တစ္ခန္းရပ္ ကို ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီ မွာ   http://myanmargazette.net/170648

အဟြတ္။
ခု ေနာက္တစ္ခန္း ရပ္မယ္။

 

:mrgreen:

~~~~~~~~~~~~~~~

ဩဂတ္ ၂၀၀၇

 

မိုင္ခိ၊ နင္ ဂ်ပန္ မင္းသားေလး မွတ္မိေသးလား။

သူငယ္ခ်င္း အေန မွ ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္၏။

မမွတ္မိစရာလား။ သူလည္း ဒီ မွာေလ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ???

နင့္ ဖုန္းနံပတ္ ေတာင္းေနတယ္။

ဟယ္။ တကယ္လား။ ေပးလိုက္ေလ။

အာ။ ငါ မသိဘူးလို႕ေျပာလိုက္ျပီ။ သူ႕နံပတ္ပဲ ယူထားလိုက္။

ဟာ။ နင္ လုပ္ကာမွ ငါက ဖုန္း စ ဆက္ရတဲ့ ဘဝ ေရာက္ျပီေပါ့။ နင္ ကေတာ့။

သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ဖုန္းေျပာရင္း စိတ္က ေက်ာင္း စာသင္ခန္းထဲ ျပန္သြားတယ္။ ကိုယ့္ေမဂ်ာ မွာ သူတစ္ဦးထဲပဲ လား႐ိႈးျမိဳ႕က။ အသားျဖဴျဖဴ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေလးနဲ႕ ဝတ္လိုက္ရင္ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြ မို႕ ကိုယ္က နာမည္ဝွက္ေပးထားတာ ဘ႐ိုက္၊။

နယ္ပယ္တူ သူငယ္ခ်င္းမရွိလို႕ အသံမထြက္တာေရာ၊ အေနေအးပုံေပါက္တာေရာ၊ ေခ်ာတဲ့ အထဲ ပါတာေရာမို႕ မာနၾကီးသလို ပံုစံကို သေဘာက်ရုံကလြဲျပီး ဒီ တိုင္းပဲ ထားလိုက္သည္။ ကိုယ့္မွာက သူငယ္ခ်င္း ေဟးလားးး ဝါးလားးးး မႏိုင္ဝန္ေတြနဲ႕ ဒီလို လူမ်ိဳးနဲ႕လည္း ပုံစံမတူတာမို႕ ၾကည့္ေကာင္းခ်ိန္ လိုက္ၾကည့္မိတာကလြဲလို႕ သိပ္မလႈပ္ရဲ။။

ဒါကို … ေခ်ာတယ္ ေျပာထား ျပထားမိလို႕ ဒီ တစ္ေယာက္ျမင္လိုက္တိုင္း “နင့္ ဂ်ပန္ မင္းသားေလး လာပါျပီ” ဆိုတဲ့ ရြဲ႕ေျပာေတြ ၾကားေနက်။ သူ႕ ပုံစံက ကိုယ့္ကို ေတာင္ ေမဂ်ာတူ အခ်င္းခ်င္း သိသလိုလို မသိသလိုလိုမို႕ “ပဲ သမား” ဟု သတ္မွတ္ကာ စိတ္ထဲက ထုတ္ထားလိုက္မိခဲ့တာ။

ခုလည္း စလုံး ေရာက္တာနဲ႕ သူ လည္း ဒီ မွာပဲ လို႕ အသိကလြဲရင္ စိတ္မွာ ဘာမွ သိပ္မရွိ။ ခု ဖုန္း နံပတ္ ေမးတယ္ ဆိုလို႕ အံ့ဩသြားတာေလာက္ပဲ။

နက္ျဖန္လို ကိုယ့္ေမြးေန႕မို႕ ကပ္ခ်င္တဲ့ ဆြမ္းဟင္းခ်က္မလို႕ ေစ်းဝယ္ေနတုန္း ဖုန္းဝင္လာပါတယ္။

ဟဲလို!

