတြဆုိေတာ႔ထင္ရာစုိင္းခြင္႔

ရထားတယ္ထင္ပါတယ္။

တပ္စခန္းခ်ေနတဲ႔ရြာမွာ ဘုရားတစ္ဆူတည္တဲ႔အခါ အားလုံးလုပ္အားပါ၀င္ရမယ္လုိ႔အမိန္႔ေတာ္ခ်ပါသတဲ႔။

အဲဒီ အီးေမလ္းကုိ မင္းနွစ္ပါး မရလုိက္ဘူးနဲ႔တူပါတယ္ သူတုိ႔ပါ၀င္ရမယ္႔ အုတ္ခဲနွစ္လုံးကုိ သြားမစီမိပါဘူးတဲ႔။

သူတုိ႔အတြက္     ေနရာေကာင္းခ်န္ထားတာမွန္ေပမယ္႔ သူတုိ႔ကပ်က္ကြက္ေတာ႔ လူျမင္ကြင္းတည္႔တည္႔မွာအုတ္

ႏွစ္ခ်ပ္လပ္ေနပါသတဲ႔။

အေနာ္ရထာမင္းေရာက္လာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ဒီအုတ္ႏွစ္ခ်ပ္လပ္ေနတာကို ျမင္တဲ႔အခါ

“ ဘူေလးဟာလဲ “လုိ႔ေမးေတာ႔ အားလုံးက တစ္ညီတစ္ညာတဲ႔” ေရႊဖ်ဥ္း”တုိ႔လုိ႔ေျဖပုံရပါတယ္။

မင္းတရားစိတ္ဆုိးေတာ္မူေတာ႔ “အမုိက္အမဲေလးေတြကိုေရႊေဖာ႔လုံးနဲ႔ဆုံးမလုိက္ဟဲ႔”လုိ႔မိန္႔လုိက္တဲ႔အခါ

ဘာသာျပန္မွားတယ္နဲ႔တူပါတယ္ “၀ါးရင္းဒုတ္”နဲ႔ခ်က္ေကာင္းအေဆာ္ခံရေတာ႔ နတ္ျဖစ္ေတာ္မူသြားပါတယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းမွာ

မင္းၾကီးက အမိန္႔ေပးခဲ႔တာလဲအမွန္ပါဘဲ။

“ေရႊေဖာ႔လုံး”ကေန “၀ါးရင္းဒုတ္”ျဖစ္သြားခဲ႔တာလဲအမွန္ပါဘဲ။

မင္းႏွစ္ပါး အသက္ဆုံးရွဳံးတာလဲအမွန္ပါဘဲ။

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

 

က်ေနာ္တုိ႔ ငယ္ကတည္းကနားဆင္ခဲ႔ရတဲ႔ အိပ္ယာ၀င္ပုံျပင္ထဲမွာ ဘုရားျဖစ္စဥ္

ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ႔ထဲက “မဟာဇနကၠမင္း”အေၾကာင္းကေတာ႔ ေခတ္မီတဲ႔ဇာတ္လမ္းပါဘဲ။

ပင္လယ္ျပင္ကို ေလွနဲ႔ျဖတ္ေတာ႔ တကယ္႔စြန္႔စားခန္းလုိ႔ဆုိႏူိင္ပါတယ္။

မဟာဇနကၠဆုိတာ ဇြဲလုံ႔လနဲ႔ ဥာဏ္ပညာ ရင္႔သန္တဲ႔ စံျပဇာတ္ေကာင္ကုိးဗ်။

ေလမုန္တုိင္းမိျပီး သေဘာၤပ်က္ခါနီးတဲ႔အခ်ိန္မွာကိုေသြးေအးေအး စံနစ္တက် တုန္႔ျပန္သြားပုံက

