က်ဳပ္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲေျဖၿပီး အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနခဲ့တယ္..

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူနဲ႔တရုတ္ျပည္လိုက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီစီးဘို႔ေခၚ

တယ္..ဒါနဲ႔ အလကားေနမယ့္အတူတူ မထူးဘူးဆိုၿပီးလိုက္သြားခဲ့တယ္..

ပထမတစ္ေခါက္ႏွစ္ေခါက္ကေတာ့ ဗန္းေမာ္ကေနနမ့္ခမ္းကို ကားနဲ႔သြားၿပီး

အဲ့ဒီကေနမွ တဆင့္ ၾကယ္ေခါင္ကိုကူးတယ္..ၾကယ္ေခါင္ဆိုတာကေတာ့

က်ဳပ္တို႔ဆီမွာလိုေျပာရရင္ရြာပါဘဲ..ဒါေပမယ့္ေတာ္ေတာ္ကိုတိုးတက္တာဗ်..

ၾကယ္ေခါင္မွာ ဆိုင္ကယ္ထုတ္တဲ့စက္ရုံေတာ့မရွိပါဘူး..ျပည္မထဲကေန

ပစၥည္းေတြကို ကားနဲ႔သယ္လာၿပီး ၾကယ္ေခါင္ေရာက္မွ ျပန္ဆင္တာပါ..

စေရာက္ေတာ့ က်ဳပ္ေတာ္ေတာ္အံၾသသြားတယ္..ဆိုက္ကားဆရာက

ဟန္းဖုန္းနဲ႔ဗ်..ၿပီးေတာ့ဟန္ဖုန္းေတြေၾကာ္ျငာထားတာ တရုတ္ေငြနဲ႔

၂၃၀၀ တဲ့ဗ်..အဲ့တုန္းကေတာ့ ျမန္မာေငြနဲ႔ဆိုရင္သံုးသိန္းမျပည့္ဘူးဗ်..

က်ဳပ္တို႔၀ယ္တဲ့ ဆိုင္ကယ္ဆိုလည္း တရုတ္ေငြ ၃၀၀၀ကေန ၃၄၀၀ဆိုရင္ရၿပီ..

ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ကယ္တိုင္ကီ အျပည့္ ဓာတ္ဆီထည့္တာမွ ျမန္မာေငြနဲ႔

၁၁၀၀ဘဲက်တယ္…က်ဳပ္တို႔ဒီကေနယူသြားရတာက ျမန္မာေငြေလးသိန္း

ေလာက္ေပါ့ အထုပ္လိုက္ေပါ့ဗ်ာ..ဟိုေရာက္လို႔ တ၇ုတ္ေငြနဲ႔လဲၿပီးသြားရင္

အကၤ်ီအိပ္ကပ္ထဲမွာ ထည္႔သြားလို႔ရၿပီ..ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ဆိုင္ကယ္ကို၀ယ္ၿပီးရင္

ျပင္စရာရွိတာျပင္ ရၿပီဆိုရင္ေတာက္ေလွ်ာက္ျပန္ထြက္ရင္ထြက္ မထြက္ရင္လည္း

ၾကယ္ေခါင္ထဲမွာညအိပ္ေပါ့..ၾကယ္ေခါင္ညေစ်းတန္းေလးကလည္းေပ်ာ္စရာေလးဗ်

တိုလီမုတ္စ၀ယ္စရာေလးေတြ အမ်ားႀကီးပါဘဲ…က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ ညအိပ္ၿပီး

ေနာက္ေန႔မနက္မွဘဲ ျပန္ထြက္တာမ်ားပါတယ္..မနက္ ၂နာရီေလာက္ကိုစၿပီး

ထြက္တာပဲ ၾကယ္ေခါင္ေရႊလီလမ္းမႀကီးအတိုင္းစီးၿပီး မန္၀ိန္းႀကီးဘက္ခြဲတဲ့ဆီကေန

စီးၾကရတာေပါ့…ျမန္မာျပည္ဘက္ကိုကူးတဲ့ေနရာေရာက္ရင္ေ၀လီေ၀လင္းပါဘဲ..

တရုတ္နဲ႔ျမန္မာကိုျခားထားတဲ့..ေခ်ာင္းကေလးကို ေလွနဲ႔ကူးၾကရတယ္..

