ဘ၀ ဆိုတာ အျပိးအစီးေရးထားျပီး သား… စာအုပ္တစ္အုပ္တဲ ့ ။

ဒါေပမယ့္…တစ္ေန့ကို တစ္မ်က္နွာ ပဲ.. ဖတ္ခြင့္ ရွိတယ္တဲ ့ ။

ဆိုးလိုက္တာေနာ္…။

တကယ္ဆို… ေရွ ့တစ္မ်က္နွာေလာက္..ၾကိဳ ဖတ္ခြင့္ရွိရင္.. ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိုက္မလဲ… ။

ၾကိဳ သိထားေတာ့…. အေျခအေနဆိုးေတြ..လာမယ့္အခ်ိန္မွာ…မလာေအာင္ တားဆီးျပဳျပင္လို ့ရမွာေပါ့ ။

ထားပါေတာ့ေလ..။

ၾကိဳ ဖတ္ခြင့္ မရရင္ေတာင္…. ျပီးခဲ့တဲ ့ စာမ်က္နွာေတြက္ို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ခြင့္ေလးမ်ား….ရရင္…ေတာ္ေသးတယ္ ။

အခုေတာ့…………..

ေအာ္…. အခုေတာ့…။

ကိုယ္ ့အမွားရဲ ့ ဒဏ္ကို ကိုယ္ ပဲ..ခံရ မွာပါ ။

အခု ကၽြန္ေတာ့္လိုမ်ိဳးေပါ့…။

မွားခဲ့တုန္းကေတာ့..မွားေနလို ့… မွားေနမွန္းမသိ ။

( အမွားတခ်ိဳ ့ကလည္း… တပ္မက္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္… ခ်ိဳျမိန္ေနတာကိုး…။ )

တခါတရံ…. အမွားကို အမွားမွန္း သိျပီးခ်ိန္မွာ…. ဘာနဲ ့မွ မတုူတဲ ့… ဆံုးရွံဳးမွဳေတြေၾကာင့္….

ေနာင္တ ၾကိးၾကီးက..ရေနျပီေလ..။

ေနာင္တေတြက္ု…ကၽြန္ေတာ္..မုန္းတယ္ ။

အခု ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ..ကိုင္ထားတဲ ့..စာရြက္ျဖဴျဖဴေလးဟာ…. အမ်ား တစ္ခု ရဲ ့ ရဒ္ေတြကိုေရးထားတာ…။

အမွတ္တမဲ ့ၾကည့္ရင္ေတာ့ သာမန္ စာရြက္ျဖဴေလးတစ္ရြက္ပါပဲ.။ ေသခ်ာ ၾကည့္ရင္ ျမင္ရမွာက……………….

………………………………………………………………………….

ေနပါဦး..။

ကၽြန္ေတာ္…. အခု အိမ္ျပန္ရဦးမွာလား…။

ဒီလို ရလဒ္မ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္ လိုက္ရျပီ..ဆိုတဲ ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ….

အိမ္ ျပန္ခြင့္ ရွိေသးလား ။

ကၽြန္ေတာ့္ လက္ထဲမွာ..က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ ကိုင္ ထားတဲ ့….

စာရြက္ကေလးကို ျဖန္ ့ျပီး… ထပ္ ..ၾကည့္မိျပန္တယ္ ။

မည္းနက္ေနတဲ ့ စာေၾကာင္းေတြက …ကၽြန္ေတာ့္ကို…တေစၦတစ္ေကာင္… အစြယ္ေတြ ထုတ္ျပေနသလိုပဲ..။ ။

ျဖစ္နိုင္ရင္………………

လြန္ခဲ့တဲ ့…… ေျခာက္လ..ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က….. ည တစ္ညကို ျပန္သြားျပီး..အစ က..ျပန္ စ ခ်င္တယ္..။

အဲဒီ ..ည ကသာ…. ကၽြန္ေတာ္…. အရက္ေတြ မေသာက္ခဲ့ရင္….

