အခု ကျမရေးတဲ့ခေါင်းစဉ်က ပညာရေးဆိုပေမယ့် အင်္ဂလိပ်စာတတ်မြောက်ရေးကို ဇောင်းပေးပြီးရေးထားတာဟာ နောင်အဆင့်မြင့်ပညာရပ်တွေ အကုန်လုံးကို အင်္ဂလိပ်စာကနေ သွားရမှာမို့ သင်ယူခြင်းဘားတန်းကျော်လွန်နိုင်ရေး အတွက် ရည်ရွယ်ပါတယ်။ ဒီခေတ်ကလေးတွေအများစု အင်္ဂလိပ်စာကို ပုံမှန်တတ်ရိုးတတ်စဉ်မတတ်ကြပါဘူး။ ဒါဟာ သင်ယူမှု လွဲမှားခြင်းကြောင့်ပါပဲ။ ပညာရေးအကြောင်း ဖတ်ရတဲ့စာဟူသမျှ ဆရာတွေ နာသုံးနာမရှိကြောင်း၊ ငွေကြေးကိစ္စ၊ ဘဝရဲ့အကြပ်အတည်းတွေ အဲဒါတွေများပါတယ်။ တကယ့်အဓိကအကြောင်းအရာကြီးကို တမင် လွှဲဖယ်ပြီးရေးနေကြသလားတောင် အောက်မေ့ရတယ်။

——-
မြန်မာပြည်မှာမွေးတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ကို အဂ်လန်ပို့လိုက်ရင် အဲဒီကလေး လေးငါးနှစ်သားဆိုရင်ပဲ နားရည်ဝပြီး အင်္ဂလိပ်လို ပြောနိုင်ပါပြီ။ ဒီတော့ ဘာသာစကားသင်ယူဖို့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အများကြီး မလိုအပ်တာရှင်းလင်းပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာပဲနေမယ့် ကလေးကိုတော့  အင်္ဂလိပ်စကားပြောပတ်ဝန်းကျင် ဖန်တီးမပေးနိုင်ဘူး။ သာမန် လူတန်းစားတွေ ဘိုကျောင်းထားမပေးနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ အပြင်းအထန်သင်ကြားကြရတယ်။ အဲဒီမှာ အစမကောင်းရင် အကုန်ခက်ခဲကုန်ပါတယ်။  letter တို့ essey  တို့ အလွတ်ကျက်ဖြေနေ ရတဲ့ ကိုးတန်းဆယ်တန်းကျောင်းသားကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။
မူလအစကောင်းဖို့ မူလတန်းသင်ရိုးကနေ စရပါမယ်။ သူငယ်တန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရပေါင်း ရာချီပြီး သင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ စာကျက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတစ်ယောက်စိတ်ဝင်စားမယ့် အရာကို သာလျှင် သင်ပေးတာပါ။ ကလေးရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို လှုပ်နှိုးလိုက်ခြင်းက  နည်းစနစ်အမှန်ဖြစ်ပါတယ်။

——

အဲဒီအရွယ်ကလေးတွေ စိတ်အဝင်စားဆုံးက အစားအသောက်၊ ကစားစရာနဲ့ လက်တွေ့မပါတဲ့ ပုံပြင်လေးတွေပါ။ ဥပမာ ကလေးအကြိုက်  ice-cream  နဲ့   jelly ကိုသင်ရင် နှစ်ခါပြောစရာမလိုပါဘူး။ သူတို့စိတ်ဝင်စားတဲ့ အကြောင်းအရာကို စိုက်ပြီးကြည့်နေတတ်ကြတယ်။ ကလေးဆိုတဲ့သဘာဝကိုက လောကရဲ့ အရှိတရားကို လက်မခံ နိုင်ဘူး။ သေခြင်းတရားတွေ၊ အနိဌာရုံတွေ သူတို့ မခံစားနိုင်ဘူး။ လုံးဝအဓိပ္ပါယ်မဲ့လေ သူတို့ကြိုက်လေပါပဲ။ ကြောင်ကလေးကဘာ၊ ကြွက်ကလေးကဘာ ဆိုတာမျိုးပဲ သူတို့စိတ်ဝင်စားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထူးခြားတာက သူတို့ဦးနှောက်ဟာ ဝေါဟာရပေါင်းမြောက်များစွာကို မှတ်မိနိုင်တာပါပဲ။ အသက်ကြီးတဲ့သူတွေက ဝေါဟာရ မှတ်မိ နိုင်စွမ်းနိမ့်ပါတယ်။
Tom and Jerry  ကာတွန်းကားတွေကို လူတိုင်းကြည့်ဖူးကြမှာပါ။ အဲဒီကာတွန်းကားထဲမှာ လူပုံထည့်ဖို့လိုရင် ဦးခေါင်းမပါအောင် ဖြတ်ပြီးထည့်ကြတယ်။ လူမျက်နှာမပေါ်စေရပါဘူး။ ဒါ ကလေးစိတ်ပညာပါ။ အသက် သုံးနှစ် ရွယ်ကလေးကိုမေးကြည့်၊ အဲဒီလူမျက်နှာကို မမြင်ချင်ဘူးလားလို့၊ ကလေးက မမြင်ချင်ဘူးဆိုပြီး တူးတူးခါးခါးကို ငြင်းပါလိမ့်မယ်။ ကလေးသူငယ်တွေရဲ့ လောကအရှိတရားကနေ ရှောင်ခွာပုံရယ်၊ သူတို့လူမျိုး တော်ပုံရယ်ကို ပြောပြချင်တာပါ။

