166431_171635209540514_6059203_n

 

..ဖျားတာလဲ အကြာကြီးဘဲ..။
ထမင်းမာမာလဲ စားရတာမဟုတ်တော့ ကြက်စွတ်ပြုတ်နဲ ့ဆန်ပြုတ်နဲ ့ဘဲ စားရတာ..။ အသည်းရောင်
အသားဝါဆိုတော့ ဆီလဲ မစားရဘူးတဲ့..။
မစားနဲ ့ဆိုလဲ မစားဘူးပေါ့လေ.။
အဲဒီအချိန်တွေကစပြီး အဖော်မဲ ့သွားသလိုတော့ ဖြစ်လာပါတယ်..ဒါပေမယ့် မောင်နှမဝမ်းကွဲတွေက ပိုချစ်လာကြသလိုဘဲ..ပိုပြီးဂရုစိုက်လာတာက ဟိုကွန်မြူနစ် ဦးလေးလေ..ဗိုလ်ရောင်နီ..။
ဦးလေးကတော့ ပြောပြပါတယ်..မြိုင်တို ့ပြောင်းသွားရတာ ချို ့တဲ ့လို ့ သူများစေရာ ပြောင်းရတာ….
ငြင်းလို ့မရဘူးတဲ ့..
ဒါကြောင့်ငါ့တူလဲ ဘူဇွာလူတန်းစားတွေကို မုန်းရမယ်..ပစ္စည်းမဲ ့တွေကို ညှာတာရမယ်တဲ ့…
ကိုယ်ကလဲနည်းနည်းငယ်သေးတော့ အကုန်လုံးတော့ နားမလည်ဘူး..နည်းနည်းဘဲ သိတယ်..
“ ပစ္စည်းမဲ ့တော်လှန်ရေး”ဆိုတဲ့ စကားလုံး..အင်အားတွေပါနေသလို ထင်မိတယ်..။
စိတ်လဲ ဝင်စားမိတယ်.
ဦးလေးပြောသလိုဆို ကျနော်တို ့ပါတ်ဝန်းကျင်မှာတင်..ဆင်းရဲသားတွေ အများကြီးဘဲ..။
ကျနော့်သူငယ်ချင်းမ သေးလီတို ့တောင် ရေခပ်ပြီး အိမ်တကာထည့်ပေးမှ ထမင်းနပ်မှန်တာ..။
သူတို ့နဲ ့ကတော့ ကစားဖော်တွေပေါ့..။
ခုနင်က ပြောသလိုဘဲ ဦးလေးကားမောင်းပြန်လာချိန်တွေမှာ ဦးလေးကို လမ်းမက ထိုင်စောင့်ရင်စောင့်
ဒါမှမဟုတ် အိမ်ရှေ ့က ခုံတန်းလေးမှာ စောင့်ချင်စောင့်ပေါ့..။ ဦးလေးလာရင်ဦးလေးတို့အိမ်လိုက်သွားတာ..
အဘွားတို ့အိမ်နဲ ့က လှမ်းခေါ်ရင်တောင် ကြားတယ် ..ဟိုမှာလဲ မောင်နှမတွေ ရှိတာဘဲလေ..
ဦးလေးမှာ သား၃ယောက် သမီး ၃ယောက်ရှိတာ..အငယ်ဆုံးသမီးတောင် ကျနော့်ထက် ကြီးတယ်..။
ကျနော်က သူ ့ကို ညီမလေးလို ့ခေါ်တာ..အမှန်က သူ ့အိမ်က အကိုအမတွေက အငယ်ဆုံးမို ့ညီမလေးလို ့ခေါ်တာလေ။အဲဒါ ကိုယ်ကပါ ညီမလေးခေါ်နေတာဘဲ..။
ဒီလိုနေယင်းကနေ ကျနော် ၃ တန်းကျောင်းသားဖြစ်လာတယ်..။
မိဘတွေနဲ ့ခပ်စိမ်းစိမ်းနေပေမယ့် ဦးလေးတွေ အဒေါ်တွေနဲ ့ကတော့ ပိုရင်းနှီးလာတယ်..။
ဦးလေးရဲ ့ကွန်မြူနစ်တွေကလဲ ပိုပြီး ဟောတာတွေ လက်ကွက်စိပ်လာတယ်..။ ဦးလေးကတမျိုး သူ ့သားသမီးတွေဆို မုန် ့ဘို းတွေဘာတွေ သိပ်ပေးလေးပေးထမရှိဘူး.. ညီမလေးက မုန် ့တွေဘာတွေ ညနေဘက် ရုပ်ရှင်ဈေးတန်းမှာ စားချင်ရင် ကျနော့်ကို လာပြီး မုန် ့ဘိုး တောင်းဘိုတိုးတိုးတိတ်တိတ်လာပြောထားတတ်တယ်..။
ဦးလေးပြန်လာရင်တော့…ကျနော်
“ မာမူကြီး.. ညိညီတော့ ပစ္စည်းမဲ ့လူတန်းစားဖြစ်နေပြိီနော်” လို ့ပြောလိုက်တာနဲ ့..
