ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ မေျပာမျဖစ္လက္ဆင့္ကမ္းသယ္လာတဲ့ စကားရပ္ေတြ ဓေလ့ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ မပါမျဖစ္ မလုိက္နာရင္ မျဖစ္တဲ့စကားေလးကေတာ့ “ အုိစာမင္းစာ၊ တံုးလံုးစာ၊ ေရွ႕ေရး ” ဆုိတဲ့ စကားေလးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္အလုပ္ရွိရွိ ဘယ္လုိအလုပ္ရွိရွိ ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ဘာအာမခံခ်က္မွမေပး ႏိုင္တဲ့ဒီလုိႏုိင္ငံမွာ လူျဖစ္လာတဲ့သူေတြအဖုိ႔ ကုိယ့္အထုပ္ကုိထုပ္ၾကရပါတယ္။ ပုိလွ်ံသမွ် မသံုးမစဲြရက္ပဲ ေနာင္ေရးဆုိၿပီးစုၾကေဆာင္းၾကရ တာ ေခတ္အဆက္ဆက္ပါပဲ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြကေတာ့ တလစာတလအကုန္သံုးလဲဘာမွ မျဖစ္၊ ႏွစ္ကုန္ေဘာနပ္ရရင္ ကမ႓ာေတာင္ပါတ္လုိက္ၾကေသး။ ကၽြန္မတုိ႔မွာေတာ့ တုိင္းထြာ ေခၽြတာ စုေဆာင္းရင္း ဘယ္မွေရာက္ျဖစ္ၾကပါဘူး။ ဒါေတာင္ ဒီဖက္ေခတ္လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေကာင္း၊ ကားေတြမ်ား၊ အခက္အခဲေတြနဲ သြားလုိ႔ ျပည္တြင္း ခရီးတုိေလးေတြထြက္ႏိုင္လာပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကေစာင့္ေရွာက္ လို႔မဟုတ္ပါဘူး။ အခုေျပာမယ့္ျဖစ္ရပ္ကေလးက ဒီအေျခအေနကို ဘယ္ေလာက္ ေတာင္ထင္ထင္ ရွားရွားသက္ေသျပေနသလဲဆိုေတာ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ ေနတဲ့လူေတြ အေတာ္ကုိ သနားစရာေကာင္းတာပဲလုိ႔ျမင္မိပါတယ္။

နယ္တခုမွာေပါ့။ အေမကသူ႔သားေက်ာင္းထမင္းခ်ိဳင့္ကို ငါးေပါက္စေလးေတြ အုိးကပ္ခ်က္ၿပီးထည့္ေပးတယ္။ ညေနေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းခ်ိဳင့္ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ဟင္းေတြက်န္ေနတာေတြ႔ရတယ္။ အဲေတာ့ အေမက သူ႔သားကိုေမးတာေပါ့။

“ ဟဲ့သား ဘာလုိ႔ဟင္းေတြကုန္ေအာင္မစားတာလဲဆိုေတာ့ အေမကလဲဗ်ာ ေရွ႕ေရးကရွိေသးတယ္။ ေန႔ဖုိ႔ညစာခ်န္ရတာေပါ့” တဲ့။

တကယ္ေတာ့ ဒီကေလးကလူႀကီးေတြေျပာတာကို လုိက္နာတာပါ။ သူ႔အေတြးနဲ႔သူ လုပ္လုိက္တာမွန္ေပမဲ့ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕လက္ရွိျပယုတ္ကုိ မီးေမာင္းထုိးျပေန တယ္လုိ႔ခံစားမိပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာကလူေတြ၊ တျခားႏုိင္ငံသားေတြ ႏွစ္ကုန္ မွာ ကမ႓ာပါတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ “ အုိစာမင္းစာ၊ တံုးလံုးစာ၊ ေရွ႕ေရး ” ေတြ အတြက္လံုးပမ္းေနရတာ ရင္နာစရာလုိ႔ ႏွစ္စစျခင္းမွာခံစားေနရလုိ႔ ဒီစာေလးေရးလုိက္မိပါတယ္။

About မြသဲ ( 17082011 )

has written 110 post in this Website..

THAKHIN CJ #8172011