——–
မြန်မာပြည်မှာကတော့ အခုလက်ရှိသင်နေတဲ့ မူလတန်းအင်္ဂလိပ်စာပြဠာန်းစာအုပ်ဟာ ရှက်စရာကောင်းလောက် အောင် ညံ့ဖျင်းပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ် ၃ဝ လောက်ကတည်းကသင်နေတဲ့စာအုပ်ပါ။ ပညာရေးမြှင့်တင်ဖို့ဆိုပြီး ဒီစာအုပ်တွေကိုပဲ အခမဲ့ဝေနိုင်အောင်လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ မူလတန်းမြန်မာစာသင်ရိုး သိပ်ကောင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံတယ် လို့ ကျမထင်ပါတယ်။ ဆရာကြီးဦးဖေမောင်တင် ရေးခဲ့တယ်လို့လည်း မှတ်သားဖူးပါတယ်။ သချင်္ာပြဠာန်းစာအုပ် တွေလည်း သိပ်ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဓိကကျတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာအုပ်ကတော့ ကမာ္ဘ့အညံ့ဖျင်းဆုံးပြဌာန်းစာအုပ် စာရင်းဝင်နိုင်ပါတယ်။
အတိအကျပြောရရင်  အင်္ဂလိပ်စာပြဌာန်းစာအုပ်တွေဟာ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုအာရုံကို လှုပ်မနှိုးနိုင်တဲ့ စာအုပ်အသေတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။
အသေးငယ်ဆုံးဥပမာလေးတစ်ခုပဲ ပေးပါရစေ။ သူငယ်တန်းသင်ရိုးမှာ P အတွက် pipe ဆေးတံကိုသင်ပါတယ်။ ဆေးတံဆိုတာ ဒီခေတ်မှာမရှိတော့ပါဘူး။ သုံးစွဲနေဆဲစကားလုံးဖြစ်ပေမယ့် တခြားသင်စရာတွေ အများကြီးပါ။ ပိုဆိုးတာကX  အတွက် xylophone  နဲ့  Y အတွက်  Yoke ထမ်းပိုးတို့ပါ။ အဲဒီလိုစကားလုံးမျိုးတွေ ဒီအရွယ်မှာ လုံးဝမသင်သင့်ပါဘူး။ သူတို့မြင်လည်း မမြင်ဖူးဘူး။ အနီးပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ရှာမပြနိုင်ဘူး။
ပထမတန်းပြဌာန်းစာအုပ်ထဲမှာဆိုရင် သာဆိုးပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာကို မဟုတ်ပါဘူး။
ကလေးသူငယ်ကို စာသင်မယ်ဆိုရင် သူတို့စိတ်ဝင်စားတဲ့အကြောင်းအရာကို ရုပ်ပုံလှလှ ရောင်စုံကာလာ၊ စာအုပ် အကောင်းစားနဲ့ သင်ပေးရမှာပါ။ ကြွေစက္ကူအကောင်းစားနဲ့ အဆင့်မြင့်စာအုပ်တွေကို အခုလို အခမဲ့မဝေဘဲ ကျောင်း မှာပဲ လုံလောက်အောင်ထားပြီး ကလေးတွေ ကျောင်းလာမှ အတန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တစ်အုပ်ဝေတာမျိုးဟာ ဆင်းရဲတဲ့တိုင်းပြည်မှာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ အခမဲ့ဝေသင့်တာကတော့   workbook   ပါ။