ေခ်ာင္းေလးမွာျမန္မာျပည္ကေနလာတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေလးေတြနဲ႔ကၽြန္းသစ္သယ္တဲ့

လူေတြနဲ႔အၿမဲဆံုပါတယ္..သူတို႔ဆီမွာ လမ္းေၾကာအေျခအေနေမးေပါ့..သူတို႔

ကလည္းေျပာျပေပးတယ္ဘယ္နားဘယ္နားမွာ စစ္ေၾကာင္းရွိတယ္ ဘယ္ကေနေရွာင္ေပါ့

ဒီဘက္ကမ္းေရာက္ၿပီဆိုရင္ တစ္ေတာင္တက္တစ္ေတာင္ဆင္းစီးၾကရေတာ့တာပါ..

ေတာ္ရုံသတၱိနဲ႔ေတာ့မရဘူးဗ်..တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္တက္ေတြဆို ညာဘက္ေတာင္ကမ္းပါးရံဆို

ဘယ္ဘက္ကေခ်ာက္ဘဲ..နဲနဲ ေတြေ၀လိုက္တာနဲ႔အသက္နဲ႔ကိုယ္အိုးစားကြဲၿပီသာမွတ္ေပါ့

ျမန္မာျပည္ဘက္ေရာက္ရင္ ဆင္းၾကတာအဓိကသံုးလမ္းရွိတယ္..အင္ဖာပါ၊ဂိုက္ထိပ္နဲ႔

နဂ်ီအံုလမ္းဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ ..တလမ္းကအေျခအေနမေကာင္းရင္တလမ္းေျပာင္းဆင္းေပါ့

အဲလမ္းတေလွ်ာက္လံုးထမင္းစားရဘို႔ေတာ့မစဥ္းစားေလနဲ႔..ရြာေလးေတြကရွိေပမယ့္

အိမ္ေျခက ဆယ္အိမ္ဆယ့္ငါးအိမ္အလြန္ဆံုးဘဲရွိတာ..လမ္းမွာဆင္းလိုက္စံုစမ္းလိုက္နဲ႔

ေပါ့..တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ စစ္ေၾကာင္းနဲ႔တိုးတာေပါ့ အစေတာ့ဖမ္းမယ္ဆီးမယ္ေပါ့

က်ဳပ္တို႔ကလည္း ဦး၀ိုင္းနဲ႔ေတ့ေပးလိုက္တာေပါ့..ဦး၀ိုင္းဆိုတာေတာ့သိၾကမွာပါ..

ေငြေပးရတာကိုေျပာတာ..စီးရတဲ့လမ္းကတခ်ိဳ႕ေနရာေတြက လား လမ္းေတြဆိုေတာ့

ေလွကားထစ္ေတြလိုေနတာ..ပထမတစ္ေခါက္ႏွစ္ေခါက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္မိတယ္

အေတြ႔အႀကံဳမရွိတာလည္းပါတာေပါ့ေလ..ေနာက္ပိုင္းေတာ့ရဲသြားၿပီ ဆင္ဖမ္းရမလား

က်ားဖမ္းရမလားဆိုသလိုပါ..ၾကယ္ေခါင္ကေနမနက္ ၂နာရီထြက္တာညေနဆို

ဟန္ထက္လို႕ေခၚတဲ့ ရြာကိုေရာက္လာပါေတာ့တယ္..အဲ့ရြာမွာမွ မနက္စာ ညစာေပါင္းစား

ရတာ..ဒါကလည္းလမ္းမွာ အခက္အခဲမရွိမွ ေရာက္တာ တစ္ခါတစ္ေလဆိုေတာထဲမွာ

ဘဲ ေခါက္ဆြဲေျခာက္လိုဟာမ်ိဳးနဲ႔ၿပီးရင္လည္းၿပီးလိုက္ရတာဘဲ..ဟန္ထက္ေရာက္

ၿပီဆိုရင္ေတာ့ သိပ္မပူရေတာ့ဘူး ေနာက္တေန႔ ဆိုရင္ ကသာ ေရာက္ေတာ့တာကိုး

ကသာမွာ ဆိုင္ကယ္ကို ေရေဆးဆီလိုက္လုပ္ၿပီး ..ေရာင္းေတာ့တာပါပဲ….

