ဒီစာစုရဲ႕ေခါင္းစဥ္ကအနည္းအက်ဥ္းရင့္သီးေကာင္းရင့္သီးေနမွန္း၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သတိထားမိ ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဒီစာကိုစမေရးခင္ကတည္းက ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ႏႈတ္ကတဖြဖြနဲ႕ အလိုလိုရြတ္ျပီးသားျဖစ္ေန တာရယ္၊ ဒီေခါင္းစဥ္ထက္ပိုထိေရာက္မယ့္စကားမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ဒီစာစုမွာေပးမိသြားတာပါ။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕လည္း အထက္ပါေခါင္းစဥ္ေလးကို ဖတ္ျပီး ဘယ္သူေတြကိုပစ္မွတ္
ထားေရးသားထားသလဲ ဆိုတာေမးဖို႕ေတာင္မလိုေတာ့ဘူးလို႕ထင္ပါတယ္။ `မိဘ´ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္တာ၀န္ မသိတဲ့မိဘေတြ၊မိဘလို႕အမည္ခံျပီး၊မိဘမပီသတဲ့လူေတြကိုအဓိကထားဆိုလိုတာပါ။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ေတြမွာေနထိုင္ျပီးၾကံဳရာက်ပန္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္က်တဲ့လူတန္းစားတစ္ရပ္ ရွိတယ္ဆိုတာရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာေနထိုင္က်တဲ့လူေတြအားလံုးသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕စီးမယ့္ဘတ္(စ္)စကားဂိတ္ေတြမွာ၊ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေနက်တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႕ေလးေတြဟာသူတို႕ရဲ႕တစ္oမ္းတစ္ခါးအတြက္လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနက်တာကိုသတိထားၾကည္႕မိရင္သိသာႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ေလးေတြဆိုတာအျခားကိုဆိုိလိုတာမဟုတ္ပါဘူး၊ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနက်ရတဲ့ကေလးငယ္ေတြကိုိုဆိုလိုတာပါ။
တစ္ခ်ဳိ႕ကေရခဲေရေရာင္းေနၾကတယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ကကြမ္းယာေရာင္းေနက်တယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ေနၾကတဲ့စသည္ျဖင့္အလုပ္မ်ိဳးစံုနဲ႕သူ
တို႕၀မ္းေရးအတြက္သူတုိ႕ျဖည္႕ ဆည္းလုပ္ကိုင္ေနၾကတာကိုသတိ ထားမိရင္ေတြမိၾကမွာပါ။

ဒါမ်ား အထူးအဆန္း လုပ္လို႕ကြာ၊ငါ့တို႕ေန႕တိုင္းေတြ႕ေနရတာပဲ။ဘာမ်ားထူးဆန္းလို႕လဲလို႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးေကာင္းေမးၾကပါလိမ့္မယ္။
ဟုတ္ပါတယ္တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ လူေတြအတြက္ သိပ္မထူးဆန္းေပမယ့္။ မာသာထရီဇာတို႕လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးရဲ႕ေျခတစ္မႈန္စာေလာက္စာနာမႈ၊ဂရုဏာသက္၀င္မႈစိတ္ရွိ္တဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာင္မွရံဖန္ရံခါအျဖစ္အပ်က္ေလး ေတြဟာႏုလံုးသား အဟာရစာစုေလးေတြဖတ္ ရသလိုခံစား ထိရွႏိုင္ေစမွာအမွန္ပါပဲလို႕ကၽြန္ေတာ္ ထင္မိတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ အခ်ိဳ႕အျဖစ္အပ်က္ ေလးေတြကို ေျပာျပရမယ္ ဆိုရင္…………………………

ကၽြန္ေတာ္ျမိဳ႕ထဲကေနအိမ္ျပန္ဖို႕ ၁၀၅ ဒိုင္နာ(သိရီမဂၤလာေစ်းကား)(လြန္ခဲ့တဲ့ ၄၊၅ႏွစ္ခန္႕ကျဖစ္သည္) အေပၚပန္းဆိုးတန္း မွတ္တိုင္ကေနတက္လိုက္ တဲ့အခ်ိန္မွာညဥ္႕နက္ ၁၂း၀၀နာရီေက်ာ္ ေနျပီျဖစ္သည္႕အေလၽွာက္ ကား ေပၚမွာ လူကေတာ့သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ကားေပၚတက္တက္ျခင္းစပယ္ရာရဲ႕အေျပာ ေၾကာင့္ကားေပၚကလူတစ္သိုက္ကို သတိထားျပီးေတာ့ၾကည္႕မိလိုက္ပါတယ္။