—–
ကလေးကို စာသင်တဲ့နေရာမှာ ဦးနှောက်ပင်ပန်းအောင် လုံးဝမလုပ်သင့်ပါဘူး။ ကလေးက စာသင်တော့မယ်ဆိုရင် ပျော်နေရမယ်။ အဲဒါမှ မှန်တယ်။ သူတို့စိတ်သိပ်ဝင်စားတဲ့အကြောင်းအရာလေးတွေကို သင်ပေးမယ်ဆိုရင် တုတ် မလိုအပ်ပါဘူး။ သူငယ်တန်းမှာ ဝေါဟာရပေါင်း ရာချီမှတ်မိနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စာမကျက်ခိုင်းရပါဘူး။ အထူးသဖြင့် စာလုံးပေါင်း လုံးဝမကျက်ခိုင်းသင့်ပါဘူး။ မလိုအပ်လို့ပါ။
လေးငါးတန်းလောက်မှာဆိုရင် သူတို့စိတ်အာရုံထဲ ယုတ္တိဗေဒအားစမ်းနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ခြင်္သေ့ကြီးနဲ့ ကြွက်ကလေး စကားပြောတာကို လက်မခံချင်ကြတော့ပါဘူး။ စွန့်စားခန်းလေးတွေ ပတ်ဝန်းကျင်ဗဟုသုတလေးတွေ အားဖြည့် ထားတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာဖြစ်သင့်ပါတယ်။  ကောင်းကင်ကြီးဘာကြောင့်ပြာနေသလဲ၊ သံလိုက် အိမ်မြှောင်ဟာ ဘာဖြစ်လို့ တောင်နဲ့မြောက်ကို ညွှန်ပြရသလဲ။ သွေးအမျိုးအစားတွေအကြောင်း၊ ကမာ္ဘကျော်ပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်း စသဖြင့် ဗဟုသုတပိုင်းရော အင်္ဂလိပ်စာပိုင်းရော နှစ်မျိုးစလုံးပါအောင် ဖြည့်သင့်ပါတယ်။ သဒါ လုံးဝမသင်သင့်ပါဘူး။ သဒါသင်လို့ စာမတတ်ပါဘူး။ စာတတ်ပြီးသားဖြစ်မှ သဒါသင်ရမှာပါ။

