နွမ်းကြေတဲ့ ခြေလှမ်းများစွာနဲ ့ငေးမောခြင်းကို အဖော်ပြုရင်း အိ်မ်အပြန်တောင်ကုန်းလေးကို
တက်လာခဲ့ရင်း ကိုယ့်ကိုကို သတိပြုမိတော့ ဒီလောက်အေးတဲ့ ရာသီမှာတောင် လက်၂ဖက်လုံး ချွေးစေးတွေ ။ ဘာဖြစ်တာလဲ…။
ပန်းချီဆွဲရင်း ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ ့တဲ့ ပန်းချီကိုနေမျိုး( စာရေးဆရာ နေမျိုး မန ္တလေးကို သတိရနေတယ်..။ ချိုင်းထောက်၂ဖက်နဲ ့သီချင်းဆိုနေတဲ့ ချင်းအဆိုတော်မလေး မီလာနျန်းကို မျက်စေ့ထဲ မြင်လာတယ်…။
အရောင်တွေ ..ဆေးရောင်စုံတွေ.. ရောင်စုံပဝါပါးတွေလို တစ်လွှာချင်း တစ်လွှာချင်း ကိုယ့်ရှေ ့မှာ
လွှမ်းခြုံလာတယ်… မောလိုက်တာ..ရင်ဘတ်ထဲမှာ နင့်နေအောင်မောလိုက်တာ…။
အရောင်တွေကို ခင်တွယ် ကစားနေတဲ ့ ပန်းချီသမားတယောက်က အရောင်တွေရဲ ့အတ္တကို
ကိုယ်နားလည်သလောက် ခွဲခြမ်းမိတယ်..။
အတ္တ…။
ဖြူစင်လွန်းပါတယ်ဆိုတဲ့ အဖြူရောင်မှာတောင်..အဖြူ ဆိုတဲ့ အရောင်အတ္တစွဲနဲ ့ပါလား..။
နီ …ဝါ …ပြာ……စိမ်း…. ခရမ်း…နက်ပြာ………..
အို…ရှိသမျှ အရောင်တွေ..။
အားပြိုင်နေတဲ့ အရောင်တွေ…
ကိုယ့်ရပ်တည်မှုအတွက် ကိုယ်က ဘာအရောင်ပါဆိုတာ သက်သေထူဘို ့ အမြဲ ကြိုးစားနေတဲ ့ အရောင်တွေ…။
ငယ်ငယ်က ဖတ်ခဲ့ဘူးတဲ့ ဆရာမင်းကျော်ရဲ ့( အဖြူကို မည်သူ အနက်ဆိုးသနည်း ) ဆိုတဲ့
အမျိုးသား စာပေ ဗိမာန်ဆုရ စာအုပ်လေးကို သတိရတယ်…။
တကယ်တမ်း ပန်းချီဆွဲသက်ရ လာတဲ့ အခါ ဖြူစင်တဲ့ အရာ တခုကို တခြားအရောင်တွေက
ဖျက်ဆီးလို ့ရသလို တချို ့အရောင်တွေကိုလဲ အဖြူက ဖုံးအုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာကို သိလာရတယ်…။
တကယ်တန်းဆိုတော့လဲလေ…..
အရောင်တွေတိုင်းမှာ အတ္တစွဲ ရှိတယ်လို ့ပြောနေတဲ့ ပန်းချီဆရာ ကိုယ်တိုင်ကဘဲ….
ဒီအတ္တရောင်တွေကို ကင်းဗတ်စပေါ်မှာ အကွက်တကျ နေရာတကျ ဖြစ်အောင် အတ္တဆန်ဆန်
ချယ်မှုန်းနေတာဘဲ။
ရောင်စုံ အတ္တတွေနဲ ့ချယ်မှုန်း အားပြိုင်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာလောကမှာ…
ဘာအရောင်ကိုမှ မချစ်ချင်တော့ဘူး.. ဘယ်အရောင်ကိုမှ အတ္တကင်းတယ်လို ့ မထင်တော့ဘူး…
မောလိုက်တာ…ကိုနေမျိုးရေ..
အကို ့ကို ကွယ်ရာမှာ ဂေါက်ကြောင်နေတယ်လို ့ပြောတာကို ကြားတုန်းက ကျနော် အကို ့အတွက် နာကျင်ခဲ့ဘူးပါတယ်..
အကို နဲ ့ဒီအကြောင်းကို ပြောဖြစ်တော့ ကိုနေမျိုး ကျနော့်ကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေခဲ့ဘူးတယ်..
ဟုတ်တာပေါ့…ဒီတုန်းက ကျနော်က ခလေးသာသာဘဲ ရှိသေးတာကို…။
မီလာနျန်းရေ.. မင်းကို ဘုရားသခင် လက်ဆောင်ပေးထားတဲ့ ချိုင်းထောက်တစ်စုံလောက် ….
ငါလိုချင်မိတယ် …။
ဘာဘဲပြောပြော နှင်းလေတွေ တိုက်နေတဲ ့တောင်ကုန်းလေးမှာ…
တစုံတယောက်က ငါ့ကို ချိုင်းထောက်တွေ ပေးလာရင် ငါယူမိမှာပါ…
ငါ့ခြေတွေ မခိုင်တော့ဘူး ချင်းမလေးရေ…။
ငါ အမောပြေစားရအောင် တောင်ကုန်းထိပ်ကများ အမ္ဗပ္ပါလီကများ သူပိုင်တဲ့ခြံထဲက သရက်သီး တလုံးကျွေးလာရင်လဲ ငါစားမှာပါ…
ငါက အတ္တကင်းတဲ့ သူတော်စင် မဟုတ်ပေမယ့်….
အမ္ဗပ္ပါလီကို ဘယ်တုန်းကမှ မကောင်းတဲ့ မိန်းမလို ့ မတွေးခဲ့ဘူး…။
တကယ်တော့လဲ.. တစ်ကမ ္ဘာလုံး အတ္တရောင်တွေ ချယ်မှုန်းခံထားရတဲ့….
အရောင်ပျက်တွေဘဲမို ့လား…
ပန်းချီသမားဘဲလေ…
ဘာဘဲပြောပြော… အရောင်တွေနဲ ့လိုက်တမ်းပြေးတမ်းကစားနေရဦးမှာပေါ့…။
…….
…….
ခဏ ခဏ သေရဖန်များတော့လဲ ဈေးကြီးမှန်းသိတာတောင် တန်ဘိုးကြီးတဲ့ သစ်နဲ ့ဘဲ
နောက်ဆုံးအကြိမ် သေချင်မိတော့တယ်..။
ကျော်စွာခေါင်

 

About ေက်ာ္စြာေခါင္

kyaw swar kaung has written 80 post in this Website..

ပန္းခ်ီကို လူမွန္းသိတတ္စကတည္းက အရိုက္ႏွက္ခံျပီး သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္.. 3D Animation အတြက္ ပန္းပုရုပ္ေလးေတြ ဖန္တီးပါတယ္..။ ကဗ်ာေရးတယ္..စာေရးပါတယ္..။ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ စာကို အသည္းအသန္ဖတ္ပါတယ္..။