ကျမ ရွာထဲ မှာ ပိုစ့် မတင် တာ ကြာ ပါပြီ။ မြန်မာပြည် ပြန် နေ လို့ ပါ ။ တွေ့ကြုံ ခဲ့ ရတဲ့ ကျမ တို့ ရပ်ကွက် ထဲက မိသားစု ၂ စု ရဲ့ အကြောင်းလေး ရေး ပါ မယ် ။

ကျမ တို့ ဒီရပ်ကွက် ထဲကို ပြောင်း လာလာ ၁ဝ နှစ် ကျော် ပါပြီ ။ အဲ ဒီ အချိန် ကတည်း က လမ်း ထဲ မှာ မှတ်မှတ် ရရ သတိ ထား မိ တဲ့ မိသားစု ၂ စုရှိ ပါတယ်။ မျက်နှာချင်း ဆိုင် အိမ် က မူဆလင် မိသားစု နဲ့ ကျမ တို့ ကို အိမ်လိုက် ပြ ပေးတဲ့ ပွဲစားအမျိုး သမီး ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ဗမာ မိသားစု တို့ ပါပဲ။ ၂ စု လုံး မှာ ဖခင် မရှိ ပဲ မုဆိုး မ မိခင် နဲ့ သား သမီး ၃ ယောက် အသီး သီး ရှိ ကြတဲ့ အတွက် ကျမတို့ ငယ်ဘဝ နဲ့ တူ လို့ သတိ ထား မိ တာ ပါ။ ၂ စု လုံး ရဲ့ မောင်နှ မ ၃ ယောက် ကလည်း အသီးသီး အရွယ် တူ ကြ ပါတယ်။ ကုလား မိသားစု မှာ အကြီး ၂ ယောက် က မိန်း ကလေး တွေ ဖြစ်ပြီး အငယ်ဆုံး က ယောက်ျားလေး ၊ ဗမာ မိသားစု မှာတော့ ၃ ယောက် လုံး မိန်း ကလေး တွေ ပါ။

ဗမာ မိသားစု မှာ အမေ က ပွဲ စား လုပ် ပါတယ် ။ ရတဲ့ အခါ ရ ၊ မရ တဲ့ အခါ မရ ပေါ့ ။ ကုလား မကြီး ( ကျမ တို့ အိမ် မှာ ခေါ် နေကြ အတိုင်း ရေးပါတယ်) ကတော့ အိမ်တွေ မှာ အဝတ်လိုက် လျှော်၊ ဗာရီဟ လုပ် ပေါ့ လေ။ ပြောရရင် ၂ မိသား စု လုံး ရရ စားစား ပိန် မသာ လိမ်မသာ ပါ ။ ကု လား မကြီး ဆီ ကိုတော့ သူ့ ဆွေ မျိုး၊ ယောက်ျား ဘက် ကဆွေ မျိုး တွေ မကြာ ခဏ လာတတ် ကြ ပြီး ကလေးတွေ အတွက် မုန့်ဖိုးပဲ ဖိုး ၊ ကျောင်း လ ခ ၊ အဝတ် အစား စတာ တွေ ပေး သွား တတ် တာ သတိ ထား မိ ပါတယ်။ ပွဲစား မိန်း မ အိမ် ကို တော့ ဆွေ မျိုး သား ချင်း တွေ လာတာ မတွေ့ ဖူး သလို ၊ ဒန် အိုးက အစခြင်ထောင် အဆုံး အပေါင် ဆိုင် ကို မကြာခဏ ပို့ လေ့ရှိ တာ တွေ့ နေရ ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကျမ နဲ့ ရင်း နှီး သွားေတော့ ကလေး တွေ ကို အဝတ် အစား တွေ ၊ ဗလာစာအုပ် ၊ ဘောပင် စတာလေးတွေ ဝယ် ပေး ရင်း ဆွေ မျိုး သား ချင်း မရှိ ဘူး လား လို့ စပ်စု ကြည့် တော့ ကျမ တို့ က ဆင်း ရဲတော့ ပေးရကမ်းရ မှာ စိုး လို့ ဘယ်ဆွေ မျိုးသားချင်း ကမှ အဖက် မလုပ် ကြပါဘူး ။ အဆင် မပြေ လွန်း လို့ သွား တောင်း ရင် လည်း ရ တာနဲ့ ပြောလွှတ် တာနဲ့ မကာမိ လို့ ကျမလည်း မသွားတော့ ဘူး လို့ ဆိုပါတယ်။

