လူ႔ဘဝထဲကိုေရာက္လာၾကျပီ ဆိုကတည္းက အငိုနဲ႔စခဲ႔ၾကရတယ္။
ရယ္တစ္ခါ ငိုတစ္လွည္႔၊ ႏိုင္တစ္ခါ ရံႈးတစ္လွည္႔၊ ျပံဳးတစ္ခါ မဲ႔တစ္လွည္႔၊
မဆံုးတဲ႔ခရီးရွည္ၾကီးႏွင္ၾကရတယ္။

ကံသတၱိထူးပါလာသူေတြမွာ ေရႊဇြန္းကိုက္ေမြးလာခဲ႔ၾကေပမဲ႔၊ အက်ိဳးေပးနည္းသူေတြ
မွာေတာ႔၊ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးအိုးၾကီးအိုးငယ္နဲ႔ေပါ႔ေလ။လမ္းေပၚမွာလမ္းေပ်ာက္ေနသူေတြ၊
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြေမွးမွိန္ေနသူေတြ၊ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိသူေတြ၊ အမ်ားၾကီးပါ။

မနက္က က်ံဳးေဘးလမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ပလက္ေဖါင္းေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ၊ အမွတ္မထင္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အသက္မွ ရွိရဲ႕လားလို႔ထင္မိတယ္။တုတ္တုတ္မွ မလႈပ္ဘူးေလ။
သူ႔ဖာသာသူ နတ္စည္းစိမ္ေတာ႔ ျဖစ္မလားပဲ။ ျမင္ရတဲ႔သူအေနနဲ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာပါ။

 

 

 

 

 

 

 

 

သူဘယ္ေလာက္အထိအိပ္ေနသလဲဆိုရင္ ကၽြန္မ အသြားမွာျဖတ္သြားတုန္းျမင္ခဲ႔တာ
မနက္(၅.၄၅) ေလာက္ေပါ႔။ သုဓမၼာဇရပ္ေတြနားထိေလွ်ာက္ခဲ႔ျပီး ခဏေလ႔က်င္႔ခန္းလုပ္တယ္၊
၊ျပန္လာေတာ႔ (၆.၃၀) ေလာက္ရွိျပီ။ အိပ္ေနတုန္းပဲ။

ဒါနဲ႔ ခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ပဲ နည္းနည္းလွမ္းလွမ္းကေန Zoom ဆြဲျပီးဒီပံုေလးရိုက္ခဲ႔တာပါ။
မ်က္ႏွာပိုင္းမပါတာမို႔ ဝိနည္းလြတ္ ေကာင္းပါရဲ႕။

ဒါနဲ႔ အိမ္အျပန္လမ္းေရႊတစ္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ျပီးအမိႈက္ပံုကိုေက်ာ္ေတာ႔ေနာက္ဘဝေလး
တစ္မ်ိဳးကိုေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။အမိႈက္ပံုလူတန္းစားေတြ အေၾကာင္းမိတ္ေဆြတို႔လည္းသိမွာပါ။
အမိႈက္ပံုထဲမွာ မ်က္စိရွင္ရွင္နဲ႔ေငြျပန္ျဖစ္မဲ႔ပစၥည္းမွန္သမွ်ကို အားခဲရွာေနၾကရတာေလ။

ဒီကေလးကေတာ႔  သူမ်ားနဲ႔မူကြဲေလးမို႔ စိတ္ဝင္စားစရာေလးပါ။ အမိႈက္ပံုထဲက ရွာရတဲ႔
စာရြက္ေပၚက စာေလးေတြ ကိုဖတ္ေနတာ။ သူ႔ခမ်ာ စာဖတ္ခ်င္ရွာတယ္၊ သိခ်င္ရွာတယ္၊
ဆိုတဲ႔အေတြးေလး နဲ႔ ကၽြန္မ အိမ္ျပန္ခဲ႔ပါတယ္။

 

 

 

 

 

 

 

 

ဒါနဲ႔အိမ္နားေရာက္ခါနီးေတာ႔ ကိုရင္ေလးေတြ ဆြမ္းခံျပန္လာၾကတာျပီး နံနက္စာကပ္လႉတဲ႔
အိမ္ထဲမွာ နားေနၾကတာ ေတြ႔မိပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္မ အေတြးစေတြ ခရီး
ဆက္ေတြးမိသြားပါတယ္။ ဘုရားသားေတာ္ေတြဘဝနဲ႔ တစ္သက္လံုးသာသနာျပဳ
သြားၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ႔  ဒီကေလးေတြ ဘဝေလးေတြ ပူပန္ေသာကကင္းစြာေနႏိုင္ၾကမွာပဲ၊
အမိႈက္ပံုက ကေလးေတြထက္ေတာ႔ လံုျခံဳမႈပိုရွိေနမွာပဲလို႔ အေတြးေတြ ပ်ံ႕လြင္႔မိပါတယ္။

 

 

 

 

 

 

 

 

လူျဖစ္လာရ တစ္ခဏမွာ ဒုကၡပါလား သိရက္နဲ႕ ဒီဒုကၡဘဝၾကီးကိုပဲ ကၽြန္မတို႔ေတြ
ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ဘာသာမေရြး အဆင္ေျပေအာင္ေန ေနၾကတာ မဟုတ္ပါလားရွင္။

 

TTNU.

 

 

 

 

 

 

 

 

About TTNU

has written 88 post in this Website..