မိုင္ခိ နဲ႕ စကားေျပာခ်င္လို႕ပါ ခင္ဗ်။

ဟုတ္ကဲ့ ေျပာေနပါတယ္။ ဘယ္သူလည္း မသိဘူးရွင့္။

(ခပ္တိုးတိုး ရီသံ အဆုံး) ဘယ္သူလို႕ ထင္လည္း ခင္ဗ်။

အထုတ္ေတြ ဆြဲလာရတာတစ္ဖက္နဲ႕ ဖုန္းေျဖေနရလို႕ စိတ္တိုရတဲ့ အထဲ လာေနာက္ေနတယ္ ဆိုျပီး ေဒါသထြက္သြားလိုက္တာမွ…

“မသိတဲ့ ဖုန္းနံပတ္ၾကီး ၾကည့္ျပီး ဘယ္သူမွန္း မွန္းရေလာက္ေအာင္ မအားဘူး။ ဒါပဲ”  ဆိုျပီး ဖုန္းခ်လိုက္မိပါရဲ့။

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ ဖုန္းျပန္ေခၚတာမို႕ အျပတ္စြာမလို႕ ျပင္ျပီး ျပန္ကိုင္လိုက္တာေပါ့။

“ငါ က နႏၵပါဟ။ နင္ ကလည္း ထင္တာထက္ စိတ္ျမန္ျပီး ေဒါသကၾကီးလိုက္တာ…”

ဟမ္။ အလစ္ငိုက္ျပီး ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေသး။။

ဂ်ပန္ မင္းသားေလး ငါ့ ဆီ ဖုန္းဆက္လာတာပဲ။

 

“ဟိတ္! ဘာလို႕ ျငိမ္သြားတာတုန္း။ ငါ့ မွာျဖင့္ နင့္ ဖုန္း နံပတ္ရဖို႕ ဟိုလူ ဆီ လိုက္ေတာင္းရ၊ ဒီ လူ႕ ဖားရနဲ႕ နင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြမ်ား အားကိုးရတယ္။ မသိဘူးခ်ည္းပဲ… နင္ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ မစြံတာေနမွာ…”

 

“အယ္! မဆိုင္တာေတြမေျပာပါနဲ႕။ အဲဒါဆို နင္ ဖုန္းနံပတ္ ဘယ္ကရတုန္း…”

“ဒီလိုပဲ ေပါ့ဟ။ ထားပါေတာ့။ နက္ျဖန္ နင့္ေမြးေန႕ အမွီ ဖုန္းဆက္ခ်င္လို႕ေလ…”

 

ဘုရား၊ ဘုရား။ ေျပာေနတဲ့ ေလသံ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ေလး ….

နားေထာင္ေနရင္း ေျခေထာက္ေတြက မတ္မတ္မရပ္ႏိုင္သလိုလို၊ အိပ္မက္မက္ေန သလိုလို ျဖစ္လာတယ္။

သတိ မိုင္ခိ။ သတိ။ ဟိုတေလာကမွ ကြဲထားတဲ့ အသည္းက ရီကာဗာျဖစ္တာ အရမ္းျမန္ေနရဲ့။ စိတ္ထိန္းထား။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးလိုက္ျပီး “ေအး။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္၊ ဒီ ႏွစ္ ေမြးေန႕က နင္ ပထမဆုံး ႏွုတ္ဆက္တာပါ။ ခုက ေစ်းဝယ္ထားတဲ့ အထုတ္ေတြနဲ႕မို႕ ေနာက္မွ ေအးေဆး စကားေျပာမယ္ေနာ္” လို႕ စကားအျမန္ျဖတ္ျပီး အိမ္ျပန္ရတယ္။ လူက ဟိုသူငယ္ခ်င္း လွမ္းႂကြားခ်င္တာလိုလို၊ ဒီသူငယ္ခ်င္ လွမ္းေျပာခ်င္တာလိုလိုနဲ႕ အဆဲခံရမွာ စိုးလို႕သာ။

 

ဒီၾကားထဲ သူ႕ ဆီက ဖုန္းမဆက္ပဲ ဖုန္းမက္ေဆ့ ေလးေတြေလာက္ေရာက္ေရာက္လာတယ္။