သိပ် မကြာ ခင် မှာ ပဲ သူတို့ တွေ ရဲ့ ၁၄/ ၅ နှစ် အရွယ် သမီး အကြီး လေး တွေ က ကျောင်း ထွက် ပြီး အလုပ် လုပ် ကြတယ်။ ကုလား မလေး က ကုလား အလုပ်ရှင် ဆီ မှာ ၊ ဗမာ မလေး ကလည်း ဗမာ အလုပ်ရှင် ဆီ မှာ ၊ စားသောက်ကုန် လုပ် တဲ့ လုပ်ငန်း လေးတွေ မှာ ပစ္စည်း ထုတ် ပိုး ရတဲ့ နေ့ စား အလုပ် သမ အဖြစ် နဲ့ ပါ။ ဘာသာတူ အလုပ်ရှင် ဆီ မှာ လုပ်တဲ့ ကုလား မလေး က နေ့ စား ခ ထိုက်တန်တန် ရ သလို နေ မကောင်း လို့ အလုပ် မဆင်း နိုင် ရင် တောင် နေ့ တွက် တစ်ဝက် ရ ပါသတဲ့ ။ သူတို့ ရဲ့ ပွဲ တော် ချိန် တွေ ကျရင် လည်း အဝတ် အစား ၊ မုန့် ဖိုး ကောင်း ကောင်း ပေး ပါသေး တယ်။ ဘာသာ တူ ချင်းချင်း နိမ့် ပါး တဲ့ သူ ကို စောင့် ရှောက် တဲ့ သဘောပေါ့။ အဲ ဒီ အချိန် မှာ ပွဲစား မ ရဲ့ သမီးလေး လုပ်နေတဲ့ ဗမာအလုပ် ရှင် ကတော့ ထုံး စံ အတိုင်း အနည်း ဆုံး လုပ်အား ခနဲ့ အများ ဆုံး လုပ်အား ကို ပြန်ယူ ချင် တယ်။ ဒီ တစ်ယောက် မလုပ်ချင် လည်း အလုပ် လိုချင်တဲ့ ကလေး တွေ တန်း စီ နေတဲ့ အတွက် ကျေနပ်ရင် လုပ်၊ မကျေနပ်ရင် မလုပ် နဲ့ ဆိုတဲ့ ထဲ ကပါပဲ။ အဲဒီ မိန်း ခလေး ခမျာ ပညာဗဟုသုတ နိမ့်ကျ ရတဲ့ အထဲ ရ တဲ့ အလုပ် လေး လုပ် ပြန်တော့ လုပ်ခ က နည်းပါး လွန်းတော့ သိပ် မကြာခင် မှာ သူများ မဲ ဆွယ် တဲ့ အတိုင်း ယိုးဒယား ဘက် ကို အလုပ် လုပ်ဖို့ ပါသွား လေရဲ့။ စာမလာ ၊ သတင်း မကြား၊ အမေ နဲ့ ညီ မတွေ ဆီ ငွေ လေး အနည်းအကျဉ်း ပို့ တလှည့် ၊ မပို့ တလှည့် ၊ ဘာ အလုပ် လုပ် မှန်း လည်း မအေ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိပါဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ပွဲစား မိန်း မလည်း ၊အကာအရံ မလုံ ခြုံ ၊ အိမ် လို့ ပြော ရ ရုံ တဲ အိမ် လေး ထဲ မှာ ကျန်တဲ့ သမီး ၂ ယောက် ကို အုပ်ထိန်း သူ မရှိ ပဲ ထား ခဲ့ ပြီး ရပ်ကွက် တကာ ခြေ တို အောင် လျှောက် သွား လို့ စား ဖို့ ရှာနေ ရတယ်ပေါ့။ သူ့ ရဲ့ ဒုတိ ယ သမီးလေး က ပေါ တောတော လေး နဲ့ ညာဏ် ရည် လည်း မပြည့် ရှာပါဘူး။ အဲ ဒီမိန်း ကလေး ကို ရပ်ကွက် ထဲက နှမချင်း မစာနာ၊ လူစိတ် ပျောက်၊ ခွေး စိတ် ပေါက်နေတဲ့ လူ ငယ် အချို့ က မုန့် ဖိုး သာသာ ငွေကြေး လည်း နည်းနည်း ပါးပါး ပေး ပြီး ခွေး ကျင့် ခွေး ကြံ ကြံ ကြ ပါ တယ်။” ပေါ ပေါ ပဲပဲ နဲ့ နုနုထွတ်ထွတ် လေး  စား လို့ ရတဲ့ နေရာ ရှိ တယ် ကွ ”  လို့ ကောင်လေး တွေ အချင်းချင်း ပြောနေ ကြတာ ကို အပေါင်း အသင်း စုံ ပြီး ဆိုင်တကာ ထိုင် လေ့ ရှိတဲ့ အိမ်က အငယ် ကောင် ကြား တော့ ဒေါ သထွက် ပေမယ့်စိတ် ကို ထိန်း ပြီး  “ညီလေး တို့ ရာ ကိုယ့် တစ် ရပ် ကွက် သား ချင်း အဲလို လုပ်တာ မကောင်း ပါဘူး ၊ ကိုယ် ကတောင် စောင့် ရှောက် ရ အုံး မှာ” လို့ တရား ချခဲ့ ပါတယ် တဲ့ ။ ကျမ တို့ ကို မောင်လေး ပြန် ပြော ပြ တော့ ကိုယ် တွေ လည်း မနေသာ ပဲ ပွဲစား မိန်းမ ကို ပြောပြ ရ ပါတယ်။ သူဖြေရှင်း လိုက်တာလည်း ကြည့် ပါ အုံး ၊ သူ့ သမီး အကြီးမ ဆီ ကို လူကြုံ နဲ့ ထည့် ပေး လိုက်ပါ သတဲ့ ။ ခုတော့ ညီ အမ ၂ ယောက် လုံး ယိုး ဒယား ဘက် မှာ၊  စက်ရုံ အလုပ် ရုံ တွေ မှာ ပဲ လုပ်အား ကို ရင်း ပြီး လုပ်နေသလား၊ ကိုယ် ကို ပဲ ရင်း နှီး ပြီး လုပ် နေ သလား ဆို တာ ကတော့ သူတို့ ကိုယ် တိုင် ပဲ သိ မှာ ပါ။ နောက် တော့ ပွဲစား အမျိုးသမီးလည်း ကျောင်း မနေတော့ တဲ့ သမီး ငယ် လေး ကို သွား လေရာ လက် ဆွဲ လို့ ခေါ် သွား ရ ပါတယ် ။ အဲဒီ မိန်း ကလေး ကို ကျောင်း ဆက် တတ်ရင် ကူညီ ပေး ဖို့ ကျမ ပြော ခဲ့ ပေမယ့် ကလေး ကိုယ် တိုင်က စာကို စိတ် မဝင်စား လို့ ကျောင်း ထွက် လိုက်ပါတယ်။ ကျမ ဒီ တခေါက် ပြန်တော့ အဲဒီ ကလေး က အပျို ပေါက် လေး ဖြစ် နေပါပြီ။ သူ ကလေး ရဲ့ အနာဂတ် က လည်း မရေ ရာ လှ ပါဘူး။

