စံုေထာက္ရန္မင္းႏွင့္ မဟာျမိဳင္လူသတ္မႈ

စတင္ေတြ႔ဆံုျခင္း

 

တစ္ေန႔ (၄၈)လမ္းမွ အိမ္ျခံေျမပြဲစားကုလားမႀကီးတစ္ဦး အဆက္အသြယ္ျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တစ္ဦးတည္းေနထိုင္ရာ အမွတ္ (၁၉)၊ ပ်ဥ္းမျမိဳင္လမ္း၊ သု၀ဏၰရွိ ေနအိမ္သို႔ အသက္ (၃၀)ခန္႔ရွိေလာ အသားလတ္လတ္လူငယ္တစ္ဦးေရာက္ ရွိလာခဲ့သည္။ ပြဲစားတို႔၏ထံုးစံအတိုင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ရပ္ကြက္မီးမွန္ျခင္း၊ ေသာက္ေရ သံုးေရေကာင္းမြန္ျခင္းအေၾကာင္းမ်ား ကိုအမြန္းတင္းရင္း ပြဲခရရွိေရး အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားေျပာဆိုေနေပသည္။ ထိုလူငယ္မွာ ကၽြႏု္ပ္ေနထိုင္ရန္ ျခံ၀န္းအတြင္းမွ အိမ္ငယ္ေလးတစ္လံုးအား ငွားရမ္းေနထိုင္ရန္ေရာက္ရွိလာျခင္းျဖစ္ေပေတာ့သည္။

လူငယ္ပံုစံျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႔မ်က္ႏွာတြင္ အလြန္တရာထက္ျမက္ျခင္း၊ မိမိကိုယ္ကိုယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိျခင္း၊ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို မတြန္႔မဆုတ္လုပ္ေဆာင္မည္ဆိုေသာ အမူအရာမ်ားအျပည့္ေတြ႔ျမင္ေနႏိုင္သည္။ အားက စားလိုက္စားသျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားေျပျပစ္သကဲ့သို႔ အင္အားေတာင့္တင္းေသာပံုစံမွာ အထင္းသားေတြ႔ျမင္ႏိုင္ သည္။ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ၄-၅ႏွစ္ခန္႔သာ ကြာမည္ဆိုေသာ္လဲ ကၽြႏ္ုပ္မွာ မိဘမ်ားထားခဲ့ေသာ အိမ္ေလးႏွင့္ ဘဏ္ထဲမွရွိေသာေငြေၾကးမ်ား၏ အတိုးမ်ားကို ငွားစားကာ ကၽြႏု္ပ္၀ါသနာပါေသာ စာေရးျခင္းအလုပ္ကိုသာ လုပ္ကိုင္ေနသျဖင့္ က်န္းမာေရးလိုက္စားမႈအားနည္းကာ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အားငယ္သေယာင္ခံစား လိုက္ရေပ၏။

 

ပဲြစားမ ။         ။ ကဲ..ေမာင္ေလးေရ၊ ဒီကအစ္ကိုကေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲေနတာ ျခံထဲမွာအိမ္ (၂)လံုးရွိေတာ့

တစ္လံုးကို ငွားထားတယ္။ ေနာက္တစ္လံုးမွာသူေနတယ္ေပါ့ကြယ္။ ဆိပ္ျငိမ္ရပ္ကြက္လဲျဖစ္ ေရ၊ မီး အားလံုးေကာင္းေတာ့ အစ္မကလဲ ကိုယ့္ေမာင္ေလးလိုသေဘာထားျပီး တိုက္တြန္း ရတာေပါ့ကြယ္။

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ဒီအိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ကၽြန္ေတာ့အေဖာ္နယ္က အမ်ိဳးနီးစပ္ေတာ္တဲ့ ေမာင္လံုးရယ္။ (၂)ေယာက္ထဲေနတာ.. ကၽြန္ေတာ္က စာေရးတယ္..စာေရးဆရာေပါ့..ေျပာသာေျပာရတာ နာမည္သိပ္မရွိတဲ့ နယ္ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မဂၢဇင္းထဲမွာပဲ စံုေထာက္၀တၱဳတိုေလးတစ္ခါပါဖူးပါတယ္.