ပထမဆုံးအလုပ္ေသခ်ာရျပီဆိုေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ျပီး သူ႕ ဆီ ဖုန္းဆက္လိုက္မိတယ္။ စိတ္က အဲ့လိုပဲ ထိန္းထားတဲ့ၾကားက လြတ္လြတ္သြားတယ္ရယ္။ စကားျပန္ေျပာတဲ့ သူ႕အသံကလည္း အားရဝမ္းသာမို႕ စိတ္ထဲေတာ့ ပိုခင္သြားမိသလားမသိ။

အလုပ္ စ တက္ ရတဲ့ ေန႕က ဖုန္းလွမ္းဆက္ျပီး ရထား မွာ ထိုင္စရာေနရာ ရသလားတဲ့။ ကိုယ္သြားမဲ့ ေနရာက အေဝးၾကီးကိုး။

“မရဘူး” ဆိုေတာ့။ “ဟင္၊ သနားပါတယ္…” တဲ့။

ဘုရား တ ရျပန္ျပီကြယ္။ ေရျခားေျမျခားမွာ အလုပ္ စ လုပ္ရမဲ့ ေန႕မွာ ကိုယ့္ကို ဒီ လို ဂ႐ုတစိုက္၊ သတိတယ လွမ္းေမးျပီး သနားတယ္ဆိုေတာ့ မစြမ္းရင္းကလည္း ရွိ ထားေသာ မိုင္ခိတစ္ေယာက္ ေႂကြသြားသည္မွာ အျပစ္မဟုတ္တံု႕ေလာ။ (မဟုတ္ပါ၊ မဟုတ္ပါ….. :mrgreenn: )

 

ဒီလိုနဲ႕ ဖုန္းဆက္လိုက္၊ ဂ်ီေမးမွာ စကားေျပာလိုက္နဲ႕ သူနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ တူညီတဲ့ အခ်က္က သီခ်င္းနားေထာင္ျခင္းရယ္၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခ်င္းရယ္၊ ျပီးေတာ့ ဖတ္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကလည္း တူတူပဲ ဆိုေတာ့ စကားေျပာလို႕ အင္မတန္ေကာင္းေပါ့။ (အဲဒါမ်ိဳးက စ တာပဲ….. :mrgreenn: )

သူ႕ အသံက လိုအပ္တာထက္ ႏူးညံ့သေလာက္ ကိုယ့္ ကေတာ့ စကားေျပာတာ မာေရေက်ာေရနဲ႕ တဲ့ေလ။

အဂၤလိပ္စာေရာ၊ ျပင္သစ္စာေရာ ကြၽမ္းက်င္ျပီး ဂိုက္ လုပ္ဖူးတာမို႕ စကားေျပာဟန္က စိတ္ရွည္ရွည္ ရွင္းျပတဲ့ ဘက္ ႏြယ္တာမို႕ နားေထာင္လို႕ အေတာ္ေကာင္းပါရဲ့။

ထူးဆန္းတာက ေက်ာင္းတုန္းက သူနဲ႕ ကိုယ္ သတိထားမိသေလာက္ အျဖစ္ေလးေတြ အမွတ္တရျပန္ေျပာႏိုင္တာပဲ။

စကားတစ္ခါပဲ ေျပာဖူးတာေရာ။ (ပရက္တီကယ္ အေျဖ ကိုယ့္ဆီ လာတိုက္တာ)

ေက်ာင္းျပီးလို႕ ေက်ာင္းသားေရးရာမွာ အမွတ္စာရင္းလာထုတ္ရင္း သူ႕ အမွတ္စာရင္းကို ကိုယ့္ကို စာတိုက္ကေနလွမ္းပို႕ခိုင္းလိုက္တာေရာ။

အဲဒီတုန္းက ကိုယ္ဘယ္ေလာက္တုံးသလဲဆို သူ က ဖုန္းဆက္ေစခ်င္လို႕ နံပတ္ေပးသြားတာကို မဆက္ဘူးးး

တျခားသူငယ္ခ်င္းကို လွမ္းေမးျပီး သူ႕စာရြက္ေတြ သူ႕လက္ထဲ ေရာက္ျပီး လို႕သိလိုက္တဲ့ေနာက္ အာရုံကမရေတာ့ဘူးး။ တျခား အေရးေတြနဲ႕ ရွုပ္ေထြးေနရတာ။

 