လက္ဖ်ားခါေလာက္ပါတယ္။

အ၀တ္အစားအသစ္ေတြလဲတယ္။

ဆီဦးေထာပါတ္ ပ်ားရည္ေတြကို စားတယ္။

အျမင္႔ဆုံးေသာရြက္တုိင္ထိပ္ဖ်ားကိုတက္တယ္။

သေဘာၤနဲ႔ အေ၀းဆုံးေရထဲကိုခုန္ခ်လုိက္တယ္။

ခုနွစ္ရက္လုံးလုံးလက္ပစ္ကူးတယ္။

အဲဒီေခတ္က သာ ဂင္းနစ္စံခ်ိန္သာ ရွိခဲ႔ရင္ မွတ္တမ္းတင္ခံရေလာက္ပါတယ္။

ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔  မဏိေမခလာ က လာကယ္ပါတယ္။

ကယ္စရာရွိတာမ်ား ျမန္ျမန္ကယ္လုိက္ရင္ လူသက္သာတာေပါ႔လုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ေတြးမိတာေပါ႔။

ဒါေပမယ္႔ အခုေတာ႔သေဘာေပါက္သြားပါတယ္ ကြန္နက္ရွင္မေကာင္းေတာ႔

ပုိ႔လုိက္တဲ႔စာက မထြက္နုိ္င္။

အခ်ိန္မီမေရာက္။

အဲေတာ႔ လဲ ေမခလာလာကယ္တာေနာက္က်သေပါ႔ေနာ္။

သူကယ္တာေနာက္က်ေတာ႔ ဇနကၠခဗ်ာ လူးလိမ္႔ေနေအာင္ခံျပီးမွ ကံေကာင္းလုိ႔အသက္မေသတာပါ။

ဒီထက္ေစာေစာေလးမ်ား လာကယ္မယ္ဆုိရင္ …………………………………

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

တစ္ခါတစ္ရံ ေရွးကအျဖစ္အပ်က္ေတြက လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြနဲ႔

လာတုိက္ဆုိင္တတ္ပါတယ္။

လက္ရွိျမန္မာျပည္အတြက္အလွဳပ္အခတ္ဆုံး လူစိတ္အ၀င္စားဆုံး

ျဖစ္ရပ္ကေတာ႔ “လက္ပန္ေတာင္းေၾကးနီစီမံကိန္း”နဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔အျဖစ္အပ်က္ေတြပါဘဲ။

နယ္ခံေတြက  ဒီစီမံကိန္းရပ္ဘု႔ိအတြက္ဆႏၵျပၾကတယ္။

လူေတြတင္မက သံဃာေတာ္ေတြပါ  ပါ၀င္ပါတယ္။

စစျခင္းအဖမ္းအဆီးခံရတယ္။

ေနာက္ေတာ႔ျပန္လႊတ္ေပးတယ္။

တစ္ခါလူေတြက ေနာက္တစ္ခါ ဒီေတာင္ၾကီးမျမင္ရေတာ႔ဘူးဆုိၾကည္႔တယ္။

ရပ္ခုိင္းတယ္။

ဖမ္းတယ္။

 

လူေတြကဆႏၵေဖာ္ထုတ္တာမရပ္ဘဲ  ဒီစီမံကိနး္ၾကီးဘဲအျပီးရပ္ဘုိ႔ဆက္ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တယ္။

စီမံကိန္းေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားဘက္ကလဲ မရပ္နုိ္င္ဘူးဆုိတာျဖစ္လာတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ဒီစီမံကိန္းနဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔ ေငြေပးေငြယူကိစၥေတြေပၚလာသလုိ

ထင္သာျမင္မူ႔မရွိဘူးဆုိတဲ႔ေကာက္ခ်က္ေတြဆြဲလာၾကပါတယ္။

ႏုိင္ငံေတာ္နဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔ ကိစၥမွာထင္သာျမင္သာမရွိဘူးလုိ႔ေနရာတုိင္းမွာေတာ႔ေျပာလုိ႔မရျပန္ပါဘူး။

အားလုံးသိသင္႔သိထုိက္တယ္ဆုိတာလဲ အကန္႔အသတ္တစ္ခုေတာ႔ရွိနုိင္ျပန္ပါတယ္။

တစ္ဘက္နဲ႔တစ္ဘက္ တင္းမာမူ႔ေတြပုိမ်ားသထက္မ်ားလာခဲ႔ပါတယ္။

ရက္ေတြသာ ရွည္ၾကာလာခဲ႔တယ္ တိက်စြာ မ်က္ႏွာျခင္းဆုိင္ေျဖရွင္းမူ႔မရွိ။

ျဖစ္သင္႔တဲ႔ ေတာင္းဆုိမူ႔ ျဖစ္သင္႔တဲ႔လုိက္ေလ်ာမူ႔ဆုိတာကို မညွိႏႈိင္းနုိင္ခဲ႔ၾကတာလဲအမွန္ပါဘဲ။