တစ္ေခါက္ကေတာ့ဆိုင္ကယ္ေတြက ကသာမွာ ေရာင္းရတာမကိုက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္..

အျမတ္မက်န္ဘူးေပါ့ဗ်ာ..ဒါနဲ႔က်ဳပ္ကေရႊဘိုသြားေရာင္းမယ္လို႕

သူငယ္ခ်င္းေတြကိုတိုင္ပင္တယ္..က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႔က၆ ေယာက္ရွိတယ္ေလ.

.၄ ေယာက္ကေတာ့လိုက္မယ္..၁ေယာက္ကေတာ့ မလိုက္ဘူး

ဆိုၿပီးေနခဲ့တယ္..က်ဳပ္တို႔ ၅ ေယာက္လည္း ကသာကေန

ညေန ၂ နာရီကိုစထြက္တယ္ ဧရာ၀တီ ျမစ္ကမ္းအတိုင္းစီးတယ္

ေနာက္ေတာ့ ရြာေတြျဖတ္ၿပီး ထီးခ်ိဳင့္ကိုေရာက္တယ္

ဒီ ၅ ေယာက္လံုး တစ္ေယာက္မွ ေရႊဘိုထိေအာင္ ဆိုင္ကယ္မစီးဘူးၾကဘူး..

က်ဳပ္ကေခါင္းေဆာင္ ဘာေၾကာက္စရာရွိလဲေပ့ါ အဖမ္းခံရလည္း

ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းမွ မဟုတ္တာေန႔တိုင္းဆင္းေနၾကတာ

ဆိုင္ကယ္အစီးေရ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိေနတာကိုးလို႔

ေျပာထားရတယ္..ထီးခ်ိဳင့္မွာ ေဘာ္ဒါတစ္ေကာင္ရဲ႕

ဆိုင္ကယ္ပ်က္လို႔ ျပင္ေနလိုက္ရတယ္ ည ၁၀နာရီေလာက္မွ

ထီးခ်ိဳင့္ကေနထြက္ခဲ့ရတယ္…ထီးခ်ိဳင့္ကေနထြက္ေတာ့ မိုးကစရြာ

ၿပီ..လူ ၅ ေယာက္သား စီးလာၾကတာ..ဓားလည္းတစ္လက္မွမပါ.

.မီးျခစ္ေလးေတာင္မပါၾကဘူး မဲဇာ တံတားေက်ာ္ေတာ့

့က်ဳပ္ဆိုင္ကယ္မီးကမရေတာ့ဘူး…သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကေဘးက

ေန မီးထိုးေပး က်ဳပ္ကအလယ္ကစီးေပါ့… မဲဇာတံတားေက်ာ္ေတာ့

ဒိုးပင္ေတာင္ စတက္ရေတာ့တာေပါ့…မိုးကလည္းတဖြဲဖြဲရြာေနတုန္းေပါ့…

ေတာင္တက္တ၀က္ေလာက္မွာ ကတၱရာေပါက္ေနၿပီး

တဆင့္က်ျဖစ္ေနတာကိုေရွ႕ကေကာင္က တက္လိုက္ေတာ့

မိုးေရနဲ႔ေခ်ာေနတာမို႔ ဆိုင္ကယ္ကတပတ္လည္ၿပီး

သူ႕ေနာက္ကက်ဳပ္နဲ႔ ဒဲ႔လာရမ္းမိေတာ့တာ…

မိုးကလည္းေခ်ာဆိုေတာ့ ရုတ္တရက္က်ဳပ္ကလည္း ေဘးကိုဆြဲ

ေရွာင္လိုက္ရတယ္…ေတာ္ေသးတာေပါ့ ပြတ္ကာသီကာေလး..

ဒါနဲ႔ေရွ႕ဆက္စီးၾကတာေပါ့ ည တစ္နာရီေလာက္

မွာ မိုးဒဏ္နဲ႔ခိုက္ခိုက္တုန္ေနၿပီ..ဒါနဲ႔ခဏနားၾကတယ္..

မီးေတြကလည္းမိုက္လို႔ေပါ့ဗ်ာ..အဲ့ဒီေနရာကရြာေလးပါဘဲ

ခုံေလးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ခဏနားၾကတယ္..နာရီ၀က္ေလာက္ေနေတာ့

သြားၾကမယ္ဆိုၿပီး…ထြက္လာၾကတယ္

ၿပီးေတာ့ကိုယ္ဆိုင္ကယ္ကိုယ္စက္ႏိုးၾကတာေပါ့ဗ်ာ.

.အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ..လူတစ္ေယာက္က ေဟ.ေကာင္ေတြရပ္စမ္း..

ဆိုတဲ့အသံနဲ႔ ..ဓာတ္မီးကိုင္ၿပီး..ေျပးဆင္းလာတယ္..

က်ဳပ္ကလည္းသူ႔ေအာ္သံနဲ႔မေရွးမေႏွာငး္

ေဟ.ေကာင္ေတြလစ္ေဟ.လို႔ ေအာ္လိုက္ေတာ

့အကုန္လံုးတစ္ၿပဳိင္တည္းလစ္ေတာ့တာေပါ့…..

တစ္ညလံုးစီးၿပီးေနာက္တစ္ေန႔ မနက္၈နာရီမွာ

ေရႊဘိုကို ေရာက္ပါတယ္…ေရႊဘိုမွာက ဆိုင္ကယ္ေတြေရာင္း

တဲ့၀ိုင္းရွိတယ္ ေရာင္းခေတာ့ေပးရတာေပါ့…

ကိုယ္ကေရာင္းခ်င္တဲ့ေစ်းေျပာထား..၀ယ္ခ်င္တဲ့လူလာရင္

ပြဲစားကပိုင္ရွင္နဲ႔ေတ့ေပးအဆင္ေျပရင္ေရာင္းေပါ့ ..

အဲ့ေန႔ညေနပိုင္းမွာဘဲ ေရာင္းရပါတယ္….ေနာက္ရက္ကိုဘဲ

ေရႊဘိုကေန မႏၱေလးကိုကားနဲ႔သြားၿပီး….ကၽြဲဆည္ကန္ကေန

မူဆယ္တက္တဲ့ကားကိုစီးခဲ့ရပါတယ္…ကားကည ၈နာရီေလာက္မွ

မႏၱေလးကေနထြက္ရတယ္….တစ္ညလံုးေမာင္းၿပီး….ေရပူဂိတ္ေရာက္္

ေတာ့ ေရွ႕ဆက္ေမာင္းမရလို႔ အိပ္လိုက္က်တယ္…မနက္ ၅

နာရီေလာက္က်ေတာ့ ဂိတ္ဖြင့္လို႔ ဆက္ေမာင္းခဲ့ရတယ္..

ကြတ္ခိုင္မွာခဏနားၿပီးဆက္ထြက္လာ..၁၀၅ မိုင္မွာအစစ္ေဆးခံ

၁၂ နာရီေလာက္မွာ မူဆယ္ေရာက္ ေငြလဲၿပီး ၾကယ္ေခါင္ထဲ

၀င္ၿပီး ဆိုင္ကယ္၀ယ္ၿပီးျပန္ဆင္းၾကရျပန္ေရာ……

အဲလိုတစ္ေခါက္ၿပီးတစ္ေခါက္ဆင္းရင္း..

လမ္းမွာေတြ႕ရသမွ်ဟာမေက်နပ္စရာေတြမ်ားလာပါတယ္..

ကိုယ္ကသက္စြန္႔ဆံဖ်ား…အသက္နဲ႔ရင္းၿပီးစီးလာခဲ့ရတာ..

ေအာက္က်ေနာက္က်ခံေတာင္းပန္ၿပီး..ေငြေပး ဒါေတာင္

မကိုက္ဘူးလို႔ဆိုတဲ့ငနဲေတြနဲ႔ကႀကံဳရဆိုေတာ့…

က်ဳပ္နည္းနည္းရိုင္းလာတယ္…သိပ္လည္းမေၾကာက္တတ္

ေတာ့ဘူး…မင္းဘာလဲ ငါဘာလဲေပါ့ဗ်ာ…..ဒါနဲ႔

ျပသနာတက္မဲ့ အေခါက္က က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႕က မမ်ားေတာ့ဘူး