တစ္ရက္ စကားေျပာရင္း ေမးလာတာက “ဘာမုန္႕ အၾကိဳက္ဆုံးလဲ” တဲ့။ “ေရခဲမုန္႕” လို႕ျပန္ေျဖေတာ့ “မက္ေဒၚနယ္ ေရခဲမုန္႕ စားမလား၊ လိုက္ေကြၽးမယ္…”တဲ့

အလို။ ဒါ အျပင္မွာ ေတြ႕ရေအာင္လို႕ ေျပာတာပဲေပါ့။

ကိုယ္ျငိမ္သြားေတာ့ “ဘာလည္း နင့္ ဟို အေကာင္ေတြ ဆူမွာ ေၾကာက္လို႕လား” ဆိုျပီး ရန္စသလိုေမးပါတယ္။

အဲဒါနဲ႕ ကမန္းကတန္းပဲ “မဟုတ္ပါဘူး။ ၂ ေယာက္လုံး အဆင္ေျပတဲ့ရက္ မုန္႕သြားစားတာေပါ့” လို႕သာေျပာျပီး ဟို သူငယ္ခ်င္း တစ္စုကို ဘယ္လို ေျပာရမလဲ ဆိုတာ အျပင္းအထန္ စဥ္းစားေနရတယ္။ (ကိုယ္တိုင္ကလည္း သိပ္မသြားခ်င္ရွာဘူးးး ဆိုေတာ့ :mrgreenn: )

 

ေတြ႕တဲ့ ေန႕က၊ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ “မိုင္ခိ တို႕ မိန္းကေလးျဖစ္သြားျပီ” တဲ့။ သူကေတာ့ နည္းနည္း ဝလာတာကလြဲရင္ အရင္လိုပါပဲ။ ထင္းျပီး သန္႕ေနတယ္၊။

“ဘာလို႕တုန္း…”

ဆံပင္ေတြ ရွည္ေနျပီေလ။ ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ ဂ်င္းနဲ႕ ရွပ္ေတြနဲ႕ ဆံပင္ အတိုနဲ႕ေလ။ တြဲတာကလည္း မိန္းကေလးေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္။ ငါက နင့္ကို ေယာကၤ်ားလ်ာ မွတ္လို႕။အေၾကာင္းသိ သူငယ္ခ်င္းေတြက မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာမွ ယုံရတယ္…အဲဒီတုန္းကမ်ား မိုင္ခိတို႕က တျခားသူေတြ ရွိတယ္လို႕ေတာင္ မမွတ္ဘူးးး။ နင့္ ပုံစံကေလ အဲ့ဒီတုန္းက ေဆာင့္ႂကြားႂကြား၊ ဂ်စ္ကန္ကန္နဲ႕ အျမင္ကပ္စရာ…”

သူ ေျပာေနပုံက ျပဳံးစိစိမို႕ ေနာက္တာလား၊ အတည္လားလည္း စဥ္းစားမရပဲ ေရခဲမုန္႕ကိုသာ ဆက္စားေနလိုက္တယ္။ ေကြၽးတဲ့မုန္႕စားျပီး အေျပာခံရေတာ့ ေအာင့္သက္သက္။

 

“ဒါနဲ႕။ နင္ နဲ႕ အတြဲမ်ားတဲ့ ဟိုတစ္ေယာက္ ေဒၚနယ္(လ) ေလ။ မိန္းမ ရသြားျပီေနာ္…”

 

စိတ္ထဲမွာ ဒိန္း ကနဲ႕။ ဟဲ့ …ဪ … မိုင္ခိ တို႕ ဒဏ္ရာတြ အကင္းမေသေသးပါလား။

အျပင္မွာေတာ့ မင္ေသေသပဲ။

“အင္း…. ဟုတ္တယ္ေလ။ မႏွစ္က ဒီလို အခ်ိန္ပဲ… မဂၤလာေဆာင္တာေလ   ”

 

“အဲဒီတုန္းက နင္တို႕တစ္ဖြဲ႕လုံးကလည္း ရွုပ္ေနတာပဲ။ ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္သူမွန္းကိုမသိရဘူး။ ငါ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို နင္ နဲ႕မိတ္ဆက္ေပးခိုင္းေတာ့ ပိုင္ရွင္ၾကီးနဲ႕တဲ့။ အဲလို မဟုတ္မွန္းသိတဲ့ သိတဲ့အခ်ိန္က အေတာ္ေနာက္က်ေနျပီ”

 

