လူ႕ဘ၀က ခဏတာပါဘဲ …….

ျဖတ္သန္းေနရခ်ိန္ ၾကာရွည္ လြန္းလွတယ္ ထင္ရေပမဲ့ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ ေနရာေတြ၊ မွတ္ရမႈေတြ၊ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ အျခားျခားေတြဟာ ျပန္ေတြးၾကည္႔ရင္ ခဏေလးနဲ႔ ၿပီးျပတ္ခဲ့သလိုပါဘဲ။ က်ေနာ္ဟာ လက္ရွိဘ၀တာမွာ အမ်ားနဲ႔သက္ဆိုင္မႈ အားလုံးအတြက္ ဧည္႔ႀကိဳဆိုတဲ့ ေနရာေလးမွာ ရပ္တည္ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ အလုပ္ရခဲ့ပုံက ဒီလိုပါ။

ရဟန္းတို႔ … သူမိုက္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတည္း။ အဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးတို႔နည္း ဟူမူ

(၁) မိမိတို႔ မက်ေရာက္ေသာ တာ၀န္ကို ေဆာင္ရြက္ေသာ သူသည္လည္းေကာင္း

(၂) မိမိသို႔ က်ေရာက္ေသာ တာ၀န္ကို မေဆာင္ရြက္ေသာ သူသည္လည္းေကာင္း

ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း။

ဗာလ၀ဂ္ ( အဂၤုတၳိရ္ ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္) ဆရာ သစၥာနီ၏ တာ၀န္ႏွင့္သူမိုက္  (ႏြယ္နီမဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၂၀၁၀) မွ ကူးယူပါသည္။

ဒီစာေလး ဖတ္မိတာက တစ္ေၾကာင္း၊ လက္ရွိလဲ မန္းဂဇက္ထဲမွာ စာေလးေတြ ဖတ္ေနေတာ့ စိတ္ကူးထဲ ေပၚလာတာေလး လုပ္ၾကည္႔ခ်င္စိတ္ျဖစ္ မိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ မႏွစ္က က်ိ္ဳက္ထီးရိုးဘုရား သြားခဲ့ေတာ့ ကင္ပြန္းစခန္း ထမင္းဆိုင္တန္းက ဧည္႔ႀကိဳေလးေတြကို ေျပးျမင္မိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ရသစာမူေတြ ဖိတ္ေခၚျခင္း ဆိုပီး ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပို႔စ္ေလး တစ္ပုဒ္ ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းတရားက တိုက္ဆိုင္မႈေတြနဲ႔ အတူ ဖန္တီးေပးလိုက္တာပါ။လကုန္ရင္ က်ေနာ္ အပါအ၀င္ ရြာသူရြာသား အားလုံးအတြက္ အမွတ္ရေစမဲ့ မန္းဂဇက္စာေပခ်စ္သူမ်ား အစီအစဥ္ ႀကီးဟာ တမ်ိဳးတဖုံ ဆန္းသစ္မႈေတြနဲ႔အတူ စာမ်က္ႏွာေပၚ တက္လာေတာ့မွာပါ။ ရြာသူရြာသားေတြ အားလုံး တေပ်ာ္တပါး ပါ၀င္ၾကမွာ ျဖစ္သလို။ အစီအစဥ္ တင္ဆက္ သူေတြကလဲ ဘယ္လို တင္ဆက္က်အုံးမလဲ ဆိုတာ ေတြးရင္းနဲ႕ ခုကတည္းက က်ေနာ္ကေတာ့ ႀကိဳပီး ရင္ခုန္ေနပါပီ … ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ဧည္႔ႀကိဳသူဆိုေတာ့ တက္ေရာက္လာတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြကို ႀကိဳဆိုရအုံးမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ အားလုံးေသာ သူေတြမွာ လက္မွတ္ေပၚမွာ ေနရာေတြ ပါေနပီး သမို႔ ေနရာခ်ထားတဲ့ ကိစၥကို က်ေနာ္ တာ၀န္ယူေပးစရာ မလိုပါဘူး။ ဇူလိုင္လမွာ ကိုဘလက္ေခ်ာက စတင္ခဲ့တဲ့ ဒီအစီအစဥ္ဟာ ခုဆိုရင္ အရွိန္ရေနတဲ့ ရထားတစင္းအျဖစ္ မွန္မွန္ႀကီး ခုတ္ေမာင္းေနပါဘီ။

ဧည္႔ႀကိဳ

အားလုံးကို ၿပဳံးျပ ႏႈတ္ဆက္

အစီအစဥ္တရပ္အတြက္

က်ရာေနရင္း …………

ဒီတခ်ိန္ခဏ အတြက္

မိုက္ခဲ့သူဟု ဆိုခ်င္ဆို

လိုရာကို ဆြဲတင္း ေကာင္းျခင္း အတြက္ ျဖစ္ပ်က္မမႈအား

ေနာင္တမရွိ ………….