——
နောက်တစ်ခါ အရေးကြီးဆုံးက ပြဌာန်းစာအုပ်ဟာ တရုတ်တွေရေးတဲ့အင်္ဂလိပ်စာ၊ မြန်မာတွေရေးတဲ့အင်္ဂလိပ်စာ လုံးဝမဖြစ်သင့်ပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးစစ်စစ်ရေးတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာစစ်စစ်သာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။
ပြဌာန်းစာအုပ်ကို ပြုစုမယ့် အဖွဲ့ဟာ ကလေးသူငယ် စိတ်ပညာကိုနားလည်တဲ့ ပညာရှင်ရဲ့ အကူအညီကို အပြည့်အဝ ရယူရပါမယ်။ ကလေးရဲ့စိတ်ကို နားလည်မှ သူတို့စိတ်ဝင်စားတဲ့အကြောင်းအရာကို သင်၊ စိတ်အာရုံကိုနှိုးဆွနိုင်ပြီး လွယ်လင့်တကူ တတ်မြောက်လာမှာဖြစ်ပါတယ်။
အခုဆိုရင် အွန်လိုင်းမှာ ကလေးစာသင်တဲ့ ဝက်ဆိုက်တွေ အများကြီးမှ အများကြီးပါ။ ဒါတွေကို နမူနာယူသင့်ပါ တယ်။ ကျောင်းမှာ အွန်လိုင်းကြည့်ရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီလောက်အမြင့်ကြီး လျှောက်မတွေးဘဲ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ဖြစ်သင့်တာကိုပဲ ဖြစ်အောင်လုပ်ရမှာပါ။ အဲဒါကတော့ ပြဌာန်းစာအုပ် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ဖြစ် ပါတယ်။ ဆရာဆရာမတွေ ကျူရှင်ပြချင်လည်း ပြကြ၊ ကြိုက်တာလုပ်ကြ၊ ပိုသင်လေ ပိုတတ်လေဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သင်ရင် တကယ်တတ်မယ့် ပြဌာန်းစာအုပ်ကို အဟုတ်တကယ်လုပ်သင့်ပါပြီ။
ပြဌာန်းစာအုပ်ပြုစုတဲ့အဖွဲ့ဟာ သူတို့ပြဌာန်းထားတဲ့စာအုပ်ကို သင်ပြီး ၁ဝတန်းအောင်ရင် အင်္ဂလိပ်စာ ဘယ်အဆင့် ကို ဖတ်နိုင်စေရမယ် လို့ အာမခံနဲ့ လုပ်ရဲရပါမယ်။
ပြဌာန်းစာအုပ်ကို နှစ်၃ဝ လောက်ကြာအောင် မပြုပြင်ဘဲထားတော့ တခြား လုပ်ရပ်ဟူသမျှ (ဝိဇာ၊ သိပ္ပံ ခွဲလိုက် တွဲလိုက်လုပ်တာ၊ ခလေးတွေစိတ်ဓာတ်မကျအောင် အတန်းမှန်မှန်တင်ပေးတာ၊ စာအုပ်အခမဲ့ဝေတာ၊ အပြင်ကျောင်း ဖွင့်ခွင့်ပေးတာ) ဘာနဲ့တူသလဲဆိုတော့ ဧရာမဟင်းပွဲကြီးကို ဆားမပါဘဲ ချက်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေကြသလိုပါပဲ။
ကလေးတွေ အင်္ဂလိပ်စာကို ပုံမှန်တတ်ရိုးတတ်စဉ်အတိုင်း တတ်လာဖို့ ဒီတိုင်းပြည်မှာ ခုလောလောဆယ် သေရေးရှင်ရေးတမျှ လိုအပ်နေတာက အဆင့်မီပြဌာန်းစာအုပ်သာဖြစ်ပါတယ်။

——-
အခုကျမရေးပြတဲ့ကိစ္စဟာ ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေ အင်္ဂလိပ်စာ တော်တတ်ပြီးချွန်ထွက်လာစေရေး မဟုတ်ပါ ဘူး။ ဝါသနာပါပြီး သိပ်တတ်ချင်တဲ့လူက သူ့ဖာသာသူဆက်သင်ပါလိမ့်မယ်။ ကျမပြောတာက ကလေးအများစု ကိုယ်သန်ရာသန်ရာ ဘာသာရပ်တွေကို လိုက်စားတဲ့အခါမှာ ဘာသာစကားအခက်အခဲမရှိဘဲ ချောမောစေဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

——
ပညာရေးကပြန်ကောက်ရရင် ဘုန်းတော်ကြီးပညာရေး အားမပေးသင့်ပါဘူး။ ယံမင်္ဂလံ အစချီတဲ့ ဘာသာရေးစာပေ ကို ဗုဒ်ဓသာသနာသက်ဝင်တဲ့ ကိုရင်တွေသင်ကြပါလိမ့်မယ်။ ဒါလူနည်းစုအတွက်ပါ။ ဘုန်းကြီးကျောင်း ပညာရေးဆိုပြီး အပြင်ဆရာခေါ်၊ ကျောင်းစာကိုသင်တာ ကောင်းတော့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သင့်ကလေး ဆိုရင်ကော အဲဒီပညာရေးမှာသင်ခိုင်းမလား။ မှန်မှန်ဖြေပါ။ (ပညာရေး မညာကြေး) ကိုယ့်ကလေးကျတော့မသင်၊ သူများကတော့ အားနည်းချက်တွေရှိလို့ပါဆိုပြီး ဒုတိယတန်းစားပညာရေးရတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမယ်ဆိုတာ ပညာရေးမှာ မဖြစ်စကောင်းပါဘူး။ ကလေးတိုင်း အဆင့်မြင့်ပညာသင်ခွင့်ရှိပါတယ်။ ပညာရေးစစ်စစ်ကို ကလေးတိုင်း ရသင့်ပါတယ်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းကခိုကိုးရာမဲ့ကလေးတွေကို စာသင်ရင် ကျောင်းသင်ရိုးအတိုင်း ပညာရေးစစ်စစ် ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းပညာရေးကို ပြည်သူတွေက အားပေးမှုသိပ်ရှိသွားရင် တကယ့်ပညာရေးမှာ အစိုးရက နေသာသရွေ့ နေသာသလိုပိုနေခွင့်ရှိသွားမှာပါ။