“ သိပ်ရတာပေါ့..ရဲဘော်ရယ်၊ ရော့ကွာ ၅ကျပ်ယူထား..ကြိုက်တာဝယ်စား” ဆိုပြီးပေးလိုက်တာဘဲ..။
အဲလိုဆို ညီမလေးက အံ့တွေ ဩနေလိုက်တာလေ..။ ဟုတ်တယ် ကျနော်တို ့ကျောင်းမုန် ့ဘိုးရတာ တနေ ့မှ တစ်မတ် ပြား၂ဝလောက်ဘဲရတာလေ..။
မုန် ့တွေ ဝယ်စားနေရင်းက ညိမလေးက ချော့မေးတတ်တယ်..
“ညီညီ ခုနက အဖေ့ကို ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ..ပိုက်ဆံ အများကြီးပေးတယ်”
“ ညိမလေးကလဲ..ဒါ ကွန်မြူနစ်တွေချင်းဘဲ နားလည်တာဟ..ညီမလေးမသိသေးပါဘူး၊
ညီညီပြောလိုက်တာ ပစ္စည်းမဲ ့လူတန်းစားဖြစ်နေပြီလို ့ပြောလိုက်တာ”
“ အဲလိုပြောရင် မုန် ့ဘိုးရတယ်ပေါ့လေ..”
“ဟုတ်”
“ငါ..ပြောရင်ရောပေးမှာလားမသိ”
“ မနက်ဖြန်ကျ ပြောကြည့်လေ”
“ အေး”
…..
…..
ကျနော်ကွန်မြူနစ်ဆရာအလုပ်ကောင်းလို ့နောက်ရက်ကျ ညိမလေး တုတ်နဲ့ဆော်ခံထိတာဘဲ..
ခါလာကြီးနဲ ့မာမူကြီးလဲ စကားတွေများ ရန်တွေ ဖြစ်ကုန်ရော..
ညီမလေးက ကျနော့်လိုပြောပြီးတောင်းတာကို မာမူကြီးက ရိုက်တာ..ခါလာကြီးကိုလဲ ခလေးကို မုန် ့တွေ
အဝတ်အစားတွေ ဝယ်မကျွေးလား ဝယ်မပေးလားဆို ပြီး မိခင်တာဝန်မကျေတာတွေရော ဘာတွေရော
ရှုပ်နေတာဘဲ..။ ဖြစ်တာက နေ ့လည်ဘက်ကြီး..သတိထားမိတာက မာမူကြီး ကားနားတဲ ့နေ ့….။
ခါလာကြီးက ကျနော့်ကို ညိမလေးနဲ ့အခေါ်ခိုင်းတယ်.. ဒီစကားပြောတာချင်းအတူတူ
ညီမလေးကိုကျဘာလို ့ဆူ၇ရိုက်ရတာလဲ သိချင်လို ့တဲ ့..။
ကျနော်က ညနေလောက်မှ လာမယ်..အခု အထွန်း( ဗိုလ်လကျင်္ာ)နဲ ့အရေးကြီးလို ့သွားမလို ့လို ့ပြော
လိုက်တယ်..။
ညနေစောင်းလောက်ကျမျ မာမူကြီးဆီ ကျနော်သွားတာ..ကျနော်သိတယ်..ဒီအချိန်ဆို မာမူကြီးက
“ ဒီအချိန်ရောက်လာရင်ကွယ်..ကျနော့်စိတ်တွေ ဖောက်ဖောက်လာတယ်” သီချင်းလေးညည်းရင်း
အရက်သောက်နေပြီ။ နည်းနည်းလဲ မြူးနေလောက်ပြိီ..။
“ ခါလာကြိီးးးးး မာမူကြီး..ညီညီ လာပြိီ..”
“ အံ့မလေး….လာပါတော် လာပါ..အကို ့ကိုဘဲစောင့်နေတာပါ..ထမင်းရောစားပြီးပြီလား..စားမှာလား၊
မျှစ်နဲ ့အမဲသားချက်ထားတယ်”
“ ဟန့်အန်း.. မဆာသေးဘူးခါလာကြီး”
ကျနော့်အဒေါ်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ပါဘဲ..
ကျနော်က မာမူကြီးပေါင်ပေါ်တက်ထိုင်ရင်း…
“ညီမလေးနဲ ့ခေါ်ခိုင်းတယ်ဆို”
“ အေး”
“ ညီညီ..ပြောရင် မုန် ့ဘို းရတယ်ဆိုလို ့နင့် တို ့ညီမလေးပြောတာ နင့်မာမူက ရိုက်တယ်..ညီညီပြောတာနဲ ့ဘာကွာလို ့လဲ”
“ ညီမလေးက ဘယ်လိုပြောလဲ”