အဲဒီ ည ကသာ… အေပ်ာ္ၾကဴးတဲ ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ အတူ…ရွိမေနခဲ့ရင္…..

အဲဒီ ည ကသာ… မိစၦာ ဆန္တဲ ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့ရင္ခြင္မွာ… မအိပ္ခဲ့ရင္…..

အခု ကၽြန္ေတာ္ ကိုင္ထားတဲ ့… စာရြက္ဟာ….

ကၽြန္ေတာ့္လက္ ထဲ.ေရာက္မလာပါဘူး ။

(တကယ္ဆို …. အဲဒီ ညက… ကၽြန္ေတာ္…ဟာ..ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တဲ ့…သီတာ ့ေဘးမွာ….

ျဖဴစင္စြာ…ျပီးေတာ့ ျငိမ္သက္စြာ..ရွိေနခဲ့ရမွာ..)

_________________________________________________

ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀မွာ…………..

ျငိမ္းခ်မ္းစြာ..သာခဲ့ဖူးတဲ ့ လမင္းေလး တစ္စင္းရွိခဲ့တယ္..လို ့ ကၽြန္ေတာ္..ေျပာရင္..ခင္ဗ်ားတို ့ သိလိုက္ရမွာက….

အဲဒီ လမင္းေလးဟာ… ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူ … သီတာ..ဆိုတာပါပဲ..။

ကၽြန္ေတာ္နဲ ့..သီတာ ဟာ….

အင္မတန္…. ရိုးသားျဖဴစင္စြာ…ခ်စ္ျမတ္နိုးခဲ့ၾကတာပါ ။

ခ်စ္သူ သက္တမ္း..တစ္နွစ္ျပည့္တဲ ့ ေန ့..က်မွ… သီတာ ့လက္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္..ကိုင္ခဲ့တယ္ ။

တစ္နွစ္နဲ ့ ေျခာက္လ ၾကာမွ…..သီတာ ့ပါးကေလးကို…ကၽြန္ေတာ္ နမ္းခဲ့တယ္ ။

အဲဒီေနာက္မွာလည္း..သီတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ္ ဟာ..တစ္ေယာက္ရဲ ့ပါးကေလးကို တစ္ေယာက္က နမ္းရွိဳက္ ရံုးထက္…

ဘာမွ ….မပိုခဲ့ၾကပါဘူး ။

ကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္ အတြက္ေတာ့…...အခ်စ္ဆိုတာ……

ဘာအေရာင္ေတြမွ…မပါ၀င္တဲ ့.. ပန္းခ်ီကား ျဖဴျဖဴေလး တစ္ခ်ပ္ ပါ…။

အဲဒီ အျဖဴေရာင္ေလးကို….. တျခား ညစ္နြမ္းတဲ ့အေရာင္ေတြ….. စြန္းထင္း သြားမွာကိုလည္း..နွစ္ေယာက္လံုးက..မလိုလားခဲ့ၾကပါဘူ း။

ကၽြန္ေတာ္..သီတာ့ကို အရမ္းးးးးးးးးးးးးးးး…. ခ်စ္ပါတယ္ ။

သီတာ ကလည္း..ကၽြန္ေတာ့္ ကို ခ်စ္တာပါပဲ..။

ကၽြန္ေတာ္တို ့ဟာ… အနာဂတ္ကို အခမ္းနားဆံုး စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ ့ခ်စ္သူေတြပါ ။

ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့…………….

ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့..အိပ္မက္ေတြ…. ေပ်ာက္ဆံုးသြားေတာ့မယ္… ထင္တယ္..။

( မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္လာျပီးတဲ ့အခါ…… ျဖစ္သင့္တာက ဟိုလိုမ်ိဳးပဲ..ဆိုျပီး…. ေနာင္တေတြ… ရတတ္တာ…..

