ေႏြေခါင္ေခါင္ငယ္ထိပ္ကို မိုးႀကိဳးပစ္တဲ့ေန႕ !

ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာေလထုထဲ အိုဇုန္းလႊာေတြေပါက္သစ္ပင္ေတြ ေျခာက္တဲ့ေန႕ !

အဲဒီေန႕မွာ ကြဲအက္ရွတတဲ့အသံနဲ ေသမင္းက တိုးတိုးေလးေလွာင္တယ္

 

“မင္းလည္းတစ္ေန႕ ငါနဲ႕ေတြ႕မွာပါကြာတဲ့ “

 

ဟုတ္ပါရဲ႕အခုဆို ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀ဥယ်ဥ္ထဲက သစ္ပင္ေတြ ေျခာက္ကုန္တာ တေဖ်ာက္..ေဖ်ာက္နဲ႕

 

လက္ဦးဆရာမည္ထိုက္စြာ ပုပၺါစရိယ မိႏွင့္ဖ” ေပမယ့္

ဆရာဆုိတဲ့အသိ အေဖနဲ႕ေတြ႕မွ သိခဲ့ရတာ ။

 

အေဖအျမဲေပးတဲ့ဓါးတံုးတံုးတစ္လက္ အျမဲထက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေသြး၊

ေရးလိုက္တဲ့ စာတိုင္းအေဖ့ေက်းဇူးနဲ႕ ႏႈိင္းရင္ ကၽြန္ေတာ္ ရိုင္းရာက်မွာလား အေဖ။

 

မိသားစုနဲ႕ေ၀းေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္အတြက္

သားငယ္ဆိုတဲ့ ဖုန္းထဲက အေဖေခၚသံ အားျဖစ္ေစခဲ့တာ အမွန္ပါ။

 

တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္မွာေမြးဖြားလို႕ ငယ္ျမိဳ႕ေလးမွာႀကီးထြားလာခဲ့ရတာ။

 

ေရျမင့္မွၾကာတင့္တယ္ဆုိတဲ့ စကား အေဖၾကားမိသလားပဲ ။

၁၀တန္း တက္ေနရင္းနဲ႕ ရန္ကုန္ကေဘာ္ဒါေက်ာင္းကို အေဖ့ ေခၽြးနဲ႕ရင္းထားတဲ့ စုေငြကေလးနဲ႕ အေဖေက်ာင္းအပ္ေပးခဲ့တယ္ေလ။

 

၁၀တန္းျပီးလို႕ ေက်ာင္းဆက္တက္ ..

အဲဒီ ရက္မ်ားမွာဆုိ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုအရမ္းလြမ္းတာပဲ အေဖ။

 

အခုဆုိကၽြန္ေတာ္ ပညာေတြလည္း တက္ခဲ့ျပီ ။ သင္ညာေတြလည္း ထက္ခဲ့ျပီ ။ စီးပြားေရးဘြဲ႕ဆုိတဲ့ နာမတစ္ခုေတာ့ကၽြန္ေတာ့္နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတယ္အေဖ။  

 

အိမ္လြမ္းသူဆုိတဲ့ဘြဲ႕ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ အခုထိ ခ်ိတ္ထားဆဲပါ အေဖရာ။

 

ပုခံုးေပၚကအိမ္စာ ေတြကိုခ် ေန႔ေရႊ႕ညေရႊ႕ေနတုန္းပါတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ေနခ်ိန္

ကၽြန္ေတာ့္ဆဲလ္ဖုန္းေလး ငယ္သံပါေအာင္ ရုတ္တရက္ ထေအာ္တယ္။

 

“သားငယ္အျမန္ျပန္ခဲ့ေတာ့ မင္းအေဖ အသည္းအသန္ျဖစ္ေနျပီ” တ့ဲ

 

အေမ့စကားသံအဆံုးကၽြန္ေတာ္ေကာင္းကင္တစ္ျခမ္း ျပိဳဆင္းသြားတယ္။

 