လာရာလမ္းသို႔ ျပန္မၾကည္႔ဘဲ အႏွီသူကား

ဧည့္ႀကိဳတည္း ………။

ကဗ်ာလည္းမဟုတ္ စာလည္းမဟုတ္၊ ရသလဲ မမည္ အလကၤာလဲ မေျမာက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ပိုင္ရပ္တည္ ခ်က္ေလးနဲ႔ ရခဲ႔ရတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးမို႔ မွ်ေ၀ပါတယ္ဗ်ာ။ ခုဆိုရင္ ရြာထဲမွာ ဧည့္သစ္ေဆာင္ေကာင္းေတြ ပိုမ်ားလာတဲ့ အတြက္ က်ေနာ္ ဧည့္ႀကိဳလုပ္ရတာ ေက်နပ္မိပါတယ္။ အေတြးရိုင္းေလးတစ္ခု ဆက္ပြားပါရေစ။ ဘယ္သူမဆို ကိုယ့္အိမ္၊ ကိုယ့္ဆိုင္ ၊ ကိုယ့္ရပ္ရြာထဲ သာမန္ထက္ပိုေသာ ေကာင္းေသာ လာျခင္းမ်ိဳးကို ႏွစ္သက္မွာပါ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ အယူဆ နည္းနည္း အစြန္းစြဲပါတယ္။ ခုတေလာ ဟိုကိစၥေတြ နည္းနည္း ျပန္အစဆြဲ ထုတ္လာက်သမို႔ က်ေနာ္ ဧည္႔ႀကိဳေလး နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ညစ္ေနရပါတယ္။

လက္လွမ္းမွီသေလာက္ဘဲ ေရးတတ္ ဖတ္တတ္သမို႔ ..

တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ေသာ လက္လွမ္း၍ မမွီေသာ စာေတြ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ လိုက္ပါဖို႔ ၀န္ေလးေနမိပါတယ္ :(

ကိုလႊမ္းမိုးရဲ႕ သီခ်င္းစာသားေလး ဆိုျပပါရေစ …

” တုံးခုလို႔မွ လွမ္းမရရင္ ခုန္ၿပီးေတာ့ ခူးမယ္ ….. ဟုတ္ကဲ့ မွတ္ထားပါ့မယ္

” တခါတေလမွာ တုံးခုလို႔ရရ ခုန္ခူးလို႔ရရ လက္လွမ္းလို႔ဘဲရရ(စိတ္အထင္) လည္ျပန္ေတာင္ မၾကည့္သင့္တဲ့ အသီးေတြ ရွိသမို႔ :)

ကဲ .. ေနာက္ရက္မွာေတာ့ ၾသဂုတ္လ က်ေနာ္ခံစားမိတာေလးတြင္ တင္ျပရင္း …. ။

အစ္ကိုႀကီး အစ္မႀကီး ဦးဦးေဒၚေဒၚတို႔ရယ္ ……

က်ေနာ္ဟာ မ်က္မျမင္ ဘာသာအိုႀကီးနဲ႔ 

စာေပ၀မ္းစာေရး အတြက္ ခက္ခဲေနသူပါ

စိတ္၊ ပါရမီ မသန္စြမ္းေတာ့ …………

အမ်ားလို ေနထိုင္ က်င့္ႀကံ အားမထုတ္ႏိူင္ပါဘူး

ဒါေၾကာင့္မို႔ ရသေလးမ်ားပါရင္ တဆုပ္ေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္

နည္းနည္း စြန္က်ဲေပးက်ပါ ခင္ဗ်ာ :D

 

 

About စိန္ၾကက္ဆင္

has written 67 post in this Website..

သေဗၺ ထပ္တရာ ပဲပလာတာ ေမ ေဟာတု ဗိုက္တင္း

   Send article as PDF