၁ဝ နှစ် အတော အတွင်း ဒီ မိသား စု ဖရို ဖရဲ အနာဂတ် မဲ့ နေတဲ့ အချိန် မှာ ကုလား မကြီး မိသားစု ဘက် ကို ကြည့် ပါအုံး။ သမီး အကြီး လေး ကို ဆွေ မျိုးတွေ ရဲ့ အဆက်အသွယ် နဲ့ သူ တို့ မျိုး နွယ်တူ၊ ဘာသာတူ ကောင်လေး တစ် ယောက် နဲ့လက်ထပ်ပေး ပြီး ဆွေ မျိုးတွေ အထောက်အပံ့ နဲ့ ပဲ ၊ ချို ချဉ် ၊ ကွမ်းယာ ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင် မြိ့ ထဲ မှာ ဖွင့် ပေး ထားတယ်။ ဒုတိယ သမီး က လည်း သူ့ အမ လုပ်တဲ့ အလုပ် မှာ ပဲ ဝင်လုပ်လို့မိသားစု စားဝတ် နေရေး ချောင်လည် လာတော့ ကုလားမကြီး လည်း ဘာမှ လုပ်စရာ မလို တော့ ပဲ သမီး ကြီး ကမွေးတဲ့ သူတို့ အမျိုး ဘာသာ ကို အမွေ ဆက်ခံ မဲ့မျိုး ဆက် သစ် လေးတွေ ထိမ်း ကျောင်းရင်း ပျော် ရွှင် စရာ အဖွား ဘဝ ကို ဖြတ်သန်း နေတယ်။ အငယ် ဆုံး သားလေး က ဒီ နှစ် ၁ဝ တန်း ရောက်ပါပြီ။ ဂျီတီစီ ဝင်အောင် ကြိုး စား မယ် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး က ကျမ ပြန်တဲ့ အချိန် မှာ စာတွေ စ ကျက် နေပါပြီ။