လူေတြရဲ ့သဘာ၀ပဲ.လား..မသိဘူးေနာ္ ။ )

____________________________________________

ကၽြန္ေတ္..အိမ္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္ ။

ေခြယိုင္ လဲ..က်…. ခ်င္ေနတဲ ့…..ေျခေထာက္ေတြကို အနိုင္နိုင္ အားတင္းရင္း………..

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အိမ္ အျပန္လမ္းဟာ….. ခက္ခဲ..ၾကမ္းတမ္း….

ကၽြန္ေတာ္ဟာ……ဘယ္သူမွ မၾကိဳက္တဲ ့ေလသံ နဲ ့..ကိုယ္ ့ကို ကိုယ္ ..လူမိုက္လို ့…. ေအာ္ဟစ္ စြပ္စြဲ လိုက္တယ္ ။

အိမ္ကေလးဆီေရာက္ေတာ့…..

ေမွာင္ေနျပီ ။

အိမ္ေတြတိုင္းကို…နာမည္ ကိုယ္စီ တပ္ရမယ္..ဆိုရင္…

ကၽြန္ေတာ္ ေနတဲ ့အိမ္ကေလးရဲ ့နာမည္ဟာ….

အထီးက်န္ေဂဟာ…. ပဲ..ျဖစ္မွာပါ ။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့အထီးက်န္ ေဂဟာေလး..တခါတရံ စိုေျပသြားေစဖိူု ့…

သီတာ က စြမ္းေဆာင္ ေပးေနက်ပါ ။

သီတာ ေရာက္လာတဲ ့ေန ့ေတြ..ဆို…..

အထီးက်န္ေဂဟာေလး…..ဟာ..လန္းဆန္းျပည့္စံု လို ့…

သီတာ့ရဲ ့ဂစ္တာသံ…နဲ ့.( ကၽြန္ေတာ္ က ေယာက္က်ာ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး.ဂစ္တာ မတီးတတ္ )

ကၽြန္ေတာ္..ေအာ္ဆိုတဲ ့သီခ်င္းသံေတြနဲ ့….စည္ကား သိုက္ျမိဳက္လို ့…..။

အခုေတာ့……………………

ဒီ အိမ္ကို သီတာ …လာခ်င္ပါ့ဦးမလား..။

သီတာက လာခ်င္ရင္ေတာင္…ကၽြန္ေတာ္က ေခၚ ရက္ ပါရဲ ့လား….

AIDS..ဆိုတဲ ့ေရာဂါဟာ…..

ကၽြန္ေတာ့္ကို… ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး..ေျခာက္လွန္ ့ေနပါျပီ ။

အထုူးသျဖင့္…………….

မိမရွိ / ဖ မရွိ ….. ေဆြမ်ိဳး ကင္းေနတဲ ့တစ္ေကာင္ၾကြက္..ကၽြန္ေတာ္….ဟာ…ဒီေ၇ာဂါေၾကာင့္…

ပိုျပီး..အထီးက်န္..ဆန္သြားပါျပီ။

(…သီတာ….. ရယ္…။ သီတာေလးကေရာ…. ကၽြန္ေတာ့္ကို စြန့္လႊတ္လိုက္မွာလား..)

_________________________________________________________

” ေမာင္….. … မ်က္နွာ က ညီွဳးေနလိုက္တာ….။ ဘာျဖစ္ လို ့လဲ..ဟင္…”

ကၽြန္ေတာ့္ သီတာ့ကို စကားေတြ အမ်ားၾကီး..ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။

ဒါေပမယ့္…. ကၽြန္ေတာ္…ဘာစကားမွ..ေျပာမထြက္ဘူး ။

………………………………..

ကၽြန္ေတာ္.. အိတ္ကပ္ထဲက….. စာရြက္ျဖဴေလးကိုပဲ…..

ထုတ္ေပးလိုက္မိတယ္…။

သီတာက …. စာရြက္ကို ယုူျပီး.. အေသအခ်ာ….. ဖတ္ၾကည့္တယ္ ။

” ဟင္……ဒါဆို……ဒါဆို….ေမာင့္မွာ…. ေမာင့္မွာ….”