——–
အခုလက်ရှိ ပြဌာန်းစာအုပ်ကိစ္စမှာလည်း အင်္ဂလိပ်စာတတ်ပုဂိ္ဂုလ်တွေ သင့်ကလေးကို အခုပြဌာန်းစာအုပ်နဲ့ပဲ ပြီးလိုက် မှာသေချာပါသလား။ အထူးသဖြင့် ပညာရေးနယ်ပယ်က တာဝန်ရှိသူတွေကို မေးချင်ပါတယ်။ ပညာရေး မညာကြေး ပါ။ ကိုယ့်ကလေးကျတော့ ဘိုကျောင်းထား၊ တစ်ပြည်လုံးက ကလေးတွေအတွက်တော့ မတတ်မယ့်စာအုပ်တွေ ပြဌာန်းထား၊ ဒါမှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ပြောရဲပါသလား။

——-
ကလေးသူငယ်ဆိုတာ တကယ့်အဖြူသက်သက်လေးတွေပါ။ ဘယ်လောက်တောင်ဖြူစင်ရိုးသားသလဲဆိုရင် အင်္ဂုလိ မာလမထေရ်ကြီးလိုကို ဖြူစင်ရိုးသားပါတယ်။ အင်္ဂုလိမာလဟာ သူ့ဆရာကသူ့ကို ပညာသင်မပေးချင်လို့ ပရိယာယ် နဲ့ လူအယောက်တစ်ထောင်သတ်ပြီး လက်ညှိုးပေါင်းတစ်ထောင်ရအောင်ဖြတ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ အင်္ဂုလိမာလဟာ သူ့ဆရာပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ တကယ်ဆို လူတစ်ယောက်သတ်ပြီး လက်ညှိုးဖြတ်၊ အဲဒီလက်ညှိုးကို လည် ပင်းမှာဆွဲထားတဲ့အခါ ဒီလက်ညှိုးက သုံးလေးရက်နေရင်ပုပ်ရိပြီး အရိုးကလေးပဲကျန်မှာလေ။ ဒီတော့ လူတစ် ယောက်သတ်ပြီး လက်ချောင်းအားလုံးကိုဖြတ်ပြီး ဆွဲထားလည်း သူ့ဆရာက ဒါလက်ညှိုးမဟုတ်ဘူး။ လက်ခလယ်ပါ၊ လက်သူကြွယ်ပါ စသဖြင့် ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မှာလဲ။ ဒါကို အင်္ဂုလိမာလကြီးက သူ့ဆရာကို ပတ်တီးချရကောင်း မှန်းမသိဘူး။ ကလေးသူငယ်ဆိုတာ အဲဒီလိုကိုရိုးသားတယ်။ အဲဒီလိုရိုးသားတဲ့ကလေးတွေကို ပညာသင်မပေးဘူးဆိုရင် တနည်း ပညာကို မတတ်အောင်သင်ပေးမယ်ဆိုရင် အင်္ဂုလိမာလလက်သစ်လေးတွေ  မွေးထုတ်နေတာနဲ့ အတူူတူပါပဲ။

——
ကမာ္ဘနဲ့ယှဉ်ပြီးသင်ရတော့မယ့် ပညာရေးမှာ ဒုတိယတန်းစားပညာရေးဆိုတာ ထည့်မစဉ်းစားသင့်တော့ပါ။ တကယ် တတ်မြောက်ဖို့ ရေရှည်သွားရမယ့်ခရီးမှာ နည်းဗျူဟာနည်းစနစ် အရေးကြီးပါတယ်။ နည်းစနစ်မမှန်ရင်တော့ ပိုးသာကုန်မောင်ပုံစောင်းမတတ် ဖြစ်နေမှာပါ။ တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့ ပညာရေးမှာ အခြေခံအကျဆုံး  ပြဌာန်း စာအုပ်ကို ကလေးစိတ်ပညာနားလည်သူတွေ တကယ့်ပရိုစစ်စစ်တွေနဲ့ ပြုပြင်ပါစေကြောင်း မျှော်လင့်ရင်းရေးသား ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

 

About ၀င့္ျပံဳးျမင့္

wintpyone myint has written 59 post in this Website..

IN LOVE I TRUST.