အမျိုး အဆွေ ကြောင့် ပြောင်း လဲ လာ ရတဲ့ ဘဝ ၂ ခု ကို ယှဉ် ရေး ပြ ထား တာပါ။

နောက် အကြောင်း အရာ တစ်ခု ဆက် ရေး ပါအုံး  မယ်။ ကျမ ဝန်ထမ်း အဖြစ် အလုပ်စ ဝင်တော့ ရုံး မှာ မိန်း မချောလေး တစ်ယောက် ကို သတိ ထား မိပါတယ်။ မိန်း မချင်း သတိ ထား မိ ရ လောက် အောင် မြန် မာ ဆန်ဆန် လေး ချောပြီး အပြော အဆို အမူ အယာ က အစ ယဉ် ကျေး သိမ် မွေ့ ပါတယ်။ သူ့ ကို ကျမ တို့ အလုပ်အတူဝင် သူငယ်ချင်း တစ်စု က ကွမ်းတောင်ကိုင်လေး လို့ နာမည် ဝှက် ပေး ထား ပါတယ်။ အလုပ် ဝင် ပြီး နည်း နည်း ကြာ လာတော့ တခြား သူတွေ ဆီ ကနေ ကွမ်းတောင်ကိုင်လေး အကြောင်း မေးရင်း သိလာ ရတာ သူက မူဆလင် မလေး ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ ရုပ်လေး က ဗမာ ဆန် လွန်း တော့ သူများတွေ ပြောတာ မယုံ ချင် ပေမယ့် ညနေ ဖယ်ရီ ပေါ် လူ မစုံ သေး လို့ စောင့် နေ ရတဲ့ အချိန် တွေ မှာပဝါလေး ခေါင်း မှာ ပတ် လို့ သူတို့ ဘာသာ အရ အာရုံ ပြု နေတတ် တာ ရယ် ၊ စိတ် ပုတီး အကြည် ရောင်လေး တကိုင် ကိုင် လုပ် နေတာ မြင်ရတော့ မယုံ လို့ မရ တော့ ဘူး။ နောက် ပိုင်း သူ နဲ့ ခင် သွား ပြိးတော့ မှ သူ့ အကြောင်း သေချာ သိလာရတယ်။

သူ က ကျမ မျှော်လင့် ထား တဲ့ အတိုင်း ဗုဒ္ဓ ဘာသာ မိသားစု က ဆင်း သက် လာတာပါပဲ။ သူတို့ ညီ အမ ကိုယ့် ခြေထောက် ပေါ် ကိုယ် မရပ် နိုင်သေးတဲ့ လူ မမယ် အရွယ် မှာ မိဘ နှစ်ပါး ရှေ့ ဆင့် နောက် ဆင့် ကွယ်လွန် သွားပါတယ်။ သူတို့ ညီ အမ ကို ဘယ် ဆွေမျိုး သားချင်း ကမှ တာဝန် ယူ စောင့် ရှောက် မှု မပြု ကြ ပါဘူး။ ဆွေ မျိုး တွေ ထဲ မှာ ချမ်း သာ တဲ့ သူတွေ လည်း ရှိ ပါတယ် တဲ့။ သူတို့ အဒေါ် တစ်ယောက် ကတော့ အိမ် မှာ ဝိုင်း လုပ် ဝိုင်းစား ပြီး လာ နေ ၊ ကျောင်း တော့ မထား ပေး နိုင် ဘူး လို့ ဆို ပါတယ်။ အဲ ဒီ အချိန် မှာ သူ့ မိဘတွေရဲ့ မိတ်ဆွေ မူဆလင် အမျိုး သမီး ကြီး က သူတို့ ညီ အမ ကို မွေးစား လိုက်ပါတယ်။ ကျောင်း လည်း ဆက် ထား ပေးတဲ့ အပြင် သားသမီး အရင်း နဲ့ မခြား၊ ပြုစု စောင့် ရှောက် ပြီး အခုလို ဘွဲ့ ရ ပညာ တတ် ၊ အငယ်တန်း အရာ ရှိ ဖြစ်တဲ့ အထိ မြေ တောင်မြှောက် ပေး ပါတယ်။ သူတို့ ညီ အမလည်း ဆွေ မျိုးတွေ အပေါ် စိတ် နာ တာရော ၊ မွေး စား အမေ ကို ကျေး ဇူး ဆပ် ချင် တာကြောင့် ရော မွေးစား အမေ ရဲ့ ဘာ သာ ကို ပြောင်း လိုက်ကြ ပါတယ် တဲ့။ ဘယ် လောက် ရင်နာ စ ရာကောင်း တဲ့ အဖြစ် ပါလဲ။ ကျမ ကတော့ စိတ် ကူး ယဉ်တတ်သူ ပီပီ ဒီ မိန်း ကလေး ကို အမျိုးကောင်း သား ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ကောင်လေး တစ်ယောက် က ချစ် ခင် မြတ် နိုး လက် ထပ် ပြီး မျိုး ရိုး အစဉ်ဆက် ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ထဲ ပြန်ရောက် လာ အောင် စည်း ရုံး သိမ်း သွင်း နိုင် ရင် လယ်လောက် ကောင်း လိုက် မလဲ လို့ မျှော် လင့် မိပါတယ်။