သူေျပာတာေတြ ဘာေတြ ေနာက္က်ေနမွန္းေတာ့မသိ၊ အလုံးစုံလည္း နားမလည္တာမို႕ နားေထာင္ေနရုံသာ။ ကိုယ္က ဆက္မေျပာေတာ့ သူလည္း ဒီ အေၾကာင္း ဒီမွာတင္ ရပ္ျပီး တျခား အေၾကာင္းပဲ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတာပဲ။

ေနာက္ပိုင္း ဖုန္းေျပာျဖစ္တဲ့ ရက္ေတြက ထူးမျခားနား။

ေျပာလာမယ္ ထင္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း မေျပာလာတာကိုက အသည္းယားစရာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္စိတ္ညစ္တိုင္း စကားေျပာေဖာ္၊ စာမရရင္ လွမ္းေမးရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အေနနဲ႕ေတာ့ အဆင္တေျပေျပပါပဲ။

တရက္ အေန ဖုန္းဆက္တယ္။ သူ႕ အသံက ေဒါသသံ ႐ႉး႐ႉးရွားရွားးးး

 

“မိုင္ခိ ၊ နင့္ ဟိုတစ္ေယာက္ သတင္း ၾကားျပီးျပီလားးးး”

“ဟင္!!! ဘာ သတင္းတုန္းးးး၊ ဘာမွမၾကားဘူးးးးး”

 

“နင္ တို႕ေတြ အဲ့ဒါ ခက္တာပဲ။ ရုပ္ကေလး ေခ်ာတာပဲ သိတယ္။ ေနာက္ေၾကာင္း ဘာမွမစုံမစမ္းနဲ႕…”

“ဟဲ့! ငါ့ ကို ဘလိုင္းၾကီး လာမေဟာက္နဲ႕။ ငါ ဘာလုပ္ေနလို႕တုန္းးးး”

“ေအးးး ဘာမွ မလုပ္ဘူးေပါ့။ ဟုတ္လားးးး။ မုန္႕သြားစားတာဆို၊ ၂ ေယာက္တည္း ဆို။ ငါ တို႕ကို မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္မွတ္လို႕လားးးး၊ ျပန္ၾကားျပီးသားးးးးး၊ နင့္ကို စိတ္ နည္းနည္းမွ ခ်မ္းသာဆို ဘာမွမေျပာတာ…”

“မုန္႕သြားစားတာနဲ႕ အဲေလာက္  အေျပာခံရတာေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး အေနရယ္။ ငါ ဘာမွားလို႕တုန္းးးးးး”

“ခုထိေတာ့မမွားဘူး မိုင္ခိ၊ ေရွ႕ဆက္ရင္ေတာ့ မွားျပီ”

“ပဂိုးဒါးးးး၊ ဘာမွားမွာတုန္းးး၊ ဖိနပ္ေတြလားးးးး”

“႐ူးသလို၊ ေၾကာင္သလို မလုပ္စမ္းနဲ႕။ နင့္ အဲ့ဒီ ေကာင္က မိန္းမယူခါနီးဟ။ မသိဘူးလားးးးး။ သူ႕ ရွမ္းဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕လုံးသိတယ္…”

 

ဟမ္မေလးးးးး။

ခုမွ တကယ္ ဘုရား တ ရျပီ။ တခါမွ မၾကားဖူးးးး၊ သူ လည္း တခါမွ မေျပာဖူးဘူးးး

စိတ္က မနားတမ္း အလုပ္လုပ္လိုက္မိတယ္။

ဘာလို႕ မေျပာတာလဲ???

ငါ သိျပီးသား မွတ္လို႕လားးး??

သိသိၾကီးနဲ႕ သူ႕ကို ခင္တြယ္ေနတာလို႕ ထင္ရင္ေတာ့ သြားပါျပီ။

မသိေသးရင္ေရာ မေျပာပဲ ဘယ္အထိ ေနမွာပါလိမ့္???

