သဂ်ီးတစ္ေယာက္ ၊ေကာင္းဖုိ႔ ေရာက္မူ

ရြာသူားမ်ားမွာ၊မ်က္စိျပာကာ

ဓမၼတာတည့္……

အဲ…အဲ…မဟုတ္ေသးပါဘူး

သူတည္းတစ္ေယာက္၊ေကာင္းဖုိ႔ေရာက္မူ

သူတစ္ေယာက္မွာ၊ ပ်က္လင့္ကာသာ

ဓမၼတာတည့္………

အနႏၱသူရိယ အမတ္ႀကီးက မ်က္ေျဖလကၤာေရးစပ္ခဲ့တယ္………

ဟုတ္ပါတယ္။သူတစ္ေယာက္ေကာင္းဖုိ႔ တစ္ေယာက္ပ်က္ေပးရတာမ်ိဳးရွိပါတယ္။

တစ္စုတစ္ဖြဲ႕ေကာင္းဖုိ႔ တစ္စုတစ္ဖြဲ႔ပ်က္ေပးရတာမ်ဳိး……

အမ်ားေကာင္းဖုိ႔ တစ္ေယာက္ပ်က္ေပးရတာမ်ိဳး……

တစ္ေယာက္ေကာင္းဖုိ႔ အမ်ားပ်က္ေပးရတာမ်ိဳး……

အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ…

တေလာက သမ္မတဂ်ီးမိန္႔ခြန္းထဲမွာ လုပ္ငန္းေတာ္ေတာ္မ်ားကုိ ပုဂၢလိက လုပ္ပုိခြင့္ေပးမယ္လုိ႔ဖတ္လုိက္ရတယ္၊ ဒီရက္မွာေတာ့ ဌာနေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလႊဲမဲ့ေျပာင္းမဲ့အေၾကာင္းေတြကုိ ေတာ္ေတာ္ေျပာေနၾကတယ္။တခ်ဳိ႕ဌာနေတြ   တုိင္းၾကထြာၾက၊ ေရးၾကဆြဲၾက၊ တြက္ၾကခ်က္ၾက၊နဲ႔အလုပ္ေတြေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေနတဲ့အထိပါပဲ။

မေန႔ည ရွစ္နာရီေလာက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီကဖုန္း၀င္လာတယ္။ မွား၀င္လာတာပါ။ သူေခၚခ်င္တာက တျခားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ။ ဌာနတူ သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ။ ဘာအေၾကာင္းေတြမ်ားေျပာမလုိ႔လဲလုိ႔ေမးလုိက္ေတာ့…… အခုဌာနေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ပုဂၢလိကလႊဲဖုိ႔လုပ္ေနေၾကာင္း၊တုိ႔ဌာနကုိလည္းပုဂၢလိက လႊဲေတာ့မယ္လုိ႔ၾကားတယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း။ အဲလုိလႊဲရင္ သတ္မွတ္လုပ္သက္မွီတဲ့ သူေတြက ပင္စင္ယူရင္ ယူႏုိင္ၿပီးေတာ့၊ မမီတဲ့သူေတြကေတာ့ အျခားသင့္ေတာ္ရာ ဌာနေတြကုိေျပာင္းရမွာျဖစ္ေၾကာင္း။ အဲလုိေျပာင္းရရင္ ကုိယ္မကၽြမ္းက်င္တဲ့ဌာနေရာက္ရင္မလြယ္ေၾကာင္း။  ေျပာင္းရေရႊ႕ရနဲ႔ အစဥ္မေျပရင္ အလုပ္ထြက္လုိက္ရေတာ့မွာျဖစ္ေၾကာင္း။ ဟိုတုန္းက ကုန္သြယ္ေရးက၊အရက္ဆုိင္တုိ႔၊ေဆးဆုိင္တုိ႔ အဲလုိျဖစ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း။ ေနာက္ကုန္သြယ္လယ္ယာက ၀န္ထမ္းေတြ၊ဒိုင္မွဴးေတြျဖစ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း။ အာစီယံလစာေလးေတာင္ စားရေတာ့မွာမဟုတ္ေၾကာင္း။ သူ႔မိန္းမက မိန္းမအျမင္ မိန္းမအသိနဲ႔ေျပာတယ္…… အစုိးရက လူလည္(အဲ..အစုိးရလည္) က်တယ္၊အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြကုိ အာစီယံလစာတုိးေပးရခါနီးမွ မေပးခ်င္လုိ႔ ၀န္ထမ္းေတြ အလုပ္ျပဳတ္ေအာင္၊ ေလ်ာ့ကုန္ေအာင္လုပ္ပစ္တာျဖစ္မယ္လုိ႔ေျပာေၾကာင္း။ လုပ္အားေပး၊ ေန႔စားလုပ္သက္နဲ႔ ခုနစ္ႏွစ္ေလာက္လုပ္ခဲရၿပီး ပါမိနစ္ လုပ္သက္ဆယ္ႏွစ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္၀န္ထမ္းေတြ အဲလုိျဖစ္ရတာအရမ္းနစ္နာေၾကာင္းေတြေျပာပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ျပန္ေျပာျပပါတယ္။ ဒါကေတာ့မတတ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ အမ်ားေကာင္းဖုိ႔ လုပ္ရတာျဖစ္ေၾကာင္း။ ကံမေကာင္းသူမ်ားကေတာ့ ဒုကၡေရာက္တဲ့အထဲပါသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း။ လတ္တေလာတင္ ေရနံက မိတ္ေဆြမ်ား၊ဂုံနီစက္ရုံကမိတ္ေဆြမ်ားလဲ အခ်ိဳ႕ေျပာင္းသြားၾကေၾကာင္း၊ဒုကၡေတြေရာက္ေၾကာင္း။ အခ်ဳိ႕ပင္စင္ယူလုိက္ၾကေၾကာင္း။ အခ်ိဳ႕ မရပ္တည္ႏုိင္လုိ႔ အလုပ္ထြက္ၿပီး ေနရပ္ျပန္လာတာအမ်ားႀကီးရွိေၾကာင္း။ ကုိယ္ေတြလဲ ဘယ္ေနရာမ်ိဳးေရာက္လုိ႔ ဘယ္ဘ၀မ်ိဳးႀကဳံရမည္မသိေသးေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပလုိက္ပါတယ္။