အတင္းမာဆုံးဆုိတဲ႔အခ်ိန္မွာ သပိတ္ကို မရပ္ရင္ ျဖဳိခြဲေတာ႔မယ္ဆုိတာ ကိုေၾကညာလာခဲ႔ပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္  ေဒၚေအာင္ဆနး္စုၾကည္ကလဲ မုံရြာသပိတ္စခန္းကို သြားေရာက္မယ္လုိ႔

ေၾကညာခဲ႔ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆနး္စုၾကည္မေရာက္ေသးခင္အခ်ိန္ေလးမွာဘဲ

ဒီသပိတ္ကိုျပဳိကြဲေအာင္ျဖဳိခြဲခဲ႔ပါတယ္။

ဒီျဖဳိခြဲမူ႔ရဲ႔ ထင္သာ ျမင္သာတဲ႔ရလာဒ္ကေတာ႔

ဆႏၵေဖာ္ထုတ္သူမ်ား(အမ်ားအားျဖင္႔သံဃာေတာ္ေတြအမ်ားစု)မွာအသက္ေသဆုံးသူ၊

မီးေလာင္ဒဏ္ရာသူ အတြင္းလူနာအျဖစ္ကုသခံရသူ ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕သတင္းကိုၾကားရခ်ိန္

မွာေတာ႔ တင္းမာမူ႔အရွိန္အဟုန္က ပုိမုိျမင္႔တက္ျပင္းထန္လာတာလဲအမွန္ပါဘဲ။

ေနာက္ဆက္တြဲဆႏၵေဖာ္ထုတ္မူ႔ေတြကလဲ  တစ္ခုျပီးတစ္ခု ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။

ေနာင္ညွိႏူိင္းရတာ မရတာအပထား လက္ရွိရလာဒ္ကေတာ႔ နွစ္ဘက္စလု့ံးအထိနာခဲ႔ရပါျပီ။

က်ေနာ္ေခါင္းထဲမွာ ေတာ႔

ျခံစည္းရုိးေနာက္ေပါက္က ျဖဲ၀င္ျပီး စားသြားတဲ႔ တတိယလူ ရွိေနျပီလား ?

(ရွိတယ္လုိ႔ယူဆနုိင္ေလာက္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကလဲ ရွိေနျပန္ပါတယ္။)

ေရႊေဖာ႔လုံးနဲ႔ ဆုံးမခုိင္းတာကို ၀ါးရင္းဒုတ္ေပးသူရွိေနျပီလား?

(မ်က္ရည္ယုိဗုံးကုိသာ သုံးတယ္လုိ႔ဆုိေပမယ္႔ ထိခုိက္ဒါဏ္ရာရထားသူမ်ားရဲ႕

အေရျပားေလာင္ကြ်မ္းမူ႔ေတြက ေတာ႔ျပင္းထန္လြန္းေနျပန္ပါတယ္)

ဒါမွ မဟုတ္ က်ီးမႏူိူးပြဲ႔အေပ်ာ္ခုိးတာကုိေရာေယာင္ျပီး တစ္အိမ္လုံးေျပာင္တလင္းခါေအာင္

အခုိးခံရတာနဲ႔မ်ား ဆင္တူတဲ႔ျဖစ္ရပ္ရွိမ်ားရွိေနျပီလား ?

ဒါမွမဟုတ္ ေမခလာမ်ား အေရာက္ ေနာက္က်ခဲ႔ေလသလား ?

လုိ႔ ပါးပါးေလး ေတြးေနမိပါတယ္။

ကဲ…………………………………………………………………………..

 

 

ကုိေပါက္(မႏၱေလး)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

(6-12-2012)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1609 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။