ေအာ္ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ၾသဘာ..

 

ရန္မင္း။         ။ အိမ္ေရာ..ေနရာေရာႀကိဳက္တယ္..ေစ်းကလဲ တစ္လ ၃သိန္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေပးႏိုင္တယ္

တစ္ခုပဲ ကၽြန္ေတာ္က စပ္စုတာမႀကိဳက္ဘူး.. ကၽြန္ေတာ့ကို ညီတစ္ေယာက္လိုသေဘာထား ႏိုင္တယ္..ကၽြန္ေတာ့္ကို မေႏွာက္ယွက္ရင္ျပီးေရာ..

 

ေျပာေျပာဆိုဆို ကိုရန္မင္းက ပြဲစားမႀကီးအားရသင့္ရထိုက္ေသာ ေငြေၾကးမ်ားေပးျခင္း၊ အိမ္ရွင္အိမ္ငွားစာခ်ဳပ္

ခ်ဳပ္ဆို ေငြရွင္းျခင္းမ်ားလုပ္ျပီး သူယူလာေသာ စစ္ႀကိဳေခတ္က ဂ်စ္ကားေလးႏွင့္ သူေနထိုင္ရာ စံအိမ္သို႔

အထုတ္အပိုးမ်ားျဖင့္တက္ေရာက္သြားပါေတာ့သည္။

အဲဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ ေမာင္မင္းႀကီးသား အိမ္ငွားအျဖစ္နဲ႔ စတင္ေနျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့…ဒါေတာင္

ကၽြန္ေတာ့မွာ အိမ္ေပၚေရာက္လာတဲ့ အဖိုးတန္မွန္းေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး..

 

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္..

 

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ညကေရာက္တတ္ရာရာစာေရးထားတဲ့ အရွိန္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေနျမင့္တဲ့

အခ်ိန္အထိ အိပ္ယာထဲမွာႏွပ္ေနလိုက္မိတယ္။ အိပ္ယာႏိုးလာေတာ့ ကိုရန္မင္းက ျခံထဲမွာ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား

လုပ္ေနတာကိုေတြ႔ရပါေတာ့တယ္။ ကၽြႏု္ပ္မ်က္ႏွာသစ္ျပီး ျခံထဲဆင္းရင္း..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ကိုရန္မင္း မနက္ေစာေစာထျပီး ေလ့က်င့္ခန္းေတာင္လုပ္ျပီးေနျပီကိုး..ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ဗ်ာ…

 

ရန္မင္း။         ။ ဒီလိုေပါ့ ကိုၾသဘာ ခင္ဗ်ားက စာေရးဆရာဆိုေတာ့ သက္သက္သာသာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ ေပးမယ့္ ကၽြန္ေတာ့လို လူစြန္႔စားလုပ္မွ ထမင္းစားရတဲ့သူအဖို႔ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ သက္လံု ေကာင္းဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ထားရတာေပါ့ဗ်ာ..

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ဒါထက္စကားမစပ္..ခင္ဗ်ားအလုပ္က…

 

စပ္စုတာမႀကိဳက္ပါဘူးဟုေျပာထားေသာ ကိုရန္မင္းစကားကိုသတိရျပီး အရွိန္သတ္လိုက္ေသာ္လဲ

 

ရန္မင္း။         ။ ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားအိမ္ငွားေနတာပဲဗ်ာ..ခင္ဗ်ားသိသင့္သေလာက္ေတာ့ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမျပဘူးဆိုတာ မေန႔က ပြဲစားမႀကီးလို စကားဖြာတာကို မႀကိဳက္လို႔ပါ။ ခင္ဗ်ားကို ျမင္ျမင္ျခင္း ကၽြန္ေတာ္ခင္ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ့အလုပ္က အလြတ္စံုေထာက္ဗ်..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ဗ်ာ…အလြတ္စံုေထာက္

ဒါထက္ ခင္ဗ်ားကို ဗမာျပည္မွာ အလုပ္လာအပ္တဲ့သူေတြရွိလို႔လား.. ဒီႏိုင္ငံမွာဗ်ာ

 

ရန္မင္း။         ။ ဟားဟားဟား..