“ ငါလဲ နင်မှာထားသလိုဘဲ ပြောတာပေါ့ဟာ..အဖေက ရိုက်တယ်”
“ ညီမလေးက ဘယ်တုန်းက ပြောတာလဲ”
“ နေ ့လည်ကလေ…”
ကျနော်ပြုံးနေတော့ ခါလာကြီးရော ကျန်တဲ ့မောင်နှမတွေရော ကျနော် ဘာပြောမလဲလို ့ စောင့်နေကြတာ။
မာမူကြီးကတော့ အရက်ကလေးမော့လိုက် ပဲလှော်လေးဝါးလိုက်နဲ ့ ကျနော့်ကို မှေးကြည့်နေတာ..
ကျနော်ပြောရခက်တာပေါ့… မာမူကြီး ရှေ ့မှာဆိုတော့..။
အကိုတွေအမတွေကလည်း ပြောပြဘို ့ဝိုင်းပြောနေကြတာ…ညီမလေးကြည့်ရတာလဲ…ပြောတာချင်းက
စကားချင်းတူပြီး ဘာများကွာလို ့ရိုက်ခံရတာလဲ တွေးနေပုံဘဲ..
ကျနော်ကလဲ ပေနေတယ်..ပြောရခက်တာကိုး…
ခါလာကြီးက ချွေးခံအိပ်ထဲ လက်နှိုက်ပြီး..ပြန်ထုတ်လိုက်တော့ ၅ကျပ်တန်တစ်ရွက်။
“ ကဲ..ရော့..ခါလာမုန် ့ဘိုးပေးမယ်..အကုန်မုန် ့ဝယ်စား”
ကျနော်က ခါလာကြီးလက်ထဲက ပိုက်ဆံကို တစ်လှည့် ၊နေ ့တိုင်းရွှေဥတစ်လုံးကျ ဥပေးနေတဲ ့
ကွန်မြူနစ်ရွှေငန်းကြီးကို တစ်လှည့်ကြည့်ရင်းခေါင်းကုတ်နေတာ..။
ကျနော့်အခက်အခဲကို မာမူကြီးက သိနေပုံရတယ်..မျက်ရိပ်ပြလိုက်တယ်..ယူလိုက်ပေါ့..။
အားနာပေမယ့် ပိုက်ဆံ ၅ကျပ်ကို ကျနော် ယူလိုက်တယ်..ပြီးတော့ မာမူကြီးပေါင်ပေါ်က ဆင်းပြီး
ညီမလေး လက်ကို ဆွဲကိုင်ထားလိုက်တယ်..လက်ကို ညိမလေးသိအောင်ဆုပ်ပြီး ညှစ်လိုက်တယ်။
သဘောကတော့ အသင့်ပြင်ပေါ့..။
“ အဲဒီအချိန်မှာ မပြောရဘူး”
“ အောင်မယ်လေးတော်..ဘယ်အချိန်မှာ ပြောရမလဲ ”
“ခါလာကြီးကလဲ…နောက်မှပြောမယ်”
“ ညီညီ..ခါလာပိုက်ဆံလဲ ပေးထားပြီးပြိီနော်”
……
…..
“ အင်းးးမ် .. ပစ္စည်းမဲ ့လူတန်းစားတို ့၊ကွန်မြူနစ်စကားတို ့ပြောချင်ရင်..အမ်းးး”
“ ပြောပါတော့ဟဲ့..တကတည်း”
..
“မာမူကြိီးမူးနေတုန်းပြောရတယ်..အဲဒါမုန် ့ဘိုးရတယ်..”
“ဟမ်….”
ကျနော့်စကားလဲ ဆုံးရော မာမူကြီး အံ့အားသင့်သွားတဲ ့ဟမ် ကတော်တော်ကျယ်တယ်..
“ ညီညီ..ရဲဘော် မင်းသစ္စာဖောက်…မင်း ဖောက်ပြန်တဲ ့လူတန်းစား…မင်းကို
ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်နဲ ့ဆုံးမမယ်ဟေ့” ဆိုပြီး အတင်းလိုက်ဖမ်းတော့တာဘဲ..။
မာမူကြီး ထလိုက်တာနဲ ့ကျနော်က ညိမလေးလက်ဆွဲပြီးပြေးတာ ခြံဝတောင် ရောက်နေပြီ..
ကျနော်ပြေးမှာ ရုပ်ရှင်ဈေးတန်းပေါ့..ညီမလေးကို မုန် ့ဝယ်ကျွေးရမှာလေ..။
အဲလို နဲ ့ကိုယ့်ဘဝလေး ငိုလိုက်ပျော်လိုက်နေလာရာကနေ …လုံးဝ မထင်မှတ်ထားတဲ ့ ထောင့်လေးတစ်ခုကနေ ချစ်ပါတယ် ဆိုသူတွေရဲ ့ စိတ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် တွေ ့ရတာပါဘဲ..