သီတာက… ကၽြန္ေတာ့္နားမွာ ကပ္ထိုင္ေနရာကေန…..

တျဖည္းျဖည္း..ခြါ သြားတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း….ရြံရွာ စက္ဆုပ္ စရာ.. သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ကို… ၾကည့္သလိုမ်ိဳး.ၾကည့္တယ္ ။

အဲဒီ…သီတာ ့အၾကည့္ကို….

ကၽြန္ေတာ္…ေၾကာက္လိုက္တာ….။

အဲဒီေန ့က…မိုးေတြ ..ရြာေနတယ္ ။

မိုး သံ ေလး သံေတြၾကားမွာ….

သီတာ ေျပာလိုက္တဲ ့စကားတစ္ခြန္း..က….

ကၽြန္ေတာ့္နားထဲမွာ….. မိုးၾကိဳး ပစ္ခ်လိုက္သလို……..ပါပဲ..။

( အဲဒီ…. စကားကိုပဲ.. နားထဲမွာ…အထပ္ထပ္ ၾကားေယာင္ရင္း….

ၾကားေယာင္မိတိုင္းလည္း…. အထပ္ထပ္..ေၾကကြဲ ဆို ့နင့္ ..ရင္း…….

ေခါင္း ငိုက္ စိုက္ခ်…./ ျပန္ခဲ့ရတယ္ ။ )

_______________________________________

” ရွင္ …ကၽြန္မ ဆီကို…ေနာက္ မလာပါနဲ ့ေတာ့…”

” ရွင္ …ကၽြန္မ ဆီကို…ေနာက္ မလာပါနဲ ့ေတာ့…”

” ရွင္ …ကၽြန္မ ဆီကို…ေနာက္ မလာပါနဲ ့ေတာ့…”

ဘုရား…ဘုရား……။ သီတာေရ…. မင္း ငါ့ကု္ ဒီ စကားမ်ိဳး….ေျပာရက္ခဲ့တယ္ေနာ္….။

ဒါနဲ ့…. ေနပါဦး…။ ကၽြန္ေတာ္ကေရာ….ဒီလိုစကားမ်ိဳးကိုပဲ… ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ပဲ..မဟုတ္လား။

ညသန္းေခါင္ ဆိုေပမယ့္……….ကၽြန္ေတာ္… အိပ္လို ့မေပ်ာ္ပါဘူး။

သီတာ့ စကားကို ျပန္ျပန္ ၾကားျပီး…. အိပ္မေပ်ာ္ ပဲ..အိပ္မက္ဆိုးေတြ..မက္ေနခဲ့တယ္

ထူးဆန္းတယ္.။ ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းတယ္ ။ အခ်စ္ဆိုတာ….. ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းလိုက္တာ…။

ဟင့္အင္း….။

ကၽြန္ေတာ္..အခ်စ္ရဲ ့ ဆန္းၾကယ္မွဳကို အံ့ၾသ ေနတာ မဟုတ္ဘူး ။

အခ်စ္ရဲ ့မာယာမ်ားမွဳကို..မယံုၾကည္နိုင္တာပါ ။

သိပ္ ခ်စ္ခဲ့တယ္..ဆိုတဲ ့အျဖစ္ေတြဟာ…. ေဆာင္းရာသီမွာ..မက္တဲ ့အိပ္မက္လိုပါပဲ…။

ေလထုထဲက မီးခိုးေငြ ့ေတြလိုပါပဲ..။

ကၽြန္ေတာ့္ကို…

သိပ္ခ်စ္ပါတယ္…ဆိုတဲ ့..သီတာ….

ကၽြန္ေတာ္.လည္း…… ေရာဂါသည္ၾကိ္ီးျဖစ္ေရာ….

ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တဲ ့အခ်စ္ေတြက..ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ….။

အခ်စ္ဆိုတာ…..

နည္းနည္းမွ..ယံုၾကည္လို ့မရတဲ ့အရာပါလား…။

ဒၤီေရာဂါက္ု ရျပီ ဆိုကတည္းက……

သီတာ့ ဆီက..ဒီ စကားမ်ိဳး/ ဒီလို ဥေပကၡာမ်ိဳးပဲ…..ရလိ္မ့္မယ္…ဆိုတာ..ေတြးထားေပမယ့္….

သိပ္ခ်စ္ခဲ့တဲ ့အျဖစ္ေတြေၾကာင့္…./ သံေယာဇဥ္ ေတြေၾကာင့္….

ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးမွာပါ…လို ့.လည္း..ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေသးေသးေလး..ထားမိတယ္ ။

အခုေတာ့……………………..

ေမွ်ာ္မွန္းထားျပီးသား စကား..ဆိုေပမယ့္… နားထဲမွာ….

ဗံုးကြဲ သြားသလိုပါပဲ.။

မၾကားခ်င္ဘူး ။

သီတာက ငါ့က္ု ခြင့္လြတ္ နားလည္ ပါတယ္..လို ့ေျပာတာေနမွာပါ ။

ငါ..နားၾကားလြဲတာ ျဖစ္မွာပါ ။

ငါ..ကို မမုန္းပါနဲ ့သီတာ..။

ငါ့ကုိ..နားလည္ပါ ။

ငါ့ကို…………… နားလည္ ေပးပါ..သီတာရာ…။

___________

ည သန္းေခါင္ဟာ…. ကၽြန္ေတာ့္ပါးက..မ်က္ရည္ေတြကို…..ဘယ္သူမွ မေတြ့ ့ေအာင္…..

ေမွာင္..ေပးထားတယ္ ။

ဒါေပမယ့္…..

ကၽြန္ေတာ္….. ဆက္ မငိုေတာ့ပါဘူး ။

ကိုယ္ ့အျပစ္နဲ ့ကိုပဲ..ေလ….။

AIDS ဆိုတဲ ့… ေရာဂါ ရေနျပီ.ျဖစ္တဲ ့လူကို……

ဘယ္လို မိန္းမ က……. ဆက္ လက္တြဲ ခ်င္မွာလဲ…။

မိန္းမ တစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ဆိုတဲ ့… အေၾကာင္းျပခ်က္ဟာ….

AIDS ေရာဂါက္ုိ…. မွ်ေ၀ ခံစားျပီး…. လက္တြဲ ထားဖို ့အထိေတာ့…

အင္အားမျပင္းထန္ပါဘူးေလ..။

( ဒါေပမယ့္ ………………………………….

သီတာ့ေနရာမွာ…….

ကၽြန္ေတာ္သာ…ဆိုရင္…….ေတာ့………………….)

________________________________________________________________________________

ေလးစားစြာျဖင့္

အလင္းဆက္

___________________________________________________________

18 နွစ္ သားကေရးထားတဲ ့.. ဘယ္ေတာ့မွ..ဆိုတဲ ့ ၀တၳဳတိုေလးမွာ….

ကၽြန္ေတာ္.. ( ဆ၇ာမ ၀င့္ျပံဳးျမင့္စကားနဲ ့ေျပာရရင္ …) အသည္းကြဲသြားပါတယ္ ။

ယုတၱိ…မရွိတဲ ့ အခ်က္ တစ္ခုကို….

မမအိတုန္က… ဆြဲထုတ္ ျပသြားလို ့ပါ ။

အခု…AIDS ဇာတ္လမ္း.ေလး တစ္ပုဒ္ကို… ထပ္ေရးလိုက္ပါျပီ..။

အားေပး.ေ၀ဖန္…ေပးၾကပါဦး ။

___________________________________________________

alinsett

About alinsett

alinsett has written 615 post in this Website..

. . .