၃ ေယာက္တည္းရယ္.. လမ္းမွာမိုးကရြာ စစ္ေၾကာင္းကရွိ

ဆိုေတာ့ ေတာထဲမွာ ၃ ရက္ေလာက္ခိုေနရတယ္…

လမ္းေၾကာရွင္းေတာ့ ဆက္ဆင္းခဲ့ရတယ္…

ဒီဘက္ လမ္းေၾကာ..ဆိုလိုတာက ၿမိဳ႕ေပၚလမ္းေရာက္တဲ့

အခါမွ ျပသနာက စေတြ႕တာဗ်ိဳ႕..ေဘာ္ေဘာ္ႏွစ္ေယာက္

က်ဳပ္ေရွ႕ကစီးသြားၾကတယ္..က်ဳပ္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ကြာသြား

တာေပါ့ …က်ဳပ္တို႔ပထမဆံုး ေရႊဘိုဆင္းတဲ့အေခါက္က

ဓာတ္မီးနဲ႔ဆင္းလာၿပီးတားတဲ့ဂိတ္နားေရာက္ေတာ့

က်ဳပ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္လမ္းေပၚမွာ..လက္ႏွစ္ဘက္

ေခါင္းေပၚတင္ၿပီး ပံုစံထိုင္ေနရၿပီ..က်ဳပ္သိလိုက္တယ္ျပသနာတက္ၿပီ

ဆိုတာကို..က်ဳပ္ကိုလည္းရပ္ဘို႔တားတယ္..အခ်ိန္ကလည္း..

ည ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ..အနားေရာက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္အသာရပ္

အေျခအေနကိုအကဲခတ္ေတာ့ ငနဲကတစ္ေယာက္တည္း..

က်ဳပ္ကို မေအကိုင္တုတ္ၿပီး ဆဲတယ္..ၿပီးေတာ့

ပံုစံထိုင္စမ္းတဲ့..က်ဳပ္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး သူတစ္ပါးကို

မေအကိုင္တုတ္ၿပီး မဆဲခဲ့ဘူးပါဘူး..ဒီေကာင္က်ဳပ္ကိုဆဲ

ေတာ့ က်ဳပ္က ေဟ့ေကာင္ငါ့ကိုမဆဲနဲ႔လို႔

ေျပာတယ္..ဒီေကာင္ကဆဲေတာ့ဘာျဖစ္လဲတဲ့…

က်ဳပ္သည္းခံ့ႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာလြန္သြားၿပီေလ..

က်ဳပ္ဒီေကာင္ကို ဘာမွသိပ္မေျပာေတာ့ဘူး..

အတင္း၀င္ထိုးေတာ့တာပါဘဲ..ဒီေကာင္ကမူးလည္းမူးေန

ေတာ့စိတ္ႀကိဳက္တြယ္လိုက္ရတယ္..မ်က္ႏွာနဲ႔ရင္၀ကို

ပယ္ပယ္နယ္နယ္လက္သီးမိုးရြာခ်လိုက္တာ..

ဒီေကာင္လမ္းေပၚကိုေမွာက္သြားေတာ့တာ..

ဒါနဲ႔ေၾကာင္ေနတဲ့ က်ဳပ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္ကို

ေဟ့ေကာင္ေတြလစ္မယ္ဆိုၿပီး..

အသားကုန္လစ္ေတာ့တာေပါ့…

ဒါကအစပ်ိဳးလိုက္တဲ့ မခံခ်င္စိတ္ရဲ႕

တုန္႔ျပန္မႈေပါ့ …ေနာက္ပိုင္းဒါနဲ႕အလားတူ

ျပသနာေလးေတြဒီထက္ဆိုးတာေတြရွိေနေပမယ့္

ဒီေလာက္ကိုဘဲေျပာျပလိုက္ပါတယ္….

အဲ့ဒီျပသနာျဖစ္ၿပီး….   ၾကယ္ေခါင္ကိုထပ္္

တက္ျဖစ္ပါေသးတယ္..ေနာက္ေတာ့လမ္းကခဏပိတ္သို႔

က်ဳပ္လည္းေနာက္ထပ္မတက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး..

About kotun winlatt

ကို ထြန္းဝင္းလတ္ has written 134 post in this Website..

ကမၻာႀကီးဟာ ျပားၿပီး ရြာႀကီးတစ္ရြာဆိုရင္ က်ေနာ္ဟာ ရြာနဲ႔ခပ္ေ၀းေ၀းက ဇနပုဒ္သားတစ္ေယာက္ပါ......။

   Send article as PDF