က်န္းးးး ဒါ ငါ့ က အထင္ေသးေပါက္ ခ်ိဳးတာပဲ စတာေတြ ေတြးရင္း ေတြးရင္းးး အေတြးေနာက္က ေဒါသေတြက ကပ္ပါလာတယ္။

 

ဒါကို အလိုက္မသိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္ က “မိုင္ခိ တို႕ ပါးနပ္လွ၊ လည္လွဆို။ ဒါေလးကို မသိဘူးလားးး ညံ့ပါ့!!” စသည္ျဖင့္ မီးထိုးရာမွ ေဒါသေတြ မွ တစိမ့္စိမ့္ထြက္၊ အတုံးလိုက္ အတစ္လိုက္ထြက္ အလိပ္လိုက္ထြက္၊ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ ပုံစံမ်ိဳးစုံနဲ႕ ထြက္လာတယ္။

အဲဒီ ရက္ အေတာအတြင္း ဖုန္းဆက္သမွ်လည္း မကိုင္ႏိုင္၊

ဘာေမးလို႕ ဘာေျပာရမွန္းလည္းမသိ၊

ဘာမွလည္း ေသခ်ာမသိခ်င္၊

ေျဖလိုက္မဲ့ အေျဖကိုလည္း မၾကားရဲ စတာေတြနဲ႕ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတာပဲ။

၃ ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ရုံး မွာ ဖုန္းလာတယ္ဆိုလို႕ ကိုင္လိုက္တာ…  နႏၵ ဆက္တာပါ။

 

“မိုင္ခိ၊ ဘာျဖစ္လို႕ ဖုန္းေတြ ေရွာင္ေနတာလဲ။ ဘာ အလိုမက်ဘူးတုန္းးး”

စိတ္ခ်ဥ္ေပါက္ေနေပမဲ့လည္း မေကာင္းတတ္စြာ …

“မအားလို႕ပါဟာ…”

 

ျပီးေတာ့ စိတ္ထဲ ေမးမလား၊ မေမးလား ေသခ်ာ မဆုံးျဖတ္ရေသးတဲ့ ေမးခြန္းက လႊတ္ကနဲ။

“နႏၵ၊ နင္ မိန္းမယူေတာ့မွာဆို”

သူ႕ အသံက တိတ္ကနဲ႕။ ခဏ ၾကာမွ…

“နင္ ဘယ္ကသိလည္း မေမးေတာ့ပါဘူးးး၊ အေႏွးနဲ႕ အျမန္ သိမွာပဲလို႕ ငါ စဥ္းစားျပီးသားပါ။ ေျပာျပမယ္ ၾကံေတာ့လည္း ဘယ္က စ ေျပာရမွန္းမသိတာနဲ႕။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ငါကိုယ္တိုင္လည္း မေျပာျပခ်င္ဘူးးးး။ နင္ ၾကိဳသိထားရင္ ငါ့ ကို ဒီေလာက္ ဘယ္ခင္ေတာ့မလည္းး။ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လားးးး ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ ဒီ ကိစၥ မေျပာျခင္းမွာ တျခား ညစ္ပတ္တဲ့ အၾကံအစည္ မပါဘူးဆိုတာပဲ…”

နားေထာင္ေနရင္းကို စကား အေျပာေကာင္းတာကို အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ရင္း …

“ဒါေပမဲ့ ေျပာေတာ့ ေျပာသင့္တာေပါ့ဟ၊ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း ဒီေလာက္ေတာ့ သိသင့္တယ္မဟုတ္ဘူးလားး။ ခင္တယ္ မခင္ဘူး က ဒီလို အေျခ အေနေပၚ မူတည္တာမဟုတ္ဘူးေလ…….”

အင္းး၊ နင္ အဲ့လို နားလည္တာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဟာ။ ေနာက္ ႏွစ္ကုန္ေလာက္မွ ယူျဖစ္မွာမို႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေသခ်ာမေျပာျဖစ္ေသးတာလည္း ပါပါတယ္….”