စိတ္ဓါတ္ေတြက ေျခရင္းမွာျပားျပား၀ပ္

(၇၉)ႏွစ္ဆုိတဲ့အသက္ႀကီးမယ္မွန္းသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိေရွ႕က အေဖေပ်ာက္သြားမွာကိုေတာ့

ကၽြန္ေတာ္မလိုလားဘူးေလ

 

အေဖ့အေၾကာင္းၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ မွီရာကားနဲ႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေလးကေန နယ္ျမိဳ႕ေလးဆီျပန္ခဲ့တယ္။

 

ေလးနာရီပဲစီးရတဲ့ ဒီခရီး အရင္ကနီးေပမယ့္ အခု ေ၀းကြာေနမိတယ္။

က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ တစ္စက္စက္ ၊ လူေတြၾကားထဲမို႕ရွက္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအတိုင္းထားလိုက္တယ္။

အေဖ့အတြက္ က်တဲ့ မ်က္ရည္ ရွားပါတယ္။

 

နယ္ျမိဳ႕ေလးရဲ႕လမ္းမေတြ ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ေအးစက္ အသက္မဲ့ေနတဲ့ လမ္းထဲ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအိမ္ေလးဆီ ေျပးေနမိတယ္။

 

ဘကံုးနဲ႕၀လံုးကို စာလံုးေပါင္းသင္ေနရင္း က်ိဳးပ်က္သြားခဲ့တဲ့ ဘ၀ရဲ႕တစ္ပိုင္းတစ

အရာရာအသစ္ကျပန္စရရင္ ေကာင္းမွာပဲ အေဖ။

 

အိမ္ကေလးဆီမွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ရတဲ့ အေမ

မက်ဲတက်ဲ မီးေရာင္ေအာက္မွာ သားေပ်ာက္ရွာေနတယ္ေလ

 

မငုိပါနဲ႕အေမရယ္။

အားတင္းရင္းနဲ႕ ရင္ထဲက စကားေတြ အားေပးစကားေတြအျပင္က်ဘို႕ မနည္းအားယူရတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ကအားနည္းေနတာေလ။

 

မ်က္ရည္စေတြနဲ႕အေမ့မ်က္ႏွာ

အားငယ္စိတ္ေတြနဲ႕ အေမ့မ်က္ႏွာ

အားကိုးတဲ့စိတ္ေတြနဲ႕ ၾကည့္ေနတဲ့အၾကည့္

ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲမွာ သိေနပါတယ္အေမရာ .

 

အိမ္မွာရွိတဲ့ ေယာက်ားႏွစ္ေယာက္ထဲကအေဖတစ္ေယာက္ ဆံုးရံႈးေတာ့မွာေပမယ့္

သားရွိေနတယ္ အေမ သားရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အေမ့နား သားရွိေနေပးပါ့မယ္။ ရင္ထဲက ေျပာေပမယ့္ ႏႈတ္ဖ်ားေတြ ဆြံ႕အလို႕ အျပင္မေရာက္ဘူး ။

 

အေမ့ပုခံုးကိုဖက္လို႕ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ ေလွကားတက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြ ပ်က္ေနမိတယ္..

 

ဆံုးရံႈးျခင္းဆုိတဲ့ေ၀ါဟာရ ႏႈတ္က ေျပာရတာလြယ္ေပမယ့္ ရင္တစ္ခုလံုး က်ိဳးပ်က္ေနျပီမို႕ မရင္ဆိုင္၀ံ့တာပါအေဖ။

 

“သားငယ္ေရာက္လာျပီလား ’’

 

အေဖ့ႏႈတ္ခမ္းကထြက္လာတဲ့အသံ၊ တိုးေပမယ့္ ပီသတယ္။

တရားမွတ္လို႕ အိပ္စက္ေနတဲ့ အေဖ့မ်က္ႏွာ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ေနရင္း အေဖ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ဖြင့္ၾကည့္တယ္။

 

“ဟုတ္အေဖ သားရွိတယ္ အေဖ့နားမွာပါ ’’

 