အမ်ားေကာင္းဖုိ႔အတြက္ အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ေတြမွာေတာ့ ပ်က္ေပးရတာဓမၼတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ပ်က္တဲ့သူေတြက ပ်က္ၿပီးေတာ့ တဖက္ကတကယ္ေကာင္းလာဖုိ႔လဲလုိပါေသးတယ္။ ပ်က္သူေတြပ်က္ၿပီး တဖက္က တကယ္ေကာင္းမလာဖူးဆုိရင္……………….

ပုဂၢလိက လႊဲတုိင္းေရာတကယ္ေကာင္းလာမွာလား………..

ဘယ္လုိပုံစံေတြနဲ႔ လႊဲမွာလဲ……..

ဘယ္လုိမူေတြနဲ႔လႊဲမွာလဲ………

ဘယ္လုိထိမ္းကြပ္မႈမ်ိဳးေတြလုပ္မွာလဲ………….

ခ်ထားတဲ႔မူေတြအတုိင္းတကယ္ပဲလုပ္မွာလား………….

ပုဂၢလိကလႊဲတယ္ဆုိတာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊တစ္သင္းတစ္ဖြဲ႔ ထဲကုိလႊဲလုိက္ရုံနဲ႔မေကာင္းႏုိင္ပါဘူး၊ အသင္းအဖြဲ႔ ကုမၸဏီေတြ အမ်ားႀကီး(အမ်ားႀကီးဆုိတာ ဆယ္ဂဏန္းေအာက္ေလာက္ပါ၊ ႏွစ္ခုထက္ေက်ာ္ရင္အမ်ားဆုိေတာ့လဲ) ကုိလႊဲၿပီး ဟုိလူက ဟုိနယ္ေျမ၊ ဒီလူက ဒီနယ္ေျမ ဆုိၿပီးလုပ္စားေနလဲ သိပ္ေတာ့ထူးမလာပါဘူး၊ တစ္သင္းတစ္ဖြဲ႔ထဲခ်ဳပ္ကုိင္ၿပီးလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနၾကဦးမွာပါ။ နယ္ေျမတုိင္း ၿမိဳ႕တုိင္းမွာ တစ္ဦးထက္ပုိတဲ့ သူေတြ တရား၀င္ ရုိးရုိးသားသားမွ်မွ်တတ မွန္ကန္တဲ့ယွဥ္ၿပဳိင္မႈမ်ိးရွိရမွာပါ။ ဒါမွ အမွန္တကယ္ ေကာင္းမြန္တုိးတက္လာမွာပါ။လက္ရွိမွာ ပုဂၢလိက လႊဲလုိက္ၿပီးျဖစ္တဲ့ ေရနံ(ဓါတ္ဆီ)ဆုိင္ေတြနဲ႔၊ မုိဘုိင္းဖုန္းေရာင္းခ်ခြင့္ေပးလုိက္တဲ့ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ပါ။ ရန္ကုန္၊မႏၱေလးလုိ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈရွိေနတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာသိပ္မသိသာေပမဲ႔၊ နယ္ေတြမွာေတာ့မမွန္ကန္မႈေတြရွိေနပါတယ္။ ဆုိခ်င္တာကေတာ့ ပုဂၢလိကလႊဲလုိက္လုိ႔ ပုိေကာင္းလာတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ဆီဆုိင္တစ္ဆုိင္ထဲရွိတဲ့ဲနယ္ၿမိဳ႕ေတြမွာ ေစ်းမမွန္ျခင္း၊ခြက္မမွန္ျခင္း၊ေပပါမျပည့္ျခင္းဆုိတာေတြရွိေနပါတယ္။ အစုိးရဆုိင္ကမွာ ၀န္ထမ္းကုိဗ်ဴးဗ်ဴးၿဗဲၿဗဲနဲ႔သြားေျခာက္လုိ႔ရေသးတယ္။ ကုမၸဏီေတြကေတာ့ ငါတုိ႔က ဘယ္သူေနာက္ခံကြ၊ဘယ္၀ါေနာက္ခံကြနဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကေတာင္ ဆုိင္မန္ေနဂ်ာကုိ ကားနဲ႔ပင့္ဖိတ္ၿပီး အရက္တူတူေသာက္ရတဲ့အေနအထားပါ(၀ဋ္လုိက္တာ)။