ကိုယ္တိုင္ မယုံၾကည္ႏိုင္တဲ့ စကားေတြ ေျပာလိုက္မိတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေတာ္စိတ္ပ်က္တာကတစ္မ်ိဳးးး

မေျပတဲ့ ေဒါသေတြ က မထြက္ႏိုင္ပဲ မ်ိဳသိပ္လိုက္ရတာ တစ္မ်ိဳး

မၾကားခ်င္တဲ့ အေျဖကို ေသခ်ာၾကားလိုက္ရတာ တစ္မ်ိဳးနဲ႕ အဲဒီ တေနကုန္ လူက ထုံေပေပ …..။

 

ဒီၾကားထဲ ေျပာျဖစ္သမွ် စကားေတြကလည္း ဝတ္ေက်တမ္းေက်၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လည္း ဆုံးမ ေနရတယ္။

သူငယ္ခ်င္း ဆို……??? သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ ဒါမ်ိဳး ခံစားခ်က္မရွိရဘူး….!!!  မိုင္ခိ စိတ္ေကာင္းေကာင္းထား….!! စသည္ျဖင့္ေပါ့ကြယ္။

 

ကိုယ္ စိတ္နဲ႕ကို လိမၼာမယ္မွ ၾကံတုန္းးးးး

 

“မိုင္ခိ၊ ငါ မိန္းမ မယူခ်င္ေတာ့ဘူးးးး”  ရုတ္တရက္ တျခား စကားေတြ ေျပာေနရင္းက ေဖာက္လိုက္တဲ့ စကားေၾကာင့္ လန္႕သြားတယ္။

“၂ ဖက္ အသိုင္း အဝိုင္းလည္း သိ၊ ၂ ေယာက္သားလည္း ၾကိဳက္လို႕ ဟာကို ခုမွ အ႐ူးမထစမ္းပါနဲ႕ ဟာ…”

 

“မသိဘူးဟာ။ ေတြးရင္း ေတြးရင္း မယူခ်င္ေတာ့ဘူးးးး ရပါတယ္။ ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ့္ဘာသာ ၾကည့္ရွင္းပါ့မယ္…ျပီးမွ ေျပာစရာရွိတာ၊ ေျပာခ်င္တာ ေျပာပါေတာ့မယ္ ေလ……”

စိတ္ထဲ ထင့္ကနဲ႕။

အရင္က ၾကားခ်င္သလို စကားတစ္ခြန္းက ခုခ်ိန္မွာေတာ့ မေျပာသင့္ေတာ့ဘူးလို႕ ထင္တာပါပဲေလ။

သူ႕ စိတ္အေျခအေနကို ကိုယ္ျမင္ႏိုင္သလို ကိုယ့္ စိတ္ အေျခအေနကိုလည္း သူ သိေကာင္းပါရဲ့။

 

ဒီ အျဖစ္ေတြကို မေတြးမိေအာင္ ၾကိဳးစားေန ေန ရာက ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ အတာ က ဖုန္းဆက္လာတယ္။

အေနရယ္၊ အတာရယ္ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ ညစာစားရင္း စကားေျပာမယ္တဲ့။

 

အဲဒါနဲ႕ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ေတြ႕မယ္ ဆိုျပီး သြားလိုက္တာ ကိုယ့္ေနရာေလး ကိုယ္ ထိုင္မိလိုက္တဲ့ ခဏ။

“မိုင္ခိ၊ သူမ်ား သမီး ရည္းစား ၾကား နင့္ နာမည္ မပါေအာင္ ေနလို႕ မရဘူးလားဟမ္?? ဒီ ထိ ဒါမ်ိဳး ျပႆနာ ပါလာတုန္းးးးး”

အလန္႕တၾကားနဲ႕ သူတို႕ မ်က္ႏွာေတြ ၾကည့္ေတာ့ ေဒါသကိုယ္စီနဲ႕။ ကိုယ္ ဘာမွားပါလိမ့္ စဥ္းစားမရ။ ဘာျပန္ေျဖရမွန္းလည္း မသိ။

“ခု နင့္ ဂ်ပန္ေကာင္ရဲ့ ေကာင္မေလး ဒီလိုက္လာတယ္”

“အန္။ အဲဒါ ငါနဲ႕ ဘာဆိုင္လို႕တုန္းးး၊ ဒီၾကားထဲ ဖုန္းကို မေျပာျဖစ္ဘူးရယ္”

မွန္ေသာစကားးး

သူ ခုတေလာ စိတ္ဂေယာင္ဂယင္မို႕ ေျပာခ်င္ရာေျပာရင္ ကိုယ္လည္း ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာထြက္မိမွာမို႕ ကိုယ္က စ မဆက္သြယ္မိ။

သူ႕ဘက္ကလည္း ျငိမ္ေနလို႕…. ၁ လေလာက္မ်ားရွိျပီလားမသိ။