အေဖ အားပ်က္မွာစိုးလို႕ရင္ထဲက ရႈိက္သံအခ်ိဳ႕ အျပင္သုိ႕ တိုးမထြက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

နာရီသံ တစ္ခ်က္ခ်က္ထဲအေဖ့အသက္ ဘယ္အခ်ိန္ပါမလဲလုိ႕သာ ကၽြန္ေတာ္ စိုးရိမ္ေနမိတယ္။

 

အေဖ့လက္ႏွစ္ဖက္ကိုဆုတ္ကိုင္လို႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တရားသမားႀကီးအေဖ့ကို တရားမွတ္ေနဘို႕

ကၽြန္ေတာ္ အခါခါေျပာေနမိတယ္။

 

သဗၺဳေဒ ဂါထာ အခါခါရြတ္ရင္းအေဖ့အိပ္ရာနား ကၽြန္ေတာ္ခဏ

အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ ။

 

“သားငယ္..သားငယ္..”

 

“ဗ်ာ”

 

“သားငယ္ဆုိတဲ့သဗၺဳေဒ မွားေနတယ္”

 

အေဖ့စကားသံၾကားမွာကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတယ္။

ခရီးပန္း စိတ္ပန္း လူပန္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အေဖ့အနားမွာ ေန ဘုရားစာဆုိရင္း အိပ္ငိုက္သြားမိတာ အေဖသိေနတယ္ ။

 

အိပ္ခ်င္စိတ္ကိုေျဖေဖ်ာက္အေဖမရွိေတာ့မွာ အေသေၾကာက္ေပမယ့္ ဘုရားစာဆုိရင္းနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ ေဗြေဖါက္လုိ႕သိပ္မၾကာခင္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္။

(အေဖမဆံုးတဲ့ ခရီး သြားေတာ့မယ္ဆုိတာ ႀကိဳသိခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မငိုက္ခဲ့ပါဘူး အေဖရာ။ ) 

 

 

“သားငယ္..သားငယ္..”

 

ေခၚသံတစ္ခုရဲ႕အဆံုးေဘးဘီ၀ဲယာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးမွာရွိေနတာ အေမ

 

နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၅ နာရီ.

ကၽြန္ေတာ္ ခဏ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာပဲ ။

 

အေဖ့ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့အသက္ရႈသံမွန္မွန္နဲ႕ အေဖ တုန္ရီလႈိက္ေမာျခင္း မရွိ အျပစ္ကင္းစြာနဲ႕အေဖ.

ကေလးတစ္ေယာက္လို သားေထြးဖက္ထားပါတယ္အေဖ.။

 

“ေမာင္ေလး အေဖ့ေျခေထာက္ေတြကိုင္ၾကည့္စမ္း. ေျခဖ်ားေတြ ေအးစက္ေနတယ္ “

 

ကၽြန္ေတာ့္အစ္မရဲ႕ စကားသံ အဆံုး ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကအေဖ့ေျခေထာက္ဆီသို႕ အလိုလို စမ္းမိလွ်က္သား

 

ဟုတ္ပါ့ရဲ႕.

အေဖ့ေျခေထာက္အပူခ်ိန္က ေရခဲမွတ္ေအာက္ေရာက္ေနတယ္။ 

 

က်န္းမာေရးအသိ တစ္စြန္းတစ္စနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ သိေပမယ့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ၾကား

တစစနဲ႕ေအးစက္ေနတဲ့ အေဖ့ေျခေထာက္ေတြ ကိုင္ရင္း အေမ့အသံ တစ္စြန္းတစ နားထဲမွာၾကားမိလိုက္တယ္။

 

“နင့္အေဖ ဆံုးေတာ့မယ္ သားငယ္ “

 

ဘယ္လို ဒုကမ်ိဳးမဆုိ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ဟာသျဖစ္မယ္လို႕ မွတ္ယူခဲ့တဲ့ကၽြန္ေတာ္

ဒီတစ္ခါေတာ့ အမွတ္မွားေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕

 