တယ္လီဖုန္းကဒ္ေတြ ေငြျဖည့္ကဒ္ေတြဆုိလဲဒီတုိင္းပါပဲ။ ေရာင္းခ်င္တဲ့ေစ်းနဲ႔ေျပာေရာင္းေနၾကတာ။ ပစၥည္းျပတ္တယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ေစ်းတစ္မ်ိဳးတင္ေရာင္းၾကတာပါ။ေငြျဖည့္ကဒ္ေတြ ပစၥည္းျပတ္တယ္ဆုိၿပီး ေကာ္မရွင္ႏႈန္းေတြေလွ်ာ့ခ်ပစ္တယ္။ နယ္မွာလက္လီျပန္ေရာင္းတဲ့လူေတြက ေစ်းတင္ေရာင္းတယ္။ဆင္းကဒ္ေတြလည္းဒီတုိင္းပဲ၊ ဒီမနက္တင္ဖတ္လုိက္ရေသးတယ္။ ဒါေတာင္ရန္ကုန္ေနာ္။  နယ္ေတြမွာ ဖုန္းဆင္းကပ္ကုိေတာ့ေစ်းရင္းနဲ႔ေရာင္းၿပီး သူတုိ႔ဆုိင္က ဟန္းဆက္၀ယ္မွရမယ္ မ၀ယ္ရင္မရဘူးဆုိၿပီးဟန္းဆက္ေစ်းကုိ တင္ေရာင္းေနတာမ်ိဳးလဲရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ မသိနားမလယ္တဲ့သူေတြကလည္း၀ယ္ၾကရတာပါပဲ။ ဆင္းကဒ္ပဲ၀ယ္မယ္ဆုိရင္ တစ္ေသာင္းေလာက္တင္ေရာင္းၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီးတခ်ိဳ႕ဆုိင္ေတြက ေစ်းရင္းနဲ႔ေရာင္း တယ္ဆုိၿပီး တစ္ျခားနယ္က ဟာေတြယူလာေရာင္းတယ္။ ကဒ္ပ်က္/ေပ်ာက္ ၾကေတာ့ဒုကၡေရာက္ေရာ။ ေရာင္းတဲ့ဆုိင္က တာ၀န္ယူမႈမရွိပါဘူး။ တခ်ိဳ႕လဲ ဟုိရြာရတယ္၊ဒီရြာရတယ္နဲ႔ အတင္းထုိးေရာင္းလုိက္၊ရြာကလူေတြ၀ယ္သြားၿပီးမရေတာ့မွ ပြဲစားနဲ႔တစ္ဖက္လွည့္ျပန္ေကာက္ခုိင္းၿပီး ေရာင္းတာမ်ိဳးလည္းၾကားရပါတယ္။ နဲေတာ့နဲပါတယ္။  ဒါေတြဟာမွန္ကန္တဲ့ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမ်ိဴးမရွိလုိ႔ျဖစ္တာပါ။ အဲဒီေတာ့ ပ်က္တဲ့သူေတြပ်က္၊နာတဲ့သူေတြနာၿပီးေတာ့လႊဲလုိက္ရတဲ့ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းေတြဟာ

ေပးကားေပး၏….မရ

ေကၽြးကားေကၽြး၏…..မ၀

လႊဲကားလႊဲ၏…….မထူး…ဟူး….ဟူး ….   ဆုိတာမ်ိဳးမျဖစ္ဖုိ႔သာ ဆႏၵျပဳရင္းျဖင့္။       ။

 

 

အားလုံးကုိခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္။

ေၾကာင္ေလး။

 

 

About ေၾကာင္ေလး

has written 70 post in this Website..

ေၾကာင္မဟုတ္ေသာငေၾကာင္