ရွိတာေပါ့ ကိုၾသဘာ.. အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ရဲေဖာ္လို႔မရတဲ့အမႈေတြ တစ္ပံုႀကီး လံုေလာက္တဲ့လစာမရတာနဲ႔ ကိရိယာမစံုလင္တာနဲ႔ ေနာက္ျပီး ထူးခၽြန္တဲ့ လူငယ္ စံုေထာက္ေတြေမြးထုတ္ေပးဖို႔ သင္တန္းေတြမေပးႏိုင္တာရယ္ေတြေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕အမႈေတြ အတြက္ အလြတ္စံုေထာက္ေတြလိုတယ္ေပါ့ဗ်ာ..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ခင္ဗ်ား ဒီအလုပ္လုပ္တာ ဘယ္မွာထည့္ေၾကာ္ျငာတုန္းဗ်..

 

ရန္မင္း။         ။ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ အရင္က ကၽြန္ေတာ္ အင္းစိန္ စီအိုင္ဒီမွာ အမႈလိုက္အရာရွိလုပ္ဖူးတယ္။

ေနာက္ပိုင္း လာဒ္စားတာေတြ၊ ေတာ္တဲ့သူေတြေနရာမရတာမ်ားလာေတာ့ အလုပ္ထြက္ျပီး အျပင္မွာ ရရာအလုပ္လုပ္စားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ စီအိုင္ဒီေနတုန္းက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္အရည္အခ်င္းကိုသိတာနဲ႔ လိုခ်င္တဲ့သူေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ဆီလႊတ္ေပးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့ဘ၀က ေမြးကတည္းက စံုေထာက္လုပ္ဖို႔ေမြးလာသလိုျဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ အဲဒီေတာ့ စံုေထာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ စံုေထာက္၀တၱဳေရးတဲ့လူနဲ႔ေတာ့ေတြ႔ျပီဗ်ာ..

ခင္ဗ်ားရဲ႕စြန္႔စားခန္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေရးမယ္ဗ်ာ..ခင္ဗ်ားခြင့္ျပဳမွာလား..

 

ရန္မင္း။         ။ ေရးတာက ျပသနာမရွိပါဘူးဗ်ာ..ဒါေပမယ့္ အမႈျပီးျပီးသားေတြကိုပဲ ခင္ဗ်ားေရးလို႔ရမယ္

မဟုတ္ရင္ အမႈေဆာင္ရြက္ေနစဥ္မွာ ရန္သူကို ႀကိဳတင္သတိေပးသလိုျဖစ္သြားမွာ စိုးလို႔ဗ်..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ အင္းပါဗ်ာ..ခင္ဗ်ားခြင့္ျပဳမွေရးမွာပါ..

 

 

ျပသနာစျပီ…

 

ကိုရန္မင္းလဲအလုပ္မရွိပဲ။ ဘာေၾကာင္းေတြေရးထားမွန္းမိသတဲ့ စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနတာကိုေတြ႔ရပါ

တယ္။ ကၽြႏ္ုပ္လဲ အေညာင္းေျပအညာေျပ သူ႔အိမ္ေလးဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ကိုရန္မင္း..ဘာေတြလုပ္ေနလဲဗ်

 

ရန္မင္း။         ။ ကိုၾသဘာေရ..ျမန္မာႏိုင္ငံစီအိုင္ဒီက လူဆိုးစာရင္း ေခတ္မီမီ IT စကားနဲ႔ေျပာရရင္ လူဆိုး Database ႀကီးကို ေလ့လာေနတာဗ်..

 

ကၽြႏ္ုပ္။          ။ ေအာ္ ဒါက Database ႀကီးလားဗ်..ခင္ဗ်ားဗ်ာ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ဒါႀကီးကို ဘယ္ကမ်ားရတာတုန္း..