 

ဒီ အဖြစ် အပျက် တွေ ကို ကြည့် ခြင်း အား ဖြင့် ကျမ တို့ ဗုဒ္ဓ ဘာသာ မြန် မာ လူ မျိုး တွေ ဟာ အလှူ အတန်း တွေ ရက် ရော သလောက် ၊ ပျော် ပျော် ပါး ပါး ကြီး လှူ ကြ သလောက် ၊   ( ဘယ်လောက် ပျော်ပျော် ကြီး လှူ ကြသလဲ ဆိုရင် ကျောင်း ရေ စက်ချ ၊ သိမ် ရေ စက်ချ၊ သိက္ခာ ရှိ ပြီး သား ဆရာတော် ကြီးတွေ ကို သိက္ခာ တွေ အတင်း ထပ်၊ ရဟန်း သာ မဏေ သိက္ခာ ပုဒ် ဆိုတာ ဘာ မှန်း မသိ ပဲ သာသနာ့ ဘောင် မှာ ၃ရက် ကနေ ၁ ပတ် လောက် အုပ်စု လိုက် ပျော် ပျော် ကြီး နေကြ တဲ့ ရှင် အပါး ရာနဲ့ ချီ တဲ့ ရှင်ပြု ပွဲ စတဲ့ အလှူ တွေ လုပ် ကြ ပြီ ဆိုရင် ( နစ္စ၊ ဂီ တ ကို ဝေရာမဏိ ရ မဲ့ အစား ) စတိတ် ရှိုးတွေ ၊ အငြိမ့်တွေ ၊ လူ ရွှင် တော် တွေ မှ မပါ ရင် အလှူ မမြောက် တော့ မယ့် အတိုင်း ပါ ပဲ ။ အဲဒီ လူ ရွှင်တော် တွေ ကလည်း ပွဲ လုပ်နေ တဲ့ ဘုန်း ကြီး ကျောင်း ဝင်း တွေ မှ အား မနာ ပြတ် လုံး တွေ က ခါး အောက် ပိုင်း က မတတ်။ …အဲ…ပြော ရင်း ဘေး ချော် ကုန် ပြီ။)      မြတ် စွာ ဘုရား ဟော ခဲ့ တဲ့ မင်္ဂလာ တရား တော် အတိုင်း အဆွေ အမျိုး တွေ ကို ချီး မြှင့် ပေး ကမ်း ဖို့ ကျတော့ နောက်တွန့် ဝန်လေး တတ် ကြတယ်။ စေတနာ သန့် သန့် နဲ့ စောင့် ရှောက် မြေ တောင် မြှောက် ပေး ရ မဲ့ အစား ထမင်း စား ကျွန် ခံ သာသာ လောက် ထား ပြီး ကျေး ဇူး ရှင် အဖြစ် ကမ္ပည်း တပ်ချင် ကြတယ်။ မျိုး ချစ်စိတ် ပြင်း ထန် ပါတယ် ဆိုတဲ့ ကျမ တို့ ဘာ သာ ဝင် တွေ ဟာ ကိုယ့် အမျိုး အရင်း ခေါက် ခေါက် တွေ ကို တော့ ချစ် ဖို့ မေ့ နေ ကြ ပါတယ်။ မြတ် စွာ ဘုရား က သတ္တဝါ တွေ အပေါ် ရင် က ဖြစ်တဲ့ တစ်ဦး တည်း သော သား ကို မေတ္တာ ထား သလို ထား ရ မယ် လို့ မေတ္တာ သုတ်တော် မှာ ဟော ကြား ခဲ့ ပေ မယ့် ကျမ တို့ ဗုဒ္ဓ ဘာသာဝင် အချို့ ဟာ တစိမ်း မပြောနဲ့ နိမ့် ပါးတဲ့ ဆွေ မျိုး သား ချင်း တွေ နဲ့ ကိုယ့် အကျိုး စီး ပွား ဆောင် ပေး နေတဲ့ အလုပ် သမား လေးတွေ အပေါ် သား သမီး ချင်း ကိုယ် ချင်း စာစိတ် လေး တစ် ဖဲ့ တောင် မထား တတ် ကြ ပါ ဘူး။