သူတို႕ကအသက္(၄၀)ေက်ာ္အမ်ိဳးသမီးၾကီးကႏွစ္ေယာက္၊အသက္(၂၅)ႏွစ္၀န္းက်င္ရင္၀ယ္ပိုက္ကေလး မိခင္တစ္ေယာက္၊အသက္၄၊၅ႏွစ္အရြယ္ကေလးကေလးေယာက္၊အသက္၈၊၉ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္တို႕ရယ္ပါ။ သူတို႕တစ္ေတြ႕ကၽြန္ေတာ္စီးေနတဲ့ကားေပၚမွာထိုင္ေနပံုက လည္းခပ္ဆန္းဆန္းရယ္၊ အမ်ိဳးသမီးၾကီးႏွစ္ေယာက္က ယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာမွာထိုင္ေနျပီး၊ ေနာက္ထပ္ ၂၅ႏွစ္ အရြယ္ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမိခင္က အျခားတစ္ဖက္ကယာဥ္ေမာင္းေနာက္ ေက်ာခံုမွာထိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕ေဘးမွာ သူရဲ႕သားလတ္ျဖစ္ဟန္တူတဲ့(၄)ႏွစ္ အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္ထိုင္ေနျပီး၊ အဲဒီကေလးရဲ႕ေဘးမွာေတာ့၊ အသက္၈ႏွစ္၊ ၉ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးကေရခဲေရေရာင္းတဲ့ ပံုးခံြကိုကိုင္ျပီးထိုင္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္ကေလးေလး၃ေယာက္ကေတာ့ယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာက စီအင္ဂ်ီ ဓာတ္ေငြ႕အုိးေတြရဲ႕ေအာက္ေျခ၊ ေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီထိုင္ေနက်တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေဘးတန္းခံုလြတ္ေတြကလည္းအမ်ားၾကီးပဲက်န္ပါေသးတယ္ ထိုင္မယ္ဆိုရင္လည္း ဟိုကေလးသံုးေယာက္ထိုင္လို႕ရပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ကားခပိုေပးရမွာေၾကာင့္ ဒီလိုထိုင္ေနတာကိုလည္းကၽြန္ေတာ္ရိပ္စားမိ ပါတယ္။ဒါမ်ိဳးကလည္းျမင္ေနရဖန္မ်ားလာေတာ့ သိပ္မထူဆန္းေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကေလးအားလံုးဟာတစ္ေန႕လံုး အလုပ္ေတြလုပ္ထားပံုရတယ္ဆိုတာ ေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီနဲ႕ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ အိပ္ငိုက္ျပီးသက္ေသျပေနက်တာကိုေတာ့ ဂရုဏာသက္စြာျမင္ေတြ႕လိုက္ရတာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တဲ့အျဖစ္ကလည္း အဲဒီလိုအိပ္ငိုက္ေနတာကစတာပါပဲ၊ ေစာေစာကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ေရခဲေရပံုးကိုမႏုိင္တႏိုင္ကိုင္ ထား တဲ့ေကာင္မေလးက အိပ္ငိုက္ရင္းငိုက္ရင္းနဲ႕သူရဲ႕ေဘးကသူလိုပဲ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ (၄)ႏွစ္သားေကာင္ေလး(သူရဲ႕ေမာင္ေလးျဖစ္ပံုရပါတယ္)ရဲ႕ေခါင္းကိုသြားေဆာင့္မိပါတယ္။ အဲဒီမွာေဘးနားကေကာင္ကေလးကလည္းကၽြတ္ကၽြတ္ညံေအာင္ေအာ္ငိုျပလိုက္ပါတယ္။
သေဘာကေတာ့သူ႕အစ္မကသူကိုအသားလြတ္လာျပီးေတာ့လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ
ေကာင္မေလးေဘးက ရင္ခြင္ပိုက္သားသည္မိခင္ကလည္း ကေလးငိုသံေၾကာင့္လန္႕ႏိုးသြားကာ မ်က္ေထာင့္နီနီနဲ႕ေကာင္မေလးကိုတစ္ခ်က္ စိုက္ၾကည္႕လိုက္ျပီး။ ဘာအစစ္အေဆးအေမး အျမန္းမရွိပဲ ေကာင္မေလးကိုဗ်ာသူ႕ရဲ႕လူၾကီးအားနဲ႕ နဘန္တစ္ခ်က္ျဖတ္ရိုက္လိုက္တာမ်ား ကားေပၚကလူေတြအကုန္ၾကားရတယ္။ပထမေတာ့ အရိုက္ခံရတဲ့ ကေလးမေလးလည္း ေၾကာင္သြားပံုရပါတယ္။ေနာက္မွ သူကသူ႕အေမကိုသူဘာမွမလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း
ရွင္းျပဖို႕“သမီး..လည္းဘာမွမလုပ္ရ”ပဲရွိေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ လက္သီးဆုပ္နဲ႕ေခါင္း ကိုတစ္ခ်က္၊နဘန္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ဆင့္္ျပီးက်င္းလိုက္­­­­ပါေရာဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ သူ႕အေမကရိုက္ယံုတင္အားမရေသးဘူး ဆဲလိုက္ဆိုလိုက္၊ျခိမ္းေျခာက္လိုက္တာကလည္းပါေသးတယ္။ အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕မိခင္န႕ဲအတူတူပါလာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးထဲကတစ္ဦးကေတာ့ေကာင္မေလးဘက္က၀င္ေျပာရွာပါတယ္။“ ေအးခင္ရယ္ကေလးကိုအဲဒီေလာက္မရိုက္ပါ
နဲ႕ဟယ္..သူ႕ခမ်ာ တစ္ေန႕လံုးတစ္ညလံုးအလုပ္ထားရတာပင္ပန္းေနရတဲ့အထဲ၊ ကေလးချမာသနားပါတယ္”
တဲ့။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ျမင္ကြင္းကိုေဘးနားၾကည္႕ေနျပီးကေလးမေလးကိုအလိုလိုသနားမိတဲ့ကၽြန္ေတာ္။ ဟိုအမိ်ဳးသမီးၾကီးေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ကေလးမေလးကို ပိုလို႕ေတာင္သနားမိသြားပါေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ မေအလုပ္တဲ့လူကေတာ့ တျပားသားမွမေရွာ့တဲ့အျပင္
“ဒီေကာင္မကိုက ဒီကေန႕ျဂိဳဟ္ၾကြေနတာ။ အခ်ိဳးကိုမေျပဘူး။ကေလးကိုသူ သြားသြားစ.ေနတာကၽြန္မသိတယ္”
တဲ့ အမွန္ကေတာ့အဲဒီကေလးအေမဘာမွ မသိပါဘူး။သူ႕ရဲ႕အထင္နဲ႕သူဖာသာသူ ရမ္းတုတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာကေလးမေလးက ၀မ္းနည္းတာေရာ၊နာၾကင္တာေရာေပါင္းျပီးရိႈက္တငင္ငင္နဲ႕တရံႈ႕ရံႈ႕ငိုေနပါေရာ။ ဒီလိုငိုေနလို႕သူ႕အေမကသနားျပီးေတာ့ေခ်ာ႕မယ္မ်ားထင္ေနရင္မွား လိ္မ့္မယ္မေခ်ာ့ မယ့္အျပင္ အဲဒီမိခင္က“ဟဲေကာင္မ တိတ္စမ္း ၾကတ္သေရကိုမရွိဘူး။ဟဲ့ ငါတိတ္
လို႕ေျပာေနတာမၾကားဘူးလား”
ဆိုျပီးေနာက္တစ္ခ်က္ထပ္ျခလိုက္တဲ့အျပင္ “နင့္ပါးစပ္ကိုပိတ္ေတာ့ ငါပါးဆဲြ ရိုက္မိေတာ့မယ္”ဆိုတာက လည္းပါေသးတယ္။ေနာက္ ကိ်န္းလိုက္၀ါး လိုက္တာကလည္း`ကားေပၚကဆင္းရင္နင္ေတာ့ေသဖို႕သာျပင္ထားတို႕၊ဘာတို႕ကလည္းပါေသးတယ္ဗ်။ ေဘးကၾကည္႕ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကေလမေလးရဲ႕အျဖစ္အပ်က္အကုန္လံုးသိေနေတာ့ ကေလးမကိုသနားလုိက္တာဗ်ာ။ ေနာက္ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕လည္းဘာမွ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျပီး ကူညီလို႕မွမရတဲ့ကိစၥလည္းျဖစ္ေနေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့ အဲဒီသားအမိထံမွမ်က္လံုး လဲြထားျပီ ေနလိုက္တာအေကာင္းဆံုးမို႕မ်က္လံုးလဲြျပီေတာ့ သာေနလိုက္မိတယ္။ဒါေပမဲ့အေတြးေတြထဲမွာေတာ့ျဖင့္ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း မိသားစုစား ဖို႕အတြက္ပိုက္ဆံရွာေပးေနတဲ့သားသမီး ကိုမွမိဘေမတၱာေခါင္းပါးစြာျပဳမႈေနတဲ့မိခင္ကိုလည္းေဒါသေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္ျပီး ေဒါသျဖစ္ေနမိတာကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာေလ်ာ႕မသြားခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ကေလးမေလးရဲ႕မိခင္ကိုေမးခ်င္မိတာကဒါမိခင္ေမတၱာလားလို႕။ဒီေလာက္အ ထိကိုယ္ထိလက္ေရာက္ဆံုးမရမယ့္အျပစ္မ်ိဳးက်ဴးလြန္ခဲ့တာမ်ိဳး လည္းမဟုတ္ပဲနဲ႕ဗ်ာ။ဒီပံုအတိုင္းသာဆက္သြားေနရင္ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္မလိုလား အပ္တဲ့စိတ္ခံစားမႈေတြျဖစ္လာျပီးကေလးရဲ႕ဘ၀ေရွ႕ေရး
ပ်က္စီးသြားေစမွာဆိုတာကိုလည္းစိတ္မခ်မ္းမသာတြက္ဆမိလိုက္ပါေသးတယ္။ေနာက္ကားရဲ႕ေျခနင္းဖက္မွာ
ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနက်တဲ့ ကေလးေတြလည္း၊ဒီေကာင္မေလးလိုပဲအရြယ္မတို္င္ခင္ အိမ္အတြက္အလုပ္ေတြလုပ္ေပးၾကရဦးမယ့္ပံုေလးေတြပါပဲ။ကိုယ့္ကမေကၽြးႏိုင္ပဲဘာေၾကာင့္ ကေလးေတြကိုအဲဒီေလာက္ေမြးထားရတာလဲ။သားဆက္ျခားအသိပညာပဲမရွိလို႕လား။ လူတန္းေစ့မေျပာနဲ႕ေသစာရွင္စာဖတ္တတ္ေအာင္ပင္ကိုယ့္ကေလးေတြကိုမသင္ေပးႏိုင္ယံုမကေျမၾကီးေပၚလမ္းေလၽာက္တတ္ တာနဲ႕ကေလးေတြရဲ႕ပုခံုးထက္မွာအလုပ္ေတြခ်ည္းဖိခိုင္း ေနရတာလဲ။တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ရွိေသးတယ္ေတာင္းစားဖို႕ အတြက္၊ခိုင္းစားဖို႕အတြက္ကေလးေတြကိုေမြးခ်င္တိုင္း ေမြးေနၾကတာေတြကိုလည္းမျမင္ခ်င္မၾကားခ်င္မွအဆံုးပါပဲ။အစကတည္းက ဒီလိုေမြးရင္ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္မယ္ဆိုတာၾကိဳသိသင့္သေလာက္သိေနရက္သားနဲ႕ဗ်ာ။မိဘဆိုတဲ့ ေမတၱာတရားေလးကိုလက္ကိုင္ျပဳျပီးကိုယ့္ရဲ႕အဆင္မေျပတဲ့ေလာကထဲကိုဘာေၾကာင့္ဆဲြမေခၚႏိုင္ရတာလဲစသျဖင့္ေမးခြန္းေတြေမးခြန္းေတြနဲ႕
ရႈပ္ယွက္ခပ္လို႕ေနရင္းတာ၀န္ယူမႈဆိုတာလူ႕တန္ဖိုးျဖစ္ျပီး၊တာ၀န္ယူမႈမရွိတဲ့လူဆိုတာတန္ဖိုးမရွိတဲ့လူဆိုတဲ့ ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕စကားေလးကိုေတြးမိေနပါေတာ့တယ္။

အာဂ

ေဂဇက္ကိုစတင္၀င္ခါစက တင္ျဖစ္တဲ့ စာမူေလးကိုျပန္တင္လိုက္တာပါ။ အဲဒီတုန္းက ဒီေလာက္ရႊာထဲကို လူ၀င္မ်ားေသးလို႕ မဖတ္ရသူမ်ား
ဖတ္လို႕ရေအာင္ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါ။

About အာဂ

အာ ဂ has written 177 post in this Website..

ဘ၀ ကို အခုမွ စျပီး ခ်ေရးေနတာ ။ ဗလာစာရြက္ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ၾကမ္းတယ္။ CJ # 8112011