တစ်ရက် ကျောင်းကနေ ထမင်းစားချိန်ဆင်းပြီး အိမ်ရောက်တာနဲ ့ ထမင်းစားတော့မယ် အဘူလို ့ပြောတော့ အဒေါ် တစ်ယောက်က နင်ထမင်းမစားနဲ ့ ဒီလာခဲ့ဦးလို ့ ခေါ်ပါတယ်..
အဘူကို ကြည့်တော့ မျက်နှာသိပ်မကောင်းပါဘူး…
ကိုယ်ကလဲ ဗိုက်ကဆာနေပေမယ့် ကိုယ်ချစ်တဲ့ အဒေါ်ခေါ်တော့ လဲ သွားတာပေါ့..
အိမ်ရှေ ့စားပွဲမှာ အမေကြီးရယ် အဒေါ် ၄ ယောက်ရယ် မမရယ် ..ရှိနေတယ်.. အဒေါ်က..လေသံမာမာနဲ ့
“ လာ..ဒီမှာထိုင် ”
“ ကဲ ..နင့်ကိုမေးမယ်..ငါမနက်က နင်နဲ့အတူ မျက်နှာသစ်ရင်း ငါ့လက်စွပ်ကို ခဏချွှတ်ပြီး စဉ့်အိုး နှုတ်ခမ်းပေါ်တင်မိရာက ပျောက်သွားတယ် ..နင်ခိုးတာမဟူတ်လား”
ရုတ်တရက် စနေတယ် ထင်ပေမယ့် မဟုတ်ပါဘူး….မျက်နှာတွေက ကြောက်စရာကောင်းနေတော့
“ ခါလာ..ကျနော် မယူဘူးလေ..ဘာဖြစ်လို ့ ယူရမှာလဲ ..ကိုယ့်အဒေါ် လက်စွပ်ကို ”
“ ဟဲ့…နင်ကလွဲလို ့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ..ပေး လက်စွပ်” တဲ့…။
မယူပါဘူးလို ့ ရှင်းပြပေမယ့် မမရဲ ့အမေက ထန်းဖလပ် ယပ်တောင်နဲ ့ လက်တွေကို ရိုက်ပြိး စစ်တယ်..
နာပေမယ့် ကိုယ်မယူတော့ ဝန်မခံပါဘူး…
နောက် ကျန်တဲ့ အဒေါ်၂ယောက်ပါ ဝိုင်းရိုက်တဲ့အခါ အမေကြီးတနဲ ့အဘူ တားပါသေးတယ်..
မရပါဘူး…ရိုက်လိုက်ကြတာ…လက်ဖဝါးလေးတွေ နာလွန်းလို ့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတာဘဲ…
မမက ဘာမှ ဝင်မပြောရဲတော့ ငိုနေတယ်….
ထပ်စစ်…ထပ်မေး …
မယူပါဘူးထပ်ငြင်းတော့ အဒေါ်က ရက်ရက်စက်စက် လက်ဝါးကို အပ်နဲ ့ဆွ တယ် ထိုးတယ်…
နာလိုက်တာ …
နာလိုက်တာ…. အဒေါ်ရယ် လုပ်ရက်လိုက်တာ…
“ ခါလာ အဲလိုမလုပ်ပါနဲ ့လို ့ တောင်းပန်တော့ ”
ခိုးတုန်းက ခိုးပြီး ခုမျ မငိုနဲ ့တဲ့…..
အရမ်းဝမ်းနည်းတာဘဲ….ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေ…ကိုယ့်ကို မယုံကြဘူး…
“ ကဲ ပြန်ပေးစမ်း ”
“ ကျနော်မယူပါဘူး….“
အဲလို ငြင်းနေချိန်မှာ မမအမေက လက်ကိုဆွဲယူပြိး လက်ဖဝါးပေါ်ကို သူသောက်နေတဲ့…အညာပြောင်းဖူးဖက် ဆေးလိပ်မီးတွေ ချွှေချတော့တာဘဲ…
“အာာာားးးးးးး ပူလိုက်တာ..ပူလိုက်တာ…
မီးနဲ ့ချွှေချလိုက် ထမ်းဖလပ်နဲ ့ရိုက်လိုက် အပ်နဲ့ ဆွလိုက်….