 

ဆိုတော့ အမျိုး ဘာသာ သာသနာကို စောင့်ရှောက်ကြမယ် ဆိုရင် ဖြင့် အဝေး ကြီး ကို လှမ်း မယ့် အစား ၊ ( ဖွဘုတ် က ဆရာ တို့ ကလည်း သူများ မြှောက် ပေး တိုင်း အကုသိုလ် ယူ ဆဲ ဆို နေကြမဲ့ အစား ) လက်တွေ့ ကျကျ ကိုယ့် ဆွေ မျိုး သား ချင်း ထဲ မှာ နွမ်း ပါး သူ တွေ ရှိ ရင် လျစ်လျူ ရှု မ ထား ပဲ ကူညီ စောင့် ရှောက် ပေး ကြပါ။ ကိုယ့် ရပ်ကွက် ထဲ လမ်း ထဲ က နွမ်း ပါး ချို့ တဲ့ သူ တွေ ကို ကူ ညီ ပါ။ အသိပညာ ၊ ငွေကြေး နိမ့် ပါး တဲ့ မိန်း ကလေး တွေကို အခွင့် ရေး မယူ ပဲ နှမ ချင်း စာနာ စောင့်ရှောက်ကြ ပါ။ လုပ်ငန်း ကြီး ၊ ငယ် ၊ လတ် ပိုင် ရှင် များ နဲ့ လယ်ရှင် ယာရှင် များ က လည်း မိမိ တို့ ဝန်ထမ်း ၊ အလုပ် သမား ၊ သူရင်း ငှား တွေ အပေါ် မှာ စေတနာ ထား လို့ ထိုက်တန် တဲ့ လုပ်ခ လစာ တွေ ပေး ကြပါ။ သူတို့ မိသားစု ရဲ့ အခက် အခဲ တွေ တတ် နိုင် သလောက် မျှ ဝေ ကူညီပေး ပါ။ ယုံ ကြည် မှု ကြောင့် မဟုတ် ပဲ နွမ်းပါး ချို့ တဲ့ ၊ ခိုကိုး ရာ မဲ့ မှု ကြောင့် ဘာသာ ကူးပြောင်း သွား ကြ တာတွေ လောက် နှမြော စရာ ကောင်း တာ မရှိပါဘူး။ ။ မိမိ ရဲ့ ကိုယ် ပိုင် ယုံ ကြည် မှု ကြောင့် ဘာ သာ ကူးပြောင်း ကြတာ ကို တော့ လူ တစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ် ပိုင် လွက် လပ် ခွင့် ဖြစ်တဲ့ အတွက် မပြောလိုပါ ။ ကျ မ ဒီ စာ ကို ရေး ရ တာ ကိုယ့် ပေါင် ကို လှမ်း ထောင်း သလို ဖြစ် နေ ပေမယ့် ဆန်ရင်း နာနာ ဖွပ် ဆို သလို ကိုယ့် ဘာ သာ ဝင် တွေ ရဲ့ အား နည်း ချက် တွေ ကို ထောက်ပြ ဖို့ လို တယ် ထင်လို့ အများ အကြိုက် မဖြစ် ပေမဲ့ ရေး လိုက် ရ ပါတယ်။

About မိုခ်ိဳ

မို co has written 41 post in this Website..