“အဲဒီ ေကာင္က မဂၤလာကိစၥ ဆိုင္းမယ္ ဆိုလို႕ ဟိုကလိုက္လာတာ။ ဒီ ေရာက္ေတာ့ နင့္ နာမည္ကို ၾကားျပီး နင့္ေၾကာင့္ ျဖစ္တာဆိုျပီး နင့္ ကို ျမင္ဘူးခ်င္လို႕တဲ့… ငါတို႕ မပတ္သက္ပါနဲ႕ တားေနတာလဲ အဲဒီ ေကာင္မေလးက လိုအပ္တာထက္ သဝန္တိုတတ္ မသကၤာျဖစ္တတ္လို႕ေျပာေနရတာ…။ ျပီးလို႕ အေျပာခံရရင္ နင္ေရာ ငါတို႕ေရာ ေဒါသထြက္၊ ျပႆနာတက္ရမွာေလ”

 

ခုမွ ဇာတ္ရည္လည္သြားတာ ဟုန္းကနဲပဲ။ ေဒါသျမႇားက သူတို႕ ဆီကို အရင္။

“ေအးေလ!!!!!!  နင္တို႕ သတင္းေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ထိန္ခ်န္လို႕ေလ…….။ ငါ့ကို အကုန္ေျပာရင္ ျပီးေရာဟာကို တို႕တိ တို႕တိ နဲ႕ ။ ခုမွ ငါ့ ကို ဆူရသလားးး????? ဂ႐ုမစိုက္ဘူးးးးး ဘယ္သူလာလာ။ ငါ့ ကို စိတ္ထိခိုက္ေအာင္ လာေျပာရဲ ေျပာၾကည့္၊ ေရႊ႕ဆိုင္းထားတဲ့ မဂၤလာ ကိစၥ ျဖစ္မလာေစရဘူးးးး”

နည္းနည္း ပိုပိုသာသာ ေျပာပလိုက္တာနဲ႕…

“မဟုတ္ဘူးေလ မိုင္ခိ၊ စိတ္ထိန္းပါဟာ၊ မလုပ္ေကာင္းပါဘူး။။။ ဝဋ္ လည္တတ္တယ္ဟ။ ငါတို႕က ေစတနာလြန္ျပီး က႐ုဏာ ေဒါေသာ ေျပာမိတာပါ။ ေနာက္ မပတ္သက္နဲ႕ ဟာ။ ျပီးေရာ။”

သူငယ္ခ်င္းေတြ ေစတနာကို သိေသာ္လည္း ဘာေျပာအားမွ မရွိ။

ကိုယ့္ကို အလိုက္သိတာ၊ အလိုလိုက္တာ၊ အၾကိဳက္ညီတာ၊ စကားေျပာေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္၊ စိတ္အလိုမက်ရင္ ရန္လိုတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကို ရန္မျဖစ္ေအာင္ အေလွ်ာ့ေပးေနႏိုင္တဲ့သူ၊ စတဲ့ စိတ္နဲ႕ အေတြ႕ဆုံးသူတစ္ေယာက္ ဆုံးရွုံးရမွာေတာ့ နေျမာမိတာေပါ့။

ခုနက ေဒါသအေလ်ာက္ ေျပာမိတဲ့ အတိုင္းလည္း ၾကံစည္ဖူးတာ အၾကိမ္ၾကိမ္။

ဒီလို အခါခါ လြဲေခ်ာ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ ကံၾကမၼာကိုယ္လည္း ဘာလို႕တုန္းး အားမလိုအားမရ။

 

ေနာက္ဆုံး (အသည္းကြဲရုံမက ေသေသ) ေရြးခ်ယ္မႈ အျမဲမွန္ကန္ရမယ္ ဆိုတဲ့ မိုင္ခိ အစဥ္အလာ အတိုင္းးး

ဖုန္းနံပတ္ေလး ေျပာင္း::::::::::::::::

ရုံးမွာ လာတတ္တဲ့ ပါစင္နယ္ ေကာေတြ မကိုင္

သူနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ မသြား စတာေတြနဲ႕ ရုတ္တရက္ အဆက္ျဖတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆုံး ေမး(လ) ထဲက စာတိုေလးတစ္ေစာင္က ေနာက္ဆုံးပတ္သက္မႈပဲထင္ပါရဲ့။

 

မိုင္ခိ

 

ဝန္ခံခ်င္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ကို မၾကားခ်င္ဘူးထင္လို႕မေျပာေတာ့ဘူးးး

အနားမွာ ေနေပးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

 

နႏၵ

 

ဤတြင္ ေနာက္ တစ္ခန္းရပ္။

(စိတ္ထဲ မေနတတ္လို႕ အလြမ္းေျပ ေရခဲမုန္႕ ဝယ္စားရင္း တည့္တည့္ တိုးတဲ့ ျဖစ္ရပ္ၾကီးေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူး၊ ငိငိငိ :mrgreenn:)

 

 

ဇီဇီ

About ဇီဇီ

ဇီဇီ has written 354 post in this Website..

CJ # 129120