၃ တန်းအရွယ် ခလေးတစ်ယောက်ရဲ ့ အသားတွေ လက်တွေတင်မက အသဲထဲကပါ…နာကျင်ခဲ့တယ်…
ငိုပါများတော့ အသံက မထွက်တော့ပါဘူး…
မျက်နှာတွေ ….မျက်နှာတွေ ..
ချစ်ခဲ့ကြတဲ့ မျက်နှာတွေ…..
စေ့စေ့ကြည့်ရင်း…ရင်တွေ တုန်လာတယ်..ရင်ဘတ်ထဲမှာ အောင့်တက်လာတယ်…
ဘာမှ မပြောတော့ပါဘူး..
ဘာမှ မဖြေရှင်းချင်တော့ပါဘူး….
ဘယ်လောက်ရိုက်ရိုက် အသံထပ်မထွက်တော့ ခေါင်းမာတယ်ဆိုပြီး ထပ်ရိုက်ပါသေးတယ်..
နောက်မှ မမအမျိုးသား ကိုဆွေက ရောက်လာပြီး..
“ ခင်ဗျားတို ့ တော်လောက်ပြီ..ညီညီက ခင်ဗျားတို ့ မွေးထားတဲ့ တူမဟုတ်ဘူးလား“
ဒေါသ တစ်ကြီးနဲ ့ ကိုဆွေက ပြောပြီး အပြင်ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့တယ်…
နောက်မှ ညီမလေးပြေးခေါ်လာလို ့ မာမူဦးဟန်ရောက်လာပြီး…
သူ ့အမတွေ ညီမတွေကို ကျိန်းဝါး့ပြီး ကျနော့်ကို သူ ့အိမ်က်ိုခေါ်သွားခဲ့တယ်…
ဟိုရောက်မှ ကျန်တဲ့ အမဝမ်းကွဲတွေက ဆေးထည့်ပေးတယ်..
ရှိုက်ငိုနေတဲ့ ကျနော်ဆီကို မာမူကြီး ရောက်လာတော့ မာမူကြီးကို ဖက်ငိုမိတော့တယ်..
အဲလို ဖက်ငိုနေတဲ့ ခလေးတစ်ယောက်ရဲ ့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတာက လူတေါဘယ်လောက်ချစ်တယ်ပြောပြော….
“ သူတို ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ ရွှေ ငွေ နဲ ့ ယှဉ်လာရင် ချစ်တဲ့စိတ်တွေ ပျောက်သွားတာဘဲ ” လို ့တွေးနေခဲ့တယ်…
အဲလို တွေးနေရင်းနဲ ့မှ အတွေးတစ်ခုဟာ ခေါင်းထဲကို နက်နက်နဲနဲ စွဲဝင်သွားခဲ့တော့တယ်..
မာမူကြီး ပြောနေကျ…..
“ ပစ္စည်းမဲ့ ဝါဒ နဲ ့ ပစ္စည်းမဲ့ တော်လှန်ရေး ”
“ ဘူဇွာ မုန်းတီးရေး….ဝါဒ ”
…..
…..
အရွယ်နဲ ့မမျှအောင် ခံခဲ့ရတဲ ့ နှလုံးသားက တစစ်စစ် နာတတ်လာခဲ့တယ်..။

 

ဆက်ပါဦးမယ်

ခေါင်

 

About ေက်ာ္စြာေခါင္

kyaw swar kaung has written 80 post in this Website..

ပန္းခ်ီကို လူမွန္းသိတတ္စကတည္းက အရိုက္ႏွက္ခံျပီး သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္.. 3D Animation အတြက္ ပန္းပုရုပ္ေလးေတြ ဖန္တီးပါတယ္..။ ကဗ်ာေရးတယ္..စာေရးပါတယ္..။ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ စာကို အသည္းအသန္ဖတ္ပါတယ္..။