အေဖ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခရီး နီးလား ေ၀းလား ကၽြန္ေတာ္မသိ

ဦးတည္ခ်က္လည္းမရွိဒါေပမယ့္ဆုေတာင္းေနမိတယ္။

 

အေဖေကာင္းရာမြန္ရာ ေရာက္ပါေစလို႕ေလ။

 

အသက္ရႈသံမွန္ေနတုန္းေပမယ့္ အေဖ့ဆီကအေႏြးဓါတ္က ခါးေအာက္ပိုင္း မွာ ေအးစက္ေနျပီ။

သတိရတခ်က္ မရတခ်က္နဲ႕အေဖ ဘာကိုဘာမွမသိခဲ့ပါလား။

အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေရာ မသိေတာ့ဘူး။အေမ့ကိုေရာ မသိေတာ့ဘူး ။

ေဘးနားမွငိုေနတဲ့ အစ္မကိုေရာ မသိေတာ့ဘူး။

ပါတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးနဲ႕အဆက္အသြယ္ျဖတ္ အေဖ တရားမွတ္ႏိုင္ပါေစ ။

 

 

နာရီလက္သံ တစ္ခ်က္ ခ်က္ ၾကား အေဖ့အသက္ရႈသံ ရပ္သြားတယ္။

 

တိမ္၀င္ေနတဲ့အသံတစ္ခု အေမ့ဆီကတိုးတိုးေလးထြက္လာတယ္ ၀

မ္းနည္းမႈကို ျမိဳသိပ္လို႕ ေအးစက္ေနတဲ့ အေဖ့ရင္ဘတ္ထဲကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာ အပ္ထားလိုက္တယ္။

 

တစ္ခ်ိန္က ေႏြးေထြးမႈေတြ ေပးတဲ့ ရင္ခြင္။အင္အားေတြ ေပးတဲ့ရင္ခြင္ ၊ မိဘရင္ခြင္ေလာက္ ဘယ္ရင္ခြင္မွ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚစိတ္ထားမမွန္ခဲ့ဘူး။

 

ျပိဳေနတဲ့ တိမ္ထဲ ကၽြန္ေတာ့္အရိပ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ရွာလို႕စိတ္ေတြကို အတိတ္ထဲက ခဏ ဖယ္ထုတ္ထားတယ္။

အိမ္မွာ ယက္မ ႏွစ္ေခ်ာင္းရွိတာတစ္ေခ်ာင္းျပိဳပ်က္သြားတဲ့အခ်ိန္

ကၽြန္ေတာ္အသက္ က ၂၂ ။

 

စိတ္က ေၾကကြဲေပမယ့္ မ်က္ရည္ေတြ မက်မိေအာင္အားတင္း

အေဖ့ရဲ႕ ခရီးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းရင္း ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ပါတယ္အေဖ။

 

လူမွန္ရင္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕အသက္ရွင္ရတာပဲ အေဖ။

အေဖ့ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းက သား၊သားရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းက အေဖ၊

ေႏြအခါပူရင္ အ၇ိပ္မိုးေပး မိသားစုအေရးကို အေဖဦးစားေပးခဲ့ေပမယ့္

ရွင္သန္ျခင္းဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ အေဖေပ်ာက္ ရွာပံုေတာ္ သား ဖြင့္ေနမိျပီ  အေဖ၊

 

ေပးဆပ္ျခင္းေၾကာင့္ဆံုးရံႈးမႈေတြ ရတယ္ဆုိရင္ ဘ၀ရဲ႕ ဆံုးရံႈးျခင္းေတာ့ မျဖစ္ပါရေစပဲ ဒီဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးကၽြန္ေတာ္ ေပးဆပ္ခ်င္ပါတယ္ အေဖ့လက္ကိုတြဲျပီးေတာ့ေပါ့။

576808_591748440865049_1204573144_n
@ လူစိုး ( အေဖ့အတြက္ အမွတ္တရ)

About လူစိုး

lu soe has written 8 post in this Website..

ကဗ်ာကယာ