 

ရန္မင္း။         ။ ဒါမ်ားဗ်ာ.. ေငြတစ္သိန္းေလာက္ေပးရင္ အမႈတြဲထိန္းက မယားငယ္ေပးဖို႔ ရံုးစာရြက္နဲ႔ ေကာ္ပီ ကူးျပီး ခင္ဗ်ားကုိ လာေရာင္းမွာေပါ့ဗ်ာ..ခက္တာမွတ္လို႔..

 

ထိုသို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔စကားေျပာေနစဥ္…အိမ္ေရွ႕သို႔  ရံုးဌာနတစ္ခုမွျဖစ္တန္ေသာ ေမာ္ေတာ္ကားတစ္စီးထိုးစိုက္

လာခဲ့သည္။ ထုိကားေပၚမွာ ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္ႏွင့္ ရဲ၀တ္စံုယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲတစ္ဦးဆင္းလာခဲ့ပါသည္။ ထိုသူမွ

ကိုရန္မင္းအားေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း….

 

ရဲ ။               ။ ဆရာရယ္ အရင္ေနရာကေျပာင္းမယ္ဆိုလဲ ႀကိဳျပီးေျပာထားတာမဟုတ္ဘူး။ ရွာလိုက္ရတာဗ်ာ။ အေရးထဲ တိုက္ခန္းေတြေပၚရဲ၀တ္စံုႀကီးနဲ႔ တက္သြားေတာ့ ဟုိလူက မေျဖခ်င္၊ ဒီလူမေျဖခ်င္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ပြဲစားမဆီေရာက္မွ ခင္ဗ်ားလိပ္စာရေတာ့တယ္။ ဖုန္းကလဲ ပိတ္ထားတယ္ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ

 

ရန္မင္း။         ။ ဟုိတေလာက ခင္ဗ်ားတို႔မကိုင္ခ်င္တဲ့ အဖိုးႀကီးသားအမႈကို ကၽြန္ေတာ္လိုက္ျပီးကတည္းက နားခ်င္ေနတာနဲ႔ မ်က္စိရႈပ္၊ နားရႈပ္ျမိဳ႕ထဲကေန ဒီကိုေျပာင္းလာတာပဲကိုယ့္လူ..ကဲဘာျဖစ္တုန္း

ေျပာစမ္းပါဦး။

 

ရဲ ။               ။ ျဖစ္ပံုကေတာ့ ဆရာေရ.. ကြိဳင္အႀကီးႀကီးပဲ..မဟာျမိဳင္မွာလူသတ္မႈျဖစ္တယ္..

 

ရန္မင္း။         ။ မဟာျမိဳင္ဘယ္နားတုန္း..

 

ရဲ ။               ။ မဟာျမိဳင္ေဆးခန္းမွာျဖစ္တာဆရာေရ.. အဲဒါေၾကာင့္ ဖံုးမရဖိမရနဲ႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြလဲ ပလူကိုပ်ံေနတာပဲ..မင္းႀကီးက ဆရာကို လာၾကည့္ခိုင္းတယ္။ သူနာမည္မပ်က္ဖို႔ သူ႔ေပးပါ့မယ္ တဲ့ဆရာရဲ႕..

 

ရန္မင္း။         ။ ရဲစကားယံုရမယ္တဲ့လားကြာ…ထားပါေတာ့ အလုပ္မရွိတာလဲ ၾကာျပီဆိုေတာ့ နဲနဲလဲပ်င္း ေနျပီ လိုက္ၾကည့္မယ္ေလ.. ကိုၾသဘာေရ ခင္ဗ်ားလဲ လူသတ္မႈတစ္ခါမွ အျပင္မွာ မေတြ႔ဖူးပဲ စာေရးေနတာထက္စာရင္ အေတြ႔အႀကံဳရေအာင္ တစ္ခါေလာက္လိုက္ၾကည့္ပါလားဗ်ာ..

 

ကိုရန္မင္းစကားကို ေထာက္ခံျပီး ကၽြန္ေတာ္ကိုရန္မင္း၏ ဂ်စ္ကားေလးျဖစ္ မဟာျမိဳင္ဘက္သို႔ေမာင္းႏွင္လာခဲ့

ပါေတာ့သည္။

About Smiegol

has written 7 post in this Website..